Evia Blogs » Angel's

Feeds

19358 άρθρα από 52 πηγές

Aa - Zz (9902)

• Angel's (51)
• Chalkida Boys (6)
• Crazy Waters! (18)
• Dark-Under (110)
• Gamingeden (214)
• Giorgos Kokkos (2)
• GK Design (1)
• Mpampis Mantoukas Photography (83)
• News-8 (5)
• Panos Venizelos (314)
• Sam (4)
• Skyros Videos (1)
• Sourta-Ferta Chalkida (7189)
• Teaching for ever (1)
• Thistle-Do (3)
• Topfm 882 blogspot.com (1901)

Αα - Ωω (9456)

• 1ο Γραφείο Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (292)
• 26ο Δημοτικό Σχολείο Χαλκίδας (20)
• Άγνωστο (2)
• Ένα blog για την Κύμη μας (78)
• Ανταρσία Στον Εύριπο (39)
• Αναζητήσεις Αγγέλων (22)
• Για την Εύβοια της αειφορίας και της προόδου (356)
• ΔΑΚΕ - Π.E. Χαλκίδας (636)
• Δελτία τύπου ανακοινώσεις (14)
• Διρφυακά Νέα (3)
• Ευβοϊκός Σύλλογος Ελεύθερης και Αυτόνομης Κατάδυσης (6)
• Ευβοική Ένωση Σκακιστών (24)
• Εφημερίδα Βόρεια Εύβοια (705)
• Εύβοια News (442)
• Εύβοια-Μέλισσες και Αλόη Βέρα (1)
• ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Βοιωτίας - Εύβοιας (53)
• Η γειτονιά μας (97)
• Ημερίδα Βιολογίας στη Χαλκίδα (21)
• Ιατρικά - Σκέψεις - Χιούμορ (3)
• Κώστας & Μαρία (40)
• Καλημεριάνοι Εύβοιας (1)
• Μελισσοκομία & Αλόη Βέρα (41)
• Νέος Παλαμήδης (403)
• Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Εύβοιας (264)
• Ο Ρεπόρτερ της Εύβοιας (1)
• Περιβαλλοντικός Σύλλογος Ερέτριας Αχινός (9)
• Ποδόσφαιρο - Ιδέες και Λύσεις για Προπονητές (17)
• Σπύρος - Χαλκίδα - Κέρκυρα (16)
• Σπύρος Τάγκας (3282)
• Στενή Εύβοιας (32)
• Συνασπισμός Π.Κ. Χαλκίδας (399)
• Σύλλογος Ιεροψαλτών Εύβοιας «Παπαγιώργης Ρήγας» (39)
• Τ.Ο. ΠΑΣΟΚ Ερέτριας (344)
• Το Κρυφό Μονοπάτι (1)
• Το μεγάλο μας τσίρκο (31)
• Χαλκίδα και Εύβοια (1722)

Angel's (51)

• Εύβοια, 24.08.2010
• 13:37

  Η διδασκαλία του Ιησού ξαναδίνεται

   »  Angel's
  
  Όπως υποσχέθηκε ο Πνευματικός Κόσμος στον Johannes Greber ("Το Κρυφό Μονοπάτι"), οι διδασκαλίες που εμπεριέχονται στην Καινή Διαθήκη δόθηκαν εκ νέου στους ανθρώπους, ατόφιες. Ακολουθούν αποσπάσματα από τέτοιου είδους βιβλία, στα οποία η γνώση δόθηκε από τον Κύριο Ιησού Χριστό μέσω του Jakob Lorber, του Gottfried Mayerhofer και του Leopold Engel.
  
  "Όταν τελικά η ανάγκη θα γενικευτεί και οι άνθρωποι δεν θα ικανοποιούνται πλέον με τα ολότελα αυταρχικά πιστεύω, που είναι όλα αυτά τα χρόνια η αιτία της σκοτεινής δεισιδαιμονίας, τότε ο χρόνος θα έχει έρθει για να τους δώσω το μεγαλειώδες και απτό φως της ζωής, γεμάτο καθαρότητα και αλήθεια. "(«Το Μεγάλο Ευαγγέλιο του Ιωάννη», Βιβλίο 20, 10:18)
  
  "Αυτός που θα διαβάσει αυτό το έργο με ταπεινή, ευγνώμονα και αφοσιωμένη καρδιά θα κερδίσει μεγάλη χάρη και ευλογία, και δεν θα αποτύχει στο να αναγνωρίσει τον πραγματικό δημιουργό του έργου." (Εισαγωγή από το "The Household of God»)
  
  "Γιατί ο αγνός λόγος είναι από μόνος του το μεγαλύτερο σημάδι από όλα τα σημάδια και το μεγαλύτερο θαύμα όλων των θαυμάτων." («Το Μεγάλο Ευαγγέλιο του Ιωάννη» 8, 154:4)
  
  "Όποιος έχει προοριστεί να ζήσει στη γη, πρέπει να αφυπνίσει τη ζωή του μέσω του λόγου μου." («Το Μεγάλο Ευαγγέλιο του Ιωάννη 9, 148:12)
  
  "Ο λόγος για τον οποίο δίνω τώρα τόσο πολύ από το ψωμί του ουρανού, όπως ποτέ άλλοτε δεν έχει συμβεί από την ημέρα που περπάτησα πάνω στη γη, είναι ότι τώρα πράγματι η ώρα πλησιάζει, που ο κόσμος θα φθάσει στο αποκορύφωμα των εκτροπών και της απόκλισής του από το σχέδιο της Δημιουργίας Μου". («Κηρύγματα Κυρίου», 16)
  
  "Πλέον, σχεδόν 2000 χρόνια θα περάσουν πριν τη μεγάλη κρίση που θα λάβει χώρα" («Το Μεγάλο Ευαγγέλιο του Ιωάννη» 6, 174:7)
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 16.08.2010
• 16:35

  Muscle Testing for Truth and Awareness

   »  Angel's
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 14:19

  Περί αυθεντικότητας των κειμένων της Αγίας Γραφής

   »  Angel's
  
  1) "Οι περισσότεροι από τους συγγραφείς της Καινής Διαθήκης δεν συνάντησαν και δεν είδαν ποτέ τον Ιησού στη ζωή τους. Έζησαν πολλά χρόνια αργότερα από την εποχή που ο Ιησούς άφησε τη Γη. Δεν θα αναγνώριζαν τον Ιησού από τη Ναζαρέτ ακόμα κι αν έπεφταν πάνω του στο δρόμο. Οι συγγραφείς της Βίβλου είχαν όμως βαθιά πίστη και ήταν μεγάλοι ιστορικοί. Πήραν τα ιστορικά γεγονότα που είχαν φτάσει μέχρι αυτούς και τους φίλους τους μέσω άλλων, πιο ηλικιωμένων, που κι εκείνοι τα είχαν ακούσει από άλλους, ακόμα πιο ηλικιωμένους, μέχρι που τελικά έκαναν μια γραπτή καταγραφή.
  Και στο τελικό χειρόγραφο δεν συμπεριελήφθησαν όλα όσα έγραψαν οι συγγραφείς της Βίβλου.
  Ήδη είχαν αναφανεί "εκκλησίες" γύρω από τις διδασκαλίες του Ιησού. Και όπως συμβαίνει όποτε και όπου οι άνθρωποι συγκεντρώνονται σε ομάδες γύρω από μια ισχυρή ιδέα, υπήρξαν ορισμένα άτομα μέσα σ' αυτές τις εκκλησίες ή τους θυλάκους, που αποφάσισαν ποια μέρη της ιστορικής διαδρομής του Ιησού θα λέγονταν και πώς. Αυτή η διαδικασία επιλογής και διόρθωσης συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια όλης της συγκέντρωσης, της συγγραφής και της έκδοσης των Ευαγγελίων και της Βίβλου. Ακόμα και πολλούς αιώνες μετά τη συγγραφή των αρχικών γραφών, ένα Ανώτατο Συμβούλιο της Εκκλησίας (Οικουμενική Σύνοδος) καθόρισε για μια ακόμα φορά ποια δόγματα και ποιες αλήθειες θα συμπεριλαμβάνονταν στην τότε επίσημη Βίβλο και για ποιες από εκείνες τις αλήθειες θα ήταν "μη υγιές" ή "πρόωρο" να αποκαλυφθούν στις μάζες. Και έχουν υπάρξει και άλλα ιερά κείμενα επίσης, που το καθένα γράφτηκε σε στιγμές έμπνευσης από συνηθισμένους, κατά τα άλλα, ανθρώπους που κανένας δεν ήταν πιο "άξιος" από εσένα, αναγνώστη".
  (Συζήτηση με το Θεό, βιβλίο 1 του Neale Donald Walsch).
  
  2) "Η διδασκαλία του Χριστού, όπως έφτασε σε σας στα κείμενα που διαθέτετε, δεν έχει πια την αρχική της έκταση, μήτε την αρχική της διαύγεια και αγνότητα. Από το κείμενο που ονομάζετε Καινή Διαθήκη, λείπουν ορισμένα σημαντικά κομμάτια. Ολόκληρα κεφάλαια έχουν παραλειφθεί. Τα κείμενά σας δεν είναι παρά ακρωτηριασμένα αντίγραφα. Δεν γνωρίζετε τα πρωτότυπα και έτσι δεν μπορείτε να δείτε τους ακρωτηριασμούς του αρχικού κειμένου. Αυτοί που το έκαναν υπέστησαν τις συνέπειες των πράξεών τους. Και μια επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς όλες τις εκκλησίες καταστράφηκε εσκεμμένα. Σ' αυτή την επιστολή εξιγούσε καθαρά όλα τα σημεία που σε προηγούμενα γράμματά του είχαν οδηγήσει σε παρεξηγήσεις. Αυτές όμως οι εξηγήσεις δεν συμφωνούσαν με μερικές λανθασμένες δοξασίες που σιγά-σιγά γλίστρησαν μέσα στον Χριστιανισμό. Οι δοξασίες αυτές πρωτομπήκαν στον Χριστιανισμό από τον πρώτο αιώνα. Από την εποχή των Αποστόλων υπήρχαν ήδη πολλές διαφορές γνώμης ανάμεσα στις χριστιανικές κοινότητες. Αν είχατε τα πλήρη και γνήσια κείμενα της διδασκαλίας του Χριστού, θα ξαλαφρώνατε από τα τόσα βάρη που σας φόρτωσαν οι άνθρωποι στο όνομα της θρησκείας και του Χριστιανισμού. Εκατομμύρια άνθρωποι νιώθουν ότι πολλά απ' όσα διδάσκει ο Χριστιανισμός δεν μπορεί νάναι σωστά. Από συνήθεια όμως τα κρατούν τυπικά. Όμως χωρίς εσωτερική πεποίθηση, διότι λείπει η ζωντανή πίστη. Πολλοί όμως δεν κρατούν τον σημερινό Χριστιανισμό ούτε καν τυπικά. Αντί να απορρίψουν τα λάθη, αρνούνται ολόκληρη τη διδασκαλία, μαζί και την πίστη στο Θεό, νομίζοντας ότι είναι το ίδιο. Αυτό είναι μεγάλο λάθος. Όμως θα έρθει η ώρα που η Διδασκαλία του Χριστού θα ξαναδοθεί στην ανθρωπότητα, γνήσια και αληθινή. Δεν χρειάζεται να μάθετε με ποιον τρόπο θα συμβεί αυτό. Αλλά και αυτό που απέμεινε άπό τα αρχικά κείμενα της Καινής Διαθήκης έχει αλλαχθεί, έχει παραποιηθεί σε πολλά σημεία. Οι αντιγραφείς άλλαξαν λέξεις και τμήματα φράσεων, παρέλειψαν εδώ μια λέξη, εκεί πρόσθεσαν μία, παραποιώντας το νόημα της φράσης, ώστε να εξυπηρετηθεί ο σκοπός τους. Τις περισσότερες φορές θέλησαν να θεμελιώσουν δοξασίες της εποχής τους, φτιάχνοντας την απόδειξη στη Βίβλο. Έτσι νόθευσαν το κείμενο. Πίστευαν ότι έτσι εξυπηρετούσαν τη θρησκεία. Όμως παραπλάνησαν το λαό. Θα σου δώσω ένα μικρό παράδειγμα παραποίησης κειμένου. Γνωρίζεις τα λόγια του Αποστόλου Θωμά "ο Κύριός μου και ο Θεός μου" (Ιωάν. 20:28). Στην πραγματικότητα όμως μεταχειρίστηκε την έκφραση που μεταχειρίζονταν πάντα οι Απόστολοι προς τον Χριστό: "ο Κύριός μου και διδάσκαλός μου" (ραββί τον αποκαλούσαν). Τη λέξη "διδάσκαλος" την άλλαξαν αργότερα με τη λέξη Θεός. Και ένα ακόμα. Είσαι ιερέας και νομίζεις ότι έχεις το δικαίωμα να συγχωρείς. Σε ποιο σημείο της Κ. Διαθήκης στηρίζεις ότι αυτό το δικαίωμα δόθηκε στους ιερείς;
  Ανέφερα το σημείο: "αν τινών αφήτε τας αμαρτίας, αφίενται αυτοίς, αν τινών κρατήτε, κεκράτηνται" (Ιωάν. 20:23). Με διόρθωσε αναφέροντας το σωστό κείμενο: "αν υμών τινών αφήτε τας αμαρτίας, αφίενται υμίν, αν τινών κρατήτε, κεκράτηνται". Η λέξη που νομίζετε ότι αναφέρεται στους άλλους "τινών", αναφέρεται στην πραγματικότητα σε σας τους ίδιους. Με το να παραλειφθεί η λέξη "υμών" δεν σημαίνει πια "εσείς οι ίδιοι" αλλά "των άλλων". Το αρχικό λοιπόν κείμενο έλεγε πως "αν συγχωρείτε τις αμαρτίες ανάμεσά σας, αναμεταξύ σας, θα σας συγχωρεθούν, αν τις κρατάτε τις αμαρτίες των άλλων, θα σας κρατηθούν". Βλέπεις πόσο αλλάζει το νόημα του κειμένου αν παραλειφθεί μια λέξη;"
  (Το Κρυφό Μονοπάτι του Θωμά Λινού).
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 23.07.2010
• 12:05

  Ενεργοποιώντας τα χέρια

   »  Angel's
  
  Αν θελήσετε να "βρείτε" την ενέργεια που υπάρχει στο σώμα σας, ένας καλός τρόπος είναι να την αισθανθείτε στα χέρια σας πρώτα. Τι θα κάνετε; Σταθείτε μπροστά σε έναν μεγάλο καθρέφτη, αφήνοντας τα χέρια σας να κοιτάζουν το ένα το άλλο, χαλαρωμένα σε μιαν απόσταση περίπου 15 εκ. μεταξύ τους. Τώρα συγκεντρώστε την προσοχή σας στις παλάμες σας και περιμένετε να νιώσετε μια αίσθηση. Ίσως είναι σαν πίεση, γαργάλημα ή σαν αλλαγή της πυκνότητας του αέρα. Ίσως σα να φυσάει αεράκι, ίσως έχει αλλαγή θερμοκρασίας, βάρους, αιώρησης, επέκτασης, ηλεκτρισμού ή μαγνητικής έλξης ή απώθησης. Μην προσπαθήσετε να τη φανταστείτε να ρέει προς κάποια συγκεκριμένη κατεύθυνση, ή να έχει κάποιο ιδιαίτερο χρώμα. Απλώς συγκεντρώστε την προσοχή σας στα χέρια σας και περιμένετε να εμφανιστεί.
  Συνήθως η αίσθηση θα επικεντρωθεί στις παλάμες σας. Κάποιες φορές θα είναι δυνατή και αλάνθαστη. Άλλες φορές θα είναι αδύναμη στην αρχή. Είναι πιθανόν να αισθανθείτε κι άλλου είδους αντιδράσεις - όπως να δείτε ή να ακούσετε ή να μυρίσετε πράγματα που δεν φάινεται να προέρχονται από το δωμάτιο. Κάποιοι μπορεί να μην αισθανθούν τίποτε απολύτως - στην αρχή τουλάχιστον...
  Mην πιέζετε την κατάσταση. Αφήστε την αίσθηση να έρθει μόνη της. Θα έρθει. Δεν έχει να κάνει με προσπάθεια, πίεση ή να στείλετε κάτι. Απλώς εστιάστε την προσοχή σας στις παλάμες των χεριών σας και περιμένετε να έρθει η αίσθηση. Αφήστε το μυαλό σας, το εγώ σας και την προσμονή σας, και απλώς επιτρέψτε σε αυτό που πρόκειται να συμβεί, να συμβεί.
  
  (Απόσπασμα από το βιβλίο The Reconnection του Eric Pearl)
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 18.07.2010
• 10:28

  Η μαζική συνείδηση

   »  Angel's
  
  Ο κάθε άνθρωπος πάνω στη γη είναι δημιουργικό ον και βρίσκεται πάντα σε μια διαδικασία δημιουργίας. Κάθε στιγμή. Κάθε λεπτό. Κάθε μέρα. Είναι μια μεγάλη μηχανή δημιουργίας που, κυριολεκτικά, με την ίδια ταχύτητα που σκέφτεται παράγει μια καινούργια εκδήλωση. Περιστατικά, συμβάντα, συνθήκες, απρόβλεπτα γεγονότα, περιστάσεις, όλα δημιουργούνται από τη συνείδηση. Η ατομική συνείδηση είναι αρκετά ισχυρή. Μπορείτε να φανταστείτε ποιου είδους δημιουργική ενέργεια απελευθερώνεται όταν δυο ή περισσότεροι συγκεντρώνονται εν ονόματι του Θεού. Και η μαζική συνείδηση; Αυτή πια είναι τόσο ισχυρή, που μπορεί να δημιουργήσει φαινόμενα και περιστάσεις παγκόσμιας σημασίας και πλανητικών συνεπειών. Δεν θα ήταν ακριβές να πούμε ότι επιλέγουμε αυτές τις συνέπειες. Αλλά σε κάποιο επίπεδο έχουμε όλοι δημιουργήσει αυτό που λέμε πως απεχθανόμαστε, και επομένως αφού το δημιουργήσαμε, είναι σαν να το έχουμε επιλέξει. Όσο δε καλλιεργούμε την ιδέα ότι υπάρχει κάτι ή κάποιος εκεί έξω που μας το "κάνει", αποδυναμώνουμε τον εαυτό μας σε σχέση με το να κάνουμε κάτι γι' αυτό. Μόνον όταν πούμε "εγώ το έκανα αυτό", μπορούμε να βρούμε τη δύναμη να το αλλάξουμε. Είναι πολύ πιο εύκολο να αλλάξεις κάτι που κάνεις εσύ παρά να αλλάξεις εκείνο που κάνει ένας άλλος.
  Το πρώτο βήμα για να αλλάξει κανείς οτιδήποτε είναι να γνωρίζει και να δέχεται ότι το έχει επιλέξει να είναι αυτό που είναι. Αν δεν το δέχεται κάποιος σε προσωπικό επίπεδο, τότε ας συμβιβαστεί με αυτό μέσα από την κατανόηση ότι είμαστε όλοι Ένα. Ας επιδιώξει λοιπόν να δημιουργήσει την αλλαγή, όχι επειδή κάτι είναι λάθος, αλλά επειδή αυτό δε δηλώνει με ακρίβεια το ποιος είναι. Ένας και μοναδικός λόγος υπάρχει για να κάνει κάποιος το οτιδήποτε: με τον τρόπο αυτό δηλώνει με ακρίβεια στο σύμπαν το ποιος είναι. Υπάρχει επίσης ένας μόνο λόγος για να ξε-κάνει κάποιος κάτι: επειδή δεν αποτελεί πια μια δήλωση του ποιος θέλει να είναι. Δεν τον αντανακλά. Δεν τον εκπροσωπεί. Και τότε πρέπει να δουλέψει για να αλλάξει οτιδήποτε στη ζωή του δεν ταιριάζει με την εικόνα του εαυτού του που θέλει να προβάλει στην αιωνιότητα.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 15.07.2010
• 10:16

  Ο ρυθμός της ζωής

   »  Angel's
  
  Η τρισυπόστατη αλήθεια, στην οποία αναφερθήκαμε παλαιότερα (10/7), αναγνωρίζεται στις λεπτές σχέσεις της ζωής από όλους όσους ασχολούνται με τέτοιου είδους σχέσεις. Σε θέματα όμως χονδροειδών σχέσεων δεν αναγνωρίζεται "ενδιάμεση κατάσταση". Αυτό συμβαίνει επειδή οι χονδροειδείς σχέσεις είναι πάντα δυαδικές, ενώ οι σχέσεις της ανώτερης σφαίρας είναι σταθερά τριαδικές. Έτσι υπάρχει δεξί-αριστερό, πάνω-κάτω, μεγάλο-μικρό, γρήγορο-αργό, ζεστό-κρύο, και η μεγαλύτερη δυαδικότητα που δημιουργήθηκε ποτέ: αρσενικό-θηλυκό. Δεν υπάρχουν "ενδιάμεσα" σ' αυτές τις δυάδες. Ένα πράγμα είναι ή αυτό ή το άλλο ή κάποια παραλλαγή μεγέθους σε σχέση με μία από αυτές τις πολικότητες. Μέσα στη σφαίρα των χονδροειδών σχέσεων τίποτε που να είναι νοητικά αντιληπτό δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τη νοητική αντίληψη του αντίθετού του. Το μεγαλύτερο μέρος της καθημερινής εμπειρίας μας είναι θεμελιωμένο σ' αυτή την πραγματικότητα.
  Όμως μέσα στη σφαίρα των απόλυτων σχέσεων, τίποτε από όσα υπάρχουν δεν έχει αντίθετο. Όλα είναι ένα και τα πάντα προχωρούν από το ένα στο άλλο σε έναν ατέρμονα κύκλο.
  Ο χρόνος είναι μια τέτοια ιδανική σφαίρα, στην οποία αυτά που ονομάζουμε παρελθόν, παρόν και μέλλον υπάρχουν αλληλένδετα. Δηλαδή δεν είναι αντίθετα αλλά μάλλον μέρη του ίδιου όλου, πρόοδοι της ίδιας ιδέας, κύκλοι της ίδιας ενέργειας, όψεις της ίδιας αναλλοίωτης αλήθειας. Ο κόσμος είναι έτσι επειδή δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς, όσο εξακολουθεί να υπάρχει στη χονδροειδή σφαίρα της υλικότητας. Οι σεισμοί και οι κυκλώνες, οι πλημμύρες και οι λαίλαπες και φαινόμενα που αποκαλούμε φυσικές καταστροφές δεν είναι παρά κινήσεις των στοιχείων από τη μία πολικότητα στην άλλη. Όλος ο κύκλος γέννηση-θάνατος είναι μέρος αυτής της κίνησης. Αυτοί είναι οι ρυθμοί της ζωής και τα πάντα στη χονδροειδή πραγματικότητα υπόκεινται σ' αυτούς, επειδή η ίδια η ζωή είναι ρυθμός. Είναι κύμα, δόνηση, παλμός στην ίδια την καρδιά του Παντός.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 10.07.2010
• 11:08

  Η τριαδικότητα σε ανάπτυξη

   »  Angel's
  
  Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τριπλό ον. Αποτελείται από σώμα, νου και πνεύμα. Θα μπορούσε να αποκαλείται το φυσικό, το μη φυσικό και το μετά-φυσικό. Αυτό που είναι ο άνθρωπος, ΕΙΝΑΙ ο Θεός. Εκδηλώνεται ως Τρία-σε-Ένα. Ορισμένοι από τους θεολόγους το έχουν ονομάσει Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα.
  Οι ψυχίατροι έχουν αναγνωρίσει αυτήν την "τριάδα" και την ονομάζουν συνειδητό, υποσυνείδητο και υπερσυνείδητο.
  Οι φιλόσοφοι την έχουν ονομάσει αυτό, εγώ και υπερεγώ.
  Η επιστήμη την ονομάζει ενέργεια, ύλη και αντιύλη.
  Οι ποιητές μιλούν για νου, καρδιά και ψυχή.
  Οι στοχαστές της Νέας Εποχής αναφέρονται σε σώμα, νου και πνεύμα.
  Ο χρόνος διαιρείται σε παρελθόν, παρόν και μέλλον.
  Ο χώρος διαιρείται παρόμοια σε τρία: εδώ, εκεί και ενδιάμεσος χώρος. Ο ορισμός και η περιγραφή αυτού του "ενδιάμεσου χώρου" είναι που ενέχει δυσκολίες, που διαφεύγει. Τη στιγμή που αρχίζεις να ορίζεις ή να περιγράφεις, ο χώρος που περιγράφεις γίνεται "εδώ" ή "εκεί". Ωστόσο γνωρίζουμε ότι αυτός ο ενδιάμεσος χώρος υπάρχει. Είναι αυτό που κρατάει το "εδώ" και το "εκεί" στη θέση τους, όπως και το αιώνιο "τώρα" κρατάει το "πριν" και το "μετά" στη θέση τους.
  Αυτές οι τρεις όψεις είναι στην πραγματικότητα τρεις ενέργειες. Θα μπορούσε κάποιος να τις ονομάσει σκέψη, λόγο και δράση. Και τα τρία παράγουν ένα αποτέλεσμα που στη γλώσσα μας και στην κατανόησή μας ονομάζεται αίσθημα ή εμπειρία.
  Η ψυχή (υποσυνείδητο, αυτό, πνεύμα, παρελθόν κλπ.) είναι το άθροισμα κάθε αισθήματος που είχαμε (δημιουργήσαμε) ποτέ.
  Η διαδικασία της δημιουργίας αρχίζει με τη σκέψη. Καθετί που βλέπουμε υπήρξε κάποτε ιδέα κάποιου. Η σκέψη είναι το πρώτο επίπεδο δημιουργίας.
  Μετά έρχεται ο λόγος. Καθετί που λέμε είναι μια εκφρασμένη σκέψη. Είναι δημιουργική και στέλνει δημιουργική ενέργεια στο σύμπαν. Τα λόγια είναι πιο δυναμικά κι επομένως πιο δημιουργικά, επειδή πάλλονται σε διαφορετικό επίπεδο δόνησης από τις σκέψεις. Αναστατώνουν το σύμπαν με μεγαλύτερο αντίκτυπο.
  Μετά έρχεται η δράση.
  Η δράση είναι λόγια σε κίνηση. Τα λόγια είναι εκφρασμένες σκέψεις. Οι σκέψεις είναι διαμορφωμένες ιδέες. Οι ιδέες είναι ενωμένες ενέργειες. Οι ενέργειες είναι απελευθερωμένες δυνάμεις. Οι δυνάμεις είναι υπαρκτά στοιχεία. Τα στοιχεία είναι σωματίδια του Θεού, τμήματα του Όλου, το υλικό των πάντων.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 27.06.2010
• 18:39

  Η φυλακή του χωροχρόνου

   »  Angel's
  
  Δυο είναι τα στοιχεία που εγκλωβίζουν τα σώματα και όλα τα αποκτήματά τους. Ο παράγοντας του χώρου σημαίνει πως βιώνουμε την εμπειρία του διαχωρισμού από τους πάντες και τα πάντα. Αυτός είναι ο χώρος μου, όπως προσδιορίζεται από τα όριά μου, ενώ εκείνοι είναι οι δικοί σας χώροι. Ακόμη και η πιο αγαπημένη σας αδελφή ψυχή ζει σε έναν κόσμο διαχωρισμένο από τον δικό σας. Όσο πιο κοντά και αν βρίσκεστε στο χώρο, τα όριά σας είναι διακριτά. Μέσα στο χώρο είμαστε πάντα διακριτοί. Η απόπειρα να φανταστεί κανείς έναν άπειρο κόσμο, όπου δεν υπάρχει χώρος και διαχωρισμός, είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο, μέχρι το άτομο αυτό να συναντήσει τελικά την αιωνιότητα.
  Ο χρόνος αποτελεί επίσης παράγοντα διαχωρισμού. Έχουμε διαχωριστεί από όλα τα γεγονότα που συνέβησαν και τις αναμνήσεις που έχουμε από το παρελθόν μας. Όλα όσα έχουν διαδραματιστεί είναι διαχωρισμένα από όσα διαδραματίζονται τώρα. Το μέλλον είναι επίσης κάτι ξεχωριστό από το "εδώ και τώρα" που ζούμε. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε το μέλλον και το παρελθόν έχει χαθεί για μας. Για το λόγο αυτό είμαστε διαχωρισμένοι από οτιδήποτε υπήρξε ή θα υπάρξει μέσα σε αυτή τη μυστηριώδη ψευδαίσθηση που αποκαλούμε χρόνο.
  Όταν η άπειρη και αιώνια ψυχή σας εγκαταλείπει το σώμα, δεν υπόκειται πλέον στους περιορισμούς του χρόνου και του χώρου. Ο διαχωρισμός δεν μπορεί πλέον να σας επιβληθεί. Ένα ερώτημα που αναφύεται, δεν είναι αν πιστεύετε πως πρόκειται κάποτε να συναντήσετε την αιωνιότητα. Το ερώτημα είναι πότε σκοπεύετε να τηρήσετε αυτό το αναπόφευκτο ραντεβού. Μπορείτε να το κάνετε τώρα, ενώ είστε ακόμα ζωντανοί μέσα στο υλικό σώμα σας που βιώνει την ψευδαίσθηση του χρόνου και του χώρου, ή μπορείτε να το κάνετε όταν πια πεθάνετε. Αν αποφασίσετε να συναντήσετε την αιωνιότητα όσο βρίσκεστε ακόμα στη ζωή, είναι σαν να μαθαίνετε να πεθαίνετε όντας ζωντανοί. Μόλις πραγματοποιήσετε αυτή τη μετάβαση στην ενεργή πλευρά της αιωνιότητας, ο φόβος που έχετε για τον θάνατο εξαλείφεται κι εσείς γελάτε πλέον με την ανοησία του θανάτου.
  Κατανοήστε ποια είναι η πραγματική σας φύση, κοιτάξτε τον θάνατο καταπρόσωπο και σπάστε τις αλυσσίδες που σας κρατούν εγκλωβισμένους σε αυτόν τον φόβο. Εσείς δεν πεθαίνετε. Ανακοινώστε το. Διαλογιστείτε πάνω σε αυτό. Δείτε το από την άποψη: Αν δεν ήσασταν ένα άπειρο ον, τότε ποιος θα ήταν ο σκοπός της ζωής σας; Σίγουρα σκοπός της ζωής σας δεν μπορεί να είναι το να διέλθετε απλώς από τα στάδια της γέννησης, της εργασίας, της συσσώρευσης αγάπης, της απώλειας όλων όσων έχετε συσσωρεύσει, της ασθένειας και, τέλος, του θανάτου. ΓΙΑΤΙ να συμβαίνουν όλα αυτά; Ρίξτε μια ματιά στις ιστορίες που αφηγούνται πώς κάποιοι μεγάλοι πνευματικοί δάσκαλοι άφησαν το γήινο πεδίο, νιώθοντας ευτυχισμένοι και χωρίς φόβο.
  Η στιγμή την οποία τόσο καιρό ποθούσα, έχει πλέον φτάσει - Τερέζα της Άβιλα.
  Αν αυτός είναι ο θάνατος, τότε είναι πιο εύκολος από τη ζωή - Ρόμπερτ Λούις Στήβενσον.
  Πηγαίνω σε εκείνη τη χώρα την οποία όλη μου τη ζωή επιθυμούσα να δω - Ουίλιαμ Μπλέηκ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 20.06.2010
• 18:58

  REVEALED: The Secret of Christianity

   »  Angel's
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 17.06.2010
• 10:14

  TEDxConejo - Mark Robert Waldman - 03/27/10

   »  Angel's
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 09:37

  Η Ζωή είναι Αιώνια

   »  Angel's
  
  Ο θάνατος δεν είναι το τέλος αλλά η αρχή. Όλοι μας ζούμε μέσα σε σώματα που θα πεθάνουν, και όλοι το γνωρίζουμε αυτό. Κι όμως, δεν μπορούμε να φανταστούμε κάτι τέτοιο για τον εαυτό μας, και συμπεριφερόμαστε σαν να μη συμβαίνουν κατ' αυτόν τον τρόπο τα πράγματα. Αυτό συμβαίνει λόγω του τρόμου που μας εμπνέει ο δικός μας θάνατος.
  Κάντε όμως κάτι, ακριβώς αυτή τη στιγμή. Πείτε δυνατά: Δεν είμαι από εδώ. Ας είναι ξεκάθαρη σε σας η σημασία αυτής της φράσης. Η σημασία της είναι πως βρίσκεστε μεν μέσα σε αυτόν τον κόσμο, όμως δεν προέρχεστε από αυτόν τον κόσμο. Αυτός ο κόσμος είναι μια θεατρική σκηνή στην οποία ερχόμαστε να παίξουμε ένα ρόλο, διαφορετικό κάθε φορά, και μετά να αποχωρήσουμε, καθώς θα πάμε να ετοιμάσουμε τον επόμενο ρόλο μας στην επόμενη εμφάνισή μας στη Γη. Ουάου! Μα ποιοι είμαστε που κάνουμε εμφανίσεις σε μια τόσο μεγάλη ...θεατρική σκηνή! Ναι, ναι, ναι.
  Μας έχουν μάθει πως είμαστε ένα σώμα που έχει όνομα, που είναι φτιαγμένο από κόκκαλα, ιστούς, οξυγόνο, υδρογόνο, άζωτο. Αυτός ο εαυτός κατέχει επίσης μερικές τρομακτικές πληροφορίες. Γνωρίζει πως, αν είναι τυχερός, προορίζεται να γεράσει, να αρρωστήσει και να χάσει όλα όσα έχει αγαπήσει. Ύστερα θα πεθάνει. Μα και ένας ρόλος έχει όνομα, ρούχα ξεχωριστά από έναν άλλο ρόλο, γνωρίζει πράγματα, και αν είναι τυχερός, θα γεράσει, θα αρρωστήσει και τελικά θα πεθάνει. Όμως, ο ηθοποιός που παίζει το ρόλο, δεν πεθαίνει. Αλλοίμονο αν ήταν να πέθαινε κάθε φορά που τελείωνε μια παράσταση σε μια θεατρική σκηνή στη Γη. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τους ρόλους που έχει αποφασίσει να "ενδυθεί", να παίξει αν θέλετε, μια αθάνατη ψυχή. Και το κάνει αυτό για τους δικούς της ξεχωριστούς λόγους εξέλιξης. Που συμπεριλαμβάνονται στη φράση: "θέλει να γνωρίσει τη ζωή ζώντας, γνωρίζοντας, γευόμενη, όλες τις πιθανές εκδοχές της". Στη μια θεατρική σεζόν (ζωή) θα είναι πλούσια σε μια άλλη φτωχή... σε μια τρίτη αγράμματη, σε μια τέταρτη μορφωμένη, και ούτω καθεξής. Και όσα περισσότερα θα μαθαίνει, τόσο πιο πολύπλοκους και απαιτητικούς ρόλους θα ζητάει από τον Ανώτερο Εαυτό, να παίξει.
  Προερχόμαστε από ένα συμπαντικό πεδίο Δημιουργίας και εκεί επιστρέφουμε. Στο συμπαντικό πεδίο είμαστε καθαρή αγάπη, συμπάθεια, ομορφιά και δημιουργικότητα, συνεχώς διευρυνόμενη και με απεριόριστη αφθονία. Κανένας δεν πεθαίνει ποτέ. Ρόλους αλλάζουμε και οι ρόλοι είναι περιορισμένοι ένεκα της ψευδαίσθησης που μας καλύπτει το νου με την ενσάρκωσή μας στο γήινο επίπεδο (θεατρική σκηνή). Πώς αλλιώς θα μπορούσαμε να παίξουμε τέλεια το ρόλο μας; Σκεφτείτε ότι ένας καλός ηθοποιός σε ένα θέατρο είναι εκείνος που παίζει τόσο φυσικά που μας φαίνεται πως έχει ξεχάσει ολότελα ότι "παίζει" ένα ρόλο. Η ζωή λοιπόν είναι αιώνια, κι εμείς ξεπηδήσαμε από αυτό το άπειρο μη πράγμα που αποκαλούμε Ζωή. Η ικανότητα να βρίσκεται ο καθένας σε επαφή με το αιώνιο αλλά συγχρόνως να ζει στο "εδώ και τώρα" θα καθορίσει το κατά πόσο θα πονέσει στο ρόλο που διάλεξε να παίξει, επειδή αυτό, δηλαδή ο πόνος θα δηλώνει το κατά πόσο παραμένει συνδεδεμένος με την Πηγή.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 15.06.2010
• 14:17

  Μήνυμα απο τη Μεγάλη Οικογένεια του Φωτός El Morya

   »  Angel's
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 14.06.2010
• 11:48

  The Path

   »  Angel's
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 14.05.2010
• 10:13

  Μαθήματα από τη μετά Θάνατο Ζωή

   »  Angel's
  
  Έπειτα το Φως επικοινώνησε μαζί της χωρίς λέξεις. Με μια-δυο σκέψεις χωρίς λόγια, της μετέφερε τόσες πληροφορίες που θα γέμιζαν τόμους. Ξεδίπλωσε μπροστά της όλη της τη ζωή -αυτή τη ζωή- σε εικόνες. Ήταν κάτι το εξαίσιο. Μπορούσε να δει ξεκάθαρα το κάθε τι σχεδόν που είχε κάνει ή πει ποτέ. Μπορούσε αληθινά να νιώσει τον πόνο ή τη χαρά που είχε δώσει στους άλλους. Μέσα από τη διαδικασία αυτή, έπαιρνε τα μαθήματά της - χωρίς καμία κριτική. Ήξερε όμως, αν και δεν υπήρχε κριτική, ότι ήταν μια καλή ζωή. Μετά από λίγο έλαβε τη γνώση ότι τη στέλνουν πίσω. Αστείο, παρ' όλη την αντίσταση που είχε προβάλει στο θάνατό της στην αρχή, τώρα στ' αλήθεια δεν ήθελε να τ' αφήσει όλα αυτά. Αισθανόταν τόσο όμορφα στη γαλήνη, βολεμένη στο νέο της περιβάλλον, τη νέα της κατανόηση, τους παλιούς της φίλους. Ήθελε να μείνει για πάντα. Πώς μπορούσε κανείς να νομίζει ότι ήθελε να φύγει;
  Σε απάντηση αυτών των σιωπηλών αιτήσεών της την έκαναν να καταλάβει ότι δεν είχε τελειώσει τη δουλειά της πίσω στη Γη: έπρεπε να γυρίσει για να μεγαλώσει το παιδί της. Ένας από τους λόγους που την είχαν φέρει εκεί ήταν ν' αποκτήσει ειδική επίγνωση στο πώς να κάνει ακριβώς αυτό!
  Ξαφνικά ένιωσε να τραβιέται μακριά από τον πυρήνα του Φωτός και πίσω στο δρόμο που είχε ταξιδέψει προηγουμένως. Αλλά τώρα πήγαινε προς την αντίθετη κατεύθυνση και ήξερε ότι επιστρέφει στη ζωή της στη Γη. Το ότι άφηνε τις οικείες ψυχές, τα χρώματα και τα σχήματα, και το ίδιο το Φως, την έκανε να αισθάνεται βαθιά νοσταλγία και λύπη. Καθώς απομακρυνόταν από το Φως, η γνώση της άρχισε να χάνεται. Ήξερε ότι είχε προγραμματισθεί να ξεχάσει, ότι θα έπρεπε να μη θυμάται. Προσπάθησε απεγνωσμένα να κρατήσει αυτά που είχαν απομείνει, ξέροντας ότι αυτό σίγουρα δεν ήταν όνειρο. Αγωνίστηκε να κρατήσει τις αναμνήσεις και τις εντυπώσεις της, πολλές από τις οποίες είχαν ήδη χαθείαφήνοντάς της την αίσθηση μιας φοβερής απώλειας. Όμως, ένιωθε μια εσωτερική γαλήνη, τώρα διαποτισμένη με τη γνώση ότι όταν έλθει η ώρα να γυρίσει στην Εστία, θα την υποδέχονταν με αγάπη. Αυτό ήξερε ότι θα το θυμόταν. Δεν φοβόταν πλέον το θάνατο.
  Τη στιγμή εκείνη άκουσε το μακρινό θόρυβο των μηχανών. Πέρα από το βουητό άρχισε να ακούει φωνές -ανθρώπινες φωνές- και μετά την καρδιά της να χτυπά. Ένας γιατρός που φαινόταν ιδιαίτερα ανακουφισμένος ήταν γερμένος από πάνω της, χαμογελώντας. "Συγχαρητήρια Λόις", της είπε. "Απέκτησες ένα όμορφο αγοράκι".
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 05.05.2010
• 10:27

  Το ταξίδι στην "άλλη πλευρά" συνεχίζεται...

   »  Angel's
  
  ...Οι αναμνήσεις της μητέρας μου από το δεύτερο επίπεδο φαίνονται κάπως ασαφείς, όμως οι αναμνήσεις της από το τρίτο επίπεδο ήταν αρκετά ζωντανές. Όταν ανυψώθηκε στο τρίτο επίπεδο, θυμάται ότι βίωσε ένα πολύ βαρύ συναίσθημα. Ένιωσε λύπη όταν διαπίστωσε ότι αυτό ήταν το επίπεδο εκείνων που είχαν οι ίδιοι τερματίσει τη ζωή τους. Οι ψυχές αυτές ήταν τώρα σε λήθη. Φαινόντουσαν να έχουν απομονωθεί, να μην πηγαίνουν ούτε πάνω ούτε κάτω. Δεν είχαν κατεύθυνση. Η παρουσία τους είχε κάτι σαν έλλειψη σκοπού. Όπως και να 'χε, οι ψυχές αυτές δεν ήταν σε ηρεμία - και το βίωμα του επιπέδου αυτού ήταν δυσάρεστο όχι μόνο γι' αυτούς που πέρναγαν το χρόνο τους εκεί, αλλά επίσης και γι' αυτούς που πέρναγαν από εκεί. Το μάθημα αυτού του τρίτου επιπέδου ήταν εντελώς ξεκάθαρο. Το να αφαιρείς την ίδια σου τη ζωή διακόπτει το σχέδιο του Θεού.
  Υπήρξαν κι άλλα μαθήματα που η μητέρα μου μπόρεσε να φέρει πίσω. Της έδειξαν τη ματαιότητα του πένθους γι' αυτούς που έχουν πεθάνει. Τα πνεύματα που έχουν φύγει νιώθουν στενοχώρια από τον πόνο που περνάνε αυτοί που έμειναν πίσω. Θέλουν να χαιρόμαστε για το πέρασμά τους, να τους συνοδεύουμε με τρομπέτες στο σπίτι τους, γιατί όταν πεθαίνουμε, είμαστε εκεί που θέλουμε να είμαστε. Η λύπη μας είναι γι' αυτό που χάσαμε εμείς, για το κενό στη ζωή μας που κάποτε το γέμιζε το πρόσωπο που έφυγε.
  Της έδειξαν ακόμη ότι, όσο τρομερά και άδικα να φαίνονται κάποια πράγματα που συμβαίνουν στους ανθρώπους εδώ στη Γη, αυτό δεν είναι λάθος του Θεού.Όταν αθώα παιδιά σκοτώνονται, καλοί άνθρωποι πεθαίνουν μετά από μακρόχρονες ασθένειες, ή κάποιος τραυματίζεται ή μένει ανάπηρος, αυτό δεν έχει να κάνει με κάποιο φταίξιμο ή λάθος. Αυτά είναι τα δικά μας μαθήματα που έχουμε να μάθουμε, αυτά που είναι στο δικό μας σχέδιο θεϊκό σχέδιο και έχουμε συμφωνήσει να τα περάσουμε. Είναι μαθήματα για τη δική μας εξέλιξη σα να είμαστε και οι δότες και οι παραλήπτες των μαθημάτων αυτών. Στην ευρύτερη εικόνα, τα συμβάντα αυτά είναι υπό τη διεύθυνση και τον έλεγχο του ατόμου που τα βιώνει. Η δράση ή η διεκπεραίωσή τους είναι απλώς η δική μας ενορχήστρωση των γεγονότων. Καταλαβαίνοντάς το αυτό, η μητέρα μου μπορούσε να δει πόσο αταίριαστο είναι να ρωτάει κανείς το Θεό πώς μπορεί να αφήνει τέτοια πράγματα να συμβαίνουν, ή στηριγμένος σ' αυτά ν' αναρωτιέται αν υπάρχει Θεός. Καταλάβαινε ότι υπήρχε μια τέλεια λογική εξήγηση γι' αυτό. Ήταν τόσο τέλειο που αναρωτήθηκε πώς δεν το είχε καταλάβει έως τότε. Και, κατά κάποιο τρόπο, βλέποντας την ευρύτερη εικόνα, διαπίστωσε ότι τα πάντα - τα πάντα - ήταν ακριβώς όπως πρέπει.
  Η μητέρα μου έμαθε ακόμη ότι ο πόλεμος ήταν μια πρόσκαιρη κατάσταση βαρβαρισμού, ένας ανόητος και παράλογος τρόπος τακτοποίησης των διαφορών, και ότι σε κάποιο σημείο θα πάψει να υπάρχει. Οι ψυχές εκεί, έβρισκαν τον εθισμό του ανθρώπινου είδους στον πόλεμο όχι μόνο πρωτόγονο αλλά και γελοίο, να στέλνουν τους νέους ανθρώπους να πολεμήσουν σε μάχες των γέρων, για την κατάληψη γης. Κάποια μέρα το ανθρώπινο είδος θα κοιτάξει προς τα πίσω στην ιδέα αυτή και θ' αναρωτηθεί. Γιατί; Όταν θα υπάρξουν αρκετές εξελιγμένες ψυχές με αρκετή ευφυία στο πώς να λύνουν τα προβλήματα, οι πόλεμοι θα εξαλειφθούν παντελώς.
  Η μητέρα μου βρήκε ακόμη γιατί άνθρωποι που, όπως φαινόταν, είχαν κάνει φρικτά πράγματα στη ζωή τους, γίνονταν αποδεκτοί εκεί χωρίς να κρίνονται. Οι πράξεις τους έγιναν μαθήματα από τα οποία έμαθαν και μέσω των οποίων έγιναν τελειότερα όντα. Θα εξελίσσονταν από το επίπεδο των επιλογών τους. Ασφαλώς, θα έπρεπε να επιστρέφουν στη Γη ξανά και ξανά έως ότου απορροφήσουν όλη τη γνώση που θα έβγαινε και από τις παραμικρότερες συνέπειες της συμπεριφοράς τους. Θα πέρναγαν αυτόν τον κύκλο της γέννησης ξανά και ξανά για όσο θα χρειαζόταν ώστε να εξελιχθούν και να επιστρέψουν τελικά στην Εστία τους.
  Όταν τα μαθήματα ολοκληρώθηκαν, η μητέρα μου ανελήφθη στο υψηλότερο επίπεδο. Μόλις βρέθηκε εκεί, σταμάτησε να ανεβαίνει και άρχισε να γλιστρά χωρίς προσπάθεια μπροστά, νιώθοντας σταθερή και σκόπιμη έλξη προς κάποιο είδος δύναμης. Τα πιο όμορφα χρώματα και σχέδια στριφογύριζαν περνώντας δίπλα της. Σταδιακά συνειδητοποίησε ότι πέρναγε πάνω από κάποιο είδος δρόμου, μια λωρίδα που στις δυο πλευρές της είχαν παραταχθεί οικείες της ψυχές, φίλοι, συγγενείς και άνθρωποι που γνώριζε από πολλές ζωές. Είχαν έλθει να την υποδεχτούν, να την οδηγήσουν και να της πουν ότι όλα ήταν στην εντέλεια. Ήταν ένα απερίγραπτο συναίσθημα ειρήνης και μακαριότητας.
  Στο τέλος του δρόμου είδε ένα φως. Ήταν σαν ήλιος, τόσο φωτεινό που φοβήθηκε ότι θα της κάψει τα μάτια. Η ομορφιά του όμως ήταν εκπληκτική. Δεν μπορούσε να τραβήξει τα μάτια της απ' αυτό. Έκπληκτη διαπίστωσε ότι τα μάτια της δεν πόναγαν. Η εξαίσια λάμψη του φωτός της φαινόταν οικεία - με κάποιο τρόπο την έκανε να νιώθει πολύ άνετα. Βρέθηκε να περιβάλλεται από την κορώνα του και ήξερε ότι το φως ήταν πολύ περισσότερο από ακτινοβολία: ήταν ο πυρήνας του Ανώτερου Όντος. Είχε φτάσει στο επίπεδο του Φωτός που γνώριζε τα πάντα, πληρούσε τα πάντα, αποδεχόταν τα πάντα και αγαπούσε τα πάντα. Ήξερε ότι είχε φτάσει στην Εστία. Εκεί που ανήκε. Εκεί, απ' όπου είχε προέλθει. (Συνεχίζεται)
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 01.05.2010
• 10:26

  Μια "κοντά στο θάνατο" εμπειρία

   »  Angel's
  
  Οι εμπειρίες που συμβαίνουν σε ανθρώπους βαριά τραυματισμένους ή ασθενείς, πιο γνωστές με τον εγγλέζικο όρο "Near Death Experiences" (NDE), είναι καταστάσεις κατά τις οποίες η συνειδητότητα αποχωρεί από το σώμα (νου;) των ασθενών ή βαριά τραυματισμένων συνεχίζοντας το ταξίδι της προς άλλα επίπεδα πραγματικότητας. Εκεί λαμβάνει πληροφορίες, βλέπει, παρατηρεί και στη συνέχεια επιστρέφει ξανά στο σώμα της. Ο ασθενής κατά το διάστημα που η συνειδητότητά του έχει αποχωρήσει, θεωρείται κλινικά νεκρός ενώ οι γιατροί κάνουν προσπάθειες για να τον επαναφέρουν. Όταν η συνειδητότητα επιστρέψει, ο ασθενής επανέρχεται, γίνεται καλά και διατηρεί μερικές μνήμες από την εμπειρία που έζησε. Παρακάτω ένας γιατρός αφηγείται την εμπειρία της μητέρας του, όταν εκείνη "πέθανε" για κάποιο διάστημα κατά την ώρα του τοκετού. Της δικής του γέννησης.
  
  Την χάνουμε...
  Όχι! ένιωσε να την πλημμυρίζει μια αίσθηση αντίστασης. Πόνος ή ξεπόνος, δεν ήθελε να πεθάνει. Είδε με τη φαντασία της τους ανθρώπους που αγαπούσε να πενθούν. Αλλά όσο και να πάλευε, ένιωθε να μουδιάζει πόντο πόντο. Παρόλο που δεν ήθελε να πεθάνει, ξαφνικά ένιωσε να τη γεμίζει ένα αίσθημα γαλήνης. Και μετά ένιωσε ν' ανεβαίνει...
  Δεν ήταν το σώμα της μητέρας μου που ανέβαινε στον αέρα. Ήταν κάτι που μόνο σαν την ψυχή της μπορούσε να το θεωρήσει. Κάποια βαρυτική έλξη την τραβούσε προς τα πάνω και την οδηγούσε σκόπιμα κάπου. Δεν κοίταξε πίσω. Αν και δεν είχε πλέον επίγνωση του φυσικού της περιβάλλοντος, γνώριζε ότι είχε ήδη αφήσει πίσω την αίθουσα τοκετού με τις μηχανές της. Συνέχισε ν' ανεβαίνει, να κινείται προς τα πάνω. Και, αν και δεν είχε καμία συνειδητή γνώση για την μετά θάνατο ζωή, ή για οτιδήποτε "πνευματικό", αυτό δεν φαινόταν να παίζει κανένα ρόλο. Δεν απαιτείται πνευματικό υπόβαθρο για ν' αναγνωρίσεις πότε η βασική σου ουσία φεύγει από το σώμα σου και αρχίζει ν' ανέρχεται. Η τελική διαπίστωση της μητέρας μου από το τραπέζι του τοκετού ήταν ότι δεν την ένοιαζε πλέον. Μόλις σταμάτησε να παλεύει και "αφέθηκε", άρχισε το ταξίδι της. Αυτό που αισθάνθηκε πρώτα απ' όλα ήταν μια αίσθηση πλήρους γαλήνης, ηρεμίας και απουσίας κάθε εγκόσμιας υπευθυνότητας. Καμία από τις ενοχλητικές λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής δεν την απασχολούσε για να κολλήσει σε αυτήν. Κανένας φόβος πλέον για το άγνωστο. Ένας-ένας έλιωναν και χάνονταν... και τι ανακούφιση που ήταν αυτό! Καθώς συνέβαιναν αυτά την κατέλαβε μια ελαφρύτερη αίσθηση και συνειδητοποίησε το γεγονός ότι έπλεε. Αισθανόταν τόση ελαφρότητα, καθώς χάνονταν όλες οι εγκόσμιες ευθύνες, που ανυψώθηκε σ' ένα ακόμα υψηλότερο επίπεδο. Κι έτσι άρχισε η ανάληψή της, σταματώντας μόνο εδώ κι εκεί για να απορροφήσει κάποιο είδος γνώσης.
  Ανυψώθηκε σε διαφορετικά διαδοχικά επίπεδα. Στη διαδρομή της συναντούσε "άλλους". Αυτοί ήταν κάτι παραπάνω από απλοί "άνθρωποι". Ήταν όντα, πνεύματα, ψυχές που μιλούσαν μαζί της, αν κι η λέξη μιλούσαν δεν ήταν ο ακριβής όρος. Η επικοινωνία ήταν χωρίς λέξεις, ένα είδος μεταβίβασης της σκέψης που δεν άφηνε καμία αμφιβολία γι' αυτό που επικοινωνείτο. Η αμφιβολία δεν υπήρχε εδώ. Η μητέρα μου έμαθε ότι η γλώσσα των λέξεων, όπως την γνωρίζουμε, δεν αποτελούσε τόσο διευκόλυνση στην επικοινωνία όσο περιορισμό. Είναι ένα από τα εμπόδια που μας δίνονται για να τα ξεπεράσουμε, μέρος της εμπειρίας μάθησης εδώ στη Γη.
  Η ψυχή- η "ουσία" ενός ανθρώπου - είναι το μόνο που επιζεί ή που έχει νόημα, διαπίστωνε η μητέρα μου. Οι ψυχές δείχνουν τη φύση τους ξεκάθαρα. Δεν υπήρχαν πρόσωπα, ούτε σώματα, ούτε και τίποτε να κρυφτείς πίσω του, κι όμως αναγνώριζε την κάθε μια τους ακριβώς γι' αυτό που ήταν.
  Το πρώτο επίπεδο ήταν των ψυχών που ήταν προσδεδεμένες στη Γη. Αυτές που δεν ήταν έτοιμες ν' αναχωρήσουν. Είναι εκείνες που δυσκολεύονται να διαχωρίσουν τον εαυτό τους απ' ό,τι τους είναι οικείο. Είναι συνήθως πνεύματα που αισθάνονται ότι έχουν να φροντίσουν υποθέσεις που δεν έχουν κλείσει. Ίσως έχουν αφήσει πίσω αγαπημένους τους που είναι άρρωστοι ή ανάπηροι και που η φροντίδα τους ήταν δική τους ευθύνη. Ή ίσως πέθαναν με πολύ ξαφνικό ή βίαιο θάνατο που δεν τους άφησε το χρόνο να καταλάβουν ότι πέθαναν και τη διαδικασία που έπρεπε ν' ακολουθήσουν για να πάρουν το δρόμο της ανάληψης. Έως ότου συνειδητοποιήσουν ότι δεν βρίσκονται πλέον εδώ, θα παραμένουν στο πρώτο επίπεδο - το κοντινότερο στην προηγούμενη ζωή τους. (Συνεχίζεται)
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 01.04.2010
• 19:46

  Ποια η σημασία της λέξης "θρήσκος;"

   »  Angel's
  
  Κάτι που λαθεμένα νομίζει ο κόσμος, είναι η έννοια της λέξης θρήσκος. Νομίζει, λοιπόν, ο περισσότερος κόσμος ότι σαν θρήσκος, οφείλεις να περιφέρεσαι μελαγχολικός και θλιμμένος. Να μη συμμετέχεις στη χαρά της ζωής, να μη γελάς, μπας και σπάσεις το λεπτό φλούδι της θρησκευτικής σου πίστης. Όμως η θρησκεία, η αληθινή θρησκεία είναι κάτι χαρούμενο. Μας υπόσχεται ζωή πέρα από τούτη τη Γη, μας υπόσχεται ανταμοιβή για όλους τους μόχθους μας, μας βεβαιώνει ότι δεν υπάρχει θάνατος, τίποτα που να πρέπει να μας στενοχωρεί ή να μας φοβίζει. Χαρείτε! Όσα περισσότερα μαθαίνετε για τον αποκρυφισμό και για τη θρησκεία, τόσο περισσότερο θα πείθεστε για την αλήθεια της μεγαλύτερης Ζωής που βρίσκεται μπροστά απ' όλους εμάς πέρα από τον τάφο. Δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθεί κανείς στη μεταφυσική γνώση ούτε και στη θρησκεία. Εκείνες οι θρησκείες που υπόσχονται τη φωτιά της κόλασης δεν προσφέρουν στους οπαδούς τους καλή υπηρεσία. Όλοι οι γονείς θα συμφωνήσουν ότι είναι πολύ πιο εύκολο να ελέγξουν τα παιδιά τους με την καλωσύνη παρά με τις συνεχείς απειλές. Οι γονείς που εξακολουθούν να φοβερίζουν τα παιδιά τους ότι θα φωνάξουν την αστυνομία ή τον μπόγια ή ότι θα τα πουλήσουν, εκείνοι είναι που προκαλούν νευρώσεις στα παιδιά και αργότερα στην κοινωνία. Ενώ εκείνοι που ελέγχουν τα παιδιά με αυστηρότητα και καλωσύνη, και τα παιδιά τους ζουν μέσα στη χαρά και συγχρόνως ετοιμάζουν καλούς πολίτες. Ας παραμερίσουμε τα σφάλματα, τη συνήθεια του τρόμου, της τιμωρίας και της αιώνιας καταδίκης. Δεν υπάρχει "αιώνια καταδίκη", κανένας δεν διώχτηκε ποτέ, κανένας δεν εξορίστηκε ποτέ από τον Πνευματικό Κόσμο. Κάθε άτομο θα σωθεί, όσο κακό κι αν υπήρξε. Τα Ακασικά Αρχεία μας λένε ότι αν ένα άτομο είναι τρομερά κακό, καθυστερεί απλά την εξέλιξή του. Ο Θεός δεν είναι σαδιστής, ο Θεός δεν καταστρέφει αλλά βοηθά. Αν πιστεύουμε στο Θεό, ας πιστεύουμε και στο έλεος, επειδή αν πιστεύουμε στο έλεος θα έχουμε έλεος για τους άλλους και εκείνοι για μας! Τη θρησκεία να την χαίρεστε, να χαμογελάτε, να έχετε ζεστά αισθήματα για το Θεό, δεν έχει σημασία πώς Τον ονομάζετε, γιατί είναι έτοιμος να σας στείλει θεραπευτικά κύματα, αν πετάξετε από πάνω σας τον τρόμο και το φόβο.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 06.01.2010
• 17:14

  Μια νέα δεκαετία ξεκινά

   »  Angel's
  
  Καθώς το 2010 άρχισε, ο καθένας από εμάς έχει τη δυνατότητα να νιώσει τις αλλαγές αλλά και τις χαοτικές ενέργειες που δρουν και επηρεάζουν όλη τη Γη. Θέλω να σας υπενθυμίσω ότι αυτός ο καιρός είναι ο πιο κρίσιμος στην ιστορία της Γης και της ανθρωπότητας και όλοι εμείς έχουμε έρθει με αποθέματα θάρρους και ελπίδας για να βοηθήσουμε στη διεύρυνση και εξάπλωση της Συνειδητότητας και της Νέας Πνευματικότητας. Το ότι ζητήσαμε να ενσαρκωθούμε αυτή την περίοδο, εν μέσω τέτοιας παγκόσμιας αναταραχής και αναβρασμού, είναι μια επιλογή που κάνουν οι πιο μεγάλοι άγγελοι.
  Καθώς θα προχωράμε προς τα μπροστά μέσα στη Νέα Χρονιά, σας παρακαλώ να θυμάστε πάντα ότι δεν είμαστε ποτέ μόνοι και πως βαδίζουμε μαζί με τις πνευματικές οντότητες που, παρόλο αόρατες, βρίσκονται στο πλευρό μας για βοήθεια και για έμπνευση.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 19.11.2009
• 14:16

  Πώς αντιμετωπίζω το θάνατο;

   »  Angel's
  
  Ένα προαιώνιο και βασανιστικό ερώτημα κάτω από το φως της νεώτερης έρευνας δείχνει να παίρνει απαντήσεις ανέλπιστες και πέρα για πέρα αισιόδοξες και απελευθερωτικές. Όλα όσα αφορούν το θάνατο και θα θέλατε να γνωρίζετε, π.χ. για τα στάδια θανάτου, την αυτοκτονία, την ευθανασία, την παραμονή στο πνευματικό βασίλειο, την επιλογή ενός καινούργιου σώματος και την επακόλουθη προετοιμασία για επανενσάρκωση, την επικοινωνία με τους αγαπημένους που έμειναν πίσω και όποιες άλλες απορίες μπορεί να σας προκύψουν, όλα αναλύονται με απόλυτα κατανοητό τρόπο στα σεμινάρια που γίνονται δυο με τρεις φορές το χρόνο από την Ομάδα της Ανθρωπότητας, μια Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία που καταπιάνεται με τον πνευματικό ακτιβισμό. Πληροφορίες: www.humanitysteam.gr, www.otan.gr
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 04.10.2009
• 10:24

  Αγρογλυφικά (crop circles)

   »  Angel's
  
  Ένα πολύ όμορφο αγρογλυφικό εμφανίστηκε στην Ολλανδία τον προηγούμενο μήνα, με σπάνιο σχήμα. Αλλά πρώτα ας πούμε λίγες πληροφορίες γι' αυτά τα γεωμετρικά σχήματα, που τις δανείστηκα από την ιστοσελίδα του Γιώργου Κοεμτζόπουλου www.artmine5000.com
  Τα αγρογλυφικά είναι μεγάλης εκτάσεως σχήματα που δημιουργούνται μέσα σε μια νύχτα σε χωράφια σπαρτών, σιτηρών συνιθέστερα, από "φωτόμπαλες" που πετούν για μερικά δευτερόλεπτα πάνω στα χωράφια - αφού πρώτα οι άνθρωποι έχουν μαζέψει τον καρπό και έχουν παραμείνει στη γη τα κομμένα στάχυα. Σημειωτέον ότι τα άχυρα δεν κόβονται αλλά γέρνουν, πράγμα που δείχνει την καλή πρόθεση των εξωγήινων.
  Με αυτά οι εξωγήινοι δίνουν πληροφορίες και γειώνουν ενέργειες. Τις κοσμικές αυτές ενέργειες μπορούν να τις αισθανθούν και να τις διαβάσουν διαισθητικά άτομα που περπατούν μέσα στα αγρογλυφικά. Τα γεωμετρικά σχήματα είναι συνήθως κυκλικά και μοιάζουν με τις "μαντάλες" που υπάρχουν από αρχαιοτάτων χρόνων κυρίως στις θρησκείες της Ανατολής, γι' αυτό ονομάζονται και "μαντάλες των εξωγήινων".
  Το πρόσφατο αγρογλυφικό της Ολλανδίας είχε ασυνήθιστη μορφή. Έδειχνε μια πεταλούδα με ανοιχτά τα φτερά της, έτοιμη να πετάξει, σώμα όμως της πεταλούδας ήταν ένας άνθρωπος. Η σημασία του αγρογλυφικού είναι προφανής: όπως η πεταλούδα έχει προέλθει από την κάμπια, έτσι και οι άνθρωποι θα μεταμορφωθούν και θα δημιουργήσουν ένα σώμα πνευματικότερο, ανώτερο, εξελιγμένο, με αφυπνισμένη τη συνειδητότητά τους. Μέχρι σήμερα πολλοί πνευματικοί συγγραφείς και δάσκαλοι έχουν μιλήσει για την αναμενόμενη αφύπνιση της συνειδητότητας των ανθρώπων. Η ώρα έφτασε... Είναι στην πόρτα...
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 21.09.2009
• 13:16

  Το Ταξίδι της Ψυχής

   »  Angel's
  
  Η Ομάδα της Ανθρωπότητας Ελλάδας (Humanity's Team Greece) έχει τη χαρά να αναγγείλει την καινούργια σειρά μαθημάτων της που αφορά στο ταξίδι που κάνουν οι ψυχές μετά τον γήινο θάνατο.
  Στην πράξη, πρόκειται για τη δημιουργία μίας νέας ομάδας Προσωπικής Ανάπτυξης & Αυτογνωσίας, η οποία κάνει έναρξη την Δευτέρα 19 Οκτωβρίου, 18.00 - 20.00
  Τα μαθήματα θα διαρκέσουν 14 ώρες και θα γίνονται κάθε Δευτέρα.
  Μπορεί να συμμετάσχει όποιος ενδιαφέρεται να εξοπλισθεί με ένα σύνολο γνώσεων, οι οποίες θα τον βοηθήσουν να γνωρίσει καλύτερα την ψυχή του με σκοπό να αντιμετωπίζει κάθε θάνατο γι’ αυτό που πραγματικά είναι και προσφέρει: τη συνέχιση της ζωής σε μιαν άλλη μορφή, προς μίαν άλλη πραγματικότητα. Για περισσότερες πληροφορίες και εγγραφή επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της www.otan.gr
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 03.09.2009
• 14:35

  Η ιστορία του Παρθενώνος

   »  Angel's
  Εν συντομία η ιστορία, ανά τους αιώνες, του λαμπρού ναού.
  
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 22.07.2009
• 13:19

  Τιμητική διάκριση στον Ντ. Τούτου

   »  Angel's
  Η Ομάδα της Ανθρωπότητας (Humanity's Team) απένειμε τιμητική διάκριση στον νομπελίστα επίσκοπο Ντέσμοντ Τούτου για το συνολικό έργο του.
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 19.07.2009
• 12:03

  Υπάρχει ή όχι, ο Σατανάς;

   »  Angel's
  Μια υπέροχη, ενημερωτική συζήτηση γύρω από το αν υπάρχει ή δεν υπάρχει ο Σατανάς. Το καταπληκτικό είναι ότι ο κάθε ομιλητής έχει τις δικές του απόψεις, κανένας δεν τον διακόπτει ακόμα και αν δεν συμφωνεί μαζί του και που εσείς, ακούγοντάς τους να μιλούν, θα μπορέσετε να πάρετε τις πληροφορίες που θα δημιουργήσουν τα δικά σας πιστεύω, αυτά που αυτήν ακριβώς τη χρονική περίοδο έχει ανάγκη η ψυχή σας.
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 21.06.2009
• 21:47

  Ένα πολύ ενθαρρυντικό μήνυμα

   »  Angel's
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 11.06.2009
• 09:34

  Το Σύμπαν υπό κλίμακα

   »  Angel's
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 05.06.2009
• 13:17

  Επιβεβαιώθηκε ο Einstein

   »  Angel's
  
  Η διασημότερη εξίσωση στον κόσμο, η e=mc2, που συσχετίζει την ενέργεια με τη μάζα και την ταχύτητα του φωτός, και η οποία μέχρι τώρα ουσιαστικά ήταν μια υπόθεση, για πρώτη φορά επιβεβαιώθηκε, όπως ανακοίνωσε το Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) της Γαλλίας, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο.
  Χρειάσθηκε πάνω από ένας αιώνας, για να αποδειχθεί η εξίσωση, που δείχνει ότι η ενέργεια ισοδυναμεί με τη μάζα και ότι η μια μπορεί να μετατραπεί στην άλλη, όπως πρότεινε ο Αϊνστάιν το 1905 στο πλαίσιο της Ειδικής Θεωρίας της Σχετικότητας. Η επιβεβαίωση έγινε, με τη βοήθεια μερικών από τους πιο πανίσχυρους υπολογιστές του κόσμου, από γάλλους, γερμανούς και ούγγρους φυσικούς, υπό τον Λοράν Λελούς του κέντρου Θεωρητικής Φυσικής της Γαλλίας. Η σχετική επιστημονική δημοσίευση έγινε στο περιοδικό Science.
  
  Η ομάδα των φυσικών έκανε μια σειρά πολύπλοκων υπολογισμών για να εκτιμήσει τη μάζα των πρωτονίων και των νετρονίων, των σωματιδίων στους πυρήνες των ατόμων. Σύμφωνα με το καθιερωμένο μοντέλο της σωματιδιακής φυσικής, τα πρωτόνια και τα νετρόνια αποτελούνται από μικρότερα σωματίδια γνωστά ως κουάρκ και αυτά από τα γλουόνια.
  Το πρόβλημα είναι ότι η μάζα των γλουονίων είναι μηδενική και των κουάρκ μόνο 5%, άρα προκύπτει το ερώτημα που είναι το υπόλοιπο 95% της μάζας.
  
  Η απάντηση από την ομάδα των φυσικών είναι ότι το υπόλοιπο 95% προέρχεται από την ενέργεια των κινήσεων και των αλληλεπιδράσεων των κουάρκ και των γλουονίων, επιβεβαιώνοντας έτσι οριστικά ότι μάζα και ενέργεια ισοδυναμούν, όπως προέβλεψε ο Αϊνστάιν.
  Δείχνοντας πόση ενέργεια μπορεί να απελευθερωθεί αν μια ποσότητα μάζας μετατραπεί σε ενέργεια, η εξίσωση e=mc2 έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές, μεταξύ άλλων για την κατασκευή ατομικών όπλων.
  Όμως, η επιβεβαίωση της εξίσωσης και σε υποατομικό επίπεδο -σε εξισώσεις με το εξωτικό όνομα «κβαντική χρωμοδυναμική»- είχε μέχρι σήμερα αποδειχθεί τρομακτικά δύσκολη, μέχρι που ήρθε τώρα η απόδειξη από την επιστημονική ομάδα με το συντονισμό του CNRS.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 11.05.2009
• 14:21

  Ένα πολυ-αναμενόμενο βιβλίο

   »  Angel's
  
  Το "Κρυφό Μονοπάτι" επιτέλους κυκλοφορεί σε μορφή βιβλίου στην αγορά. Είναι ένα βιβλίο που θα προκαλέσει έντονες συζητήσεις πνευματικής φύσεως.
  
  Το "Κρυφό Μονοπάτι" δημιουργήθηκε από τη μεταφορά σε βιβλίο του περιεχομένου 5 τετραδίων που γράφτηκαν μέσα στον Αύγουστο του 1935 υπό τη μορφή ημερολογίου.
  Ο Θωμάς, ναυτικός σε ατμόπλοιο, βγαίνει στη στεριά σε ένα λιμάνι της Βόρειας Ισπανίας, αποφασισμένος να εξερευνήσει την ενδοχώρα. Από την πρώτη κιόλας μέρα γνωρίζει έναν μυστηριώδη Γερμανό, που του προτείνει να κάνουν μαζί την πορεία μέχρι το Santiago de Compostela.
  Το ταξίδι αρχίζει και μαζί του ξεκινά μια απρόσμενη ανέλιξη προς τη Γνώση. Έκπληκτος ο Θωμάς ανακαλύπτει ότι ο συνοδοιπόρος του κατέχει μια θεόπνευστη, απόκρυφη διδασκαλία, απαγορευμένη στην πατρίδα του, και την οποία του αποκαλύπτει μέρα τη μέρα.
  Θέλοντας να αποθησαυρίσει αυτή τη γνώση, ο Θωμάς ξεκινά να την καταγράφει υπό τη μορφή ημερολογίου σε τετράδιο. Μέχρι το τέλος της πορείας έχει γεμίσει πέντε τετράδια και γρήγορα συνειδητοποιεί ότι η ζωή του δε θα είναι ποτέ η ίδια.
  Η διδασκαλία που λαμβάνει είναι τόσο μοναδική και συναρπαστική που προκαλεί την αφύπνιση της συνειδητότητάς του, κάτι που έχει καταλυτική σημασία για την πορεία του στο πνευματικό μονοπάτι.
  Η γλώσσα του Θωμά Λινού μεταφέρει στο σήμερα διαχρονικές αλήθειες και διδασκαλίες με μια εκθαμβωτική διαύγεια και πειστικότητα!
  
  Επιμέλεια τετραδίων: Αγγελική Τ. Νατσούλη
  Επιμέλεια κειμένου: Στέφανος Κόκκινος
  Εξώφυλλο και Layout: Λευτέρης Ε. Χαιρετάκης
  
  ΗΜΕΡ. ΕΚΔΟΣΗΣ: ΜΑΪΟΣ 2009
  ΣΧΗΜΑ: 14,5 Χ 21
  ΣΕΛΙΔΕΣ: 462
  ISBN: 978-960-931258-5
  Τηλέφωνο παραγγελιών: 698-6715005
  e-mail: tokryfomonopati@designerbrothers.org
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 08.05.2009
• 22:20

  Ελευθερία μέσα από την Ενότητα

   »  Angel's
  
  Πνευματικοί αρχηγοί, για πολλούς αιώνες, μας έχουν διδάξει ότι είμαστε μια οικογένεια και ότι η λύση σε όλα τα προβλήματά μας είναι να ζούμε με ενότητα, ειρήνη, αγάπη και συνεργασία.
  Παρόλο που έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες προς αυτήν την κατεύθυνση από διάφορους φορείς συνεργασίας - κυρίως οικονομικής - όπως τα Ηνωμένα Έθνη, την Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλους, είμαστε ακόμη πολύ μακριά από έναν κόσμο στον οποίο νιώθουμε όλοι αδέλφια της ίδιας οικογένειας.
  Αυτή η έλλειψη ενότητας έχει βαθύ και ευρύ αρνητικό αντίκτυπο σε όλες τις όψεις της ζωής μας.
  Δημιουργεί μια πραγματικότητα, όπου νοιαζόμαστε για τον εαυτό μας και όσους θεωρούμε δικούς μας και αδιαφορούμε για το τι συμβαίνει σε όλους τους άλλους. Αυτό δεν είναι αποτελεσματικό, επειδή οτιδήποτε συμβαίνει σε κάποιον έχει τελικά αντίκτυπο σε όλους μας. Όταν οι άλλοι δεν είναι ευτυχισμένοι, υγιείς και δεν έχουν αρκετά για να ζήσουν αξιοπρεπώς, αυτό, μακροπρόθεσμα, επηρεάζει τη δική μας πραγματικότητα με διάφορους τρόπους.
  Μόνο μέσα σε ενότητα και συνεργασία μπορούμε να δημιουργήσουμε συστήματα εκπαίδευσης, υγείας, οικονομίας και μεταφορών που εξασφαλίζουν την ευημερία μας πάνω στον πλανήτη. Αλλιώς, ο πλανήτης είναι σαν ένα ανθρώπινο σώμα, στο οποίο υπάρχει πάρα πολύ αίμα σε μια περιοχή του και λίγο ή καθόλου αίμα σε κάποιο άλλο μέρος του. Και τα δύο μέρη του σώματος αυτού θα υποφέρουν. Όταν υλικός πλούτος συσσωρεύεται σε ένα μέρος του κόσμου και όχι σε άλλα, είναι φυσικό να έχουμε θυμό, μίσος και τρομοκρατία. Ιδιαίτερα όταν οι πλούσιοι εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τους φτωχούς για να γίνουν πλουσιότεροι. Αυτό το πρόβλημα έχει γίνει τώρα ακόμη πιο οξύ εξαιτίας της τηλεόρασης και του διαδικτύου, επειδή αυτοί που δεν έχουν μπορούν να δουν πώς ζουν οι άλλοι και βιώνουν ακόμη εντονότερα συναισθήματα μνησικακίας. Αναρωτιούνται, «Πώς αυτοί μπορούν να έχουν και να σπαταλούν τόσα πολλά, όταν βλέπουν ότι εμείς δεν έχουμε τίποτα; Πώς μπορούν να μην μας βοηθούν;»
  
  Όταν τα κύτταρα σʼ ένα σώμα συνεργάζονται, μοιράζονται και εργάζονται για το γενικό καλό του συνόλου του σώματος, μόνον τότε αυτά τα κύτταρα μπορούν να είναι καλά. Η υγεία κάθε κυττάρου εξαρτάται από την υγεία του σώματος και η υγεία του σώματος εξαρτάται από τη συνεργασία και την ανιδιοτέλεια του κάθε κυττάρου. Αν ένα κύτταρο αποφάσιζε να ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό του και να μην εκτελεί τις λειτουργίες του για το σώμα, θα θεωρούνταν καρκινικό και εχθρός του σώματος. Μόνον μέσα από την ενότητα και τη συνεργασία όλων των κυττάρων μπορεί το σώμα να είναι καλά και μόνον όταν το σώμα είναι καλά, μπορούν τα κύτταρα να πάρουν απʼ αυτό ό,τι χρειάζονται.
  Κατά τον ίδιο τρόπο κάθε άνθρωπος είναι σαν κύτταρο στο σώμα της ανθρωπότητας και σκοπός του είναι να αναζητά το ύψιστο καλό για τον εαυτό του και συγχρόνως για το σύνολο. Το σώμα της ανθρωπότητας θα αναρρώσει από την αρρώστια της αποξένωσης, δυσαρέσκειας, πολέμων, φτώχειας, πείνας, έλλειψης στέγης, κατάχρησης ναρκωτικών και αδικίας, όταν όλοι οι άνθρωποι αντιληφθούμε ότι μόνο με τη φροντίδα για το σύνολο μπορούμε τελικά να δημιουργήσουμε αυτό που χρειαζόμαστε προσωπικά.
  
  Και όλο αυτό έχει να κάνει με τον κύκλο μας της ταύτισης και τον κύκλο της δράσης. Των περισσοτέρων ανθρώπων ο κύκλος ταύτισης περιλαμβάνει το σύντροφό τους, τους γονείς, τα παιδιά και τους συγγενείς τους. Πέρα απʼ αυτόν τον κύκλο έχουν λιγότερο ενδιαφέρον για το τι κάνουν οι άλλοι. Καθώς αναπτυσσόμαστε συναισθηματικά, νοητικά και πνευματικά, ο κύκλος μας επεκτείνεται για να συμπεριλάβει συναδέλφους, γείτονες, ανθρώπους από την ίδια φυλή, χώρα και θρησκεία και μετά, πέρα απʼ αυτούς, όλους τους ανθρώπους ανεξάρτητα από εθνικότητα, φυλή ή θρησκεία. Τελικά ο κύκλος της ταύτισής μας διευρύνεται για να συμπεριλάβει όλα τα ζώα, έντομα και φυτά - σαν εκφράσεις της θεϊκής συνειδητότητας - με την οποία είμαστε ένα.
  
  Ο Χριστός μίλησε γιʼ αυτό στις παραβολές Του, όταν αναφέρθηκε στον άνθρωπο που παρουσιάστηκε στο Θεό και ο Θεός του είπε, «Δεν νοιάστηκες για μένα, όταν ήμουν φτωχός, γυμνός, φυλακισμένος ή άρρωστος». Και ο άνθρωπος ρώτησε έκπληκτος «Πότε βρισκόσουν σε τέτοια κατάσταση;» Και ο Θεός απάντησε, «Κάθε φορά που κάποιο από τα παιδιά μου ήταν σε τέτοια κατάσταση, ήμουν εγώ που υπέφερα».
  
  Είναι επιτακτικό να συνειδητοποιήσουμε ότι υπάρχει μία θεϊκή συνειδητότητα σʼ αυτό το σύμπαν και εκφράζεται μέσα από όλα τα όντα, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μας. Η ίδια θεϊκή συνειδητότητα, που βρίσκεται στο κέντρο του είναι μας, βρίσκεται στο κέντρο και όλων των άλλων όντων, ανεξάρτητα από θρησκεία, φύλο, φυλή ή εθνικότητα. Έτσι στην πραγματικότητα κάθε άνθρωπος που βλέπουμε είναι το θείο το ίδιο που εκφράζεται μέσα από τη μοναδική μορφή και προσωπικότητα αυτού του όντος. Αυτό ισχύει για όλα τα όντα.
  Φανταστείτε φως που περνάει από πολλά εκατομμύρια οπές που βρίσκονται πάνω σε μια σφαίρα που το περιβάλλει. Φανταστείτε ότι κάθε οπή έχει μια διαφορετική εικόνα, έτσι ώστε το φως, καθώς περνάει μέσα απʼ αυτήν, παίρνει τη μορφή αυτής της εικόνας. Μετά, αυτά τα πολλά εκατομμύρια εικόνες εμφανίζονται πάνω σε μια σφαιρική οθόνη που βρίσκεται γύρω από τη σφαίρα προβάλλοντας εκατομμύρια διαφορετικές μορφές πάνω σʼ αυτήν. Κι όμως όλες οι εικόνες είναι στην πραγματικότητα διαφορετικές εκφράσεις του ενός φωτός. Έχουν μία πηγή ύπαρξης και το είναι τους εξαρτάται από τη συνεχή προβολή τους από αυτήν την πηγή. Όταν η πηγή σταματά, παύουν να υπάρχουν. Η ύπαρξή τους είναι συνεχώς εξαρτημένη από αυτήν τη μία πηγή.
  
  Είναι σημαντικό να απαλλαγούμε από το φόβο για εκείνους που ανήκουν σε άλλες θρησκευτικές και εθνικές ομάδες και να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι κι εκείνοι αδέλφια μας εδώ σʼ αυτό το πλανητικό διαστημόπλοιο που κινείται μέσα στο σύμπαν.
  Χρειάζεται να νοιαζόμαστε εξίσου για όλους τους Αμερικάνους, Ιρακινούς, Ιρανούς, Ισραηλίτες, Παλαιστίνιους, Σομαλούς, Έλληνες, Τούρκους, Χριστιανούς, Μουσουλμάνους, Εβραίους, Ινδουιστές και Βουδιστές. Σαν ψυχές δεν έχουμε φυλή, εθνικότητα, θρησκεία ή φύλο. Είμαστε πέρα απʼ όλα αυτά. Αυτά είναι ετικέτες που φοράμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας εδώ πάνω στη γη. Χρειάζεται να τα ξεπεράσουμε και να ενδιαφερόμαστε εξίσου για όλους.
  Είμαστε ένα πνεύμα.
  Η Ενότητά μας είναι Επιστημονική Πραγματικότητα
  Σε σωματικό επίπεδο, αν εξετάσουμε ακόμη βαθύτερα τη φύση της φυσικής μας ύπαρξης θα ανακαλύψουμε, όπως ανακάλυψαν οι επιστήμονες, ότι στην πραγματικότητα είμαστε φτιαγμένοι από ένα πεδίο ενέργειας και σωματίδια. Αν μπορούσαμε να δούμε τα υποατομικά σωματίδια, που αποτελούν το φυσικό σώμα μας και το φυσικό περιβάλλον που βρισκόμαστε, δεν θα μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε το σώμα μας από τον αέρα γύρω του και τα άλλα όντα και αντικείμενα που μας περιβάλλουν. Είναι όλα ένα περίπλοκο πεδίο ενέργειας και ύλης. Σωματικά είμαστε κυριολεκτικά ένα με όλα γύρω μας.
  
  Η Κβαντική φυσική μάς λέει ότι όλα τα φυσικά όντα και αντικείμενα προέρχονται από ένα πεδίο ενέργειας υποατομικών σωματιδίων. Είμαστε μια ενέργεια και μια ύλη.
  Είναι μόνον ο νους μας που δημιουργεί την ψευδαίσθηση της ξεχωριστότητας, σαν αποτέλεσμα του φόβου και του εγώ.
  Ο Spencer Wells, ένας ανθρωπολόγος από το Πανεπιστήμιο του Princeton, στο βιβλίο του Το Ταξίδι του Ανθρώπου: Μια Γενετική Οδύσσεια (The Journey of Man: A Genetic Odyssey), καταλήγει στο συμπέρασμα ότι όλη η σημερινή ανθρωπότητα προέρχεται από έναν Άνθρωπο, που τον αποκαλεί «Βιολογικό Αδάμ», ο οποίος έζησε γύρω στα 60.000 χρόνια πριν. Σύμφωνα με τον Wells, «Αποδεικνύεται ότι το Υ-χρωμόσωμα μάς δίνει δύο πολύ σημαντικά στοιχεία στο ερώτημα του πώς κατοικήθηκε ο κόσμος. Πρώτα, μας δείχνει τον πιο πρόσφατο κοινό μας πρόγονο (Αδάμ). Αυτός ο άνθρωπος έζησε στην Αφρική πριν από περίπου 60.000 χρόνια. Η σημασία αυτής της ημερομηνίας είναι ότι όλοι οι σύγχρονοι άνθρωποι ζούσαν στην Αφρική τουλάχιστον μέχρι τότε. Με άλλα λόγια, μέσα στα τελευταία 60.000 χρόνια - μόνον 2.000 γενιές περίπου - το είδος μας κατοίκησε ολόκληρο τον πλανήτη. Αληθινά, είμαστε όλοι μας πολύ στενά συνδεδεμένοι».
  
  Σύμφωνα με τις ανακαλύψεις του, είμαστε κυριολεκτικά όλοι μια οικογένεια με έναν πατέρα που έζησε στην Αφρική πριν από 60.000 χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτών των 2.000 γενεών ξαπλωθήκαμε παντού πάνω στη γη και, ανάλογα με τις συνθήκες, στις οποίες ζήσαμε, τα χαρακτηριστικά μας όπως και το χρώμα της επιδερμίδας μας άλλαξαν για να προσαρμοστούν αποτελεσματικότερα στην περιοχή που ζούσαμε. Με αποτέλεσμα τη δημιουργία του λευκού, μαύρου, κίτρινου και ερυθρού δέρματος και των άλλων χαρακτηριστικών μέσα από τα χρόνια.
  Είμαστε όλοι κυριολεκτικά μία βιολογική οικογένεια της ανθρωπότητας - έχουμε όλοι έναν βιολογικό πατέρα, που μπορούμε να αποκαλούμε «Αδάμ».
  
  Συμπέρασμα:
  1. Σύμφωνα με πνευματικές διδασκαλίες είμαστε όλοι εκφράσεις της μίας θεϊκής συνειδητότητας.
  2. Σύμφωνα με τη κβαντική φυσική είμαστε όλοι εκδηλώσεις ενός κοινού ενεργειακού πεδίου.
  3. Σύμφωνα με κάποιους ανθρωπολόγους είμαστε όλοι απόγονοι ενός ζευγαριού γονιών που έζησε πριν από 60.000 χρόνια, του οποίου η οικογένεια ξαπλώθηκε σʼ όλη τη γη και άλλαξε κατά τη διάρκεια 2.000 γενεών.
  Όταν αντιλαμβανόμαστε τους άλλους μʼ αυτόν τον τρόπο, μπορούμε μόνο να βελτιώσουμε τη ζωή μας συναισθηματικά, υλικά και πνευματικά.
  Αυτή η εξέλιξη της αντίληψης θα οδηγήσει σε συμπεριφορά πιο ωφέλιμη για το σύνολο. Συμπεριφορά που θα μας επιτρέψει να προσεγγίζουμε τους άλλους και να αναζητούμε κοινές λύσεις προς το συμφέρον όλων μας.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 10.04.2009
• 14:25

  Περί αυτοκτονίας

   »  Angel's
  
  Υπάρχει τόσος πόνος συνυφασμένος με την αυτοκτονία που επιθυμώ να φέρω το θέμα στην επιφάνεια. Τον πόνο αυτόν, πρώτα τον αισθάνεται, φυσικά, το πρόσωπο που μέσα από τη θύελλα που περνάει, οδηγείται στην απόφαση να βάλει τέλος στη ζωή του και μετά, η οικογένεια και οι φίλοι του προσώπου εκείνου. Άραγε μπορεί να υπάρξει κάποια μορφή παρηγοριάς;
  
  Η παρηγοριά μπορεί να προέλθει από τη γνώση ότι το πρόσωπο που αυτοκτόνησε είναι καλά. Είναι όλοι καλά. Αγαπιούνται και ποτέ δεν εγκαταλείπονται από το Θεό. Απλά δεν ολοκλήρωσαν αυτό που είχαν δηλώσει ότι θα έκαναν. Αυτό είναι σημαντικό να το καταλάβει εκείνος που στοχάζεται την αυτοκτονία.
  Και φυσικά δεν υπάρχει τιμωρία. Τέτοιο πράγμα όπως «τιμωρία» δεν υπάρχει στη Μεταθανάτια Ζωή. Είναι όσοι μένουν πίσω που τιμωρούνται. Βιώνουν ένα απίστευτο σοκ, από το οποίο κάποιοι δεν συνέρχονται ποτέ τελείως. Όλοι τους αισθάνονται μια πελώρια απώλεια. Πολλοί περνούν την υπόλοιπη ζωή τους ψέγοντας τους εαυτούς τους. Αναρωτιούνται τι σφάλμα έκαναν, βασανίζονται να βρουν τι θα μπορούσαν να είχαν πει ώστε να είχαν αλλάξει τα πράγματα.
  Το λυπηρό είναι πως εκείνοι που βάζουν τέλος στη ζωή τους φαντάζονται πως θα αλλάξουν τα πράγματα, και δεν είναι έτσι.
  Το να βάλεις τέλος στη ζωή σου με σκοπό να αποφύγεις κάτι δεν δημιουργεί καμία κατάσταση με την οποία αποφεύγεις κάτι. Αν σκέφτεσαι να τελειώσεις τη ζωή σου για να ξεφύγεις από κάτι, θα πρέπει να γνωρίζεις, το λέω ξανά, ότι στοχάζεσαι κάτι που δεν μπορείς να κάνεις.
  Το να εύχεσαι να αποφύγεις εκείνο που είναι επίπονο είναι φυσικό. Είναι τμήμα του ανθρώπινου χορού. Εντούτοις, σ' εκείνη την ιδιαίτερη στιγμή του χορού, το άτομο προσπαθεί να σπρώξει τον εαυτό του μακριά από κάτι για το οποίο η ψυχή ενσαρκώθηκε να βιώσει, όχι να αποφύγει.
  Επειδή το άτομο εκείνο βρήκε το βίωμα επίπονο και δύσκολο, ζητάει να εισέλθει σε ένα κενό, όπου δεν υπάρχει τίποτα να αντιμετωπίσει και τίποτα να φοβηθεί. Αλλά οι άνθρωποι δεν μπορούν να εισέλθουν σε ένα κενό, επειδή δεν υπάρχει κενό για να πάνε. Το κενό δεν υφίσταται. Δεν υπάρχει πουθενά κενό στο σύμπαν. Ούτε πουθενά αλλού. Δεν υπάρχει «μέρος όπου δεν υπάρχει τίποτα». Οπουδήποτε κι αν πας, ο χώρος είναι γεμάτος με κάτι.
  Με τι είναι γεμάτος ο χώρος;
  Με τις δικές σου δημιουργίες. Θα αντιμετωπίσεις τις δημιουργίες σου όπου κι αν πας, και δεν μπορείς να τις αποφύγεις – ούτε θα το εύχεσαι, επειδή εσύ έπλασες τις δημιουργίες σου με σκοπό να ανα-δημιουργήσεις τον εαυτό σου. Δεν θα σε ωφελήσει, επομένως, να προσπαθήσεις να τις παραμερίσεις, ή να χορέψεις γύρω από αυτές. Να χορέψεις με τον δικό σου τρόπο στο κενό δεν μπορεί να γίνει.
  Ας το θέσω διαφορετικά. Χορός στον Κενό Χώρο δεν μπορεί να υπάρξει.
  Να θυμάμαι πάντα ότι «Χορός στον Κενό Χώρο δεν μπορεί να υπάρξει».
  Επειδή με ό,τι πεθαίνεις, συνεχίζεις να ζεις μαζί του. Αυτό είναι μια πολύ δυνατή δήλωση.
  Γιατί κάποιος που η ζωή του είναι φρικτή, να μην επιθυμήσει το θάνατο;
  Επειδή αυτό που αποκαλείς «θάνατο» ΕΙΝΑΙ υπέροχος, αλλά όχι πιο πολύ από τη ΖΩΗ. Στην πράξη, «ο θάνατος» ΕΙΝΑΙ ζωή, απλά συνεχίζεται με διαφορετικό τρόπο.
  Θέλω να γίνω πολύ ξεκάθαρη εδώ. Θα συναπαντήσεις τον εαυτό σου στην άλλη πλευρά του θανάτου και όλο το υλικό που κουβάλαγες μαζί σου θα είναι ακόμα εκεί. Μετά θα κάνεις το πιο ειρωνικό πράγμα. Θα δώσεις στον εαυτό σου μιαν ακόμα ζωή στο σώμα, στην οποία θα διαπραγματευτείς όσα δεν διαπραγματεύτηκες στην πιο πρόσφατη. Και θα ξαναβιώσεις μια ολόιδια ζωή με αυτή που μόλις "ξεμπέρδεψες", απλά και μόνο για να καταφέρεις να την ολοκληρώσεις και να μην την παρατήσεις. Και το να κάνεις τα ίδια πράγματα καταντάει βαρετό!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 25.03.2009
• 14:29

  Οι ρυθμοί στη ζωή μας

   »  Angel's
  
  Ζούμε σ' έναν κόσμο γεμάτο ρυθμούς. Ρυθμοί που είναι πραγματικοί και μετρήσιμοι έστω κι αν ακόμα αγνοούμε τις επιδράσεις τους πάνω μας. Πρέπει να έχουμε κατά νου πως οι πρώτες στιγμές του σύμπαντος μετά το big bang δεν είναι τα τελευταία ερωτήματα που έχουν μείνει για τη φυσική. Ακόμα αγνοούμε πολλά που αφορούν το ίδιο το διαστημόπλοιο Γη. Αγνοούμε τη φύση των παλμών της ιονόσφαιρας ή των μικρών διακυμάνσεων που υφίσταται το γήινο μαγνητικό πεδίο μ' ένα ρυθμό 10 παλμών περίπου το δευτερόλεπτο. Είναι ο ίδιος ρυθμός που επίμονα εμφανίζεται σε διάφορα βιολογικά φαινόμενα κι ακόμη είναι ο ρυθμός των κυμάτων Άλφα του εγκεφάλου μας. Πρόκειται γι' απλή σύμπτωση; Ίσως. Αυτό όμως που είναι σίγουρο είναι πως είναι λάθος να στρέφουμε περιφρονητικά τις πλάτες σε ό,τι δεν ξέρουμε.
  Βουτηγμένοι μέσα σ' έναν κόσμο ρυθμών δημιουργούμε κι εμείς τους ρυθμούς μας με τη μουσική ή το χορό. Γιατί τάχα κάποια μελωδία μας συγκινεί;
  Όπως και νάναι, ο χορός είναι μια από τις αρχαίες μεθόδους που οδηγούν στην έκσταση και το ίδιο επιδιώκουν οι μακρόσυρτες ψαλμωδίες με ακατάπαυστα επανάληψη μιας λέξης - σήματος, "αμήν" στα βυζαντινά ή "ομ" στα ινδικά μοναστήρια.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 21.03.2009
• 12:24

  Ενέργεια και Μάζα

   »  Angel's
  
  Δυο λέξεις, ενέργεια και μάζα, που η καθεμιά είχε το δικό της ξεχωριστό οντολογικό αντίκρυσμα, βρέθηκαν ξαφνικά να σημαίνουν το ίδιο πράγμα. Πρόκειται για την ισοδυναμία μάζας κι ενέργειας που ο Einstein έκλεισε στην απλούστατη σχέση E=mc2 (Ενέργεια = Μάζα x το τετράγωνο της Ταχύτητας του Φωτός).
  Φανταστείτε τον περίγελω που θα σας υποδεχόταν αν γύρω στα 1900 λέγατε σε κάποιον, έστω και φυσικό, ότι μισό κιλό μιας οποιασδήποτε μάζας είναι αρκετό να προμηθεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες ηλεκτρικό ρεύμα για ένα μήνα!
  Αυτή ήταν η εναλλακτικότης ανάμεσα στη μάζα-ενέργεια, που δημιούργησε την πρώτη ατομική βόμβα 40 χρόνια αργότερα από τότε που ο Einstein πρόβλεψε τη δυνατότητά της. Εκεί βρισκόταν και το μυστικό της ανεξάντλητης τρομερής ενέργειας που ξεχύνεται από τον ήλιο μας, τ' αστέρια και του γαλαξίες.
  Με τον ερχομό της ειδικής σχετικότητας η εικόνα για το χώρο και χρόνο άλλαξε, αν όχι για το μέσο άνθρωπο, τουλάχιστο για το φυσικό επιστήμονα. Χώρος και χρόνος εξακολουθούν βέβαια να είναι τα σκηνικά που μ' αυτά τα καθημερινά αντικείμενα προβάλλουν αντίστοιχα τον όγκο και την ιστορία τους. Όμως τα δυο αυτά σκηνικά των εμπειριών μας, χώρος και χρόνος, δεν μπορούν να στηθούν ξεχωριστά παρά μόνο αποτελώντας μαζί μιαν ενότητα που ονομάζουμε χωροχρόνο. Μια χρονική εμπειρία αποκτά έννοια μόνον όταν συνοδεύεται από μια μέτρηση θέσης και ταχύτητας. Έτσι σχηματίζουμε μια χωροχρονική εμπειρία, που δεν έχει πάλι νόημα μόνη της παρά μόνο σε συνδυασμό με την ανάλογη χωροχρονική εμπειρία ενός δεύτερου παρατηρητή. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να περιγράψουμε κάτι που βλέπουμε στη φύση παρά μόνο αν συνδέσουμε τις δικές μας παρατηρήσεις με τις παρατηρήσεις ενός άλλου, μια σύνδεση που πριν από τον Einstein γινόταν με τις εξισώσεις μετασχηματισμού Galileo ενώ τώρα με του Lorentz.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 13.03.2009
• 16:14

  Σκέψεις στο θέμα του φόνου

   »  Angel's
  
  Μπορεί ποτέ να υπάρξει μια δικαιολογημένη αιτία για να σκοτώσει κανείς οτιδήποτε; Για σκέψου το. Κι αν το σκεφτείς θα ανακαλύψεις πως δε χρειάζεσαι καμιά εξωτερική αυθεντία να σου δώσει κατεύθυνση. Δε χρειάζεσαι ανώτερη πηγή για να σου προμηθεύσει απαντήσεις. Αν το σκεφτείς, αν ψάξεις να δεις τι αισθάνεσαι γι' αυτό, τότε οι απαντήσεις θα σου φανερωθούν και θα δράσεις ανάλογα. Αυτό ονομάζεται δράση σύμφωνα με τη δική σου κρίση.
  Όταν ενεργείς σύμφωνα με την κρίση των άλλων είναι που μπαίνεις σε μπελάδες. Θα πρέπει τα κράτη και τα έθνη να χρησιμοποιούν το φόνο για να πετύχουν τους πολιτικούς αντικειμενικούς τους σκοπούς; Θα πρέπει οι θρησκείες να χρησιμοποιούν το φόνο για να επιβάλλουν τις θεολογικές τους προσταγές; Θα πρέπει οι κοινωνίες να χρησιμοποιούν το φόνο σαν αντίδραση σ' εκείνους που παραβιάζουν κώδικες συμπεριφοράς;
  Είναι ο φόνος ένα κατάλληλο πολιτικό φάρμακο, ένα μέσο πνευματικής πειθούς ή ένα μέσο επίλυσης κοινωνικών προβλημάτων;
  Είναι ο φόνος κάτι που μπορείς να κάνεις αν κάποιος προσπαθήσει να σκοτώσει εσένα; Θα χρησιμοποιούσες φονική βία για να υπερασπιστείς τη ζωή ενός αγαπημένου σου προσώπου; Ή κάποιου που δε γνωρίζεις καν;
  Είναι ο φόνος μια ορθή μορφή άμυνας ενάντια σ' εκείνους που θα σκότωναν αν δεν εμποδίζονταν με κάποιον τρόπο;
  Υπάρχει διαφορά μεταξύ φόνου και δολοφονίας;
  Η Πολιτεία θα ήθελε να σε κάνει να πιστέψεις ότι ο φόνος για την ολοκλήρωση ενός καθαρά πολιτικού προγράμματος είναι απόλυτα δικαιολογήσιμος. Στην πραγματικότητα μάλιστα, η Πολιτεία χρειάζεταινα την πιστέψεις σε σχέση με αυτό, προκειμένου να αποδείξει ότι είναι μια οντότητα εξουσίας.
  Οι θρησκείες θα ήθελαν να σε κάνουν να πιστέψεις ότι ο φόνος για να εξαπλωθεί και να διατηρηθεί η διδασκαλία τους, αλλά και η πίστη στην ιδιαίτερη αλήθεια τους, είναι απόλυτα δικαιολογήσιμος. Στην πραγματικότητα, μάλιστα, οι θρησκείες απαιτούν να τις πιστέψεις σε σχέση με αυτό, προκειμένου να υπάρξουν ως οντότητες εξουσίας. Αλλά και η κοινωνία (κάποιες από αυτές) θα ήθελε να σε κάνει να πιστέψεις ότι ο φόνος για να τιμωρηθούν εκείνοι που διαπράττουν κάποιες παραβάσεις, είναι απόλυτα δικαιολογήσιμος.
  Είσαι ευχαριστημένος με όλες αυτές τις θέσεις; Τις θεωρείς σωστές; Να είσαι προσεκτικός μ' αυτές τις ερωτήσεις. Σε οδηγούν στην καθαρή δημιουργία επειδή είναι τόσο πολλές οι φορές που θα αναγκαστείς να πεις "Δεν ξέρω". Πραγματικά "δεν ξέρω". Ωστόσο και πάλι θα πρέπει να αποφασίσεις κι έτσι θα πρέπει να επιλέξεις. Θα πρέπει να κάνεις μια αυθαίρετη επιλογή. Μια τέτοια επιλογή που δεν προέρχεται από προηγούμενη προσωπική γνώση, ονομάζεται καθαρή δημιουργία. Και το άτομο έχει επίγνωση, βαθιά επίγνωση, ότι κατά τη λήψη τέτοιων αποφάσεων είναι που δημιουργείται ο εαυτός.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 22.02.2009
• 21:30

  Τα τρία επίπεδα γνώσης

   »  Angel's
  
  Το υποσυνείδητο είναι το μέρος της γνώσης στο οποίο δεν γνωρίζεις ούτε δημιουργείς συνειδητά την πραγματικότητά σου. Το κάνεις «υποσυνείδητα» - δηλαδή με πολύ λίγη επίγνωση του τι κάνεις, πολύ λιγότερο δε γιατί.
  Δεν είναι «κακό» επίπεδο γνώσης επομένως μην το κρίνεις. Είναι δώρο γιατί σου επιτρέπει να ενεργείς αυτόματα.
  Λειτουργίες όπως το μεγάλωμα των μαλλιών σου, το ανοιγοκλείσιμο των ματιών σου ή το χτύπημα της καρδιάς σου είναι παραδείγματα ενεργειών που γίνονται αυτόματα. Δεν κάθεσαι να σκεφτείς, «Πρέπει να ανοιγοκλείσω τα μάτια μου. Πρέπει να μεγαλώσω τα νύχια των δακτύλων μου». Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν – ολόκληρο το σώμα σου λειτουργεί – χωρίς ιδιαίτερη συνειδητή οδηγία από σένα.
  Επίσης το υποσυνείδητο βρίσκει στιγμιαίες λύσεις σε προβλήματα. Ελέγχει εισερχόμενα δεδομένα, μετά ανατρέχει στην αποθήκη μνήμης του και αναδύεται με αστραπιαία αντίδραση μέσα από μυριάδες καταστάσεων, πάλι αυτόματα. Αν αγγίξεις ένα καυτό σκεύος, δεν θα σκεφτείς να τραβήξεις το χέρι σου μακριά. Το τινάζεις μακριά σε κλάσμα του δευτερολέπτου. Αυτή είναι μια αυτοματοποιημένη αντίδραση που βασίζεται σε προηγούμενα δεδομένα.
  Το υποσυνείδητο μπορεί να σου σώσει τη ζωή. Ωστόσο αν δεν έχεις επίγνωση του ποια μέρη της ζωής σου διάλεξες να δημιουργήσεις αυτόματα, μπορείς να φαντάζεσαι τον εαυτό σου ότι βρίσκεται στο «αποτέλεσμα» της ζωής παρά στην αιτία του πράγματος. Μπορείς ακόμα να δημιουργήσεις τον εαυτό σου σαν θύμα. Επομένως είναι σημαντικό να έχεις επίγνωση του τι διάλεξες να έχεις ΜΗεπίγνωση.
  Το Συνειδητό Επίπεδο είναι το μέρος της γνώσης κατά το οποίο γνωρίζεις την πραγματικότητά σου και την δημιουργείς με σχετική επίγνωση του τι κάνεις. Μεγάλο τμήμα από αυτό που έχεις επίγνωση βασίζεται στο «επίπεδο της συνειδητότητας». Είναι το φυσικό επίπεδο.
  Όταν είσαι προσηλωμένος στο πνευματικό μονοπάτι, κινείσαι μέσα στη ζωή ζητώντας πάντα να «ανυψώσεις τη συνειδητότητά σου», ή να διευρύνεις τα βιώματα της φυσικής πραγματικότητας, να συμπεριλάβεις και να περικλείσεις αυτό που γνωρίζεις σ’ ένα άλλο επίπεδο, αληθινό γύρω από σένα.
  Το Υπερσυνειδητό Επίπεδο είναι το μέρος της γνώσης κατά το οποίο γνωρίζεις την πραγματικότητά σου και την δημιουργείς με πλήρη επίγνωση του τι κάνεις. Είναι το επίπεδο της ψυχής. Οι περισσότεροι από σας δεν έχετε επίγνωση σε συνειδητό επίπεδο των προθέσεων του υπερσυνειδήτου σας – εκτός κι αν έχετε.
  Το υπερσυνείδητο είναι το μέρος του εαυτού σου που περιέχει το μεγαλύτερο τμήμα της ψυχής – που θα κινηθεί προς την Ολοκλήρωση αυτού που ήρθες να βιώσεις και να αισθανθείς μέσα στο σώμα σου. Το υπεσυνείδητο συνεχώς σε οδηγεί στο επόμενο περισσότερο επιθυμητό βίωμα ανάπτυξης, έλκοντας προς τα σένα τους συγκεκριμένους, σωστούς και τέλειους ανθρώπους, τόπους, και γεγονότα με τους οποίους θα το κατορθώσεις αυτό, ώστε να μπορέσεις να επιτύχεις τον συνδυασμό Γνωρίζω και Βιώνω που θα παράξουν το Αισθάνομαι – δημιουργώντας την Επίγνωση της Αληθινής σου Ύπαρξης.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 19.02.2009
• 14:36

  Kανένα ...

   »  Angel's
  
  Kανένα μονοπάτι προς τον Θεό δεν είναι καλύτερο από κάποιο άλλο.
  Όλα τα μονοπάτια οδηγούν εκεί, γιατί αυτά που χρειάζεσαι μόνο, για να φτάσεις εκεί, είναι η πραγματική επιθυμία, η καθαρή και ανοιχτή καρδιά, και η πίστη ότι ο Θεός δεν έχει κανένα λόγο να πει «Όχι, δεν μπορείς να είσαι μαζί μου» σε κανέναν και για καμία αιτία, πόσο μάλλον επειδή πίστεψες στον Θεό μ' ένα διαφορετικό τρόπο.
  Όλες οι αληθινές θρησκείες είναι υπέροχες και όλες οι αληθινές πνευματικές διδασκαλίες είναι μονοπάτια προς τον Θεό και καμία θρησκεία και καμία διδασκαλία δεν είναι πιο «σωστή» από κάποια άλλη. Υπάρχουν περισσότεροι από έναν, δρόμοι προς την κορυφή του βουνού.
  Η θρησκεία δημιουργήθηκε από την ανθρώπινη κουλτούρα για να βοηθήσει εκείνους που γεννήθηκαν κάτω από αυτή την κουλτούρα, για να γνωρίσουν και να καταλάβουν ότι υπάρχει μια πανταχού παρούσα πηγή βοήθειας σε καιρούς χρείας, δύναμης σε καιρούς πρόκλησης, διαύγειας σε καιρούς παραζάλης και συμπόνιας σε καιρούς θλίψης.
  Ακόμα, η θρησκεία είναι η εκδήλωση της ενστικτώδους επίγνωσης του ανθρώπινου είδους ότι οι τελετές, οι παραδόσεις, οι ιεροτελεστίες και τα έθιμα έχουν τεράστια αξία, σαν γνωρίσματα που διατρανώνουν την ανθρώπινη παρουσία στον κόσμο, αλλά χρησιμεύει και σαν συγκολλητική ουσία που εξασφαλίζει αυτή την παρουσία κρατώντας ενωμένη την κουλτούρα των λαών.
  Κάθε κουλτούρα έχει την δική της όμορφη και μοναδική παράδοση για να τιμά μιαν όμορφη και κεντρική αλήθεια: ότι υπάρχει κάτι ευρύτερο και πιο σπουδαίο στη ζωή από τις επιθυμίες του καθενός, ακόμα και από τις ανάγκες του καθενός· ότι η ίδια η ζωή εκτείνεται σε πολύ μεγαλύτερο βάθος και σε πολύ πιο σημαντικές εμπειρίες απ’ όσο μπορούν, εν πρώτοις, να φανταστούν πολλοί· κι ότι δείχνει αγάπη και αμοιβαίο ενδιαφέρον, και συγχωρητικότητα, και δημιουργικότητα, και παιχνιδιάρικη διάθεση, και πιάσιμο χεριών σε μια ενωμένη προσπάθεια να επιτευχθεί ένας κοινός σκοπός όπου μέσα του θα υπάρχει η πιο μεγάλη ικανοποίηση και η πιο θαυμαστή χαρά της ανθρώπινης αντάμωσης.
  Μετά, ας πάρει ο καθένας από μας, το δικό του μονοπάτι προς Εκείνον. Ας επιδοθεί στο ταξίδι του προς το Σπίτι. Μην ανησυχείτε και μην κρίνετε το πώς οι άλλοι κάνουν το δικό τους. Δεν μπορείτε να αποτύχετε να φθάσετε σ’ Εκείνον, ούτε εκείνοι μπορούν. Πράγματι, θα συναντηθούμε όλοι ξανά όταν θα είμαστε μαζί Σπίτι, και θα αναρωτιόμαστε γιατί υπήρξαμε τόσο επικριτικοί.
  
  Και καυγαδίζαμε, δεν είναι; Καυγαδίζαμε ασταμάτητα. Τσακωνόμασταν και πολεμάγαμε και σκοτώναμε και πεθαίναμε επειδή επιμέναμε πως ο δικός μας ο δρόμος είναι ο σωστότερος– στην πράξη, πως ο δικός μας είναι ο μόνος δρόμος – προς τον παράδεισο.
  
  Άκου πάντα αυτό που λέει η καρδιά σου, αλλά, σε παρακαλώ μην μπερδέψεις αυτό που είναι στην καρδιά σου με αυτό που είναι στο νου σου. Αυτό που είναι στο νου σου έχει τοποθετηθεί εκεί από άλλους. Αυτό που βρίσκεται στην καρδιά σου είναι αυτό που κουβαλάς μαζί σου από τον Θεό.
  Μπορείς ακόμα να κλείσεις την καρδιά σου στο Θεό και πολλοί το έχουν κάνει. Και πολλοί επίσης έχουν κλείσει το νου τους. Σε παρακαλώ, μην πεις στους άλλους ότι αν δεν ΠΙΣΤΕΨΟΥΝ αυτό που βρίσκεται στο δικό σου νου, ο Θεός θα τους καταδικάσει.
  Και τέλος, ό,τι κι αν κάνεις, μην τους καταδικάσεις εσύ, εκ μέρους Του.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 10.02.2009
• 18:03

  Ας μιλήσουμε για τους "άλλους"

   »  Angel's
  
  Ποιοι είναι, αλήθεια, οι "άλλοι";
  Όλοι έχουν κάτι να σε διδάξουν, κάποιο δώρο να σου προσφέρουν. Κι εδώ είναι το μεγάλο μυστικό. Ο καθένας τους ήρθε για να λάβει κι ένα δώρο από σένα. Ποιο είναι το δώρο που τους έδωσες; Κι αν, μέσα στη σύγχυσή σου, έκανες κάτι που φαντάζεσαι ότι τους πλήγωσε, μη θεωρείς δεδομένο ότι δεν είναι κι αυτό ένα δώρο. Από εκείνα που σε πλήγωσαν πολύ, δεν έχεις μάθει πολλά; Περισσότερα ίσως απ' όσα έχεις μάθει από τις μεγαλύτερες χαρές σου; Ποιος λοιπόν είναι ο θύτης και ποιος είναι το θύμα στη ζωή σου; Θα έχεις κατακτήσει τη βαθιά γνώση, όταν θα το καταλαβαίνεις αυτό πριν, και όχι μετά, από την αντίληψη του αποτελέσματος της εμπειρίας.
  Η περίοδος της ένδειας και της μοναξιάς θα σε διδάξουν ότι η ζωή δεν τελειώνει ποτέ. Ποτέ, ποτέ, ποτέ μη σκεφτείς ότι η ζωή σου τελείωσε, αλλά γνώριζε πάντα ότι κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή είναι άλλο ένα ξεκίνημα, άλλη μια ευκαιρία, άλλη μια δυνατότητα να ανα-δημιουργήσεις τη ζωή σου από την αρχή.
  Έστω κι αν το κάνεις αυτό την τελευταία δυνατή στιγμή της ζωής σου, τη στιγμή του θανάτου σου, θα έχεις δικαιολογήσει ολόκληρη την εμπειρία σου και θα την έχεις δοξάσει ενώπιον του Θεού.
  Αυτό ισχύει ακόμα κι αν είσαι ένας πωρωμένος εγκληματίας, ένας βαρυποινίτης δολοφόνος που ζει στη φυλακή ή βαδίζει προς την εκτέλεσή του.
  Αυτό είναι κάτι που πρέπει να το ξέρεις. Πρέπει να το πιστέψεις.
  Αυτό είναι ένα από τα πιο ελπιδοφόρα μηνύματα που έχουν ακουστεί ποτέ. Σημαίνει ότι όλοι μας - ακόμα και οι "χειρότεροι" από μας - έχουμε ένα σπίτι στην καρδιά του Θεού και μένει μόνο να το διεκδικήσουμε.
  Αν έχεις κάποια αμφιβολία, σε παραπέμπω στο εδάφιο "...και είπεν αυτώ ο Ιησούς, αμήν λέγω σοι, σήμερον μετ΄εμού έση εν τω παραδείσω" (Λουκ. 23,43)
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 01.02.2009
• 10:00

  Το ταξίδι είναι χαρά

   »  Angel's
  Λοιπόν... το νόημα και ο σκοπός της ζωής είναι να αποφασίζεις και να είσαι Αυτός Που Πραγματικά Είσαι. Το κάνεις κάθε μέρα. Με κάθε πράξη, με κάθε σκέψη, με κάθε λέξη. Αυτό κάνεις.
  Στο βαθμό τώρα που είσαι ευχαριστημένος με αυτό, ευχαριστημένος με το Ποιος Είσαι έτσι όπως το βιώνεις, στον ίδιο βαθμό θα μείνεις στο δημιούργημά σου, κάνοντας μικρές μόνο προσαρμογές εδώ κι εκεί για να το φέρεις όλο και πιο κοντά στο τέλειο.
  
  Ο Παραμχάνσα Γιογκανάντα αποτελεί παράδειγμα ανθρώπου που βρισκόταν πολύ κοντά στο "τέλειο" ως απεικόνιση του τι σκεφτόταν για τον εαυτό του. Είχε πολύ σαφή ιδέα για τον εαυτό του και για τη σχέση του με το Θεό και χρησιμοποίησε τη ζωή του για να την απεικονίσει. Ήθελε να βιώσει την ιδέα του για τον εαυτό του στη δική του πραγματικότητα, να γνωρίσει τον εαυτό του βιωματικά.
  
  
  
  
  Ο Άλμπερτ Σβάιτσερ, ο μεγάλος αυτός θεολόγος και ανθρωπιστής που τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης το 1952, είχε μια πολύ ξεκάθαρη ιδέα για τον εαυτό του και για τη σχέση του με το Θεό και χρησιμοποίησε τη ζωή του για να την απεικονίσει, να γνωρίσει τον εαυτό του στη δική του εμπειρία.
  Δε ζουν πολλοί άνθρωποι σ' αυτό το επίπεδο. Σίγουρα, οι δυο άνθρωποι αυτοί, είχαν ο καθένας διαφορετική ιδέα για τον εαυτό του. Κι όμως, τις απεικόνισαν και οι δυο υπέροχα.
  
  
  Είχαν επίσης διαφορετικές ιδέες γύρω από το Θεό και ξεκινούσαν από διαφορετικά επίπεδα συνειδητότητας. Τα επίπεδα αυτά της συνειδητότητας καθρεφτίζονταν στις σκέψεις τους, στα λόγια τους και στις πράξεις τους.
  Ο ένας βρισκόταν σ' έναν τόπο γαλήνης και ηρεμίας, στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του και έφερνε βαθιά γαλήνη και ηρεμία στους άλλους. Ο άλλος βρισκόταν σε τόπο ταραχής, πολέμων, πείνας, εξαθλίωσης και προσπαθούσε να σώσει ζωές.
  Έτσι λοιπόν, ο σκοπός της ψυχής σου είναι να βιώσει τον εαυτό της ως Το Παν. Εξελισσόμαστε, βρισκόμαστε συνεχώς στη διαδικασία του γίγνεσθαι. Τι γινόμαστε; Δεν ξέρουμε! Δεν μπορούμε να ξέρουμε, μέχρι να φτάσουμε εκεί! Όμως για μας, το ταξίδι είναι χαρά. Και μόλις "φτάσουμε εκεί", μόλις δημιουργήσουμε την επόμενη ύψιστη ιδέα του Ποιοι Είμαστε, θα δημιουργήσουμε μια πιο μεγαλόπρεπη σκέψη, μια υψηλότερη ιδέα και θα συνεχίσουμε τη χαρά για πάντα.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 27.01.2009
• 15:16

  Υπνος: μια ανάγκη της ψυχής

   »  Angel's
  
  Όλοι μας πιστεύουμε πως κοιμόμαστε επειδή το σώμα μας χρειάζεται ανάπαυση. Κάνουμε λάθος, όμως. Συμβαίνει ακριβώς το αντίστροφο. Η ψυχή επιδιώκει την ανάπαυση κι έτσι κάνει το σώμα να "αποκοιμιέται". Η αναλυτική εξήγηση βρίσκεται στο βιβλίο Συζήτηση με το Θεό, 3 - του Neale D. Walsch.
  "Η ψυχή παρατάει κυριολεκτικά το σώμα (μερικές φορές εκεί ακριβώς που βρίσκεται) όταν κουράζεται από τα όρια, όταν κουράζεται από τη βαρύτητα και την έλειψη ελευθερίας που νιώθει όσο βρίσκεται μέσα στο σώμα. Αφήνει το σώμα όταν χρειάζεται 'καύσιμα', όταν κουράζεται από όλη την αναλήθεια, την ψεύτικη πραγματικότητα και τους φανταστικούς κινδύνους, όταν αναζητάει, για μια ακόμα φορά επανασύνδεση, επαναβεβαίωση, ανάπαυση και νέα αφύπνιση του νου.
  Όταν η ψυχή πρωτοαγκαλιάζει το σώμα, βρίσκει την εμπειρία εξαιρετικά δύσκολη. Είναι πράγματι μια πολύ κουραστική εμπειρία, ιδιαίτερα για μια ψυχή που μόλις έχει έρθει στη Γη. Γι' αυτό τα μωρά κοιμούνται τόσο πολύ. Όταν η ψυχή ξεπερνάει το αρχικό σοκ της επανασύνδεσης με ένα σώμα για μια ακόμα φορά, αρχίζει να το ανέχεται όλο και περισσότερο. Μένει μαζί του περισσότερο. Ταυτόχρονα, το κομμάτι που αποκαλείται νους, προχωρεί στη λήθη, όπως ακριβώς ήταν σχεδιασμένο να κάνει. Ακόμα και οι αποδράσεις της ψυχής από το σώμα, που τώρα γίνονται λιγότερο συχνά, αλλά και πάλι σε καθημερινή βάση, δε φέρνουν ξανά τη θύμηση στο νου.
  Στην πραγματικότητα, εκείνες τις ώρες, η ψυχή μπορεί να είναι ελεύθερη, αλλά ο νους μπορεί να βρίσκεται σε σύγχυση. Έτσι, ίσως να αναρωτιέται: "Πού είμαι; Τι δημιουργώ εδώ;" Αυτές οι αναζητήσεις μπορεί να οδηγήσουν σε ταραγμένα, ακόμα και σε τρομαχτικά ταξίδια. Αυτά τα ταξίδια τα ονομάζετε 'εφιάλτες'.
  Κάποιες φορές συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Η ψυχή φτάνει σε έναν τόπο μεγάλης ενθύμησης. Ο νους τότε έχει μια αφύπνιση που τον γεμίζει με γαλήνη και χαρά και αυτό το βιώνετε στο σώμα σας, όταν επιστρέφετε σ' αυτό.
  Όσο περισσότερο βιώνει ολόκληρη η ύπαρξή σας τις εμπειρίες και την παρηγοριά αυτών των ανανεώσεων, και όσο περισσότερο θυμάται τι κάνει και τι προσπαθεί να κάνει με το σώμα, τόσο λιγότερο επιλέγει η ψυχή σας να μένει μακριά από το σώμα, γιατί τώρα γνωρίζει ότι ήρθε στο σώμα για μια αιτία και με ένα σκοπό. Επιθυμία της είναι να τον φέρει σε πέρας και να χρησιμοποιήσει όσο καλύτερα μπορεί όλον το χρόνο που έχει με το σώμα. Ο άνθρωπος που έχει μεγάλη σοφία χρειάζεται λίγο ύπνο".
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 25.01.2009
• 22:23

  Αν ο στόχος μας είναι...

   »  Angel's
  
  Αν ο στόχος μας είναι να ζήσουμε μια ζωή ειρήνης, χαράς και αγάπης, τότε η βία δε λειτουργεί. Αυτό έχει αποδειχθεί ήδη.
  Αν ο στόχος μας είναι να ζήσουμε μια ζωή με καλή υγεία και με μακροβιότητα, τότε η κατανάλωση νεκρής σάρκας και μεγάλων ποσοτήτων υγρών που νεκρώνουν τα νεύρα και διαλύουν τον εγκέφαλο, καθώς και το κάπνισμα γνωστών καρκινογόνων ουσιών δε λειτουργούν. Αν ο στόχος μας είναι να φροντίζουμε τη Γη και να χρησιμοποιούμε με οικονομία τους πόρους της, τότε το να ενεργούμε σαν να ήταν ανεξάντλητοι αυτοί οι πόροι δε λειτουργεί. Αυτό έχει ήδη αποδειχθεί.
  Αν ο αντικειμενικός μας σκοπός είναι να αναθρέψουμε παιδιά ελεύθερα από τη βία και την οργή, τότε το να τα στήνουμε μπροστά σε ολοζώντανες απεικονίσεις βίας και οργής για χρόνια ολόκληρα δε λειτουργεί. Αυτό έχει ήδη αποδειχθεί.
  Αν ο στόχος μας είναι να ανακαλύψουμε και να καλλιεργήσουμε μια σχέση με ένα Θεό αγάπης, έτσι ώστε η θρησκεία να μπορεί να φέρει μια αλλαγή στις υποθέσεις των ανθρώπων, τότε το να μας διδάσκουν για ένα Θεό τιμωρίας και τρομερής εκδίκησης δε λειτουργεί. Κι αυτό, επίσης, έχει αποδειχθεί.
  Το κίνητρο είναι το παν. Ο στόχος καθορίζει τα αποτελέσματα. Η ζωή προέρχεται από τις προθέσεις μας. Η αληθινή μας πρόθεση αποκαλύπτεται από τις πράξεις μας και οι πράξεις μας καθορίζονται από την αληθινή μας πρόθεση. Αυτό, όπως και καθετί άλλο στη ζωή (και η ζωή η ίδια) είναι ένας κύκλος.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 23.01.2009
• 22:52

  Πρέπει να διαλογίζομαι κάθε μέρα;

   »  Angel's
  
  Όπως και σε καθετί άλλο, δεν υπάρχει πρέπει και δεν πρέπει. Το ερώτημα δεν είναι τι πρέπει να κάνεις, αλλά τι επιλέγεις να κάνεις. Κάποιες ψυχές επιλέγουν να βαδίζουν μέσα στην επίγνωση. Κάποιες αναγνωρίζουν και κατανοούν ότι σε τούτη τη ζωή οι περισσότεροι άνθρωποι υπνοβατούν, ότι περνούν από τη ζωή χωρίς συναίσθηση. Όμως οι ψυχές που προχωρούν μέσα από την επίγνωση επιλέγουν ένα διαφορετικό δρόμο. Επιλέγουν ένα διαφορετικό τρόπο. Επιδιώκουν να βιώσουν όλη τη γαλήνη και τη χαρά, το απεριόριστο και την ελευθερία, τη σοφία και την αγάπη που φέρνει η Ενότητα, όχι μόνον όταν έχουν αποδυθεί το σώμα κι εκείνο έχει πέσει σε ύπνο, αλλά το αντίθετο.
  Όταν μια ψυχή δημιουργεί μια τέτοια εμπειρία λέγεται ότι ο τάδε άνθρωπος "εξυψώθηκε". Άλλοι ορίζουν αυτή τη διαδικασία ως "εξύψωση της συνειδητότητας". Δεν έχει σημασία ποιους όρους χρησιμοποιούμε, γιατί οι λέξεις είναι η λιγότερο αξιόπιστη μορφή επικοινωνίας. Εκείνο που έχει τελικά σημασία είναι να ζεις ενσυνείδητα. Κι αυτή η συνειδητότητα γίνεται στη συνέχεια πλήρης συνειδητότητα.
  Και ποιο είναι αυτό του οποίου αποκτάς πλήρη επίγνωση;
  Τελικά αποκτάς πλήρη επίγνωση του Ποιος Είσαι.
  Ο καθημερινός διαλογισμός είναι ένας τρόπος με τον οποίο μπορείς να την κατακτήσεις. Όμως, απαιτεί αυτοδέσμευση, αφοσίωση, μια απόφαση να επιδιώξεις την εσωτερική εμπειρία και όχι την εξωτερική επιβράβευση.
  Θυμήσου: η σιωπή κρατάει μυστικά. Κι έτσι, ο πιο γλυκός ήχος είναι ο ήχος της σιωπής. Αυτό είναι το τραγούδι της ψυχής.
  Αν πιστεύεις περισσότερο τους θορύβους του κόσμου απ' όσο τη σιωπή της ψυχής σου, θα χαθείς μέσα στον κόσμο.
  
  Επομένως ο καθημερινός διαλογισμός είναι καλή ιδέα;
  
  Καλή ιδέα; Σίγουρα. Όμως η ψυχή μπορεί να πει το τραγούδι της με πολλούς τρόπους. Ο γλυκός ήχος της σιωπής μπορεί να ακουστεί πολλές φορές.
  Κάποιοι ακούνε τη σιωπή μέσα στην προσευχή. Κάποιοι αναζητούν τα μυστικά σε ήσυχο στοχασμό, άλλοι σε λιγότερο στοχαστικό περιβάλλον.
  Όταν κατακτάται η βαθιά γνώση, ή έστω βιώνεται με διαλείψεις, τότε οι θόρυβοι του κόσμου κατασιγάζουν, οι περισπασμοί γαληνεύουν, ακόμα κι όταν βρίσκεσαι ανάμεσά τους. Τότε ολόκληρη η ζωή γίνεται διαλογισμός. Ολόκληρη η ζωή είναι διαλογισμός και μέσα από αυτόν στοχάζεσαι το θείο. Αυτό ονομάζεται αληθινή εγρήγορση ή συναίσθηση. Όταν βιώνονται με αυτόν τον τρόπο, τα πάντα στη ζωή είναι ευλογημένα. Δεν υπάρχει πια αγώνας, πόνος και ανησυχία. Υπάρχει μόνο εμπειρία, την οποία μπορείς να την αποκαλέσεις με όποιον τρόπο επιθυμείς. Μπορεί να επιλέξεις να την αποκαλέσεις "τελειότητα".
  Χρησιμοποίησε λοιπόν τη ζωή σου και όλα τα γεγονότα μέσα της σαν διαλογισμό. Βάδιζε με εγρήγορση και όχι σαν κάποιος που κοιμάται.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 19.01.2009
• 13:52

  Γιατί η Ενότητα είναι σημαντική;

   »  Angel's
  
  Επειδή η ενότητα είναι η αλήθεια. Ο διαχωρισμός είναι η ψευδαίσθηση. Εφόσον τα μέλη μιας κοινωνίας βλέπουν τους εαυτούς τους χωρισμένους από τους άλλους και από το όλον, αναπόφευκτα θεωρούν ότι η κοινωνία είναι μια συλλογή ή ένα σύνολο που αποτελείται από χωριστές μονάδες, ζουν στην ψευδαίσθηση.
  Όλη η ζωή στον πλανήτη είναι οικοδομημένη στην αίσθηση του διαχωρισμού. Είναι βασισμένη στο δυϊσμό. Οι άνθρωποι φαντάζονται ότι είναι χωριστές οι οικογένειες ή οι φυλές τους, συγκεντρωμένοι σε χωριστές γειτονιές ή πολιτείες, συναθροισμένοι σε χωριστά έθνη ή χώρες, αποτελώντας ένα χωριστό κόσμο ή πλανήτη. Φαντάζονται ότι ο κόσμος μας είναι ο μοναδικός κατοικημένος κόσμος στο σύμπαν. Φαντάζονται ότι το έθνος του καθενός είναι το καλύτερο του κόσμου. Φαντάζονται ότι η πόλη τους είναι η καλύτερη του έθνους και ότι η οικογένειά τους η πιο υπέροχη της πόλης. Τέλος, πιστεύουν ότι αυτοί είναι καλύτεροι από κάθε άλλον στην οικογένεια.
  Και, ισχυρίζονται ότι δεν σκέφτονται τίποτα απ' όλα αυτά, αλλά φέρονται σαν να τα σκέφτονται.
  
  ΥΠΟΓΡΑΦΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΕΝΟΤΗΤΑΣ
  
  Οι αληθινές σκέψεις των ανθρώπων, όμως, καθρεφτίζονται καθημερινά στις κοινωνικές τους αποφάσεις, στα πολιτικά τους συμπεράσματα, στις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, στις οικονομικές τους επιλογές και στις ατομικές τους επιλογές για τα πάντα, από φίλους μέχρι συστήματα πεποιθήσεων, μέχρι την ίδια τη σχέση τους με το Θεό. Νιώθουν, μάλιστα, τόσο χωρισμένοι από το Θεό που φαντάζονται πως ούτε καν θέλει να επικοινωνήσει μαζί τους. Κι έτσι αναγκάζονται να αρνούνται την αυθεντικότητα της ίδιας τους της εμπειρίας. Βιώνουν ότι είναι Ένα με το Θεό, αλλά αρνούνται να το πιστέψουν. Έτσι, χωρίζονται από Εκείνον, αλλά και από κάθε άλλον άνθρωπο.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 18.01.2009
• 18:57

  Για την Παγκόσμια Ημέρα Ενότητας

   »  Angel's
  
  Αν δεν είχατε μέχρι τώρα την ευκαιρία να υπογράψετε το αίτημα προς τον ΟΗΕ για την Παγκόσμια Ημέρα Ενότητας (Oneness Petition), μπορείτε να το κάνετε εδώ.
  
  Η ώρα είναι Τώρα.
  Για να έρθουμε όλοι Κοντύτερα.
  Για να μιλάμε από Κοινού.
  Για να εκφράζουμε ελεύθερα τις εμπειρίες μας από το Θεό/Ζωή, με όποιον τρόπο επιλέγει ο καθένας.
  
  Αν όχι Τώρα, Πότε;
  Αν όχι Εμείς, Ποιος;
  
  Υπογράφω το Αίτημα
  
  If you haven't had a chance to sign the Oneness Petition, please considering doing so, and then spreading the word that there is such a thing, yes? Share it with the other movements/groups/organizations to which you/I/we all belong.
  
  The time is Now.
  For coming Together.
  For speaking as a Collective.
  And for expressing our experience of God/Life, in whatever one-derful way you choose.
  
  If not Now, When?
  If not Us, Who?
  
  Sign the petition
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 16.01.2009
• 22:58

  Δημιουργία Ειρήνης

   »  Angel's
  
  "Είναι απόλυτα φυσιολογικό να νιώθουμε πόνο, αδικία, πίκρα, φόβο, πλήγωμα, θυμό, οργή και μίσος, όταν βλέπουμε τους συνανθρώπους μας να υποφέρουν ή να κακοποιούνται. Είναι φυσιολογικό να πάρουμε το μέρος και να δείξουμε συμπάθεια στη μια πλευρά και να ρίξουμε το φταίξιμο, να νιώσουμε θυμό και μίσος για την άλλη. Είναι, επίσης, φυσιολογικό για κάποιους ανθρώπους να αποσυντονίζονται και να γίνονται αδιάφοροι. Πραγματικά, είναι αρρώστια των καιρών μας να παρατηρούμε στην τηλεόραση αθώους ανθρώπους να υποφέρουν, να πεθαίνουν ή να σκοτώνονται κι εμείς να παραμένουμε συναισθηματικά ανεπηρέαστοι. Όμως, το να νιώθουμε πόνο, ανησυχία, θυμό, οργή και μίσος δημιουργεί, μέσα από το νόμο της έλξης, ακόμη περισσότερα γεγονότα από αυτά που μας προκαλούν αρνητικά συναισθήματα.
  Όταν εναντιωνόμαστε σε κάτι και έχουμε δυνατά αρνητικά συναισθήματα γι’ αυτό, τελικά το ενεργοποιούμε. Όταν νιώθουμε θλίψη και ανησυχία, δημιουργούμε περισσότερες από αυτές τις ίδιες πραγματικότητες που προκαλούν αυτά τα συναισθήματα.
  
  Ποια είναι η μέθοδος της αλήθειας;
  
  1. Όλα τα όντα, μαζί κι εμείς κι εκείνοι, που τους θεωρούμε θύματα ή και θύτες, είμαστε όλοι εκφράσεις ή προεκτάσεις της Μίας Θεϊκής Συνειδητότητας, την οποία ονομάζουμε Θεό. Ένα λευκό, άμορφο φως δημιουργεί όλες τις εικόνες στην οθόνη του κινηματογράφου ή της τηλεόρασης. Όλες οι εικόνες, φιλικές και συγκρουόμενες, είναι εκφράσεις, δημιουργίες ή προεκτάσεις του ίδιου φωτός. Άρα, εκείνοι που συγκρούονται, είναι τελικά στο ανώτερο επίπεδο ένα ον, μία συνειδητότητα, και εμείς είμαστε ένα μαζί τους.
  2. Όλοι οι φόβοι μας, τα αρνητικά συναισθήματα, η απληστία, τα προβλήματα, η αποξένωση, οι συγκρούσεις και η αδιαφορία του ενός για τον άλλον είναι το αποτέλεσμα της άγνοιάς μας και της αίσθησης ότι είμαστε χώρια από τη μία κοινή πηγή της ύπαρξης, η οποία υπερβαίνει τις θρησκείες, εθνικότητες, φυλές, γένη, πολιτικές αντιλήψεις και φιλοσοφίες.
  3. Να θυμόμαστε ότι είμαστε ένα, να το βιώνουμε, να το εκφράζουμε και να οραματιζόμαστε τους άλλους να θυμούνται τη δική τους αληθινή φύση και, μέσα από τη σύνδεση με τον ανώτερο εαυτό τους, να συμπεριφέρονται μέσα σε πνεύμα ενότητας για το ύψιστο καλό όλων.
  4. Τίποτα έξω από μας δεν είναι ξέχωρο από μας. Είναι όλα αντανάκλαση της κοινής μας φύσης, του συλλογικού υποσυνείδητου ή του κοινού μορφογενετικού πεδίου. Με κάποιο τρόπο, συμμετέχουμε όλοι και ευθυνόμαστε για οτιδήποτε βλέπουμε μπροστά μας. Υπάρχουν μέρη μέσα στον εαυτό μας, ίσως πολύ βαθιά, που συντελούν, με λεπτούς τρόπους, σ’ αυτές τις συγκρούσεις ή τα γεγονότα που απορρίπτουμε και αποδίδουμε σε άλλους.
  5. Οτιδήποτε συμβαίνει σε μας και στους άλλους είναι επειδή το δημιουργούμε ή το έλκουμε σε κάποιο βαθύτερο επίπεδο σαν ευκαιρία για τη διαδικασία εξέλιξής μας. Αυτό δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να συνεχίσουμε να το επιτρέπουμε να συμβαίνει σε μας ή τους άλλους, αν το θεωρούμε ανήθικο ή άδικο. Έχουμε κάθε δικαίωμα και ευθύνη να βρούμε δημιουργικούς, σταθερούς, δυναμικούς αλλά πάντοτε ειρηνικούς τρόπους για να επηρεάσουμε τα συμβάντα έτσι ώστε να εξελιχθούν σε κάτι πιο δίκαιο και ηθικό – τουλάχιστον για τη δική μας αντίληψη. Αλλά πρέπει πρώτα να δούμε το γεγονός ή την κατάσταση, που μέχρι τώρα προσελκύαμε εμείς και οι άλλοι, σαν ερέθισμα για ανάπτυξη και εξέλιξη προς την αλήθεια.
  6. Σε κάποιες περιπτώσεις το μάθημα για μας ή τους άλλους, είναι να αποδεχόμαστε και να μαθαίνουμε να είμαστε γαλήνιοι με ό,τι συμβαίνει. Σε άλλες περιπτώσεις, το μάθημά μας είναι να ενεργούμε (όχι να αντιδρούμε) με σοφία και δύναμη για να αλλάξουμε αυτό που συμβαίνει. Και στις δύο περιπτώσεις το μάθημά μας είναι να αποδεχόμαστε, να συγχωρούμε και να αγαπάμε τον εαυτό μας και τους άλλους ανεξάρτητα από την άγνοια και τα λάθη μας.
  Ο Άγιος Φραγκίσκος το εκφράζει τέλεια με την προσευχή του, «Κύριε, δώσε μου τη δύναμη να αλλάξω αυτό που μπορώ, τη γαλήνη να αποδεχτώ αυτό που δεν μπορώ να αλλάξω και τη σοφία να γνωρίζω τη διαφορά.»
  7. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να διορθώσουμε τον κόσμο γύρω μας, ώστε να συμπίπτει με τις ύψιστες πνευματικές και ηθικές αξίες μας, είναι να πιστέψουμε ότι μπορούμε όλοι να εξελιχθούμε σ’ αυτήν την κατάσταση τελειότητας και να το οραματιζόμαστε.
  α. Να προσευχόμαστε για την επανένωση όλων μας με τον αληθινό πνευματικό εαυτό μας.
  β. Να οραματιζόμαστε ότι ενωνόμαστε όλοι με το εσώτερο Φως – με την εσώτερη πηγή δύναμης, σοφίας και πνευματικής καθοδήγησης.
  γ. Να ζητάμε ή και να ευχαριστούμε το Θεό που μας καθαρίζει από όλες τις όψεις μας που μπορεί να συντελούν σε ό,τι δεν είναι ευθυγραμμισμένο με το ύψιστο καλό για όλους."
  Ρόμπερτ Ηλίας Νατζέμυ, www.HolisticHarmony.com/greek, armoniki@holisticharmony.com
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 14.01.2009
• 18:13

  Τι γίνεται όταν πεθαίνουμε;

   »  Angel's
  
  Το κείμενο που ακολουθεί βρίσκεται στο βιβλίο Συζήτηση με το Θεό-3 του Νηλ Ουώλς.
  
  "Νομίζεις ότι μόνο και μόνο επειδή πεθαίνετε, σταματάτε να δημιουργείτε;
  Δεν ξέρω. Γι' αυτό σε ρωτάω.
  Έχεις δίκιο. Όταν πεθαίνεις, δεν παύεις να δημιουργείς. Το καταλαβαίνεις αυτό;
  Ναι.
  Ωραία. Ο λόγος τώρα που δεν παύεις να δημιουργείς όταν πεθαίνεις είναι ότι δεν πεθαίνεις ποτέ. Δεν μπορείς να πεθάνεις γιατί είσαι η ίδια η ζωή. Και η ζωή δεν μπορεί να μην είναι ζωή. Επομένως, δεν μπορείς να πεθάνεις. Έτσι, τη στιγμή του θανάτου σου, αυτό που γίνεται είναι... ότι συνεχίζεις να ζεις.
  Γι' αυτό πάρα πολλοί άνθρωποι, όταν "πεθαίνουν", δεν το πιστεύουν, επειδή δε βιώνουν ότι είναι νεκροί. Αντίθετα, αισθάνονται (επειδή είναι) πάρα πολύ ζωντανοί. Υπάρχει λοιπόν κάποια σύγχυση σ' αυτούς. Ο Εαυτός μπορεί να βλέπει το σώμα να κείτεται εκεί, σωριασμένο, χωρίς να κουνιέται, κι όμως ο Εαυτός κινείται ξαφνικά σε όλο το χώρο. Συχνά, έχει την εμπειρία ότι κυριολεκτικά πετάει γύρω-γύρω στο δωμάτιο και ύστερα ότι βρίσκεται παντού στο χώρο, ταυτόχρονα. Και όταν επιθυμεί να δει κάτι από κάποια συγκεκριμένη οπτική γωνία, βρίσκεται ξαφνικά να βιώνει αυτό ακριβώς.
  Αν η ψυχή (το όνομα που θα δίνουμε τώρα στον Εαυτό) αναρωτηθεί: "Μα τι γίνεται; Γιατί δεν κουνιέται το σώμα μου;" θα βρεθεί ακριβώς εκεί, να αιωρείται πάνω από το σώμα, παρακολουθώντας την ακινησία του με περιέργεια.
  Αν κάποιος μπει στο δωμάτιο και η ψυχή σκεφτεί: "Ποιος είναι αυτός;" αμέσως η ψυχή θα βρεθεί μπροστά ή δίπλα σ' εκείνο το πρόσωπο.
  Έτσι, μέσα σε πολύ σύντομο διάστημα, η ψυχή μαθαίνει ότι μπορεί να πάει παντού, με την ταχύτητα της σκέψης της. Μια αίσθηση απίστευτης ελευθερίας και ελαφράδας καταλαμβάνει την ψυχή και συνήθως της χρειάζεται λίγος χρόνος για να 'συνηθίσει' όλο αυτό το στριφογύρισμα με την κάθε της σκέψη.
  Αν το άτομο είχε παιδιά και σκεφτεί εκείνα τα παιδιά, αμέσως η ψυχή βρίσκεται κοντά τους, όπου κι αν βρίσκονται. Έτσι μαθαίνει ότι όχι μόνο μπορεί να βρεθεί όπου θέλει με την ταχύτητα της σκέψης, αλλά ότι μπορεί να βρίσκεται σε δυο διαφορετικά μέρη ταυτόχρονα. Ή σε τρία. Ή σε πέντε. Μπορεί να υπάρχει, να παρατηρεί και να κάνει πράγματα σ' αυτά τα μέρη την ίδια στιγμή, χωρίς καμιά δυσκολία ή σύγχυση. Ύστερα, η ψυχή μπορεί να 'ξαναενώσει' τα μέρη της, επιστρέφοντας ξανά σε ένα χώρο, απλώς και μόνο με το να εστιάσει ξανά τη σκέψη της.
  Η ψυχή θυμάται στη μεταθανάτια ζωή αυτό που θα ήταν καλό να θυμάται και σε τούτη: ότι κάθε αποτέλεσμα δημιουργείται με τη σκέψη και ότι η εκδήλωση είναι αποτέλεσμα της πρόθεσης.
  Αυτό στο οποίο εστιάζομαι, αυτό το οποίο είναι η πρόθεσή μου, γίνεται η πραγματικότητά μου.
  Ακριβώς. Το μόνο που διαφέρει είναι η ταχύτητα με την οποία βιώνεις το αποτέλεσμα. Στην υλική ζωή, μπορεί να μεσολαβεί ένα χρονικό διάστημα ανάμεσα στη σκέψη και στην εμπειρία. Στη σφαίρα του πνεύματος δεν υπάρχει αυτό το διάστημα. Τα αποτελέσματα είναι άμεσα".
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 04.01.2009
• 18:32

  Η δύναμη της προσευχής

   »  Angel's
  
  Γιατί οι άνθρωποι προσφεύγουν με προσευχή στις λεγόμενες θαυματουργές εικόνες;
  Ποιά δύναμη τους αναγκάζει να ζητούν τη βοήθεια τους;
  Αυτά τα ερωτήματα κίνησαν το ενδιαφέρον των λειτουργών του Ερευνητικού Ινστιτούτου Ψυχονευρολογίας Μπέχερεφ στην Πετρούπολη.
  Ο ανταποκριτής Μπορίς Γκερστέιν είχε τηλεφωνική συνέντευξη με τον λειτουργό του Ινστιτούτου, καθηγητή Βαλέρι Σλιόζιν. Πιο κάτω παρουσιάζονται τα κυριότερα σημεία της συνέντευξης.
  
  - Γιατί σας κίνησε το ενδιαφέρον το ζήτημα της επίδρασης της προσευχής στη συνείδηση των ανθρώπων;
  
  «Αποφασίσαμε να μάθουμε, γιατί εκατομμύρια άνθρωποι προσκυνούν το ένα ή το άλλο θρησκευτικό αντικείμενο. Δεν είναι δυνατό να μην υπάρχουν κάποιες υλικές επιβεβαιώσεις του γεγονότος ότι, λόγου χάριν, κάποια συγκεκριμένη εικόνα βοηθά τους ανθρώπους να απαλλαχτούν από τις αρρώστιες. Όσο κι’ αν φαίνεται παράξενο, κάτι το θετικό σ’ αυτό το γεγονός πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει. Εφόσον αυτό συμβαίνει από τα παμπάλαια χρόνια. Εκατομμύρια άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν λάθος. Εκτός αυτού, τον τελευταίο καιρό έκαναν την εμφάνιση τους, εκπληκτικές ειδήσεις από διάφορες χώρες του κόσμου.
  Π.χ. στις ΗΠΑ με τη βοήθεια της προσευχής θεραπεύεται η σχιζοφρένεια. Όπως αποδείχτηκε, όσο πιο συχνά ο άνθρωπος προσφεύγει στη βοήθεια της προσευχής, τόσο πιο εύκολα αντεπεξέρχεται στα συμπτώματα της αρρώστιας.
  Στη Δημοκρατία της Κορέας σε ερευνητικό κέντρο διεξάχθηκε σειρά πειραμάτων με γυναίκες, που δεν μπορούσαν να τεκνοποιήσουν για πολύ καιρό. Στη διάρκεια τεχνικής γονιμοποίησης σε εργαστήριο άνοιγαν το μαγνητόφωνο με ηχογραφημένη σε κασέτα προσευχή. Το αποτέλεσμα στο 80% των περιπτώσεων ήταν θετικό.
  Στη Γερμανία στο πανεπιστήμιο της πόλης Άαχεν εξακριβώθηκε ότι μετά τις εγχειρήσεις καρδίας οι περιπλοκές ήταν κατά 20-30% λιγότερες, αν κάποιοι προσεύχονταν για τους αρρώστους. Στο πείραμα συμμετείχαν 150 άτομα.
  
  Ακριβώς όλα αυτά αποφασίσαμε να τα ελέγξουμε και προσκαλέσαμε στο εργαστήριο ιερείς διαφόρων θρησκειών: ορθόδοξους, καθολικούς, μουσουλμάνους, βουδιστές και ραβίνους, - είπε συνεχίζοντας ο καθηγητής Σλιόζιν. Σε όλους φορέσαμε στο κεφάλι καπελάκια με ηλεκτρόδια και τους παρακαλέσαμε να προσευχηθούν. Στη διάρκεια της προσευχής καταγραφόταν εγκεφαλογράφημα.
  Να, λοιπόν, τι εξακριβώθηκε, για πρώτη φορά στην παγκόσμια πρακτική.
  Ως σήμερα η επιστήμη γνώριζε τρείς καταστάσεις του εγκεφάλου: την εγρήγορση, τον «γρήγορο» και τον «αργό» ύπνο. Λοιπόν, εμείς ανακαλύψαμε άλλη μια κατάσταση, που μπορεί να αποκαλεστεί «εγρήγορση προσευχής».
  Στο εγκεφαλογράφημα αυτό, έχει την ακόλουθη μορφή. Τις στιγμές της εγρήγορσης ο φλοιός του εγκεφάλου δημιουργεί ρυθμούς βιολογικών ρευμάτων συχνότητας 30 Χερτζ. Ενώ όταν οι μετέχοντες στο πείραμα βυθίζονταν σε εκστατική προσευχή, σημειωνόταν επιβράδυνση των ρυθμών των βιολογικών ρευμάτων μέχρι τα 3 Χερτζ. Αυτοί οι βραδείς ρυθμοί παρατηρούνται μόνο στα βρέφη ηλικίας 3-4 μηνών. Δηλαδή οι προσευχόμενοι άνθρωποι λες και μετατρέπονται σε βρέφη. Και μετά την προσευχή, ήρεμα επέστρεφαν στον παλιό παλμικό ρυθμό του φλοιού του εγκεφάλου. Μάλιστα αυτές οι νευροφυσικές διαδικασίες συντελούνταν ανεξάρτητα από τη συγκεκριμένη προσευχή και τη γλώσσα που τη διάβαζε ο ιερέας.
  Νομίζω ότι η «εγρήγορση προσευχής», όταν ο εγκέφαλος βρίσκεται σε «βρεφική» κατάσταση, αποτελεί μια από τις φυσικές ανθρώπινες καταστάσεις, που ως σήμερα απλώς δεν είχαν ανακαλυφθεί, - υποστηρίζει ο καθηγητής Σλιόζιν. Όπως έδειξαν τα πειράματα μας, όταν αυτή απουσιάζει, παραβιάζεται η αρμονία στον οργανισμό και εμφανίζονται αρρώστιες. Δεν είναι τυχαίο που αναφέρεται στο Ευαγγέλιο: «...να είστε σαν τα παιδιά και θα σωθείτε».
  
  -Υπάρχει οποιαδήποτε στατιστική των ερευνών σας;
  
  «Βέβαια υπάρχει. Έχουμε εξετάσει περίπου 50 άτομα. Ωστόσο η είσοδος στην κατάσταση προσευχής ή, όπως είπε ένας ιερέας, η «συνάντηση με το Θεό», στον καθένα συμβαίνει με διαφορετικό τρόπο. Πλήρη απόσπαση από τη ζωή έχω παρατηρήσει μόνο σε δύο ανθρώπους. Τα βιολογικά τους ρεύματα στη διάρκεια της προσευχής είχαν ισχύ 2 Χερτζ. Των υπόλοιπων γύρω στα 3-4 Χερτζ».
  Ολοκληρώνοντας, ο καθηγητής Σλιόζιν είπε ότι, κατά την άποψη του, πρέπει κανείς να προσεύχεται ειλικρινά, ολόψυχα. Διαφορετικά θεραπευτικό αποτέλεσμα δεν μπορεί να επιτευχθεί.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 30.12.2008
• 22:35

  Ο Shay

   »  Angel's
  
  Σ’ ένα δείπνο για φιλανθρωπικό σκοπό, ενός σχολείου για παιδιά με ειδικές ανάγκες, ο πατέρας ενός αυτιστικού παιδιού διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία που δεν θα την
  ξεχάσει κανείς απ’ όσους την άκουσαν εκείνη τη μέρα.
  Μετά την τελετή έκανε μια ερώτηση:
  "Όταν η φύση δεν παρεμποδίζεται από εξωτερικές επιρροές, όλα γίνονται τέλεια. Επίσης, ο γιος μου, ο Shay, δεν μπορεί να μάθει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Δεν μπορεί να καταλάβει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Πού είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων στο γιο μου;"
  Όλοι στην αίθουσα αναρωτιόνταν σιωπηλά και γεμάτοι απορία. Ο πατέρας
  συνέχισε:
  "Όταν ένα παιδί σαν τον Shay, που είναι πνευματικά ανάπηρο,
  έρχεται στη ζωή, η ευκαιρία να καταλάβει κανείς την αληθινή ανθρώπινη φύση
  είναι, το πώς οι υπόλοιποι άνθρωποι θα συμπεριφερθούν σ' ένα τέτοιο παιδί."
  Και αφηγήθηκε την παρακάτω ιστορία:
  
  «Ο Shay κι εγώ, μια μέρα περνούσαμε έξω από ένα πάρκο, όπου κάποια αγόρια, που γνώριζαν τον Shay, έπαιζαν μπέιζμπολ. Ο Shay με ρώτησε:
  "Μπαμπά, νομίζεις ότι θα μ' αφήσουν να παίξω μαζί τους;"
  Εγώ ήξερα ότι τα περισσότερα αγόρια δεν θα ήθελαν κάποιον σαν τον Shay στην ομάδα τους. Μα ήξερα, και καταλάβαινα σαν πατέρας, ότι αν του
  δινόταν η ευκαιρία να παίξει, αυτό θα του έδινε πολύ μεγάλη χαρά και επίσης ένα αναγκαίο αίσθημα ένταξης, μαζί με κάποια εμπιστοσύνη το ότι θα γινόταν αποδεκτός από τα άλλα παιδιά, παρά την αναπηρία του. Πλησίασα λοιπόν ένα από τα παιδιά και το ρώτησα, χωρίς βέβαια να περιμένω και πολλά, αν ο Shay θα μπορούσε να παίξει μαζί τους. Το αγόρι κοίταξε γύρω του σαν να ζητούσε κάποια υποστήριξη, και
  στο τέλος απάντησε:
  "Χάνουμε έξι γύρους, και το παιχνίδι είναι στον όγδοο γύρο. Γιατί όχι, μπορεί να παίξει στην δική μας ομάδα, και θα προσπαθήσουμε να τον βάλουμε να παίξει στον επόμενο γύρο να αποκρούσει τις βολές, αν το θέλει.
  Ο Shay πήγε με δυσκολία μέχρι τον πάγκο της ομάδας για να φορέσει την μπλούζα της ομάδος. Τον παρακολουθούσα με μάτια δακρυσμένα και μια θέρμη στην καρδιά. Τα αγόρια της ομάδας, είδαν τη χαρά μου που τον αποδέχτηκαν στην ομάδα τους. Στο τέλος του όγδοου γύρου η ομάδα του Shay νικούσε μερικούς πόντους, αλλά ήταν ακόμη πίσω τρεις πόντους για να κερδίσουν τον γύρο. Στην αρχή του ένατου γύρου ο Shay έβαλε το γάντι και έπαιξε δεξιά στο γήπεδο. Αν και οι μπαλιές δεν ήρθαν
  προς την κατεύθυνσή του, έδειχνε ενθουσιασμένος που απλά και μόνο βρισκόταν εκεί, χτυπώντας όλο χαρά τα χεράκια του. Το χαμόγελό του ήταν από το ένα αυτί στο άλλο, όταν με κοίταζε που τον χαιρετούσα από την εξέδρα. Προς το τέλος του ένατου γύρου, η ομάδα του Shay πήρε κι άλλους πόντους. Με δύο παίκτες έξω και τρεις έξω από τη βάση, οι πιθανότητες να κερδίσει γύρους ήταν κοντά στην βάση και ο Shay
  καθορίστηκε σαν ο επόμενος για να αποκρούσει τις βολές. Σ' αυτό το κρίσιμο σημείο αναρωτήθηκα αν θα άφηναν τον Shay να δοκιμάσει να αποκρούσει χάνοντας έτσι τις πιθανότητες να κερδίσουν το παιχνίδι. Προς μεγάλη μου έκπληξη ...τον άφησαν! Όλοι γνωρίζανε ότι ήταν αδύνατον να χτυπήσει ο Shay τη μπάλα τη στιγμή που δεν ήξερε καν πώς να κρατήσει κατάλληλα το ρόπαλο, πόσο μάλλον να στοχεύσει την μπάλα. Εντούτοις, ο Shay πήρε θέση.
  Ο αντίπαλος παίχτης, που πετούσε τη μπάλα, κατάλαβε ότι η ομάδα του Shay
  είχε βάλει τη νίκη του παιχνιδιού σε δεύτερη μοίρα για να δώσουν την
  ευκαιρία στο παιδί αυτό να χαρεί τη στιγμή, γι αυτό και ήρθε πιο κοντά
  προσπαθώντας να τον βοηθήσει να τα καταφέρει ρίχνοντας τη μπάλα απαλά
  στον Shay. Στην πρώτη προσπάθεια ο Shay κούνησε αδέξια το ρόπαλο και
  αστόχησε. Ο αντίπαλος παίκτης ήρθε ακόμη πιο κοντά λίγα βήματα για
  να του πετάξει ακόμη πιο απαλά τη μπάλα. Ο Shay κούνησε πάλι αδέξια το
  ρόπαλο, μα αυτή τη φορά βρήκε τυχαία την μπάλα, στέλνοντάς την πολύ
  κοντά και μάλιστα σ’ έναν αντίπαλο. Το παιχνίδι τώρα, κανονικά, θα είχε
  τελειώσει. Ο αντίπαλος, όμως, σήκωσε την μπάλα και, ενώ θα μπορούσε να
  την πετάξει στην πρώτη βάση, βγάζοντας τον Shay έξω από το παιχνίδι, πέταξε
  επίτηδες την μπάλα πολύ ψηλά, πάνω από το κεφάλι του συμπαίκτη του και
  μακρυά κι από τους άλλους συμπαίκτες του. Όλοι στις εξέδρες και από τις
  δύο ομάδες, άρχισαν να φωνάζουν, "Shay, τρέξε στην πρώτη βάση, τρέξε…
  τρέξε..."
  Ποτέ στη ζωή του ο Shay δεν έτρεξε τόσο μακρυά, μα έφτασε στην πρώτη βάση γεμάτος ενθουσιασμό και με ορθάνοιχτα από χαρά μάτια, κοιτώντας γύρω του απορημένα και σαστισμένα να καταλάβει τι άλλο έπρεπε τώρα να κάνει.
  Η εξέδρα συνέχισε τότε, "Shay, τρέξε στη δεύτερη βάση, Shay, τρέξε… τρέξε..."
  Με την ανάσα κομμένη και άτσαλα έτρεξε προς τη δεύτερη βάση. Μέχρι όμως να φτάσει ο Shay στη δεύτερη βάση, ο δεξιός αντίπαλος είχε ήδη πιάσει τη μπάλα. Ήταν ο μικρότερος της αντίπαλης ομάδας και είχε πλέον όλη την ευκαιρία, να γίνει ο ήρωας της ομάδας του. Θα μπορούσε να πετάξει την μπάλα στον συμπαίκτη της δεύτερης βάσης, όπου θα έβγαζε έξω τον Shay, μα κατάλαβε τις προθέσεις του συμπαίκτη του, που έριχνε τις βολές, και την έριξε ψηλά, προς τον συμπαίκτη της τρίτης βάσης. Ο Shay έτρεξε προς την τρίτη βάση σαν ξετρελαμένος, καθώς οι παίκτες της ομάδας του έτρεξαν κι εκείνοι προς τη βάση. Όλοι φωνάζαμε, "Shay, Shay, Shay!!!"
  Ο Shay έφτασε στην τρίτη βάση, αλλά με την κρυφή βοήθεια του αντίπαλου
  παίχτη της τρίτης βάσης, ο οποίος σταμάτησε να τρέχει για να προλάβει τη
  μπάλα, για να δείξει στον Shay την σωστή κατεύθυνση, το πού ήταν η τρίτη
  βάση, λέγοντάς του, "από δω, από δω Shay…"
  Καθώς ο Shay πέρασε από την τρίτη τα αγόρια και των δύο ομάδων και οι θεατές στις εξέδρες ξεσηκώθηκαν φωνάζοντας, "Shay, τρέξε στη βάση ένα τώρα, τρέξε στη βάση
  ένα..."
  Ο Shay έφτασε στη βάση, πάτησε στον βατήρα κερδίζοντας το παιχνίδι και όλοι τον ζητωκραύγασαν σαν τον ήρωα που βοήθησε να νικήσει η ομάδα. Εκείνη τη μέρα, συνέχισε με δάκρυα ο πατέρας, τα αγόρια και από τις δύο ομάδες και το πλήθος στις εξέδρες βοήθησαν να έλθει ένα κομμάτι αληθινής αγάπης και ανθρωπιάς σ' αυτόν τον κόσμο, να δώσουν χαρά σε μια ψυχούλα που τόσο την λαχταρούσε και που τόσο την είχε ανάγκη.
  Ο Shay δεν τα κατάφερε μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, πέθανε εκείνο τον χειμώνα χωρίς όμως να ξεχάσει ποτέ πως ήταν ο "ήρωας" που με έκανε τόσο χαρούμενο
  εκείνη την ημέρα και την χαρά που έδωσε στην μητέρα του, όταν με δάκρυα αγκάλιασε τον μικρό της ήρωα σαν πήγαμε σπίτι.
  Και τώρα, …κυρίες, ...κύριοι, ο επίλογος. Υπάρχουν χιλιάδες ανέκδοτα που στέλνονται δια μέσου του Ιnternet χωρίς δεύτερη σκέψη. Μα όταν πρόκειται για ιστορίες που έχουν να κάνουν με επιλογές ζωής οι άνθρωποι διστάζουν.
  Όλοι έχουμε χιλιάδες ευκαιρίες στην καθημερινή μας ζωή να καταλάβουμε την φυσική τάξη των πραγμάτων. Τόσες πολλές, φαινομενικά τετριμμένες αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ανθρώπων μας δίνουν την επιλογή: Είτε περνάμε δίπλα τους προσφέροντας τον δικό μας μικρό σπινθήρα αγάπης και ανθρωπιάς ή παραβλέπουμε κάθε ευκαιρία, αφήνοντας αυτόν τον κόσμο ακόμη πιο κρύο.
  Ένας σοφός είπε κάποτε πως κάθε κοινωνία κρίνεται από το πώς
  μεταχειρίζεται τους πιο αδύναμους ανάμεσά της.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 16.12.2008
• 22:54

  Πώς θα έπρεπε, λοιπόν, να εκπαιδεύουμε τους νέους μας;

   »  Angel's
  
  Η απάντηση στο ερώτημα θα σας καταπλήξει. Την παίρνω από ένα υπέροχο βιβλίο: Συζήτηση με το Θεό 2, (συγγ. Nηλ Ντόναλντ Ουώλς).
  "Πρώτα απ' όλα, αντιμετωπίστε τους ως πνεύματα. Είναι πνεύματα που μπαίνουν σ' ένα υλικό σώμα. Αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να το κάνει εύκολα ένα πνεύμα, κάτι που είναι εύκολο να το συνηθίσει. Είναι πολύ περιοριστικό, σχεδόν ασφυκτικό. Έτσι, το παιδί θα φωνάζει, θα ουρλιάζει που βρέθηκε ξαφνικά τόσο περιορισμένο. Ακούστε αυτή την κραυγή. Κατανοήστε τη. Και δώστε στα παιδιά σας όσο περισσότερο μπορείτε μια αίσθηση "απεριόριστου".
  Στη συνέχεια, βοηθήστε τα να μπουν στον κόσμο που έχετε δημιουργήσει, μαλακά και με φροντίδα. Φροντίστε, σκεφτείτε, μελετήστε, προσέξτε, ανησυχήστε για το τι βάζετε στην παρακαταθήκη της μνήμης τους. Τα παιδιά θυμούνται όλα όσα βλέπουν, όλα όσα βιώνουν. Γιατί χτυπάτε τα παιδιά σας, σχεδόν από τη στιγμή που γεννιούνται; Φαντάζεστε πραγματικά ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να πάρει "μπρος η μηχανή;" Γιατί απομακρύνετε τα βρέφη από τις μανάδες τους λίγα λεπτά μόνο αφότου έχουν αποχωριστεί τη μοναδική μορφή ζωής που γνώριζαν σε όλη την παρούσα τους ύπαρξη; Δεν μπορούν να περιμένουν μια στιγμή τα μετρήματα, τα ζυγίσματα, τα ζουλήγματα και τα τσιγκλίσματα, για να μπορέσει να βιώσει το νεογέννητο την ασφάλεια και την παρηγοριά εκείνης που του έδωσε ζωή;
  Γιατί επιτρέπετε να είναι μερικές από τις πρώτες εικόνες, στις οποίες εκτίθεται το παιδί σας, εικόνες βίας; Ποιος σας είπε ότι αυτό είναι καλό για τα παιδιά σας;
  Γιατί διδάσκετε στα παιδιά σας να νιώθουν ντροπή και αμηχανία για το ίδιο τους το σώμα και τις λειτουργίες του; Τι μαθήματα τους δίνετε σε σχέση με το σώμα;
  Γιατί βάζετε τα παιδιά σας σε σχολεία όπου ο ανταγωνισμός επιτρέπεται και ενθαρρύνεται, όπου επιβραβεύεται το να είσαι ο "καλύτερος" και το να μαθαίνεις "περισσότερα", όπου βαθμολογείται η "απόδοση" ενώ το να κινείται κανείς με το δικό του ρυθμό μόλις που γίνεται αποδεκτό; Τι καταλαβαίνει το παιδί σας μέσα από αυτό;
  Γιατί δεν διδάσκετε στα παιδιά για την κίνηση, τη μουσική και τη χαρά που δίνει η τέχνη, το μυστήριο των παραμυθιών, τα θαύμα της ζωής; Γιατί δεν βγάζετε στην επιφάνεια ό,τι βρίσκεται φυσικά μέσα στο παιδί, αντί να επιδιώκετε να βάλετε μέσα του ό,τι είναι αφύσικο;
  Και γιατί δεν επιτρέπετε στους νέους σας να μάθουν την κριτική σκέψη, την επίλυση προβλημάτων και τη δημιουργία, χρησιμοποιώντας τα εργαλεία της ίδιας τους της διαίσθησης και της βαθύτερης εσωτερικής τους γνώσης, αντί για τους κανόνες, τα συστήματα απομνημόνευσης και τα συμπεράσματα μιας κοινωνίας που έχει ήδη αποδειχτεί εντελώς ανήμπορη να εξελιχτεί με αυτές τις μεθόδους κι όμως εξακολουθεί να τις χρησιμοποιεί;
  Διδάξτε έννοιες, όχι θέματα.
  Επινοήστε ένα νέο σχολικό πρόγραμμα και οικοδομήστε γύρω από αυτό τρεις κεντρικές έννοιες: Επίγνωση, Εντιμότητα, Υπευθυνότητα.
  Διδάξτε στα παιδιά σας αυτές τις έννοιες από την πιο τρυφερή τους ηλικία. Βάλτε τα να εφαρμόζουν αυτό το πρόγραμμα. Βασίστε ολόκληρο το εκπαιδευτικό σας πρότυπο πάνω σ' αυτές. Φυτέψτε όλες τις οδηγίες βαθιά μέσα σ' αυτές. Αυτό σημαίνει ότι καθετί που θα διδάσκετε θα προέρχεται από αυτές τις έννοιες".
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 13.12.2008
• 14:28

  Υπάρχει ένας καλύτερος τρόπος!

   »  Angel's
  
  ...Έτσι, οι νέοι αναγκάζονται να βγουν στους δρόμους. Να ανεμίζουν πανό. Να σκίζουν τα χαρτιά της στράτευσης. Να καίνε αυτοκίνητα και να σπάζουν βιτρίνες. Να κάνουν ό,τι μπορούν για να τραβήξουν την προσοχή μας, για να μας κάνουν να δούμε. Οι νέοι φωνάζουν "υπάρχει ένας καλύτερος τρόπος". Κι' όμως δεν τους ακούμε. Δε θέλουμε να τους ακούσουμε. Και σίγουρα δε θέλουμε να τους ενθαρρύνουμε ν' αρχίσουν να σκέφτονται κριτικά για τα γεγονότα που τους δίνουμε. "Πάρτε τα και τέρμα", τους λέμε. "Αυτό μας έλειπε να ερχόσαστε εδώ και να μας λέτε ότι τα ...σκατώσαμε. Απλώς δεχτείτε ότι τα κάναμε όλα σωστά.
  Οι νέοι καταστρέφουν πράγματι τον τρόπο της ζωής μας.
  Πάντα το έκαναν οι νέοι αυτό. Χρέος μας είναι να το ενθαρρύνουμε, όχι να το αποθαρρύνουμε. Δεν είναι οι νέοι που καταστρέφουν τα τροπικά δάση. Είναι εκείνοι που μας ζητούν να σταματήσουμε. Δεν είναι οι νέοι που καταστρέφουν το όζον. Εκείνοι μας ζητούν να σταματήσουμε. Δεν είναι οι νέοι που εκμεταλλεύονται τους φτωχούς στα "σκλαβοπάζαρα" όλου του κόσμου. Δεν είναι οι νέοι που μας φορολογούν μέχρι θανάτου και μετά χρησιμοποιούν τα χρήματα για πόλεμο και πολεμικές μηχανές. Δεν είναι οι νέοι που επιδίδονται στην πολιτική της εξαπάτησης και της χειραγώγησης. Δεν είναι οι νέοι που έχουν στήσει ένα σύστημα αξιών που μιλάει για το "δίκιο του ισχυροτέρου" και για έναν κόσμο που λύνει τα προβλήματά του με τη βία. Εκείνοι μας ζητούν να σταματήσουμε. Όχι, δεν μας το ζητούν. Μας ικετεύουν.
  Κι' όμως, οι νέοι είναι που είναι βίαιοι! Που μπαίνουν σε συμμορίες και αλληλοσκοτώνονται! Που κοροϊδεύουν το νόμο και την τάξη που γι'αυτούς εκπροσωπεί η αστυνομία!
  Και δυστυχώς, όταν οι κραυγές και οι ικεσίες τους για αλλαγή του κόσμου δεν ακούγονται και δεν εισακούγονται ποτέ, όταν βλέπουν πως το δίκιο τους είναι χαμένο από χέρι, τότε οι νέοι, που δεν είναι ηλίθιοι, κάνουν το καλύτερο πράγμα που ξέρουν. "Χέρι που δεν μπορείς να δαγκώσεις, φίλα το". Αν δεν μπορέσουν να μας νικήσουν, τότε θα πάνε με το μέρος μας. Θα γίνουν το ίδιο με μας. Οι νέοι μιμούνται τις συμπεριφορές μας. Αν είναι βίαιοι, είναι επειδή εμείς είμαστε βίαιοι. Αν είναι υλιστές, είναι επειδή εμείς είμαστε υλιστές. Αν ενεργούν παλαβά, είναι επειδή εμείς ενεργούμε παλαβά. Η μόνη διαφορά ανάμεσα στους νέους και στους μεγάλους είναι ότι οι νέοι κάνουν ό,τι κάνουν ανοιχτά. Οι μεγάλοι κρύβουμε τη συμπεριφορά μας. Όμως, οι νέοι βλέπουν τα πάντα. Τίποτε δεν μπορεί να τους κρυφτεί. Βλέπουν την υποκρισία των μεγάλων και προσπαθούν απεγνωσμένα να την αλλάξουν. Όμως, έχοντας προσπαθήσει και αποτύχει, δε βλέπουν άλλη επιλογή από το να τη μιμηθούν. Σ' αυτό κάνουν λάθος, αλλά δε διδάχτηκαν ποτέ κάτι άλλο. Δεν τους έχει επιτραπεί να αναλύσουν κριτικά τα όσα κάνουν οι μεγαλύτεροί τους. Τους έχει επιτραπεί μόνο να τα απομνημονεύσουν.
  Πώς θα έπρεπε, λοιπόν, να εκπαιδεύουμε τους νέους μας;
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 12.12.2008
• 00:18

  Οραματιζόμαστε τη ζωή που επιθυμούμε

   »  Angel's
  Το παρακάτω κείμενο προέρχεται από την ΜΚΟ Ομάδα της Ανθρωπότητας.
  "Αυτές τις μέρες ξαναζήσαμε το καλοκαίρι του 2007, την ανήμπορη βαθιά θλίψη, οργή και απελπισία, του να καταστρέφεται ο τόπος σου, να παρακολουθείς το παράλογο και την παραφροσύνη, και να μην μπορείς να κάνεις τίποτε.
  Τότε, είχαμε να κάνουμε με τους ασυνείδητους εμπρηστές, τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, (ποιος να ξεχάσει τον ποιητικό "στρατηγό άνεμο"), μία ανίκανη, ανεξόπλιστη και ασυντόνιστη κρατική μηχανή, μία ανίκανη κυβέρνηση και πολίτες που είχαν αφήσει την τύχη τους αποκλειστικά στα χέρια των άλλων.
  Το αποτέλεσμα; Από την μία, καταστροφή πολύτιμου δάσους και καλλιεργειών, χωριών και ανθρώπινων ζωών. Στην θετική πλευρά, η ενεργοποίηση πολλών πολιτών για εθελοντική παρέμβαση και δράση, και η συνειδητοποίηση του ρόλου της αυτο-οργάνωσης και της σχετικής αυτάρκειας των χωριών/περιοχών για την λειτουργία και την προστασία τους, με δεδομένο ότι η κρατική μηχανή δεν φτάνει, δεν μπορεί, δεν θέλει.
  Τώρα, είχαμε να κάνουμε με τους γνωστούς άγνωστους κουκουλοφόρους, μαζί(;) με αγανακτισμένους πολίτες, μία δολοφονία σαν την αφορμή, ένα δυσμενές γενικότερο οικονομικό περιβάλλον, μία ασυντόνιστη κρατική μηχανή, μία ανίκανη κυβέρνηση, πολίτες που έχουν αφήσει την τύχη τους αποκλειστικά στα χέρια των άλλων.
  Το αποτέλεσμα, κατεστραμμένη ανεκτίμητη πολιτιστική κληρονομιά, καμένες πόλεις, κατεστραμμένες μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις, χαμένες δουλειές, τεράστια οικονομική απώλεια και επιβάρυνση, αγανακτισμένοι άνθρωποι που δεν ξέρουν τι να κάνουν.
  
  Αναρωτιόμαστε ποια είναι τα κοινά σημεία των δύο καταστροφών: Στην επιφάνεια, τα προφανή: η ανεπάρκεια της κρατικής μηχανής και δράσης σε όλα τα επίπεδα που θα βοηθούσαν στην πρόληψη και την σωστή καταστολή, μία κυβέρνηση άβουλη, ανίκανη, μουδιασμένη, αυτοί που έχουν τον ρόλο του εκτελεστή (εμπρηστή δασών ή πόλεων), ο ρόλος των μέσων, οι πολίτες «θύματα».
  
  Η ΒΑΘΥΤΕΡΗ ΑΙΤΙΑ
  Σε ένα βαθύτερο επίπεδο, είναι η συνειδητότητα της χωριστότητας, του "εμείς" κι "εκείνοι", οι "καλοί" και οι "κακοί." Της συνειδητότητας, που δεν μπορεί ακόμα να δεί το αλληλένδετο του όλου. Που δεν μπορεί να δει την συμβολή του συνόλου στην δημιουργία κάθε αντικοινωνικής συμπεριφοράς, ούτε την επίδραση κάθε καταστροφικής πράξης που φαινομενικά πλήττει μία ομάδα, στο σύνολο των ανθρώπων, με έμμεσο ή άμεσο, αλλά εξίσου οδυνηρό τρόπο. Άμεσο, όταν χάνονται περιουσίες, δουλειές, και κεφάλαια που δεν έχομε και που θα κληθούμε να καλύψουμε πληρώνοντας περισσότερους φόρους. Έμμεσο, όταν χάνεται η γαλήνη και η χαρά των ανθρώπων και επικρατεί ο φόβος, που ενισχύεται από τις ζοφερές προβλέψεις για το μέλλον. Μιας συνειδητότητας, που μπορεί να γεννήσει μόνο περισσότερη βία και αντιπαράθεση και περισσότερη δυστυχία.
  
  Ποιοι είναι αυτοί που έχουν αυτή την συνειδητότητα; Οι εμπρηστές κουκουλοφόροι, θα έλεγε εύκολα κανείς, αυτοί που καταστρέφουν αλόγιστα. Είναι όμως έτσι; Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι οι μόνοι, είναι η κρατική μηχανή (οι αστυνομικοί τώρα, οι πυροσβέστες και η τοπική αυτοδιοίκηση το 2007), είναι τα πολιτικά κόμματα και η κυβέρνηση, είναι τα μέσα, είμαστε όλοι. Για τον καθένα υπάρχει βέβαια μία διαφορετική αντίληψη του "εμείς" κι "εκείνοι". Για τους κουκουλοφόρους είναι, "αυτοί" και η "εξουσία", για τους πολιτικούς το "κόμμα τους" και τα "αντίπαλα κόμματα", για τα μέσα, οι "διεφθαρμένοι πολιτικοί της παράταξης που δεν υποστηρίζουν", και οι "αθώοι πολίτες", για τους πολίτες, οι "νομοταγείς" και "μη", οι "εκμεταλλευτές" και οι "εκμεταλλευόμενοι."
  
  Κάθε τέτοια αντίληψη, δημιουργεί αντιπαλότητα, εχθρότητα και άλλα συναισθήματα βασισμένα στον φόβο, που το μόνο που μπορούν να δημιουργήσουν είναι περισσότερο χάος. Ας σκεφτούμε τον Νόμο της Έλξης, που διέπει την ατομική και την συλλογική δημιουργία. Με βάση αυτό τον Νόμο, το όμοιο έλκει το όμοιο, άρα αρνητικές εκπομπές δονήσεων από αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα από μεγάλα μέρη του πληθυσμού, θα έλξουν περισσότερες δύσκολες και δυσμενείς συνθήκες. Ήδη, η σημερινή καταστροφή είναι ένα αποτέλεσμα της συλλογικής δόνησης και έλξης, ιδιαίτερα των τελευταίων δύο μηνών που είναι κάθε άλλο παρά θετική.
  
  Η «ΘΕΤΙΚΗ» ΠΛΕΥΡΑ
  Υπάρχει βέβαια και θα υπάρχει πάντα κάτι σημαντικό στην θετική πλευρά κάθε μεγάλης καταστροφής, και αυτή είναι η αφύπνιση των ανθρώπων. Η αφύπνιση έρχεται όταν το γεγονός είναι εκτεταμένο και σοβαρό, όταν είναι κάτι που δεν μπορούμε πια να αγνοήσουμε, που δεν μπορούμε να "κρύψουμε κάτω από το χαλί."
  Μερικές φορές, το γεγονός που ονομάζουμε καταστροφή, μπορεί και να μας κάνει να αναρωτηθούμε: Τι είναι αλήθεια αυτό που προσπαθούμε να διατηρήσουμε; Πόσο όμορφο, λειτουργικό και υποστηρικτικό για τον άνθρωπο είναι το σημερινό σύστημα ζωής που δεν θέλουμε να διαταραχτεί; Μπορεί αυτή η ίδια η διαταραχή, έστω κι αν γίνεται με άτεχνο τρόπο και με πολλές πλευρικές απώλειες, να λειτουργήσει για να μας δείξει την «ασχήμια» που έχομε καταντήσει να μην βλέπουμε πια, θεωρώντας ‘φυσικό’ αυτό που είναι ‘μη λειτουργικό’, αλλά ‘συνηθισμένο’.
  
  ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ
  Σε κάθε περίπτωση, από την στιγμή που η καταστροφή έχει πιά συντελεστεί, η λειτουργική συμπεριφορά είναι να εστιάσουμε την προσοχή μας και την δράση μας στην βελτίωση της λειτουργικότητας της ζωής. Τι χρειάζεται και τι μπορούμε να κάνουμε;
  
  Τρία Πράγματα που και τα 3 βοηθούν στην αλλαγή του κεντρικού βαθύτερου αίτιου, που είναι η συνειδητότητα μας.
  
  1. Ενα όραμα για την ζωή που να βασίζεται σε "συνειδητότητα ενότητας", δηλαδή στην επίγνωση της αλληλοσύνδεσης και αλληλεξάρτησης των πάντων. Ένα όραμα όχι αφηρημένο, αλλά με παραδείγματα για το τι σημαίνει "συνειδητότητα ενότητας", και της εφαρμογής της σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης ζωής και λειτουργίας: πολιτική και ενημέρωση, επιχειρηματικότητα και οικονομία, εκπαίδευση και πολιτισμός κλπ. Σήμερα υπάρχει ένα τέτοιο όραμα από πολλά κινήματα απλών ανθρώπων. Η Ομάδα της Ανθρωπότητας είναι ένα από αυτά. Το θέμα είναι το όραμα αυτό να γίνει ευρέως γνωστό, δίνοντας προοπτική και προορισμό στην δράση των ανθρώπων. Ένας προορισμός που εμπνέει και κινητοποιεί, είναι το απόλυτο προαπαιτούμενο κάθε δράσης, και αυτό που λείπει ιδιαίτερα αυτή την εποχή.
  
  2. Εκπαίδευση: Πληροφορίες για τις νέες ιδέες σχετικά με την φύση και τον σκοπό του ανθρώπου και της ζωής στον φυσικό κόσμο, και σχετικά με την διαδικασία της ατομικής και συλλογικής συνειδητής δημιουργίας. Έμπνευση για την εφαρμογή αυτών των ιδεών στην ζωή του καθενός, μέσα από το μοίρασμα των εμπειριών μας στο ταξίδι της προσωπικής μας μεταμόρφωσης. Αυτό μπορεί να γίνει, - και ήδη γίνεται σε ένα βαθμό - μέσα από βιβλία, ομάδες μελέτης και στήριξης, σεμινάρια κλπ. Το θέμα είναι η επέκταση αυτής της δράσης ώστε να καλύψει περισσότερους ανθρώπους.
  
  3. «Ενεργειακή» βοήθεια του συνόλου. Οπως ξέρουμε, ο κόσμος ζει σε ένα κυρίαρχο πεδίο χαμηλών δονήσεων που προέρχονται από τα συναισθήματα φόβου, αγωνίας, πόνου, ανησυχίας και άγχους που εκπέμπει ασυνείδητα η πλειοψηφία των ανθρώπων. Ένα πεδίο που συνεχίζουν να τροφοδοτούν και να μεγαλώνουν τα αρνητικά συναισθήματα, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο. Έχοντας την γνώση και την εμπειρία, η ευθύνη μας είναι να βοηθήσουμε κι αυτό μπορούμε να το κάνουμε ατομικά και συλλογικά.
  
  Ατομικά κρατώντας την δόνησή μας υψηλή, και την προσοχή μας στραμμένη σε αυτό που προσπαθούμε να επιτύχουμε.
  
  Συλλογικά, με συνδυασμένη, συντονισμένη εστίαση σε αυτό που θέλουμε να πετύχουμε, δηλαδή μιας ζωής γαλήνης και αρμονίας βασισμένης στην ευρεία συνειδητότητα της ενότητάς μας, μέσω του συνδυασμένου οραματισμού-διαλογισμού.
  Η Ομάδα της Ανθρωπότητας καλεί τα μέλη της άλλα και όσους θέλουν να συμμετέχουν, σε συντονισμένο διαλογισμό. Είναι κάτι που θα κάνουμε σε κάθε ομαδική μας συγκέντρωση αλλά και από το σπίτι μας μία συγκεκριμένη ώρα (στις 21:30 κάθε Τετάρτη, ξεκινώντας από αύριο 10 του Δεκέμβρη).
  
  Οραματιζόμαστε,
  μία κοινωνία που να λειτουργεί με την διαφάνεια και την δικαιοσύνη που υπαγορεύει η συνειδητοποίηση της ενότητας.
  Μία κοινωνία που να εστιάζεται σε ότι λειτουργεί και όχι μόνο στο αρνητικό. Που αξιοποιεί την δημιουργική δύναμη και αναγνωρίζει την συμβολή κάθε μονάδας και ομάδας. Που δεν ψάχνει να εντοπίσει αδυναμίες και ελλείψεις, που δεν επικρίνει και βάζει λεζάντες, αλλά συνδυάζει με αγάπη και συμπληρώνει τις δυνατότητες των μελών της. Που ενθαρρύνει τον καθένα να γίνει ο καλύτερος που μπορεί. Που προσφέρει στήριξη και αγάπη, που περιβάλλει με στοργή και θεραπεύει, αντί να αποκλείει και να στέλνει στο περιθώριο. Που αναγνωρίζει σε όλους το δικαίωμα στην ζωή, στην ελεύθερη ύπαρξη και στην δημιουργία.
  
  Οραματιζόμαστε,
  μία Εκπαίδευση που να μαθαίνει στους ανθρώπους πως να γίνουν συνειδητοί δημιουργοί των ονείρων και της ευημερίας τους. Μία Κοινωνική Οργάνωση, Πολιτεία και Υπηρεσίες που να υπηρετούν την διατήρηση και την ανύψωση της ζωής. Οικονομία και Επιχειρηματική δραστηριότητα που να ορίζει το κέρδος με έναν ευρύ και ολιστικό τρόπο, λαμβάνοντας υπόψη μετόχους, εργαζόμενους, περιβάλλον και κοινωνία. Μέσα Ενημέρωσης που να υπηρετούν τον σκοπό της ανύψωσης της ζωής. Που να προβάλλουν παραδείγματα του λειτουργικού τρόπου ατομικής και συλλογικής ύπαρξης, απλώνοντας την ενημέρωση και την έμπνευση σε μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού. Θρησκείες, που ξεφεύγουν από τον περιορισμό της στενής οπτικής της αντιπαλότητας και της διεκδίκησης της αποκλειστικής γνώσης της αλήθειας. Μπορούν έτσι να βοηθήσουν την καλύτερη κατανόηση των κοινών βαθύτερων παγκόσμιων αληθειών της ζωής και να πρωτοστατήσουν στην δημιουργία της εμπειρίας της ενότητας.
  
  Όποιος επιθυμεί, μπορεί να ενώσει μαζί μας την πρόθεση και την ενέργειά του!"
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 10.12.2008
• 11:45

  Η ιστορία επαναλαμβάνεται

   »  Angel's
  
  
  «Η Δημοκρατία μας
  αυτοκαταστρέφεται από την
  συνεχιζόμενη κατάχρηση του
  δικαιώματος της ελευθερίας
  και της ισότητας, διότι έμαθε
  τους πολίτες να θεωρούν:
  
  α. Την αυθάδεια ως δικαίωμα
  
  β. Την παρανομία ως ελευθερία
  
  γ. Την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και
  
  δ. Την αναρχία ως ευδαιμονία ...»
  
  Ισοκράτης
  (διεκτραγωδών την αποσύνθεση της Αθηναϊκής Δημοκρατίας)
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Εύβοια, 07.11.2008
• 10:30

  Η Mαριάν Γουίλιαμσον για την Ενότητα

   »  Angel's
  
  
  Περισσότερα... »