Το ψηλότερο βουνό στο Δήμο Διρφύων-Μεσσαπίων αλλά και σε όλη την Εύβοια είναι το όρος Δίρφυς. Σύμφωνα με τους γεωλόγους, η οροσειρά της Δίρφης είναι παραφυάδα του ορεινού όγκου Ολύμπου-Όρθυος και γεννήθηκε κατά την ίδια γεωολογική περίοδο την Ορεογεννητική εποχή των Αλπικών πτυχώσεων.[]
Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους στην κορφ΄του όρους Δίρφης, υπήρχε ιερό αφιερωμένο στην θεά Ήρα και σύμφωνα με την μυθολογία σε αυτό το ιερό έγινε ο ιερός γάμος των θεών Δίας και Ήρα.
Επίσης κατά πολλούς ιστορικούς, όσον αφορά το όνομα του όρους, αναφέρεται ότι προέρχεται από την αρχαία λέξη Δέλφι και είναι ομόριζο με το όνομα των Δελφών. Αν πραγματικά ισχύει η άποψη αυτή, τότε Δίρφυ ή Δέλφης σημαίνει ο ομφαλός, το κέντρο.
Η κύρια κορυφή της Δίρφης, η Δέλφη (1.743 μέτρα) είναι ευδιάκριτη από μακριά. Είναι άγρια και απότομη. Την αποκαλούν "Μικρό Φούτζι" καθώς μοιάζει με ηφαίστειο. Λίγο πιο κάτω από την κορυφή της και σε όλη σχεδόν την άγρια επιφάνειά της φυτρώνει το τσάι βουνού Δίρφης και ανάμεσα στο χιόνι ο πανάκριβος κρόκος. Γύρω από τη γυμνή κορυφή της Δέλφης και κάτω από τις χαράδρες του Ξεροβουνίου απλώνεται ένα παχύ καταπράσινο χαλί από έλατα, δρυς, καστανιές και πλατάνια, πλούσια ποτισμένα από τα άφθονα νερά του βουνού.
Η βόρεια πλευρά της Δίρφης και των παραφυάδων της, που βλέπει προς το Αιγαίο, από τον οικισμό Αγία Ειρήνη έως το Πήλι Κηρέως, στερείται φυσικών πηγών, είναι κατάξερη και τα κακοτράχηλα ποτάμια της είναι ξεροπόταμοι. Μόνο τα ποτάμια Μετοχίου και Στροπώνων τρέχουν νερό χειμώνα - καλοκαίρι.
Ο χαμηλότερος αυχένας στη Δίρφη, που συνδέει την παράκτια προς το Αιγαίο περιοχή με την κεντρική Εύβοια, είναι στη θέση "Ράχες" και από αυτόν περνάει ο δρόμος Χαλκίδας - Στροπώνων, που κλείνει το χειμώνα πολλές φορές εξαιτίας των χιονοπτώσεων.
Από τη Δίρφη ξεκινούν τα δύο μεγαλύτερα ποτάμια της Εύβοιας, ο Μεσσάπιος και ο Λήλας.
Η Δίρφη μαζί με τα βουνά, Μάκιστο (Καντίλι), Πυξαριά, Ξηροβούνι, Σκοτεινή, Μαυροβούνι, Ολυμπο λεγόταν κατά την αρχαιότητα Διακρία ή Διακρίς.
Στη Δίρφη, σύμφωνα με την παράδοση παράδοση, φυτρώνει ένα χόρτο που ονομάζεται "λαμπηδόνα" και που έχει την παράξενη ιδιότητα να φεγγοβολεί τη νύχτα, ενώ την ημέρα να μήν φαίνεται. Όποιος αποκτήσει μια "λαμπηδόνα" γίνεται πολύ πλούσιος, γιατί ό,τι αγγίζει με αυτήν γίνεται καθαρό χρυσάφι. Γι' αυτό και τα πρόβατα που τυχαίνει καμία φορά να τρώνε λαμπηδόνα, εκεί που βόσκουν, έκαναν χρυσά δόντια.
messapia-news
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Cafe Hyma" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
