Γ' ΜΕΡΟΣ
Πολλά χρόνια αργότερα, το έτος 2004
Εκείνο το Σάββατο μια μεσήλικη γυναίκα, πήρε χρήματα από το γραφείο του μικρού μαγαζιού της και πήγε να κάνει τα ψώνια της με απλανές βλέμμα. Τι είχε συμβεί; Η Φιόνα είχε πάει στην Ινδία, με τον Μπομπ, σε ένα μεγάλο δάσκαλο, παρά τις ανησυχίες των γονέων της. Φανταζόταν ότι όλα θα κυλούσαν τόσο ωραία! Αλλά όλα εξελίχθηκαν διαφορετικά. Η Φιόνα αρρώστησε άσχημα και παρόλα όσα έκανε και το συχνό διαλογισμό της, το σώμα της δεν κατάφερε να αναρρώσει πλήρως. Ο Μπομπ δεν άντεξε αυτό το βαρύ φορτίο και έφυγε με μιαν άλλη γυναίκα. Εντελώς εξαντλημένη και, επίσης, γεμάτη θυμό η Φιόνα επέστρεψε στο σπίτι της, όπου οι γονείς της της είπαν: «Βλέπεις, παιδί μου, το γνωρίζαμε αυτό από την αρχή! Τώρα ελπίζουμε να μεγάλωσες επιτέλους!»
Η Φιόνα παντρεύτηκε τον Καρλ τον τραπεζίτη και αμέσως μετά, και για να γίνουν τα πράγματα ακόμα χειρότερα, διαπιστώθηκε ότι η Φιόνα δεν ήταν σε θέση να φέρει παιδί στον κόσμο. Όλα τα όνειρά της, όλες οι ελπίδες της και η πίστη της στο Θεό έσκασε σαν σαπουνόφουσκα. Η Φιόνα δεν είχε όνειρα πια. Δεν ήθελε να δει τίποτα ή να ακούσει τίποτα πια. Οι μέρες έμοιαζαν η μία με την άλλη. Όπως μια μαριονέτα, η Φιόνα έζησε μια θλιβερή ζωή. Υπήρχαν όμως και άνθρωποι των οποίων η τύχη ήταν πολύ χειρότερη από τη δική της!
Μια μέρα, όμως, η Φιόνα είχε μια περίεργη συνάντηση. Είχε πάει για περπάτημα στο δάσος και κάθισε σε ένα παγκάκι για να ξεκουραστεί. Ξαφνικά μια γυναίκα ήρθε και κάθισε δίπλα της στο παγκάκι και την κοίταξε με τέτοιο τρόπο και επίμονο που η Φιόνα ένιωσε αμήχανα και κοίταξε μακριά. Είχε περάσει πάρα πολύς καιρός που κάποιος την κοίταζε πραγματικά. Η γυναίκα άρχισε να της μιλάει: «Όλες οι δοκιμασίες που πέρασες ήταν για το δικό σου καλό, γιατί είσαι ένα μεγάλο φως σε ένα ανθρώπινο σώμα Έχεις ένα μεγάλο έργο να επιτελέσεις στη Γη. Το όνομά σου είναι Mira και είσαι αστρογενημένη. Άκουσε την αλήθεια της ψυχής σου και άρχισε να καταλαβαίνεις ότι είσαι περισσότερο από ένας άνθρωπος. Αφυπνίσου!»
Η Φιόνα θέλησε να απαντήσει, αλλά η γυναίκα είχε ήδη φύγει. Της φάνηκε σαν να είχε ονειρευτεί. Σκέφτηκε: «Κι αν αυτή η γυναίκα δεν κάνει λάθος και έχω ένα καθήκον να επιτελέσω; Ίσως έπαθα αυτή τη σοβαρή αρρώστια στην Ινδία μόνο και μόνο για να επιστρέψω εκεί που ενσαρκώθηκα. Και αν ο Μπομπ με άφησε μόνο για να μου δείξει ότι θα μπορούσα να βρω την αγάπη μόνο στον εαυτό μου;»
Η Φιόνα αισθάνθηκε πώς ένα συναίσθημα ειρήνης και δύναμης πλημμύρισε την ψυχή της. Έκλαψε δυνατά και τα δάκρυα που κρατούσε ήδη μέσα της για πάρα πολύ καιρό, κύλησαν στα μάγουλά της. Ένιωθε μιαν αλήθεια που δεν μπορούσε να εκφράσει με λέξεις. Τώρα κατάλαβε γιατί ήταν διαφορετική σαν παιδί. Η Φιόνα επέστρεψε σπίτι πολύ ευτυχισμένη και διηγήθηκε στον Καρλ τα πάντα.
Αυτός, ωστόσο, δεν χάρηκε για την Φιόνα και απείλησε να την αφήσει αν δεν σταμάταγε να φέρεται τρελά αμέσως. «Και ποια νομίζεις ότι είσαι;» τη ρώτησε. «Νομίζεις, πραγματικά, ότι μπορείς να έχεις επιλεγεί για κάτι; Είσαι μια μικρή πωλήτρια, δεν είσαι καν ιδιαίτερα όμορφη, και δεν μπορείς ούτε μητέρα να γίνεις. Και λες ότι σε έχουν επιλέξει για κάτι; Μη με κάνεις να γελάσω!»
Τη νύχτα μεγάλες αμφιβολίες ήρθαν στη Φιόνα. Ο Καρλ είχε δίκιο, ποια ήταν εκείνη τέλος πάντων; Ίσως, απλά, να τα είχε ονειρευτεί όλα αυτά. Και αποφάσισε να τα ξεχάσει όλα, προκειμένου να μεγαλώσει επιτέλους.
Ο Λάο Τσε κοίταξε τον Μελέκ Μέτατρον και είδε ότι ο μεγάλος άρχοντας φώναξε μια ψυχή. Ήρθε τότε η Mira και με την ενέργειά του της είπε τη φράση: «Σε αγαπάμε απέραντα».
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Angel's" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
