Από το α το στερητικό και την λήθη.
Τι δεν ξεχνάμε εμείς οι Καρυστινοί?
Τι είναι αυτό που δεν αφήνουμε να μπει ανάμεσα μας?
Το α το στερητικό, είναι η απάντηση..γιατί τα άλλα τα ξεχνάμε κατά συρροή και κατά συνήθεια.
Ξεχνάμε να μιλήσουμε όταν πρέπει, ξεχνάμε να στηρίξουμε όταν χρειάζεται, ξεχνάμε να μοιραστούμε πριν μας το επιβάλλουν.
Το θέμα του Νοσοκομείου εκτός από την πλευρά της αποκαθήλωσης και της καταστροφής, έχει και κείνο των ανθρώπων που εργάζονται εκεί μια ολόκληρη ζωή, και τώρα βλέπουν με πόνο ψυχής όχι μόνο να αλλάζουν τόσο δραματικά όλα γύρω τους, αλλά ακόμα και να υπάρχει περίπτωση να αλλάξει και η δική τους η ζωή παρασυρμένη στις γενικότερες αλλαγές.
Είναι συνήθειο χρόνων και χρόνων, να προτάσσουμε πρώτα τον πιο αδύνατο να μιλήσει και μετά οι κ.κ. φορείς να πηγαίνουν για να στηρίξουν...
Αλλά αυτό είναι τόσο άδικο!! Όλοι αυτοί που θέλουν την δόξα να λέγονται ταγοί και αρχηγοί, μεγαλύτεροι η μικρότεροι, οφείλουν να μπαίνουν μπροστά σαν ασπίδα να να προστατεύουν τους εργαζόμενους.
Το ξέρουν το πρόβλημα τι περιμένουν λοιπόν?
Ας μπουν μπροστά και ας σώσουν ότι μπορεί ακόμα να σωθεί.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Sofiascomments" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
