Κύριε Πρόεδρε,
Οι Αγώνες και οι θυσίες του Ελληνικού Δημοκρατικού Λαού κατά της ξενοκίνητης τυραννίας των συνταγματαρχών, 37 χρόνια μετά, βρίσκουν τη Δημοκρατία μας απισχνασμένη, τις Συνταγματικές λειτουργίες της υπό εκμηδένιση, την Εθνική μας Κυριαρχία μειωμένη και τη χώρα διατελούσα υπό οικονομική Κατοχή της Διεθνούς τοκογλυφίας.
Η ιστορική Μνήμη, δεν συγχωρεί, πλέον, κατά συνθήκη ομιχλώδη επιφαινόμενα και συμμετοχή σ’ αυτά. Το αντίθετο, επιτάσσει «πάλης ξεκίνημα, νέους αγώνες/για νάβρουν ανάπαυση οι πρώτοι νεκροί».
Κύριε Πρόεδρε,
Το δημοκρατικό Καθήκον, στις 24 Ιουλίου 2011 και στις 11 π.μ. υποδεικνύει προσκύνημα στο Ναό της Δημοκρατίας, την Πλατεία Συντάγματος.
Με σεβασμό,
Αθήνα, 18.07.2011 Στάθης Β. Παναγούλης
Ο Στάθης Παναγούλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1946, από οικογένεια που διαπνεόταν από Δημοκρατικές Αρχές. Από το 1962 οργανώνεται στην Οργάνωση Νεολαίας Ένωσης Κέντρου και κατόπιν στην ΕΔΗΝ, όπου εκλέχτηκε και γραμματέας της Οργάνωσης στη Γλυφάδα. Με την επιβολή της Δικτατορίας το 1967 ολόκληρη η οικογένεια Παναγούλη μπαίνει στην πρώτη γραμμή του Αγώνα. Η ιστορία του μεγαλύτερου αδελφού του, του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ, αξιωματικού των ΛΟΚ, είναι γνωστή, καθώς και οι αγώνες του αδελφού του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ είναι ιστορικά γεγονότα γνωστά σε ολόκληρο τον κόσμο.
Ο Στ. Παναγούλης οργανώνεται από τους πρώτους στην αντίσταση κατά της χούντας.
Τον Ιούνη του 1967 συλλαμβάνεται, βασανίζεται και κλείνεται στις φυλακές ΑΒΕΡΩΦ.
Μόλις αποφυλακίστηκε, δραπετεύει στην Ιταλία όπου και εντάσσεται στην οργάνωση ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ που ίδρυσε ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ. Με βάση την Ιταλία, αναπτύσσει έντονη αντιδικτατορική δράση, επικηρύσσεται από τη χούντα στην Ελλάδα και παρ’ όλα αυτά μπαίνει πολλές φορές στην Ελλάδα παράνομα διότι πίστευε ότι ο αγώνας για την ανατροπή της δικτατορίας έπρεπε να γίνει μέσα στην Ελλάδα μαζί με τον ελληνικό λαό.
Ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο, μιλώντας, αρθρογραφώντας, συνδέεται με νεολαίες, λαμβάνει μέρος σε συνέδρια, εκπαιδεύεται σε στρατόπεδα της Παλαιστίνης. Στις 11 Αυγούστου 1972 ενώ βρισκόταν στην Αθήνα, συλλαμβάνεται κατόπιν προδοσίας και κρατείται στα κολαστήρια του ΕΑΤΕΣΑ μέχρι το Μάρτη του 1973 όπου 6 μήνες βασανίζεται με απάνθρωπα βασανιστήρια. Καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλάκισης από το έκτακτο στρατοδικείο και οδηγείται στις φυλακές Μπογιατίου όπου και μένει στην απομόνωση μέχρι τον Αύγουστο του 1973. Δίνεται τότε γενική αμνηστία και κλήθηκε να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία στην Τρίπολη. Εκεί κακοποιείται από όργανα της ΕΣΑ και βασανίζεται φρικτά. Το 1974 στέλνεται στη Γυάρο, όπου ολοκληρώνει τις σπουδές του στις ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ. Το 1977 κατεβαίνει για πρώτη φορά στις εκλογές και εκλέγεται βουλευτής στην Β’ Περιφέρεια Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ. Το 1981 εκλέγεται με το ίδιο κόμμα βουλευτής και ορκίζεται Υφυπουργός Εσωτερικών στην α’ κυβέρνηση του Α. Παπανδρέου. Τον Αύγουστο του 1982 παραιτήθηκε διαφωνώντας με τις πρακτικές που επέκριναν μετά από χρόνια ηγετικά στελέχη του κινήματος. Ίδρυσε την ΕΝΙΑΙΑ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ και στις εκλογές του 1985 εκλέχτηκε ως βουλευτής στην Β’ Περιφέρεια Αθηνών, συνεργαζόμενος με το Κ.Κ.Ε. Για πολλά χρόνια υπήρξε σύμβουλος σε ξένες επιχειρήσεις.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Eviotis news Evia Greece - Ειδήσεις από την Εύβοια, την Ελλάδα και όλο τον κόσμο " »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
