Πληροφορίες
Πληροφορίες για το site
Καταχωρήστε το blog σας
Συχνές ερωτήσεις (FAQ)
Blogging για αρχάριους
Θυμάστε κάποτε, που με δεκάδες ποστ δήλωνα πως βαρέθηκα? Βαρέθηκα τη μοναξιά, τον πόνο, την μελαγχολία και ολα τα συναφη?Θυμάστε που όλοι μου έλεγαν πως θα μου έρθει απο εκει που δεν το περιμένω, και εγώ τσαντιζόμουν και τα θεωρούσα απλά μαλακίες τυλιγμένες σε περίτεχνα χαρτιά,με κορδελάκια και φιόγκους, απλά για να φαίνονται ωραία και αισιόδοξα?Τελικά ήταν κάτι παραπάνω...Η ιστορία ξεκινάει πριν περίπου 6 μήνες..Και υπαίτιο ειναι το ιντερνετ...Οχι, μη παει το μυαλό σας στο κακό...Απλά μιλουσα με 2 φιλαράκια στο skype και κάλεσαν και έναν δικό τους φίλο...Κουβέντα στην κουβέντα ανακαλύπτουμε οτι και οι δύο σπουδάζουμε στην ιδια πόλη, ίδια σχολή....Λάτρεψα αμέσως τον τρόπο του, το χιούμορ του, την ανεσή του...Κανονίζουμε λοιπόν καφεδάκι,και μετα απο λίγες μέρες συναντηθηκαμε...Ηταν ενα τυπάκι απίστευτο, αλλα καμία σχέση με τον τύπο του άντρα που θα κοιτούσα...Ομορφούλης, με σταράκια και τζινάκι, piercing στο κάτω χείλος και όπως ανακάλυψα στη πορεία, γαμώ τους χαρακτήρες...Είχα ακούσει πολλά γι αυτόν από τις φίλες μου αλλα αν δεν δω, δεν κρίνω...Παρόλο που με την πρώτη ματια θα έλεγες πως ένα "αλάνι" σαν αυτόν και μια ξανθια σαν εμενα δεν εχουν κοινά στοιχεία, δέσαμε αμέσως...Οι ώρες περνούσαν νερό...Οι μέρες περισσότερο και κατεβήκαμε Θεσσαλονίκη στους κοινούς μας φίλους...Οσο χρονο περνούσαμε μαζί τόσο δενόμασταν...Το πάσχα χωριστήκαμε για 15 μέρες και τα κινητά πήραν φωτιά...Εκει είπαμε και το πρώτο "σ'αγαπω", στην αρχή για φιλικά...Γυρνώντας στην καβάλα συνειδητοποιήσαμε πως είμαστε ερωτευμένοι...Σήμερα είμαστε μαζί, μενουμε πρακτικά, στο ίδιο σπίτι, έχουμε τα ίδια μαθήματα, και πραγματικά το πληγωμένο μου μυαλό και η διαλυμένη από εκείνο το παρελθον , καρδιά μου, γιατρεύτηκαν χάρη στον μικρό μου (γιατί ναι, είναι και λίγο πιπινακι...2χρονάκια του τα ρίχνουμε)..Απέκτησα ξανά το γέλιο μου,ξυπνάω και τον βλεπω να με κοιτάει με εκείνα τα μάτάκια που λατρεύω...Νιώθω οτι ερωτεύομαι και αγαπώ πρωτη φορά...Οτι η προηγουμενη που εγω θεωρούσα υπέρτατη, ήταν κατι απλό μπροστα σε αυτό...Τον λατρεύω με όλη μου τη ψυχη..Τον θέλω στη ζωή μου..Αγαπαώ το γέλιο του,την αγκαλιά του, που με κλείνει μέσα και δεν φοβάμαι τίποτα, τα φιλιά του που μου δίνει και κλείνει τα μάτια σαν να ρουφάει την κάθε στιγμή που είμαστε μαζί...και το ίδιο κάνω και εγώ...Εχουμε πολλές ίντριγκες και φασαρίες...(για οσους ασχολουνται με ζώδια μιλαμε για τοξοτή με ωροσκόπο τάυρο και για τάυρο με ωροσκόπο ταύρο..καταλαβαίνεις...)Αλλα στο τέλος της μέρας ξαπλώνει δίπλα μου και νιώθω την απόλυτη ευτυχία...Φαντάσου τώρα εμένα που κυκλοφορούσα με γόβες και μπότες, τώρα είμαι με τα σταράκια στα πόδια...Οτι δεν έκανα και δεν ένιωσα στα 15 τα κάνω τώρα...Και ξέρεις τι; Μ΄ ΑΡΕΣΕΙ.....
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Crazy Waters!" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
Διαδώστε αυτό το άρθρο σε άλλα sites:
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
