Γράφουν μόνοι τους, τα στέλνουν παντού, γράφουν άλλοι, τι είχα να πω πάρα πάνω....
Και όμως είναι αυτή η συγκίνηση που μας πιάνει εμάς τους δασκάλους όταν βλέπουμε να υπάρχουν παιδιά που να νοιάζονται για κάτι καλό και να κάνουν κάτι για αυτό..
Είναι αυτή η ομορφιά που αποτυπώνουν στις φωτογραφίες και στα χαμόγελα τους..
Δεν είναι όλα τα χαμόγελα ίδια...το χαμόγελο που βγαίνει όταν κάτι γιατρεύει την ψυχή, έχει μια άλλη ομορφιά, δίνει μια άλλη λάμψη στα μάτια...
Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που είναι οι σταγόνες της θάλασσας που ξεφεύγουν και φτάνουν στην ακτή πιο πριν από το κύμα,
μουσκεύουν την άμμο και σιωπηλά χάνονται ανίδεα για αυτό που θα ακολουθήσει.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Sofiascomments" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
