Evia Blogs » Το μεγάλο μας τσίρκο » Όλα τα μπλογκ του νομού Εύβοιας με μια ματιά

Expand/Collapse

Το μεγάλο μας τσίρκο (31)

Εύβοια, 08.12.2008
08:14
Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΛΥΘΕΡΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
» Το μεγάλο μας τσίρκο

Συμπαθαταμε μα η νηφαλιοτητα και η λογικη εχουν εγκαταλειψει την φυλή μου προ πολλού. Δεν έμαθα ποτε να βριζω αναιτια καποιον απεναντι μου γνωριζοντας οτι ο καθείς εχει εναν παραφορο ψυχισμό και μπορει να αντιδράσει χωρίς ηθικό φραγμό. Εμαθα πως εχει εκπαιδευθεί να λειτουργεί η Ελληνικη Αστυνομία και πια ιδεολογία προβάλλει.Δεν μπορεσα ποτέ να καταλαβω τι σοι <<τιμή>> ειναι αυτή που επιβάλλει την παρουσία κοσμου σε χρονική στιγμή που η συσωρευμενη οργή οπλίζει τους γνωστούς κουκουλοφορους.Εμαθα οτι ο φοβος και η οργή για την φθορά ιδιοκτησίας ειναι το οπλο καθε εξουσίας, οτι την εξυπηρετεί να βρισκονται εκει και να κανουν οσα κανουν. Τα κομματικά οφέλη ειναι πολλαπλασια. Δεν μπορεσα ποτε σας αριστερός να καταλαβω τον προοδευτικο χωρο της Αριστεράς που καλύπτει ιδεολογικά καθε ανωριμη και ανευθυνη πράξη. Εμαθα οτι τα οπλα ειναι οι ιδεες, η αναπτυξη μιας δημοκρατικής συνειδησης, η αναπτυξη μιας προσωπικοτητας ελευθερου δημοκρατικου ανθρωπου. Η μη νομιμη ασκηση εξουσίας δεν αντιμετωπίζεται με παρανομη εκρηξη βίας ισα ισα αυτη σαν πραξη την νομιμοποιεί.Το να δημιουργείς συνθήκες ευφορες για την αναπτυξη παρανομης δραστηριοτητας ειναι σαν να εισαι ηθικός αυτουργός. Το να μην αντιλαμβανεσαι οτι καποιοι κύκλοι ανωμαλίας σε θελουν σαν συγκοινωνούν δοχείο ειναι ηθική αυτουργία.Μαλλον καποιοι παλιοί συντροφοι και μη, ξεχασαν τον Κουμή και την Καννελοπούλου.Δεν θα κρίνω σαν πολιτική εκφραση την Δεξιά στην Ελλαδα. Μια ζωή συνυφασμένη με το παρακρατος, τον αντικουμμουνισμό σαν ιδεολογικό οπλο. Μα η οποια αντιδραστική εξουσία για να αντιμετωπιστεί θελει αλλη στρατηγική. Οσο για εσας πολίτες των Εξαρχείων σεβομαι την προσπαθεια σας για την αναβαθμιση του χωρου οπου ζειτε και κινειστε. Οχι ομως συμπατριωτες μου ενεργειες εν βρασμώ ψυχής και ενεργειες σε κλίμα φορτισμένο, ειστε γνώστες χρόνια τωρα μιας πολύ σοφής λαικής παροιμίας << ο ΛΥΚΟΣ στην αναμπουμπουλα χαιρεται>> στην θεση του Λυκου βαλετε οποια μορφή θέλετε, στην θεση του κοπαδιού βαλτε μόνο τον απλό λαό αυτόν που ολοι μας επικαλουμαστε και ολοι μας τον τρεφουμε με διχαστικα πολωτικα συνθηματα.Εχουμε γαλουχηθεί με την βία σε αυτή την κοινωνία και την διδασκουμε στα παιδιά μας μην μας εκπλήσσει τιποτα πια.Οσο για τον Αλέξη μια ερωτηση θα ηθελα να κανω στο παλικαρι αυτό:Το να στεκεσαι με μια ομαδα, σε μια ομαδα , εναντι ενστολων αστυνομικών και να τους υβριζεις ειναι μορφή βίας η όχι? Ησουν τοσο κοινωνικά καταπιεσμένος που να στραφείς εναντια σε συντεταγμένη πολιτεία? Σου μίλησε ποτέ κανεις για κοινωνική αδικία? Αυτην την λαική αγανακτηση εκπροσωπουσες οταν στραφηκες λεκτικα εναντι του Αστυνομικού? Την πλακα σου εκανες φίλε και τον χαβαλέ σου λυπαμαι που εφυγες αδοξα και τοσο νωρίς.
Normal 0
Η Ελλαδα του διχασμού, μια Ελλαδα που ετσι εξελισσεται διαχρονικά, Μια Ελλάδα βαθιάς κοινωνικής ανισότητας, μια Ελλαδα που οι θεσμοί τους την αναπαραγουν την υφισταμενη κατασταση και ασκούν νομιμα την βία της εξουσίας, μια Ελλαδα που η πολιτική και κοινωνική ευθυνη είναι αγνωστη, μια κοινωνία Ελληνική που ο βασικός της νόμος είναι ότι «ηθικό είναι ότι είναι νόμιμο», ενω οι άλλοι να απαντούν << ηθικό είναι ότι είναι παράνομο>> και βία στην βία της εξουσίας. Μια Ελλαδα χωρίς σεβασμό, Ηγεσία και πολίτες γατί όταν δεν σεβεσαι τα εκπαιδευτικά ιδρυματα, οτα νδεν σεβεσαι την όποια παιδεία παρεχουν δεν μπορείς να λέγεσαι συντεταγμένη κοινωνία με συνηδητοποιημενους πολίτες. Μια Ελλαδα της εξουσίας
Επι ζωής και θανατου για κάθε έναν που θεωρεί τον εαυτό του εκτελεστή των Νόμων. Μια Ελλάδα που οι κοινωνικα αγανακτισμενοι υπερασπίζουν με εκρήξεις βίας αυτόν που χρόνια λοιδωρούν. Μια Ελλαδα της απολυτης παράνοιας.

Περισσότερα... »
Εύβοια, 05.12.2008

14:10

Αγωγή κατά του ελληνικού κράτους κατέθεσε ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν

» Το μεγάλο μας τσίρκο

Αγωγή κατά του ελληνικού κράτους κατέθεσε ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν 4 Δεκεμβρίου 2008, 18:41

της Βασιλικής Κόκκαλη

Το φιάσκο με την παράδοση του ηγέτη των Κούρδων Αμπντουλάχ Οτσαλάν στις τουρκικές Αρχές το 1999 - υπόθεση που στιγμάτισε τη χώρα μας διεθνώς- θα ζωντανέψει και πάλι ενώπιον των ελληνικών δικαστηρίων. Ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν, εννέα χρόνια μετά την παράδοσή του στην τουρκικές Αρχές, και από τότε κρατούμενος σε απομόνωση στις Φυλακή του Ιμραλί, κατέθεσε αγωγή κατά του ελληνικού κράτους. Με την αγωγή του ζητεί να του αναγνωριστεί δικαστικά «η ευθύνη του ελληνικού κράτους για την παράδοσή του στην Τουρκία το 1999 και να του επιδικαστεί συμβολική αποζημίωση υπέρ του αγώνα του κουρδικού λαού». Πρόκειται για ποσό που ανέρχεται στα «20.100 ευρώ - το ελάχιστο για θεμελίωση της αρμοδιότητας του τριμελούς διοικητικού Πρωτοδικείου.

Σε ανακοίνωση, που υπογραφεί ο κ. Γιάννης Ραχιώτης, πληρεξούσιος δικηγόρος του Κούρδου ηγέτη, αναφέρεται ότι ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν ερχόμενος στην Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1998 έλαβε έμμεσες παραπλανητικές από την ελληνική κυβέρνηση ότι θα του δοθεί πολιτικό άσυλο. «Παραπλανήθηκε επανειλημμένα από τους εκπροσώπους της (της Ελλάδας) ότι δήθεν μεριμνούν για να του χορηγηθεί πολιτικό άσυλο σε άλλες χώρες και εν τέλει σε συνεργασία με άλλες χώρες τον παρέδωσε (η Ελλάδα) στην Τουρκία», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση.

Ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν στην αγωγή του υποστηρίζει ότι: «Η Ελλάδα παραβίασε το διεθνές και το εσωτερικό της δίκαιο αρνούμενη να τηρήσει τη νομοθεσία για το πολιτικό άσυλο», και ότι τον εξέθεσε «σε άμεσο κίνδυνο για τη ζωή και την υγεία του, με την παράδοσή του στην Τουρκία όπου στερήθηκε την ελευθερία του, καταδικάστηκε σε θάνατο και έκτοτε υφίσταται το βασανιστήριο της απομόνωσης».

Σε απόλυτη απομόνωση

Κλειδωμένος σε ένα κελί και απομονωμένος πλην ελαχίστων επαφών με συγγενείς του, χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν «από την παράδοσή του στην Τουρκία -από την ελληνική πρεσβεία στην Κένυα- τον Φεβρουάριο του 1999» κρατείται στη Φυλακή του νησιού Ιμραλί, στη θάλασσα του Μαρμαρά.

Είναι ο μοναδικός κρατούμενος και, σύμφωνα με την ανακοίνωση «απαγορεύεται να μιλά με οποιανδήποτε, 23 ώρες την ημέρα». Κρατείται κλειδωμένος σε ένα κελί, δεν έχει πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη και ελάχιστες επισκέψεις από δικηγόρους και συγγενείς επιτρέπονται. Εχει περιορισμένο αριθμό βιβλίων, δεν έχει τηλεόραση και ακούει ραδιόφωνο συντονισμένο υποχρεωτικά στον κρατικό σταθμό. Από εφημερίδες τού επιτρέπεται να διαβάσει μόνο επιλεγμένα αποσπάσματα.

Μέχρι σήμερα, σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, οι τουρκικές Αρχές αρνούνται να του επιτρέψουν να συναντήσει Ελληνα δικηγόρο με το ψευδές πρόσχημα της έλλειψης αμοιβαιότητας.

απο το πρωτο θεμα

Στις 3 Οκτωβρίου 2008, δύναμη ενόπλων ανδρών του ΡΚΚ επιτέθηκε σε φυλάκιο του τουρκικού στρατού, στην περιοχή Άκτουτούν, προκαλώντας βαρύτατες απώλειες (17 Τούρκοι στρατιώτες νεκροί) στη μονάδα του τουρκικού στρατού που υπερασπιζόταν το φυλάκιο που δέχτηκε την επίθεση.
Ήταν τότε που η υπουργός εξωτερικών της Ελλάδος έστειλε εκείνο το από πάσης πλευράς αχαρακτήριστο συλληπητήριο τηλεγράφημα στον Τούρκο ομόλογό της, χαρακτηρίζοντας η ίδια τρομοκράτες τους μαχόμενους Κούρδους,

http://infognomonpolitics.blogspot.com

αντιδραση εκ των υπολοιπων κομματων ανυπαρκτη

Αυτη την χωρα εμπιστευτηκες Κε Οτσαλάν??

Περισσότερα... »

Εύβοια, 04.12.2008

07:07

Κράτη όπως η Ρωσία, η Αμερική, η Κίνα, το Ισραήλ και η Ινδία κατασκευαστες και χρήστες βομβών διασποράς δεν υπογράφουν τη Συμφωνία του Οσλο.

» Το μεγάλο μας τσίρκο

Υπογράφεται σήμερα στο Όσλο η συνθήκη για την απαγόρευση των βομβών διασποράς. Περίπου 100 χώρες δέχτηκαν να υπογράψουν, οι οποίες από εδώ και πέρα απαγορεύεται να παράγουν, να χρησιμοποιούν, αλλά και να αποθηκεύουν βόμβες διασποράς.Η Νορβηγία, η οποία είχε την πρωτοβουλία της διαδικασίας, υπέγραψε πρώτη τη συνθήκη η οποία απαγορεύει την παραγωγή, τη χρήση, την αποθήκευση και το εμπόριο των όπλων αυτών και, για πρώτη φορά, υποχρεώνει τις χώρες που την υπογράφουν να προστρέξουν σε βοήθεια χωρών και προσώπων που είναι θύματα των βομβών διασποράς.Η χώρα με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση βομβών διασποράς, το Λάος, υπέγραψε δεύτερο τη συνθήκη. Ανάμεσα στο 1964 και το 1973 η αμερικανική πολεμική αεροπορία έριξε 260 εκατομμύρια βόμβες διασποράς στο έδαφός του, που αντιστοιχούν στη ρίψη ενός φορτίου βομβών βομβαρδιστικού αεροπλάνου B-52 κάθε εννέα λεπτά επί εννέα χρόνια.
Κράτη όπως η Ρωσία, η Αμερική, η Κίνα, το Ισραήλ και η Ινδία, που αποτελούν τους μεγάλους προμηθευτές και χρήστες βομβών διασποράς, αρνήθηκαν να υπογράψουν τη Συμφωνία.
Οι συγκεκριμένες βόμβες θεωρούνται ιδιαίτερα επικίνδυνες γιατί διασπείρονται σε μεγάλη ακτίνα και περιέχουν πολλές μικρές βόμβες. Οι εσωτερικές βόμβες μπορεί να μην εκραγούν αμέσως κι έτσι δημιουργείται ένα τεράστιο ναρκοπέδιο, στην ευρύτερη περιοχή ρίψης. Σύμφωνα με την οργάνωση Handicap International, περίπου 100.000 άνθρωποι, το 98% των οποίων είναι άμαχοι, σκοτώθηκαν ή ακρωτηριάσθηκαν από την έκρηξη όπλων διασποράς σε ολόκληρο τον κόσμο από το 1965. Ανω του ενός τετάρτου είναι παιδιά που προσελκύονται από το σχήμα και τα χρώματά τους.

Eνα συντομο Ιστορικό:

1) Η Διεθνής Αμνηστία εξέφρασε για άλλη μια φορά την ανησυχία της για το ύψος των απωλειών μεταξύ αμάχων στη σύγκρουση στο Ιράκ καθώς και για τη χρήση βομβών διασποράς σε επιθέσεις των ΗΠΑ σε πυκνοκατοικημένες περιοχές. Μια άλλη γνωστή οργάνωση προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το Human Rights Watch, κατήγγειλε την αποθήκευση από τις ιρακινές δυνάμεις ναρκών κατά προσωπικού σε τζαμί στο βόρειο Ιράκ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, τουλάχιστον 33 άμαχοι, περιλαμβανομένων πολλών παιδιών, έχασαν τη ζωή τους και περίπου 300 τραυματίστηκαν σε επιθέσεις των ΗΠΑ εναντίον της πόλης αλ-Χίλα, την 1η Απριλίου. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν στη Διεθνή Αμνηστία αναφορές ότι στις επιθέσεις χρησιμοποιήθηκαν βόμβες διασποράς και ότι ενδέχεται αυτές να ευθύνονται για κάποιους από τους θανάτους αμάχων.

"Η χρήση βομβών διασποράς σε επίθεση εναντίον κατοικημένης περιοχής, μη στρατιωτικού χαρακτήρα, της αλ-Χίλα, συνιστά αδιάκριτη επίθεση [δηλ. επίθεση εναντίον μαχητών και αμάχων αδιακρίτως] και κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου", τόνισε την Τετάρτη η Διεθνής Αμνηστία.

«η Δύση κέρδισε τον κόσμο, όχι λόγω της ανωτερότητας των ιδεών, των αξιών ή της θρησκείας της, αλλά εξ’ αιτίας της ανωτερότητάς της στην άσκηση οργανωμένης βίας. Οι Δυτικοί συχνά αγνοούν αυτό το γεγονός, οι μη Δυτικοί όμως όχι» S.P. Huntington

"Αν οι ΗΠΑ εννοούν σοβαρά την προστασία των αμάχων, πρέπει να δεσμευτούν δημοσίως στην αναστολή (μορατόριουμ) της χρήσης όπλων διασποράς. Η χρήση πυρομαχικών διασποράς θα οδηγήσει σε φόνους και τραυματισμούς αμάχων χωρίς διάκριση", πρόσθεσε η διεθνής οργάνωση.

Σύμφωνα με αναφορές, ο τύπος των βομβιδίων διασποράς που χρησιμοποιήθηκαν στην αλ-Χίλα ήταν BLU 97 A/B. Κάθε βόμβα-φορέας περιέχει 202 μικρά βομβίδια -BLU 97- που έχουν το μέγεθος ενός κουτιού αναψυκτικού. Αυτά τα βομβίδια διασπείρονται σε μεγάλη έκταση, περίπου ίση με την έκταση δύο ποδοσφαιρικών γηπέδων. Τουλάχιστον το 5% αυτών των βομβιδίων δεν εκρήγνυνται με την πρόσκρουση, οπότε μετατρέπονται στην πράξη σε νάρκες κατά προσωπικού, διότι συνεχίζουν να αποτελούν απειλή για τους ανθρώπους που έρχονται σε επαφή μαζί τους, περιλαμβανομένων των αμάχων.

Στις νάρκες κατά προσωπικού αναφέρεται και ανακοίνωση που εξέδωσε την Τρίτη το Human Rights Watch, στην οποία καταγγέλλεται ότι το Ιράκ παραβίασε το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο αποθηκεύοντας τα όπλα αυτά σε ένα τζαμί στο Καντίρ Καράμ, στο βόρειο Ιράκ, και ναρκοθετώντας το χώρο γύρω από το τζαμί πριν οι δυνάμεις του εγκαταλείψουν την περιοχή, στις 27 Μαρτίου.

Η βρετανική οργάνωση αποναρκοθέτησης Mines Advisory Group (MAG) ανέφερε ότι εισήλθε στο τζαμί στις 2 Απριλίου και αχρήστευσε περισσότερες από 150 νάρκες.

Το Ιράκ δεν είναι μεταξύ των 132 χωρών μελών στη Συνθήκη Απαγόρευσης Ναρκών του 1997, η οποία θέτει εκτός νόμου τη χρήση, παραγωγή, αποθήκευση ή εμπορία ναρκών κατά προσωπικού. Ωστόσο, το Human Rights Watch πιστεύει ότι οποιαδήποτε χρήση ναρκών κατά προσωπικού από οποιονδήποτε στρατό απαγορεύεται από το εθιμικό διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, δεδομένου ότι πρόκειται για όπλα που από τη φύση τους δεν κάνουν διάκριση μεταξύ μαχητών και αμάχων. Εξάλλου, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο απαγορεύει τη χρήση χώρων θρησκευτικής λατρείας για την υποστήριξη στρατιωτικών προσπαθειών.

Σύμφωνα με πληροφορίες που προέρχονται από οργανώσεις αποναρκοθέτησης, όπως η MAG και η Norwegian People's Aid, καθώς και από δημοσιογραφικές πηγές, οι ιρακινές δυνάμεις άρχισαν να τοποθετούν νάρκες πριν ξεσπάσει η σύγκρουση, και συνέχισαν να το κάνουν και μετά την έναρξη των εχθροπραξιών σε διάφορες περιοχές.

Η εφημερίδα New Work Times ανέφερε στις 2 Απριλίου ότι οι αμερικανικές δυνάμεις που μπήκαν στην Νατζάφ, διαπίστωσαν ότι μέλη του κόμματος Μπάαθ και παραστρατιωτικές ομάδες είχαν τοποθετήσει νάρκες σε δρόμους και γέφυρες που οδηγούσαν έξω από την πόλη.

Εσωτερικά εκτοπισμένοι άνθρωποι στην περιοχή του Κιρκούκ ανέφεραν στην MAG ότι πυκνά ναρκοπέδια είχαν πρόσφατα δημιουργηθεί από τις ιρακινές δυνάμεις κατά μήκος των κύριων οδικών αρτηριών και γύρω από θέσεις που τώρα έχουν εγκαταλειφθεί. Υπάρχουν δημοσιογραφικές πληροφορίες ότι τις τελευταίες ημέρες Κούρδοι μαχητές (πεσμεργκά) έχουν απομακρύνει εκατοντάδες νάρκες.

Μετά τα μέσα Μαρτίου έχει αναφερθεί τοποθέτηση ναρκών από Ιρακινούς και στο νότο, κοντά στα σύνορα με το Κουβέιτ, γύρω από τη Βασόρα και γύρω από πετρελαιοπηγές.

Το Ιράκ είχε σοβαρό πρόβλημα ναρκών και πριν από την τρέχουσα σύγκρουση. Νάρκες ξηράς χρησιμοποιήθηκαν σε μεγάλη έκταση στον Πόλεμο του Κόλπου το 1991, τόσο από τους Ιρακινούς όσο και από τους Αμερικανούς και τους συμμάχους τους. Εκτός αυτού, στη χώρα υπάρχουν ακόμη διάσπαρτες νάρκες από τον πόλεμο μεταξύ Ιράν και Ιράκ.

Την Τετάρτη, ένας Ιρανός κάμεραμαν του BBC, ο Καβέχ Γκολεστάν, σκοτώθηκε κοντά στην πόλη Κίφρι από νάρκη. Τρεις Αμερικανοί πεζοναύτες έχουν τραυματιστεί επίσης από νάρκες κατά προσωπικού σε τρία διαφορετικά επεισόδια.

Ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες συμμετέχουν στη Συνθήκη Απαγόρευσης των Ναρκών σε αντίθεση με σχεδόν όλους τους συμμάχους τους, συμπεριλαμβανομένης Μ. Βρετανίας και της Αυστραλίας. Πάντως, οι ΗΠΑ δεν έχουν ξαναχρησιμοποιήσει νάρκες κατά προσωπικού μετά τον Πόλεμο του Κόλπου, διατήρησαν όμως για τον εαυτό τους το δικαίωμα να τις χρησιμοποιήσουν στην τρέχουσα σύγκρουση, όπως αναφέρει το Human Rights Watch.

2) Βόμβες διασποράς έπληξαν και αμάχους στον Καύκασο Γεωργία και Ρωσία έκαναν ευρεία χρήση τους στον πόλεμο The New York Times

Οι γεωργιανές στρατιωτικές δυνάμεις έριξαν περισσότερες βόμβες διασποράς στον πόλεμο με τη Ρωσία τον Αύγουστο, απ’ ό,τι αρχικά εκτιμήθηκε και μερικά από τα όπλα τους δεν λειτούργησαν σωστά με αποτέλεσμα να προκληθούν απώλειες μεταξύ των αμάχων, καθώς απέτυχαν να χτυπήσουν στρατιωτικούς στόχους και κατέληξαν σε γεωργιανά χωριά. Αυτό επισημαίνει σε έκθεσή της η οργάνωση Human Rights Watch, προβάλλοντας μια από τις πλέον σοβαρές πτυχές της κρίσης του Καυκάσου.

Οπως ανέφερε η οργάνωση, η Γεωργία και η Ρωσία έκαναν ευρεία χρήση βομβών διασποράς στη διάρκεια του πολέμου, που ξέσπασε όταν το πυροβολικό της Γεωργίας εξαπέλυσε μεγάλη επίθεση κατά της Νότιας Οσετίας, της αποσχισθείσας φιλορωσικής περιοχής της Γεωργίας, ωθώντας τις ρωσικές δυνάμεις να εισβάλουν σε μεγάλα τμήματα των γεωργιανών εδαφών.

Νέα στοιχεία

Αν και ήταν η Ρωσία αυτή που υπέστη τη διεθνή κατακραυγή για τους χειρισμούς της στη διάρκεια του πολέμου και μετά, οι ενέργειες των Γεωργιανών ερευνώνται τώρα με όλο και μεγαλύτερη προσοχή. Παρ’ ότι η Γεωργία διαψεύδει τις αναφορές, η νέα έκθεση της Human Rights Watch, που παρουσιάστηκε στη σύνοδο για τα Συμβατικά Οπλα στη Γενεύη την περασμένη Τρίτη, ήλθε να προστεθεί σ’ ένα διογκούμενο σώμα στοιχείων για τις γεωργιανές φρικαλεότητες στον πόλεμο.

Οι βόμβες διασποράς, τυπικά όπλα κατά προσωπικού που εκτοξεύουν πολυάριθμα βομβίδια όταν πυροδοτούνται, στοίχισαν τη ζωή σε 17 αμάχους στη διάρκεια του σύντομου πολέμου στον Καύκασο και τραυμάτισαν δεκάδες άλλους, ανέφερε σε ανακοίνωσή της η Human Right Watch. Επιπλέον, πολλά από τα όπλα αμφοτέρων των πλευρών δεν λειτούργησαν, σκορπώντας στο γεωργιανό έδαφος εκρηκτικό υλικό που δεν εξερράγη και ήδη έχει προκαλέσει νέες απώλειες, εγκυμονώντας ακόμη κινδύνους για τους πολίτες. Σε αρκετά γεωργιανά χωριά, οι ερευνητές της Human Right Watch βρήκαν υπολείμματα ισραηλινών ρουκετών και βομβιδίων που είχαν χρησιμοποιηθεί από τη Γεωργία. Η εικόνα πρόδιδε «μαζική τεχνική αποτυχία», σύμφωνα με την έκθεση. Οι ρουκέτες είχαν αποτέλεσμα να σκοτωθεί τουλάχιστον ένας πολίτης και να τραυματιστούν άλλοι δύο στις γεωργιανές πόλεις Τίρτζισι και Σίντισι. Επίσης αναφέρθηκε ο θάνατος δύο ατόμων και ο τραυματισμός άλλων τριών από πυρομαχικά που δεν είχαν εκραγεί. «Υπήρχαν τόσα πολλά άθικτα βομβίδια μέσα σ’ εκείνους τους αγρούς, που έδιναν την εικόνα ολέθριας αποτυχίας ή δυσλειτουργίας», δήλωσε ο Γκιόργκι Γκόγια, ερευνητής της Human Rights Watch, o οποίος εδρεύει στη Γεωργία και συμμετείχε στην έρευνα της οργάνωσης.

Η κυβέρνηση της Γεωργίας έχει αναγνωρίσει ότι αγόρασε βόμβες διασποράς από το Ισραήλ και ότι τις χρησιμοποίησε στον πόλεμο, αν και αξιωματούχοι επιμένουν ότι τα όπλα χρησιμοποιήθηκαν μόνο εναντίον ρωσικών στρατιωτικών στόχων και όχι σε περιοχές αμάχων. Γεωργιανοί αξιωματούχοι επέκριναν, πάντως, την Ηuman Rights Watch για την έκθεσή της, λέγοντας ότι η κυβέρνηση δεν έχει καμιά πληροφορία περί επιθέσεων των γεωργιανών δυνάμεων εναντίον γεωργιανών χωριών. «Αυτό που πιστεύουμε ότι παρεξηγήθηκε πλήρως από την οργάνωση είναι το θέμα των βομβών διασποράς και η υπόθεση ότι θα μπορούσαν να βλάψουν τον άμαχο πληθυσμό υπό γεωργιανό έλεγχο, κάτι που δεν είναι δυνατόν να αληθεύει», δήλωσε ο κ. Κάχα Λομάγια, γραμματέας του Κρατικού Συμβουλίου Ασφαλείας της Γεωργίας. Ο ίδιος υπογράμμισε ότι οι γεωργιανές βόμβες διασποράς φέρουν μηχανισμό αυτοκαταστροφής, που μπορεί να αφοπλίσει οποιοδήποτε βομβίδιο.

Η Human Rights, ωστόσο, το αμφισβητεί. «Βρήκαμε δεκάδες βομβίδια που δεν είχαν εκραγεί και κανένα από αυτά δεν είχε μηχανισμό αυτοκαταστροφής», συμπλήρωσε ο κ. Γκόγια.

Παρότι οι ερευνητές της οργάνωσης παρουσίασαν στοιχεία που αποδεικνύουν την ύπαρξη ρωσικών και γεωργιανών βομβών διασποράς σε τουλάχιστον δώδεκα πόλεις και χωριά εντός της εύφλεκτης ζώνης της Γεωργίας, δεν παρέλειψαν να επισημάνουν ότι τα ρωσικά όπλα ήταν εκείνα που προκάλεσαν τις περισσότερες απώλειες μεταξύ των αμάχων.

Ρωσικός πύραυλος Σε αντίθεση με τη Γεωργία, η Ρωσία αρνήθηκε με πείσμα ότι χρησιμοποίησε βόμβες διασποράς στον πόλεμο, παρά τα ακλόνητα στοιχεία που δείχνουν το αντίθετο. Οι ερευνητές της Human Wrights Watch βρήκαν ρωσικά βομβίδια AO-2.5 RTM βομβών διασποράς που ερρίφθησαν από αεροσκάφη σε γεωργιανά χωριά, ανέφερε η έκθεση. Και σύμφωνα με δηλώσεις του Ολλανδού υπουργού Εξωτερικών, μια ρωσική βόμβα διασποράς ευθύνεται για το θάνατο ενός Ολλανδού εικονολήπτη και άλλων τεσσάρων ατόμων στη διάρκεια μιας επίθεσης στην κεντρική πλατεία του Γκόρι στις 12 Αυγούστου. Σε έκθεσή του, που δόθηκε στη δημοσιότητα τον περασμένο μήνα, το Ολλανδικό υπουργείο Εξωτερικών εξήγησε ότι αφού εξετάστηκαν στοιχεία, ίχνη, βίντεο και φωτογραφίες διαπιστώθηκε ότι είχε εκτοξευτεί ένας ρωσικός πύραυλος SS-26 φορτωμένος με βόμβες διασποράς, ο οποίος και προκάλεσε τους θανάτους.

3) Επερωτηση στην Ελληνικη Βουλή:

Στις 3 Δεκεμβρίου 2008 καλούνται όλα τα κράτη, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα να υπογράψουν στο Όσλο της Νορβηγίας τη συνθήκη για τη Διεθνή Απαγόρευση των Όπλων Διασποράς. Η Ελλάδα ήταν παρατηρητής στη διαδικασία του Όσλο που ξεκίνησε το 2007.

Η Ελλάδα έχει υπάρξει παραγωγός πυρομαχικών διασποράς και εξακολουθεί να κατέχει αποθέματα. Ειδικότερα η ΕΒΟ έχει κατασκευάσει πυρομαχικά πυροβολικού με βομβίδες διασποράς, ενώ υπάρχουν αποθέματα βομβών διασποράς αεροσκαφών.

Η υπογραφή μιας τέτοιας συνθήκης εξασφαλίζει τα εξής: Πρώτον, δεν ξαναχρησιμοποιούνται ούτε παράγονται στο εξής βόμβες διασποράς. Ακόμη, οι χώρες-κράτη δεσμεύονται να καταστρέψουν τα αποθέματα. Τέλος, δεσμεύονται να μην πραγματοποιήσουν καμία συναλλαγή, δηλ. ούτε να τις αγοράσουν ούτε να τις πουλήσουν. Όσον αφορά τις βόμβες που υπάρχουν ήδη στις χώρες, δεσμεύονται να τις απομακρύνουν.

Ερωτάται ο κ. υπουργός :

Κατασκευάζονται ακόμα στην Ελλάδα βόμβες διασποράς, υπάρχουν αποθέματα τέτοιων βομβών ή εν εξελίξει σχέδια προμήθειας του συγκεκριμένου όπλου;

Τι σκοπεύει να πράξει η Ελλάδα όσον αφορά τη διεθνή κίνηση απαγόρευσης και καταστροφής των απάνθρωπων αυτών όπλων στη Διάσκεψη του Όσλο της 3ης Δεκεμβρίου 2008;

Ο ερωτών βουλευτής

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΚΟΡΟΒΕΣΗΣ

4) Χθες η Ουάσιγκτον επανέλαβε την αντίθεσή της στην απαγόρευση των όπλων αυτών.

«Αν και συμμεριζόμαστε τις ανθρωπιστικές ανησυχίες των κρατών που υπογράφουν τη συνθήκη, δεν θα τα ακολουθήσουμε. Μια απαγόρευση των βομβών διασποράς, διατυπωμένη με τόσο γενικό τρόπο, θα έθετε σε κίνδυνο τη ζωή των ανδρών και των γυναικών (των στρατιωτικών μας δυνάμεων), καθώς και των συμμάχων μας σε συνασπισμούς», αναφέρεται στην ανακοίνωση του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών.Σύμφωνα με τις ΜΚΟ, η άφιξη του Μπαράκ Ομπάμα στον Λευκό Οίκο μπορεί να σημάνει στην αλλαγή της θέσης της Ουάσιγκτον.Το 2006, ο Μπαράκ Ομπάμα είχε ψηφίσει στην αμερικανική Γερουσία υπέρ ενός κειμένου, που τελικά απορρίφθηκε, και το οποίο προέβλεπε την απαγόρευση της ρίψης βομβών διασποράς σε ζώνες που κατοικούνται από αμάχους.

5)Η Βρετανία αποσύρει όλες τις βόμβες διασποράς

Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Γκόρντον Μπράουν ανακοίνωσε, την Τετάρτη, ότι το Λονδίνο θα αποσύρει το σύνολο των "βομβών διασποράς" προκειμένου να διευκολυνθεί η υπογραφή μιάς διεθνούς Συνθήκης για το θέμα αυτό στο πλαίσιο διαβουλεύσεων στο Δουβλίνο, ανάμεσα σε 109 κράτη.

"Αποφασίσαμε μετά πολλές διαβουλεύσεις ότι μπορούμε να βοηθήσουμε να αρθεί αυτό το αδιέξοδο, ώστε να επιτευχθεί η διεθνής συμφωνία που θα απαγορεύει τις βόμβες διασποράς", τόνισε ο πρωθυπουργός της Βρετανίας μιλώντας στους συγκεντρωμένους στο πρωθυπουργικό Γραφείο της Ντάουνινγκ Στριτ. "Εμείς αποσύρουμε όλες τις βόμβες διασποράς που περιλαμβάνει το οπλοστάσιο των ενόπλων δυνάμεών μας" υπογράμμισε

Hassan Wazni

(Διευθυντής νοσοκομείου στη Ναμπατίγια)

Ήμασταν το πρώτο νοσοκομείο που έλαβε τους πρώτους τραυματισμένους από βόμβες διασποράς. Και την ημέρα που σταμάτησε ο πόλεμος μαζευτήκαμε όλο το προσωπικό να βγάλουμε μια φωτογραφία σαν ενθύμιο και να γιορτάσουμε το τέλος του πολέμου και των βομβαρδισμών. Και ξαφνιαστήκαμε με ένα ασθενοφόρο που έφερε μια γυναίκα από τη γύρω περιοχή του νοσοκομείου. Είχε τραυματιστεί από αυτή την βόμβα. Νομίζαμε ότι ο πόλεμος δεν είχε σταματήσει. Και μετά άρχισαν και άλλοι τραυματισμοί, όπως ένας από την πυροσβεστική υπηρεσία και ένα παιδί έντεκα χρονών που έπαιζε με τη βόμβα σαν παιχνίδι και έγινε έκρηξη. Σκοτώθηκε το παιδί και ο θείος του και τραυματίστηκαν 7 άτομα από την οικογένειά του.Τότε ενημερώσαμε τους ανθρώπους με μεγάφωνα να προσέχουν από αυτές τις βόμβες. Αλλά ξέρετε εδώ οι περισσότεροι είναι αγρότες και βγαίνουν στα χωράφια τους κάθε μέρα και μέχρι σήμερα έχουμε κάθε μέρα μία ή περισσότερες περιπτώσεις που αναλαμβάνει το νοσοκομείο.

7) Δριμύ κατηγορώ εναντίον του Ισραήλ για τη χρήση βομβών διασποράς κατά τη διάρκεια του πολέμου στον Λίβανο εξαπέλυσε χθες ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν. Ο τελευταίος χαρακτήρισε «απαράδεκτη» τη χρήση των εν λόγω όπλων σε αστικές ζώνες και υπογράμμισε την ανάγκη συντονισμένης δράσης για την εξουδετέρωση όσων βομβών δεν εξερράγησαν κατόπιν της ρίψης τους από τα ισραηλινά μαχητικά. Στο ίδιο μήκος κύματος ο αναπληρωτής γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Γιαν Εγκελαντ τόνισε ότι η εντατικοποίηση της χρήσης βομβών διασποράς τις τελευταίες ημέρες του πολέμου από πλευράς των Ισραηλινών, στερείται ηθικής

8) Στη Γιουγκοσλαβία - όπως προκύπτει από τα στοιχεία του ΝΑΤΟ και του Αμερικανικού Πενταγώνου - έπεσαν 10 τόνοι εξασθενημένου ουρανίου, όπως επιβεβαίωσε στον «902» και ο καθηγητής Πυρηνικής Φυσικής κ. Γεράνιος. Το παραπάνω, με δεδομένο ότι κάθε απαγορευμένη βόμβα περιέχει 275 γραμμάρια εξασθενημένου ουρανίου, σημαίνει ότι οι ΝΑΤΟικοί έσπειραν στο έδαφος του Κοσσυφοπεδίου και της Σερβίας πάνω από 35.000 «δέσμες βομβών» με εξασθενημένο ουράνιο! Σημειωτέον ότι ο αριθμός των απαγορευμένων βομβών, που έπεσαν γενικά στη Γιουγκοσλαβία, είναι πολύ μεγαλύτερος, καθώς σε αυτές - εκτός, δηλαδή, των βομβών με εξασθενημένο ουράνιο - περιλαμβάνονται οι βόμβες διασποράς, οι σεισμικές βόμβες, οι βόμβες με γραφίτη κλπ., τις οποίες επίσης κατά χιλιάδες έριξε το ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία. Δηλαδή, οι 35.000 και πλέον «δέσμες βομβών» με εξασθενημένο ουράνιο που έριξε το ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία είναι μόνο ένα μέρος από το συνολικό και πολύ μεγαλύτερο αριθμό απαγορευμένων βομβών, που έπεσαν, συνολικά, στη Γιουγκοσλαβία.

Πηγές: [www.rwf.gr,] http://www.tvxs.gr [www.e-telescope.gr,http:]

http://www.anthropos.gr [www.rizospastis.gr]

Περισσότερα... »

Εύβοια, 01.12.2008
12:40
Εννέα ανέκδοτα έγγραφα από το αρχείο της Ανεξάρτητης Ομάδος Ανωγείων
» Το μεγάλο μας τσίρκο

Ο Αρχηγός της Α.Ο.Α. Χριστομιχάλης Ξυλούρης και το Ολοκαύτωμα των Ανωγείων τον Αύγουστο του 1944

Εννέα ανέκδοτα έγγραφα από το αρχείο της Ανεξάρτητης Ομάδος Ανωγείων

Γράφει ο δάσκαλος – ερευνητής Γιώργος Καλογεράκης

Ασχολούμαι τα έξι τελευταία χρόνια (2002-2008) με την κατοχική ιστορία των Ανωγείων και το ανέκδοτο αρχείο της Ανεξάρτητης Ομάδος Ανωγείων για δύο κυρίως λόγους : α) Για τη συγγραφή δύο βιβλίων το ένα εκ των οποίων έχει εκδοθεί «Του Χάρου ο Μουσαφίρης – Μανόλης Σπιθούρης Νταμπανομανόλης» και το άλλο βρίσκεται υπό έκδοση και αφορά τον Αρχηγό Ανωγείων και Άνω Μυλοποτάμου Γιάννη Δραμουντάνη-Στεφανογιάννη και β) Γιατί τα Ανώγεια και ο ορεινός όγκος του Ψηλορείτη ως ελεύθερη περιοχή της Κρήτης τα χρόνια 1941-1944 έδωσε καταφύγιο στις συμμαχικές αποστολές και τους σταθμούς ασυρμάτου των Συμμάχων, το μόνο μέσον επικοινωνίας με τη Μέση Ανατολή.

Τα περισσότερα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην Κρήτη τα χρόνια της Κατοχής κυρίως στους νομούς Ηρακλείου και Λασιθίου έχουν την αφετηρία τους στα Ανώγεια. Το ανέκδοτο αρχείο της Ανεξάρτητης Ομάδος Ανωγείων περιλαμβάνει έγγραφα που αφορούν το σύνολο της Κρητικής Αντίστασης. Επομένως ένας μελετητής και ερευνητής της κατοχικής ιστορίας, πρέπει να ανατρέξει οπωσδήποτε και στο αρχείο της Α.Ο.Α. για να έχει μια ολοκληρωμένη εικόνα των χρόνων της σκλαβιάς της Κρήτης από τους Γερμανούς.

Ως ερευνητής της κατοχικής περιόδου ομολογώ πως τα ντοκουμέντα που περιέχονται στο Ανωγειανό αρχείο είναι μοναδικά και πολλά γεγονότα που συνέβησαν τότε στην Κρήτη τα τοποθετούν στην σωστή τους ιστορική βάση.

(Εντός του Ανωγειανού Αρχείου βρίσκονται δεκάδες έγγραφα που αφορούν κι αυτό ακόμα το πολεμικό αεροδρόμιο, πλήρες επιχειρησιακό τα χρόνια 1941-1944, του χωριού μου Καστελλίου Πεδιάδος).

Τον Φεβρουάριο του 1944 σκοτώθηκε από τους Γερμανούς ο ηρωικός Αρχηγός της Αντίστασης των Ανωγείων και Άνω Μυλοποτάμου Γιάννης Δραμουντάνης-Στεφανογιάννης. Την θέση του πήρε ο Χριστομιχάλης Ξυλούρης ο οποίος από το Φεβρουάριο μέχρι τον Οκτώβριο του 1944, τότε που οι Γερμανοί συμπτύχθηκαν στην «Οχυρά θέση Χανίων», διαχειρίστηκε ίσως τις πιο δύσκολες καταστάσεις των χρόνων της Κατοχής. Η απαγωγή του Κράιπε, η απαγωγή του στυγερού Αναστάση Συμεωνίδη, το παγκρήτιο σαμποταζ της 23ης Ιουλίου 1944, το σαμποτάζ της Δαμάστας, το ολοκαύτωμα των Ανωγείων, η μάχη της Μύθιας και των Αξιπέτρων, η μάχη της Φοινικιάς, η παράδοση του Ηρακλείου, η ανοικοδόμηση των Ανωγείων, ήταν μερικές από τις πολύ δύσκολες καταστάσεις που κλήθηκε να αντιμετωπίσει ο Αρχηγός της Α.Ο.Α. Χριστομιχάλης Ξυλούρης.

Στις 7 Αυγούστου 1944 άνδρες του εφεδρικός ΕΛΑΣ Ανωγείων εξόντωσαν το απόσπασμα που είχε φτάσει στα Ανώγεια με επικεφαλής τον Λοχία Σήφη Ολενχάουερ. Στις 8 Αυγούστου 1944 άνδρες της Α.Ο.Α. με επικεφαλής τον Κώστα Σταυρακάκη-Αεροπόρο και τον Άγγλο Λοχαγό Μπιλ Μος, με τη συνδρομή και 7 Ρώσων, πραγματοποίησαν το σαμποτάζ της Δαμάστας.

Το σύνολο των απωλειών του εχθρού και στις δύο παραπάνω δράσεις ήταν τουλάχιστον 60 Γερμανοί στρατιώτες νεκροί. Για τα Ανώγεια ξημέρωναν δύσκολες μέρες. Ο εχθρός είχε δείξει τον προηγούμενο χρόνο, (Σεπτέμβρης 1943), το πραγματικό του πρόσωπο όταν μετά τη μάχη της Σύμης κατέστρεψε το σύνολο των χωριών της Βιάνου αφήνοντας πίσω του εκατοντάδες νεκρούς. Το μέλλον των Ανωγείων φαινόταν δυσοίωνο αφού οι απώλειες του εχθρού αυτή τη φορά ήταν περισσότερες. Αν σ'αυτά προστεθεί και η επερχόμενη κατάρρευση της Γερμανικής μηχανής και η πρόθεση των Γερμανών να συγκεντρωθούν στα Χανιά, η κατάσταση δυσκόλευε πολύ περισσότερο. Ο Γερμανός Διοικητής Κρήτης έβλεπε πως τα Ανώγεια βρισκόταν εμπόδιο στ o δρόμο των στρατευμάτων του γι'αυτό η τύχη του χωριού είχε αποφασιστεί πολλές μέρες πριν το Σαμποτάζ της Δαμάστας και την εξόντωση του Λοχία Σήφη Ολλενχάουερ..

Ο Χριστομιχάλης Ξυλούρης, έμπειρος μαχητής και άξιος Αρχηγός των ανδρών της Ανωγειανής ομάδος περίμενε τις δυσάρεστες εξελίξεις.

Πράγματι ο Γερμανός Διοικητής της Κρήτης Στρατηγός Μίλερ διέταξε την ισοπέδωση του χωριού και την εκτέλεση όλων των ανδρών που θα συλλαμβάνονταν εντός του χωριού και σε απόσταση ενός χιλιομέτρου απ'αυτό. Τα γεγονότα που ακολούθησαν είναι γνωστά και δεν αποτελούν το αντικείμενο του άρθρου μου.

Ένα ερώτημα που πλανάται μέχρι σήμερα στα Ανώγεια και το οποίο ζητά απάντηση είναι :

Μπορούσαν να σωθούν τα Ανώγεια από την καταστροφή; Γιατί ο Αρχηγός Χριστομιχάλης Ξυλούρης δεν χτύπησε τους Γερμανούς σε συνεργασία με τον Αρχηγό Πετρακογιώργη και τον ΕΛΑΣ Ανωγείων;

Όταν μάλιστα η ηγεσία (του ΕΛΑΣ) το ζητούσε επίμονα με 7 έγγραφα, τα οποία διέσωσε ο Χριστομιχάλης Ξυλούρης, βρίσκονται στο αρχείο της Α.Ο.Α. και έχουν ήδη δημοσιευτεί;

Σ'αυτό το ερώτημα θα μου επιτρέψετε αγαπητοί αναγνώστες και φίλοι Ανωγειανοί να δώσω την προσωπική μου απάντηση.

Σ'αυτό θα βοηθήσουν τα παρακάτω εννέα (9) έγγραφα από τα οποία τα οκτώ (8) δημοσιεύονται για πρώτη φορά μετά από 64 χρόνια.

Επιστολή Πετρακογιώργη προς Χριστομιχάλη Ξυλούρη

(10/Αυγούστου/1944)

Αγαπητέ Κουμπάρε

Από κάτω, μόλις υπάρχει τίποτε θα σας ειδοποιήσω. Οι Γερμανοί της Γρηγοριάς είναι ακίνητοι μέχρι της ώρας. Αύριον διαδίδουν ότι θα κινηθούν. 50 βγήκαν Καμάρες Λοχριά και έριψαν πυροβολισμούς και υποχώρησαν. 12 τουφέκια έχω και σας περίμενα σήμερον να στείλετε να τα πάρετε. Φυσίγγια μόνον 300 μου έφεραν και εάν στείλετε αύριον να έλθουν το απόγευμα διότι οι αποθηκάριοι λείπουν και είναι κοντά η αποθήκη να πάρουν αλλά θα γυρίσουν μόνον το απόγευμα. Ότι παρουσιασθεί γνωρίσατέ μου.

Με αγάπην

Οδυσέας

Επιστολή Πετρακογιώργη προς Χριστομιχάλη Ξυλούρη

(12/Αυγούστου/1944)

Αγαπητέ Κουμπάρε

Τα γεγονότα της Μεσσαράς είναι ότι εις Φανερωμένην είναι δύο αυτοκίνητα νεκροί και τραυματίαι. Εις την ανατίναξιν Μοιρών Βόρρων άγνωστοι πόσοι. Εις Σκούρβουλα έκαμαν κύκλωσιν αλλά οι άνδρες έφυγαν Το πυροβολικόν έβαλε χθες βράδυ εις Σκούρβουλα και χάλασαν δύο οικίαι και εφονεύθησαν ζώα πολλά. Πυροβόλα ανέβασαν εις τον Κούλε Μαγαρικαριανό. Εις Γρηγοριάν έκαμαν κακοποιήσεις μόνον χωρίς θύματα.

Διατελώ αδελφικά Οδυσέας

Επιστολή Πετρακογιώργη προς Χριστομιχάλη Ξυλούρη

(12/Αυγούστου/1944)

Αγαπητέ Κουμπάρε

Τούτην την στιγμήν έφθασε αγγελιοφόρος και μας πληροφορεί ότι 5 αμάξια μεγάλα έφθασαν εις Γρηγοριάν και είπαν ότι αναμένονται και άλλα. Θα παρακολουθήσωμεν και πρέπει να μας γνωρίσετε τα συμβάντα από αυτού. Έχω την γνώμην ότι αύριον θα ανέβουν στο βουνό και υπάρχει συνδεδυασμένη ενέργεια.

Σας χαιρετώ

Οδυσέας

Επιστολή Πετρακογιώργη προς Χριστομιχάλη Ξυλούρη

(13/Αυγούστου/1944)

Αγαπητέ Κουμπάρε

Λίαν πρωί αφίχθησαν αγγελιοφόροι από την Μεσαράν. Δεν υπάρχει τίποτε. Οι εν Γρηγοριά, Γέργερη ανεχώρησαν δια τον κάμπον με την πλέον εξευτελιστικήν περίπτωσιν που δεν παρουσιάσθη ουδέποτε εις στράτευμα. Επίταξαν τα γυναικόπαιδα και εμπήκαν στη μέση και τους συνόδευσαν μέχρι την βάσιν των. Είναι εκτός περιγραφής ο πανικός των. Παρακαλώ παραδειγματικήν ενέργειαν να δοθή καίριον κτύπημα να τιμηθή το Μυλοπόταμον. Εάν προχωρήσουν πρέπει να έχω ειδοποίησιν να έλθω αμέσως.

Με αγάπην Οδυσέας

Επιστολή ΕΛΑΣ Ανωγείων προς Χριστομιχάλη Ξυλούρη

(14/Αυγούστου/1944) ώρα 19.10

Αγαπητέ Μιχάλη

Συμφωνούμε με τα γραφόμενά σας, θα ενισχύσομε τον Πίπερο μέχρι Σκήνακα και όλα τα επίκαιρα σημεία των δύο υψωμάτων. Κρατάμε το φυλάκιον του Μαύρου Κούμου. Όπως είχαμε συμφωνήσει να κρατάτε το σημείον Κορίτσι προς Βρομονερό σας καθιστούμε ότι Γερμανικό φυλάκιο κρατά τη Στεφάνα. Οποιαδήποτε κατάσταση και αν αντιμετωπίσουμε θα την αντιμετωπίσουμε αποφασιστικά

Επιστολή Χριστομιχάλη Ξυλούρη προς Αρχηγό Ε.Ο.Ρ. Χρίστο Τζιφάκη

(17/Αυγούστου/1944)

Προς

Τον κ. Πρόεδρο της Κ.Ε. Εθνικής Οργανώσεως Ρεθύμνης

Λαμβάνομεν την τιμήν ν'αναφέρομεν ότι την νύκτα της 13ης προς την 14ην τρέχοντος ισχυραί Γερμανικαί δυνάμεις προερχόμεναι εκ Ρεθύμνης, Ηρακλείου, ενώ άλλη Γερμανική δύναμις εκ Μεσσαράς απεπειράτο να εισέλθει εις Νίδα. Περικύκλωσαν με κατά βάθος κλιμάκωσιν το χωρίον Ανώγεια με σκοπόν την σύλληψιν όλου του άρρενος πληθυσμού και κατερείπωσιν ολοκλήρου του χωρίου δι'αντίποινα συνεπεία των γνωστών

τελευταίων γεγονότων – σαμποτάζ και απαγωγής φυλακίου κ.λ.π.

Και οι μεν άνδρες και τινες γυναίκες εγκαίρως αντιληφθέντες τας κινήσεις των Γερμανών άδραξαν τα όπλα όσοι εξ αυτών είχον και μαζί μετά των άλλων έσπευσαν εις το λημέρι της ενόπλου ομάδος και εζήτησαν να εξοπλισθούν και όλοι μαζί να εμποδίσωμεν τον κίνδυνο που απειλούσε το χωριό.

Την πρωίαν της 14ης οι επιδρομείς αφού συνεκέντρωσαν υπέρ τα 1500 γυναικόπαιδα και υπέρ τους 100 γέροντας, και τινες νέους μη δυνηθέντας ν'αποφύγωσι τον κλοιόν, τους εξεδίωξαν υπό ισχυράν συνοδείαν και με τον πλέον βάναυσον και σκληρόν τρόπον. Μετά ταύτα επιδόθησαν κυριολεκτικώς εις την λεηλασίαν του χωρίου και αφού αφήρπασαν όλον τον πολύτιμον θησαυρόν του χωρίου – είδη ρουχισμού γενικώς, κοσμημάτων, τροφίμων, επίπλων, και παντός οιουδήποτε αντικειμένου αξίας – παρέδωσαν το χωρίον εις τις φλόγες ενώ συγχρόνως δι'εκρηκτικών υλών κατεδάφιζον τας οικίας. Κατά τας μέχρι τούδε πληροφορίας μας πλέον των 250 αυτοκινήτων μετέφερον επί δύο ημέρας εις Ηράκλειον τα λάφυρα (;) και πλέον των 300 βαρυτίμων πατανιών εδόθησαν εις τους αγωγιάτας δια την μεταφοράν των μέχρι της αμαξητής οδού.

Μέχρι χθες ελάχισται οικίαι εστέκοντο αλλά αι εκρήξεις εσυνεχίζοντο μέχρι των εσπερινών ωρών. Όλα τα οικόσιτα ζώα –αγελάδες, αιγοπρόβατα και χοίροι – μετεφέρθησαν αγεληδών εις Ηράκλειον. Περί τους 100 χοίροι και πολλαί εκατοντάδες όρνιθες διαφυγούσαι εφονεύθησαν και εγκατελείφθησαν εις τους δρόμους. Γενικώς το χωριό παρουσιάζει την εικόνα της φρικτοτέρας τραγωδίας. Όλην αυτήν την τραγωδίαν παρηκολουθώμεν με μεγάλον πόνον ψυχής και όλοι οι άνδρες του χωρίου εζητούσαν να επέμβωμεν ενόπλως και ενεργώς. Ημείς όμως παρά το πολεμικόν εκδικητικόν μένος το οποίον κατείχε την ψυχήν ανδρών και γυναικών απεφασίσαμεν ότι δια τον μη σφαγιασμόν των γυναικοπαίδων εκείνων άτινα εκρατούτνο εις μικράν απόστασιν εκ του χωρίου, δεν έπρεπε να επέμβωμεν δοθέντος επί προσθέτω ότι ο οπλισμός μας ήτο πενιχρός και ανεπαρκής, καθότι μόλις 150 εκ των 600 και πλέον ηδυνήθημεν να οπλισθώμεν, δια να αντιμετωπίσωμεν την ισχυράν Γερμανικήν δύναμιν. Έτσι είχεν η κατάστασις και ημείς εν αναμονή της ανόδου των Γερμανών εις το βουνό προς αναζήτησίν μας, εκρατούσαμεν καρτερικώς τας θέσεις μας. Ουχ'ήττον όμως τα εσπερινάς ώρας της 15ης με κίνδυνον της ζωής του ήλθεν εξ Ασιτών Μαλεβυζίου επειγόντως απεσταλμένος και μας επληροφόρησεν ότι δύναμις 1500 Γερμανών από Κρουσώνα μέχρι Ζαρού ανήρχετο το βουνό προς συνάντησίν μας και ισάριθμος δύναμις εξ Ανωγείων κατευθύνετο προς τον αυτόν σκοπόν, ενώ συγχρόνως Γερμανικόν τμήμα εκ 300 ανδρών από το πρωί της 15ης, με συνοδείαν πυροβολικού, το οποίον καθ'όλην την ημέραν έβαλε εις ολόκληρον το λεκανοπέδιον της Νίδας, είχε καταλάβει τον Πόρον Μηλιάς και Μαύρη Κορυφήν εκ νότου προερχόμενον εκ Τυμπακίου. Τοιουτοτρόπως η περικύκλωσίς μας είχε συντελεσθή πλήρως. Μετά τας μεσονυκτίους ώρας και αφού εντέχνως παρεπλανήσαμε τον εχθρόν, συντεταγμένοι προστατεύοντες τον άμαχον πληθυσμόν – αόπλους και γυναικόπαιδα – διεφύγομεν του κλοιού άνευ απωλειών. Ομολογουμένως η συντελεσθείσα καταστροφή του χωρίου τούτου είναι άνευ προηγουμένου εν τη Νήσω.

Το γεγονός όμως της τελείας, της πρωτοφανούς αυτής καταστροφής, δεν πρόκειται να επιδράση απογοητευτικώς εις την ψυχήν μας ούτε καν μειώση τον ζήλον και την πίστην δια την συνέχισιν του μεγάλου σκοπού μέχρι τέλους, η ιερότης του οποίου μας χαλυβδώνη την ψυχήν και μας κάνει να αδιαφορώμεν τελείως δια τας πάσης φύσεως υλικάς και ανθρωπίνους θυσίας, πιστοί εις την ιεράν παρακαταθήκη των προγόνων μας «Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί ΠΑΤΡΗΣ»

Ο Αρχηγός της ενόπλου ομάδος Ανωγείων

Μιχάλης Ξυλούρης

Επιστολή Τζων Λιούις προς Χριστομιχάλη Ξυλούρη

(17/Αυγούστου/1944)

Αγαπητέ Μιχάλη

Μετά μεγάλης μου λύπης έμαθα το καύσιμο του χοργιού σας και την λειλασίαν που έκαμαν οι Γερμανοί εις βάρος των γυναικοπαίδων αλλά από τέτιον βάρβαρο λαό δεν πρέπει να περιμένωμεν τίποτα άλλο από αυτά.

Δυστιχώς αγαπητέ μου Μιχάλη δεν μπορώ να έλθω σήμερον αυτού διότι έχω πάρα πολύ δουλιά εδώ λόγω του ότι να ταχτοποιήσω τα καινούργια παιδιά που ήλθαν. Σε παρακαλώ στίλε ένα αγγελιοφόρον στας 20 του μηνός το βράδι και εγώ θα έλθω μαζί στην 21 το πρωί.

Μαζί με τα καινούργια παιδιά είναι και χοργιανοί σου ο κ. Κάβος ένας Λευτέρης και τα άλλα είναι από τα γύρω χοργιά. Αυτοί τώρα ευρίσκονται στο λιμέρι του κ. Οδυσέα και όταν τα ταχτοποιηθούν αυτού τα πράγματα θα έλθουν.

Δεν ξεύρω εάν έχετε τρόφιμα και από που μπορείται να προμηθεύεσθαι αλλά εγώ έστειλα τηλεγράφημα στο Κάιρο και είπα να ρίξουν όπλα ρούχα και τρόφιμα, δεν ξεύρω όμως ακόμα πότε θα έλθουν. Θα σας στίλω λίγα τσιγάρα με τον Μανώλη αλλά δυστυχώς δεν έχω τίποτα άλλο από αυτά που σας κάνουν ανάγκη διότι δεν έστειλαν. Είμαι πάρα πολύ στενοχωρημένος διότι ο κ. Ταγματάρχης ο καινούργιος ευρίσκεται στο λιμέρι των Κουμουνιστών. Σε παρακαλώ πολύ στίλε ένα παιδί εκεί με το σημείωμα μου να τον πάρη και να τον φέρη αμέσως εδώ στο λιμέρι μου.

Μετά λύπης μου έμαθα ότι οι Γερμανοί έχουν πάρει και την κυρία του μακαρίτη του Στεφανογιάννη, σε παρακαλώ δόσε εις τον Γιώργην τον κουνιάδον της τους χαιρετισμούς μου και χρειάζεται υπομονή μέχρι να δούμε το τέλος.

Πες εις τον Κουτόκωστα – Κεφαλογιάννης Κώστας – ότι ο κ. Λοχαγός είναι πάρα πολύ ευχαριστημένος για την ανδρίαν και ηρωισμόν που έδειξεν εις την δουλιά που έγινε κάτω αυτού και ότι εάν θα μπορέση θα του δόση παράσημο τη προτάσση εις την Ελληνικήν Κυβέρνησιν.

Με αγάπη Τζων

Υ.Γ. Σε παρακαλώ όταν θέλεται τίποτα θα γράφεται σε μένα ή του κ. Γιάννη διότι ο καινούργιος αξιωματικός δεν είναι γι'αυτή την δουλιά. Ο κ. Γιάννης δεν θα γυρίσει εδώ πριν από 12 ημέρας εγώ όμως έστειλα εκεί αγγελιοφόρον αμέσως και ο κ. Γιάννης ξεύρει τα γεγονότα του χοργιού σας.

Με αγάπη Τζων

Επιστολή Τζων Λιούις προς Χριστομιχάλη Ξυλούρη

(23/Αυγούστου/1944)

Αγαπητέ Μιχάλη

Δεν ήλθα αυτού το πρωί 21 του μηνός διότι δεν εστίλατε αγγελιοφόρον και ενόμηζα ότι ήσαν ακόμα Γερμανοί στο βουνό. Θα σας ρίξουν αύριον βράδι διλαδί 24 του μηνός όπλα τρόφιμα και ρούχα. Το μέρος που θα έχεται τα σήματα είναι στην διάθεσίν σας αλλά πρέπει να μην είναι πολύ μακριά από τη Νίδα. Τα σήματα θα είναι πέντε (5) φοτιές σε σχήμα βίκτορ.

Τα όπλα θα διανέμετε στους χοργιανούς σας τα δε τρόφιμα και ρούχα πρέπει να κρατίσεται για την ομάδα.

Σας παρακαλώ πολύ μαζέψεται όλα τα αλεξίπτοτα προσεκτικά φιλάκτε τα διότι πρέπη να τα στείλωμεν κάτω επιδή υπάρχει έλιψις.

Αύριον το πρωί 24 του μηνός πρέπη οποσδήποτε να είναι εδώ στο λιμέρι μας ένας αγγελιοφόρος σου διότι εγώ πρέπει να στίλω τηλεγράφημα στο Κάιρο εάν μπορίτε να παραλάβεται τα πράγματα. Δυστυχώς δεν μπορώ να έλθω μαζί με τον αγγελιοφόρον διότι έχω προς τα εδώ άλλη δουλιά.

Με αγάπη

Τζων

Έκθεσις Χριστομιχάλη Ξυλούρη

(4/Σεπτεμβρίου/1944)

Επί των τελευταίων συμβάντων της επαρχίας Μυλοποτάμου

Ι. Την 13ην μηνός Αυγούστου ήρχισαν συγκεντρούμεναι περί τα κράσπεδα του Ψηλορείτη και συγκεκριμένως εις τα χωρία Ανώγεια, Κρουσώνα, Ασίτες, Ζωνιανά, Λειβάδια, Αβδελά, Μαργαρίτες, Κουρούτες και των τοιούτων περιοχής Μεσσαρίτικης ρίζας, μεγάλαι Γερμανικαί δυνάμεις, υπολογισθείσαι τελικώς περί τα 10 τάγματα, ήτοι περίπου 5.000 άνδρες με πυροβολικόν, όλμους και ασυρμάτους.

ΙΙ. Η ομάς έχουσα την γνωστήν δύναμιν 100 ενόπλων και αντιλαμβανομένη ότι ευρίσκεται εντός του κλοιού περικυκλώσεως μέχρις το εσπέρας της 16ης ηναγκάσθη να ελιχθή προς Δυσμάς και να εξέλθη του συγκροτήματος Ψηλορείτη, προς βορράν τελικώς σωθείσα εκ βεβαίας καταστροφής, αδυνατούσα να αντεπεξέλθη εις το πολυάριθμον του εχθρού και εις τα τέλεια και άπειρα μέσα που διέθεταν ούτοι.

ΙΙΙ. Επί 6ήμερον και πλέον περιπλανηθείσα και περιπλανώσα τον εχθρόν κατά τρόπον αυτόχρημα αριστοτεχνικόν, υποστάσα μυρίας στερήσεις και πολλάκις υπεκφυγούσα την συμπλοκήν κατόπιν ωρίμου σκέψεως, με τον σκοπόν να μη επιδεινωθή η θέσις τόσον των 2.000 γυναικοπαίδων, άτινα εκρατήθησαν ως Όμηροι όσον και 80 ανδρών τους οποίους κατόρθωσεν να συλλάβη και οίτινες ήσαν υποκείμενοι εις τυφεκισμόν.

Ι V . Την 23ην Αυγούστου προωθηθείσα ημετέρα περίπολος προς εξερεύνησιν των βορρείων αντιρείδων του Ψηλορείτη διεπίστωσεν ότι δύναμις 250 Γερμανών ευρίσκετο ακόμη εν τω Οροπεδίω της Ίδας και ότι μετά 50 κτηνών πεφορτωμένων ανεχώρη προς Νότον ήτοι προς περιοχήν Βοριζίων, μεθ'ο ειδοποιηθείσα η υπόλοιπος ομάς ευρίσκετο την επομένην συγκεκροτημένη εγγύτατα του παλαιού λημεριού της και αναμένων τας διαταγάς σας

V . Αι σημεριναί πληροφορίαι περί εχθρού είναι ότι μικραί δυνάμεις τούτου ευρίσκονται εις τα χωριά του Μαλεβυζίου τα κείμενα εις τας ανατολικάς προσβάσεις του Ψηλορείτη ως και εις Ανώγεια όπου περατώνουν το απαίσιον και καταστρεπτικόν έργον των.

VI . Αι μέχρι σήμερον συλλεγείσαι πληροφορίαι εξακριβωμέναι φέρουν εκτελεσθέντα 50 άτομα εξ Ανωγείων μεταξύ των οποίων είναι πολλοί γέροντες, γυναίκες και εν παιδάριον οκτώ ετών. Εις Ζωνιανά εξετελέσθησαν εξ άνδρες, εις Καμαριώτη 15 άνδρες.

Η καταστροφή των Ανωγείων είναι ολοκληρωτική, λεηλατηθεισών απασών των οικιών, παντός αντικειμένου, ρουχισμού, τροφίμων και δι'εκρηκτικών υλών και πυρκαϊών αποπεράτωσαν το ολέθριον, βάρβαρον και καταστρεπτικόν έργο των, μη φησθέντων ούτε εκκλησιών ούτε σχολείων. Εις την περιοχήν του αοριού κατέστρεψαν εκ θεμελίων άπαντα σχεδόν τα λιθόκτιστα μιτάτα (μάνδρας) και διήρπασαν, άπαντα τα υπόλοιπα αιγοπρόβατα της περιοχής ανερχόμενα εις 10.000 και πλέον. Άπασα τα οικόσιτα ζώα μικρά και μεγάλα, αροτριώντα, χοίροι, φορτηγά ζώα κατεσφάγησαν. Η παραγωγή περιβολίων και αμπέλων επίσης κατεστράφη. Τρεις χιλιάδες γυναικοπαίδων διατελούν εν προσφυγία και άστεγα στερούμενα και των στοιχιωδών μέσων υγιεινής και περιθάλψεως ήτοι ενδυμασιών, εσωρούχων, κλινοστρωμνής, τροφίμων κ.λ.π. και αντιμετωπίζουν τον εκ πείνας και ασθενειών θάνατον, παρ'όλον τον αλτρουϊσμόν και την φιλοξενίαν των κατοίκων της επαρχίας, η οποία βέβαια δεν είναι δυνατόν να παραταθή επί μακρόν.

Η περίθαλψις του Ερυθρού Σταυρού ελαχίστη ανακούφισιν προσφέρη εις τους εν λόγω δυστυχείς εις τους οποίους επ'αόριστον απηγορεύθη η εγκατάστασις έστω και εις τα ερείπια των οικογενειακών σπιτιών των. Άπαντες οι άρρενες τιθέντες εκτός νόμου, φονευόμενοι δίκην κτηνών και δι'εκπαίδευσιν εις την σκοποβολήν των μιαρών στρατιωτών του απαισίου και σκληρού κατακτητού όπως και όταν τους συναντήσουν αντιμετωπίζουν και ούτοι τον εκ πείνης και κακουχιών θάνατον περιπλανώμενοι ανά τα όρη τας χαράδρας και τα δάση, στερούμενοι και τεμάχιον άρτου ακόμη.

VII . Παρ'όλην την ολοσχερή καταστροφήν οικιών, περιουσιών και γενικώς παντός πολυτίμου, το ηθικόν των κατοίκων της επαρχίας και μάλιστα των Ανωγείων είναι υπέρ ποτέ ως άλλοτε ακμαίον και η απόφασις των κατοίκων να προσφέρουν και το πολυτιμώτερον, την ζωήν των, εις τον υπέρ ελευθερίας και ανεξαρτησίας αγώνα είναι ολοκληρωτικά ειλημμένη μέχρις της τελικής νίκης των συμμαχικών όπλων.

Ο Αρχηγός της ενόπλου ομάδος Ανωγείων

Μιχάλης Ξυλούρης

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ – ΣΧΟΛΙΑ

Α.

Στην αντιγραφή των εγγράφων διατήρησα την ορθογραφία και τη σύνταξη των πρωτοτύπων.

Β.

Δεν δημοσιεύω τις έξι επιστολές που έστειλε η ηγεσία του ΕΛΑΣ από τις 11 ως τις 15 Αυγούστου 1944 στο Χριστομιχάλη Ξυλούρη γιατί αυτές έχουν δημοσιευτεί στο βιβλίο του Γεωργίου Κάβου «Γερμανοϊταλική Κατοχή και Αντίσταση Κρήτης 1941-1945» καθώς και στο τελευταίο ένθετο της εφημερίδας ΑΝΩΓΗ με τίτλο «Το Αριστερό, Κομμουνιστικό και ΕΑΜικό Κίνημα στην περιοχή των Ανωγείων», σελ. 20-22.

Γ.

Από τις επιστολές του Πετρακογιώργη, (που υπέγραφε με το ψευδώνυμο Οδυσέας), προς το Χριστομιχάλη Ξυλούρη διαπιστώνουμε πως από την πρώτη στιγμή διατηρήθηκε στενή και συνεχής επαφή μεταξύ των δύο Αρχηγών μέσω αγγελιοφόρων. Ο Πετρακογιώργης και οι άντρες του πλήρως εξοπλισμένοι όπως γράφει και ο ίδιος στην έκθεσή του προς το ΓΕΣ …διέθετα άφθονον πολεμικόν υλικόν και καινουργή οπλοπολυβόλα δια των οποίων προσφάτως με είχον εφοδιάσει οι Αμερικάνοι…προσφέρει δώδεκα από τα όπλα αυτά στο Χριστομιχάλη Ξυλούρη ο οποίος από την πρώτη στιγμή του είχε ζητήσει βοήθεια σε πολεμικό υλικό. Ο Πετρακογιώργης γνωρίζει ότι οι ενέργειες των Γερμανών είναι συντονισμένες και προειδοποιεί τον Χριστομιχάλη Ξυλούρη. Αποφασίζουν από κοινού να αντισταθούν μέχρις εσχάτων εναντίον των εισβολέων και ο Πετρακογιώργης δίδει ηρωική μάχη την 14η Αυγούστου 1944 στη θέση Μαδαρή της περιοχής Καμαρών καθ'όλη τη διάρκεια της ημέρας, εμποδίζοντας τα στρατεύματα του Αντ/ρχη Πεζικού Κρούτζερ να ενωθούν από τα νότια του Ψηλορείτη με τις υπόλοιπες Γερμανικές δυνάμεις που βρισκόταν ήδη στα Ανώγεια. Οι απώλειες του εχθρού είναι σημαντικές αλλά η υπεροχή των αντιπάλων σε άνδρες και πολεμικό υλικό είναι φανερή. Ο Πετρακογιώργης αναγκάζεται να υποχωρήσει την επόμενη ημέρα 15 Αυγούστου στη θέση «Κοπράνες» ειδοποιώντας συγχρόνως το Χριστομιχάλη.

Δ.

Η ηγεσία των ανδρών του ΕΛΑΣ στέλνει επιστολές στο Χριστομιχάλη Ξυλούρη από τις 11 ως τις 15 Αυγούστου 1944 ζητώντας όπλα, άνδρες και συμφωνία για οργανωμένη αντίσταση κατά του εχθρού. Ο Χριστομιχάλης Ξυλούρης στις απαντήσεις του (που δυστυχώς αυτά τα έγγραφα δεν σώζονται ή και εάν σώζονται δεν έχουν δει μέχρι σήμερα το φως της δημοσιότητας), ασφαλώς ανακοινώνει πως έχει αποφασίσει να αντισταθεί στους Γερμανούς και δέχεται τη συνεργασία. Στο λημέρι του όμως, (Πετροδολάκια και Μύθια), έχουν καταφτάσει τουλάχιστον 600 άνδρες εγκαταλείποντας το χωριό από την 13η Αυγούστου. Ο ίδιος διαθέτει 100 οπλισμένους. Αν είχε περίσσευμα όπλων θα φρόντιζε να εξοπλίσει τους δικούς του άνδρες. Η δύναμη του ΕΛΑΣ βρίσκεται στη θέση «Τσουνιά». Γνωρίζουν και αυτοί ότι όλοι οι άνδρες του χωριού το έχουν εγκαταλείψει καταφεύγοντας στο βουνό αφού και στο δικό τους λημέρι έχει καταφτάσει ικανός αριθμός Ανωγειανών. Μου προξενεί εντύπωση λοιπόν η αίτηση της ηγεσίας του ΕΛΑΣ προς το Χριστομιχάλη για την παροχή οπλισμού.

Από το έγγραφο υπ. αριθμ. 6 με ημερομηνία 14 Αυγούστου 1944 του ΕΛΑΣ προς το Χριστομιχάλη Ξυλούρη διαπιστώνουμε ότι οι τελικές προτάσεις του Χριστομιχάλη έγιναν δεκτές από την ηγεσία του ΕΛΑΣ αφού αναγράφεται σ'αυτό ότι …αγαπητέ Μιχάλη, συμφωνούμε με τα γραφόμενά σας, θα ενισχύσουμε τον Πίπερο μέχρι Σκήνακα και όλα τα επίκαιρα σημεία των δύο υψωμάτων…

Δηλαδή ο Χριστομιχάλης Ξυλούρης ενώ το χωριό του καίγεται και έχουν περάσει δυο μέρες, η 13η και 14η Αυγούστου, αυτός με τους άνδρες του έχει πιάσει θέσεις μάχης και περιμένει τον εχθρό στον Ψηλορείτη. Για την απόφαση του Καπετάν Χριστομιχάλη να πολεμήσει τους Γερμανούς μίλησε ο σημερινός Πρόεδρος της Α.Ο.Α. Τηλέμαχος Χαιρέτης ο οποίος έζησε ο ίδιος τα δραματικά γεγονότα : …όταν εγεννήκανε τα γεγονότα τα άλλα (σημ. το Σφακάκι και η Δαμάστα), δεν επεριμέναμε ότι θελα βάλουνε χέρι οι Γερμανοί κατ'ευθείαν στο χωριό. Ειδοποιηθήκαμε και ελάβαμε θέσεις μάχης για να αντισταθούμε. Είχαμε πάρει θέσεις μάχης στο Σκήνακα, εκεί που είναι τώρα το αστεροσκοπείο, στο Πίπερο, στη Μύθια, όλη τη βορεινή πλευρά που επεριμέναμε πως θελα'ρθει η γερμανική δύναμη. Αυτή την εντολή είχαμε από τον Αρχηγό μας το Χριστομιχάλη. Είχαμε ειδοποιηθεί με το Πετρακογιώργη ότι δε μπορεί να δώσομε αλληλοβοήθεια. Δεν μπορούσε να μας ε προσφέρει ο Πετρακογιώργης βοήθεια και μεις να του προσφέρομε. Τελευταία αποφασίσαμε ότι δεν πρέπει να χτυπήσομε αλλά πρέπει να θυσιάσομε το άψυχο και να σώσομε το έμψυχο. Τις εγκαταλείψαμε τις θέσεις μας και πήραμε πορεία δυτικά του Ψηλορείτη για να παρακολουθούμε την εξέλιξη των 2.500 κρατουμένων δικών μας. Η ένοπλη δύναμη που εβρέθηκε απάνω στο λημέρι μας και ορισμένοι άοπλοι εκατεβήκαμε σ'ένα σημείο που'ναι οι μάντρες του Αρκαδίου στον Άγιο Κωνσταντίνο, εκεί εστρατοπεδεύσαμε προσωρινά. Μας εδώκανε από τα Λειβάδια ο Μαρής ο Κώστας οζά και τα σφάξαμε γιατί δεν είχαμε πράμα να φάμε, επεράσαμε μετά τσ' Αραβάνες. Ένολποι και άοπλοι πρέπει να'μαστε μια πεντακοσαριά νομάτοι. Ο Χριστομιχάλης εφάνηκε άντρας εκείνες τις στιγμές. Είχε πολεμήσει στο Μπιζάνι, στη Μικρά Ασία. Είχε πολεμήσει στη Χανιόπορτα με το Πελτέμπουρυ. Ήτανε γεννημένος παλικάρι. Εδιάταξε να πολεμήσομε τση Γερμανούς κι επιάσαμε θέσεις. Και μόνο σαν είδε πως κινδυνεύουνε να χαθούνε τα γυναικόπαιδα εκάμαμε πίσω. Και δε πρέπει να λησμονούμε ένα πράμα. Μετά από τση 22 του Ιούλη το 1944 που εγίνηκε το Παγκρήτιο σαμποτάζ οι Γερμανοί αιστανθήκανε ότι είναι όμηροι, όχι κατακτητές. Εγυρεύγανε το τρόπο φυγής για να συγκεντρωθούνε στα Χανιά. Το επικίνδυνο πέρασμα από όλα ήτανε από το Βουλισμένο Αλώνι από τη Τύλισσο να πάει το Πέραμα. Διότι όλο το στοιχείο το Μυλοποταμίτικο που ήτανε οργανωμένο θα χτυπούσε. Από του Κουτσοτρούλη και το Κουλούκωνα να'ρθει πέρα θα τση χτυπούσαμε. Σ'ολη τη διαδρομή την επικίνδυνη. Και δεν εγλίτωνε ένας. Και εδημιουργήσανε οι Γερμανοί την ιστορία των Ανωγείω... (Τηλέμαχος Χαιρέτης, Πρόεδρος της Α.Ο.Α., Ηράκλειο, Φλεβάρης 2008).

Ε.

Στον Ψηλορείτη τον Αύγουστο του 1944 υπήρχε ένα κλιμάκιο ασυρμάτου με τους υπευθύνους Άγγλους Αξιωματικούς Τομ Ταμπάμπιν, Τζων Λιούις και Μπιλ Μος. Ο Τομ Ταμπάμπιν είχε αναχωρήσει για τα Χανιώτικα λίγο πριν την κύκλωση του Ψηλορείτη αφήνοντας στη θέση του το Τζων Λιούις. Ο Άγγλος Μπιλ Μος, μετά το σαμποτάζ της Δαμάστας, είχε ανακληθεί από το Στρατηγείο Μέσης Ανατολής. Στις 12 Αυγούστου, μια μέρα πριν την κύκλωση του Ψηλορείτη, έφυγε με τον Τζων Λιούις αφού έκρυψαν τον ασύρματο. Κατευθύνθηκαν στο Αμάρι περιμένοντας το σκάφος που θα έπαιρνε το Μπιλ Μος για τη Μέση Ανατολή. Στον Ψηλορείτη και στο λημέρι του ΕΛΑΣ βρισκόταν και ο Αμερικάνος Ταγματάρχης Μπιλ Ρόυς. Στην επιστολή του Τζων Λιούις προς το Χριστομιχάλη Ξυλούρη φαίνεται να τον ενοχλεί αυτό το γεγονός και προτρέπει τον Αρχηγό να μην τον εμπιστεύεται. Του λέει επίσης ότι ο ίδιος ενημερώθηκε για το κάψιμο του χωριού τους στο λημέρι και με τη σειρά του το γνώρισε στον Τομ Ταμπάμπιν στα Χανιά. Αναγνωρίζοντας όμως οι Βρετανοί πως ο μη εξοπλισμός της Ανωγειανής ομάδας κατά τη διάρκεια της τετράχρονης κατοχής με σύγχρονα όπλα ήταν λάθος των συμμάχων, σπεύδει ο Τζων Λιούις να ενημερώσει το Χριστομιχάλη ότι στις 24 Αυγούστου θα ριχθεί στη Νίδα οπλισμός τρόφιμα και ρούχα από τη Μέση Ανατολή με αλεξίπτωτα. Δυστυχώς όμως αυτό δεν πραγματοποιείται γιατί στις 24 Αυγούστου βρισκόταν ακόμη οι Γερμανοί στη Νίδα.

Το άλλο κλιμάκιο ασυρμάτου του Άγγλου αξιωματικού Ραλφ Στόκμπριτζ με ασυρματιστή το Τζων Στάνλεϋ και το Λευτέρη Καλιτσουνάκη δεν βρισκόταν στον Ψηλορείτη. …τη τελευταία μέρα του χρόνου το 1943 εφύγαμε από το Ψηλορείτη, είμαστε στου Στεφανογιάννη τη μάντρα τη Κορακόπετρα. Επήγαμε στο Αμάρι στη Νίθαυρη. Εκεί σε μια σπηλιά πάνω από τη Νίθαυρη ήρθε ένας Σταυρακάκης και μας έφερε τα νέα πως οι Γερμανοί εσκοτώσανε το Φλεβάρη το Στεφανογιάννη. Από τη Νίθαυρη εβγήκαμε μετά από δυο μήνες σ'ένα μικρό χωριό που λέγεται Χορδάκι. Κι αυτό είναι στ'Αμάρι. Εκαταλύσαμε στο Μετόχι του Μανουρά κι εκεί είμαστε με το «Σήφη» όταν εμάθαμε πάλι πως οι Γερμανοί εβάλανε φωτιά στ'Ανώγεια… (Λευτέρης Καλιτσουνάκης, Ρέθυμνο, Φλεβάρης 2008)

ΣΤ.

Η ένοπλη ομάδα του ΕΛΑΣ αποχωρεί από τον Ψηλορείτη στις 15 Αυγούστου 1944 ενημερώνοντας με σημείωμα το Χριστομιχάλη Ξυλούρη. Μαζί με την ομάδα διαφεύγει και ο Αμερικανός Ταγματάρχης Μπιλ Ρόυς.

Ζ.

Ο Καπετάν Χριστομιχάλης Ξυλούρης παραμένει στο βουνό περιμένοντας τον εχθρό μέχρι την 16η Αυγούστου. Τα Ανώγεια για τέταρτη ημέρα έχουν παραδοθεί στην πυρά και τη λεηλασία. Αντιλαμβανόμενος τη δύναμη των Γερμανών (5.000 οπλισμένοι σαν αστακός εχθροί) και αναλογιζόμενος την τύχη των γυναικοπαίδων, (2.500 σε αιχμαλωσία), τη νύχτα της 16ης Αυγούστου δίδει το σύνθημα της αποχώρησης και της εξόδου από τον ασφυκτικό κλοιό του εχθρού. Τον Ψηλορείτη έχουν ήδη εγκαταλείψει οι Άγγλοι αξιωματικοί και ο Αμερικανός Ταγματάρχης, η δύναμη του ΕΛΑΣ και ο Καπετάν Πετρακογιώργης έχει αποσυρθεί στις «Κοπράνες». Στο λημέρι του έχουν συγκεντρωθεί περίπου 600 άνδρες από τους οποίους μόνο 100 οπλισμένοι καθώς και πολλά γυναικόπαιδα. Προτάσσει τη διασφάλιση της ζωή τους ως κύριο σκοπό και βάζει σε δεύτερη μοίρα τα σπίτια και τις περιουσίες του χωριού του.

… o ι Γερμανοί μπορούν να σας σκοτώσουν, να καίνε τα σπίτια σας, να κλέβουν τα ωζά σας, να σπάνε τα πιθάρια σας. Δεν πειράζει. Θα κάνουμε άλλα παιδιά. Και τα καταστρεμμένα σπίτια της Κρήτης και του Λονδίνου πάλι θα ξανακτιστούν. Ένα είναι το σπουδαίο : να μη χάσουμε την ψυχή μας αλλά να την κρατήσουμε μέσα μας ακλόνητη και οπλισμένη εναντίον του εχθρού. Διότι εκεί κι όχι μέσα στα άψυχα πράγματα βρίσκεται η θέλησή μας να αντισταθούμε. Εκεί κατοικεί η Ελευθερία !... (μήνυμα Πάτρικ Λη Φέρμορ προς τους Κρητικούς)

Στο τέλος μετά από πολλές περιπέτειες κατορθώνουν και διαφεύγουν από τον εχθρικό κλοιό.

Η.Για την ιστορία θα αναφέρω τους υπεύθυνος Γερμανούς αξιωματικούς που ευθύνονται για την καταστροφή και λεηλασία των Ανωγείων.

Γερμανός Διοικητής Κρήτης Στρατηγός Μίλερ

Γερμανός Δ/της 22ας Μεραρχίας Πεζικού Υποστράτηγος Φρίμπε

Αρχηγός Κατασκοπίας Ηρακλείου Ρεθύμνου Ταγ/χης Μπάουερ

Θ.

Συμπερασματικά θα μπορούσα να πω ότι το μόνο που δεν επεδίωξε να αποφύγει ο Καπετάν Χριστομιχάλης ήταν η συμπλοκή με τους Γερμανούς. Ο έμπειρος μαχητής του Μπιζανίου, της Μικράς Ασίας, της μάχης της Κρήτης, των Αξιπέτρων, της Φοινικιάς, απέδειξε πως δίκαια κρατούσε τον τίτλο του Αρχηγού των Ανωγείων και του Άνω Μυλοποτάμου. Τα παραπάνω ντοκουμέντα που παρουσίασα αποδεικνύουν ότι μόνον ικανοί Αρχηγοί καταφέρνουν αυτές τις δύσκολες στιγμές να σώσουν τον λαό τους, ένα λαό που έχει φτάσει στην κόψη του ξυραφιού. Δεν φοβήθηκε τους εχθρούς. Έστησε τους άντρες του σε θέση μάχης, με αστείο οπλισμό, μπροστά σε πάνοπλους εχθρούς, (οι οποίοι υποστηρίζονταν και από όλμους και πυροβολικό), επί τέσσερις ημέρες. Κατέστρωνε την στρατηγική του και συνομιλούσε ταυτόχρονα με : α) Τον Καπετάν Πετρακογιώργη. β) Τον Αρχηγό Ρεθύμνου Χρίστο Τζιφάκη. γ) Τον Άγγλο Αξιωματικό Τζων Λιούις. δ) Το Αρχηγείο του ΕΛΑΣ στον Ψηλορείτη.

Τελευταίος ο Καπετάν Χριστομιχάλης με τους άντρες του εγκατέλειψε τον Ψηλορείτη. Κάθε άλλη άποψη ότι μπορούσε να σωθεί το χωριό ή ότι δίστασε να δώσει μάχη, απέδειξα ότι δεν τεκμηριώνεται ιστορικά.

Προσωπικά στέκομαι με σεβασμό μπροστά στον χαρακτήρα και το μεγαλείο του Καπετάν Χριστομιχάλη Ξυλούρη τον οποίο γνώρισα σκαλίζοντας τα έγγραφα του Ανωγειανού αρχείου. Και νιώθω δέος μετά από 64 χρόνια που αξιώθηκα να αποκαλύψω για πρώτη φορά αυτά τα μοναδικά ντοκουμέντα που αναφέρονται σ'εκείνες τις δύσκολες μέρες του Αυγούστου 1944.

Περισσότερα... »
12:40
Εννέα ανέκδοτα έγγραφα από το αρχείο της Ανεξάρτητης Ομάδος Ανωγείων
» Το μεγάλο μας τσίρκο

Ο Αρχηγός της Α.Ο.Α. Χριστομιχάλης Ξυλούρης και το Ολοκαύτωμα των Ανωγείων τον Αύγουστο του 1944

Εννέα ανέκδοτα έγγραφα από το αρχείο της Ανεξάρτητης Ομάδος Ανωγείων

Γράφει ο δάσκαλος – ερευνητής Γιώργος Καλογεράκης

Ασχολούμαι τα έξι τελευταία χρόνια (2002-2008) με την κατοχική ιστορία των Ανωγείων και το ανέκδοτο αρχείο της Ανεξάρτητης Ομάδος Ανωγείων για δύο κυρίως λόγους : α) Για τη συγγραφή δύο βιβλίων το ένα εκ των οποίων έχει εκδοθεί «Του Χάρου ο Μουσαφίρης – Μανόλης Σπιθούρης Νταμπανομανόλης» και το άλλο βρίσκεται υπό έκδοση και αφορά τον Αρχηγό Ανωγείων και Άνω Μυλοποτάμου Γιάννη Δραμουντάνη-Στεφανογιάννη και β) Γιατί τα Ανώγεια και ο ορεινός όγκος του Ψηλορείτη ως ελεύθερη περιοχή της Κρήτης τα χρόνια 1941-1944 έδωσε καταφύγιο στις συμμαχικές αποστολές και τους σταθμούς ασυρμάτου των Συμμάχων, το μόνο μέσον επικοινωνίας με τη Μέση Ανατολή.

Τα περισσότερα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην Κρήτη τα χρόνια της Κατοχής κυρίως στους νομούς Ηρακλείου και Λασιθίου έχουν την αφετηρία τους στα Ανώγεια. Το ανέκδοτο αρχείο της Ανεξάρτητης Ομάδος Ανωγείων περιλαμβάνει έγγραφα που αφορούν το σύνολο της Κρητικής Αντίστασης. Επομένως ένας μελετητής και ερευνητής της κατοχικής ιστορίας, πρέπει να ανατρέξει οπωσδήποτε και στο αρχείο της Α.Ο.Α. για να έχει μια ολοκληρωμένη εικόνα των χρόνων της σκλαβιάς της Κρήτης από τους Γερμανούς.

Ως ερευνητής της κατοχικής περιόδου ομολογώ πως τα ντοκουμέντα που περιέχονται στο Ανωγειανό αρχείο είναι μοναδικά και πολλά γεγονότα που συνέβησαν τότε στην Κρήτη τα τοποθετούν στην σωστή τους ιστορική βάση.

(Εντός του Ανωγειανού Αρχείου βρίσκονται δεκάδες έγγραφα που αφορούν κι αυτό ακόμα το πολεμικό αεροδρόμιο, πλήρες επιχειρησιακό τα χρόνια 1941-1944, του χωριού μου Καστελλίου Πεδιάδος).

Τον Φεβρουάριο του 1944 σκοτώθηκε από τους Γερμανούς ο ηρωικός Αρχηγός της Αντίστασης των Ανωγείων και Άνω Μυλοποτάμου Γιάννης Δραμουντάνης-Στεφανογιάννης. Την θέση του πήρε ο Χριστομιχάλης Ξυλούρης ο οποίος από το Φεβρουάριο μέχρι τον Οκτώβριο του 1944, τότε που οι Γερμανοί συμπτύχθηκαν στην «Οχυρά θέση Χανίων», διαχειρίστηκε ίσως τις πιο δύσκολες καταστάσεις των χρόνων της Κατοχής. Η απαγωγή του Κράιπε, η απαγωγή του στυγερού Αναστάση Συμεωνίδη, το παγκρήτιο σαμποταζ της 23ης Ιουλίου 1944, το σαμποτάζ της Δαμάστας, το ολοκαύτωμα των Ανωγείων, η μάχη της Μύθιας και των Αξιπέτρων, η μάχη της Φοινικιάς, η παράδοση του Ηρακλείου, η ανοικοδόμηση των Ανωγείων, ήταν μερικές από τις πολύ δύσκολες καταστάσεις που κλήθηκε να αντιμετωπίσει ο Αρχηγός της Α.Ο.Α. Χριστομιχάλης Ξυλούρης.

Στις 7 Αυγούστου 1944 άνδρες του εφεδρικός ΕΛΑΣ Ανωγείων εξόντωσαν το απόσπασμα που είχε φτάσει στα Ανώγεια με επικεφαλής τον Λοχία Σήφη Ολενχάουερ. Στις 8 Αυγούστου 1944 άνδρες της Α.Ο.Α. με επικεφαλής τον Κώστα Σταυρακάκη-Αεροπόρο και τον Άγγλο Λοχαγό Μπιλ Μος, με τη συνδρομή και 7 Ρώσων, πραγματοποίησαν το σαμποτάζ της Δαμάστας.

Το σύνολο των απωλειών του εχθρού και στις δύο παραπάνω δράσεις ήταν τουλάχιστον 60 Γερμανοί στρατιώτες νεκροί. Για τα Ανώγεια ξημέρωναν δύσκολες μέρες. Ο εχθρός είχε δείξει τον προηγούμενο χρόνο, (Σεπτέμβρης 1943), το πραγματικό του πρόσωπο όταν μετά τη μάχη της Σύμης κατέστρεψε το σύνολο των χωριών της Βιάνου αφήνοντας πίσω του εκατοντάδες νεκρούς. Το μέλλον των Ανωγείων φαινόταν δυσοίωνο αφού οι απώλειες του εχθρού αυτή τη φορά ήταν περισσότερες. Αν σ'αυτά προστεθεί και η επερχόμενη κατάρρευση της Γερμανικής μηχανής και η πρόθεση των Γερμανών να συγκεντρωθούν στα Χανιά, η κατάσταση δυσκόλευε πολύ περισσότερο. Ο Γερμανός Διοικητής Κρήτης έβλεπε πως τα Ανώγεια βρισκόταν εμπόδιο στ o δρόμο των στρατευμάτων του γι'αυτό η τύχη του χωριού είχε αποφασιστεί πολλές μέρες πριν το Σαμποτάζ της Δαμάστας και την εξόντωση του Λοχία Σήφη Ολλενχάουερ..

Ο Χριστομιχάλης Ξυλούρης, έμπειρος μαχητής και άξιος Αρχηγός των ανδρών της Ανωγειανής ομάδος περίμενε τις δυσάρεστες εξελίξεις.

Πράγματι ο Γερμανός Διοικητής της Κρήτης Στρατηγός Μίλερ διέταξε την ισοπέδωση του χωριού και την εκτέλεση όλων των ανδρών που θα συλλαμβάνονταν εντός του χωριού και σε απόσταση ενός χιλιομέτρου απ'αυτό. Τα γεγονότα που ακολούθησαν είναι γνωστά και δεν αποτελούν το αντικείμενο του άρθρου μου.

Ένα ερώτημα που πλανάται μέχρι σήμερα στα Ανώγεια και το οποίο ζητά απάντηση είναι :

Μπορούσαν να σωθούν τα Ανώγεια από την καταστροφή; Γιατί ο Αρχηγός Χριστομιχάλης Ξυλούρης δεν χτύπησε τους Γερμανούς σε συνεργασία με τον Αρχηγό Πετρακογιώργη και τον ΕΛΑΣ Ανωγείων;

Όταν μάλιστα η ηγεσία (του ΕΛΑΣ) το ζητούσε επίμονα με 7 έγγραφα, τα οποία διέσωσε ο Χριστομιχάλης Ξυλούρης, βρίσκονται στο αρχείο της Α.Ο.Α. και έχουν ήδη δημοσιευτεί;

Σ'αυτό το ερώτημα θα μου επιτρέψετε αγαπητοί αναγνώστες και φίλοι Ανωγειανοί να δώσω την προσωπική μου απάντηση.

Σ'αυτό θα βοηθήσουν τα παρακάτω εννέα (9) έγγραφα από τα οποία τα οκτώ (8) δημοσιεύονται για πρώτη φορά μετά από 64 χρόνια.

Επιστολή Πετρακογιώργη προς Χριστομιχάλη Ξυλούρη

(10/Αυγούστου/1944)

Αγαπητέ Κουμπάρε

Από κάτω, μόλις υπάρχει τίποτε θα σας ειδοποιήσω. Οι Γερμανοί της Γρηγοριάς είναι ακίνητοι μέχρι της ώρας. Αύριον διαδίδουν ότι θα κινηθούν. 50 βγήκαν Καμάρες Λοχριά και έριψαν πυροβολισμούς και υποχώρησαν. 12 τουφέκια έχω και σας περίμενα σήμερον να στείλετε να τα πάρετε. Φυσίγγια μόνον 300 μου έφεραν και εάν στείλετε αύριον να έλθουν το απόγευμα διότι οι αποθηκάριοι λείπουν και είναι κοντά η αποθήκη να πάρουν αλλά θα γυρίσουν μόνον το απόγευμα. Ότι παρουσιασθεί γνωρίσατέ μου.

Με αγάπην

Οδυσέας

Επιστολή Πετρακογιώργη προς Χριστομιχάλη Ξυλούρη

(12/Αυγούστου/1944)

Αγαπητέ Κουμπάρε

Τα γεγονότα της Μεσσαράς είναι ότι εις Φανερωμένην είναι δύο αυτοκίνητα νεκροί και τραυματίαι. Εις την ανατίναξιν Μοιρών Βόρρων άγνωστοι πόσοι. Εις Σκούρβουλα έκαμαν κύκλωσιν αλλά οι άνδρες έφυγαν Το πυροβολικόν έβαλε χθες βράδυ εις Σκούρβουλα και χάλασαν δύο οικίαι και εφονεύθησαν ζώα πολλά. Πυροβόλα ανέβασαν εις τον Κούλε Μαγαρικαριανό. Εις Γρηγοριάν έκαμαν κακοποιήσεις μόνον χωρίς θύματα.

Διατελώ αδελφικά Οδυσέας

Επιστολή Πετρακογιώργη προς Χριστομιχάλη Ξυλούρη

(12/Αυγούστου/1944)

Αγαπητέ Κουμπάρε

Τούτην την στιγμήν έφθασε αγγελιοφόρος και μας πληροφορεί ότι 5 αμάξια μεγάλα έφθασαν εις Γρηγοριάν και είπαν ότι αναμένονται και άλλα. Θα παρακολουθήσωμεν και πρέπει να μας γνωρίσετε τα συμβάντα από αυτού. Έχω την γνώμην ότι αύριον θα ανέβουν στο βουνό και υπάρχει συνδεδυασμένη ενέργεια.

Σας χαιρετώ

Οδυσέας

Επιστολή Πετρακογιώργη προς Χριστομιχάλη Ξυλούρη

(13/Αυγούστου/1944)

Αγαπητέ Κουμπάρε

Λίαν πρωί αφίχθησαν αγγελιοφόροι από την Μεσαράν. Δεν υπάρχει τίποτε. Οι εν Γρηγοριά, Γέργερη ανεχώρησαν δια τον κάμπον με την πλέον εξευτελιστικήν περίπτωσιν που δεν παρουσιάσθη ουδέποτε εις στράτευμα. Επίταξαν τα γυναικόπαιδα και εμπήκαν στη μέση και τους συνόδευσαν μέχρι την βάσιν των. Είναι εκτός περιγραφής ο πανικός των. Παρακαλώ παραδειγματικήν ενέργειαν να δοθή καίριον κτύπημα να τιμηθή το Μυλοπόταμον. Εάν προχωρήσουν πρέπει να έχω ειδοποίησιν να έλθω αμέσως.

Με αγάπην Οδυσέας

Επιστολή ΕΛΑΣ Ανωγείων προς Χριστομιχάλη Ξυλούρη

(14/Αυγούστου/1944) ώρα 19.10

Αγαπητέ Μιχάλη

Συμφωνούμε με τα γραφόμενά σας, θα ενισχύσομε τον Πίπερο μέχρι Σκήνακα και όλα τα επίκαιρα σημεία των δύο υψωμάτων. Κρατάμε το φυλάκιον του Μαύρου Κούμου. Όπως είχαμε συμφωνήσει να κρατάτε το σημείον Κορίτσι προς Βρομονερό σας καθιστούμε ότι Γερμανικό φυλάκιο κρατά τη Στεφάνα. Οποιαδήποτε κατάσταση και αν αντιμετωπίσουμε θα την αντιμετωπίσουμε αποφασιστικά

Επιστολή Χριστομιχάλη Ξυλούρη προς Αρχηγό Ε.Ο.Ρ. Χρίστο Τζιφάκη

(17/Αυγούστου/1944)

Προς

Τον κ. Πρόεδρο της Κ.Ε. Εθνικής Οργανώσεως Ρεθύμνης

Λαμβάνομεν την τιμήν ν'αναφέρομεν ότι την νύκτα της 13ης προς την 14ην τρέχοντος ισχυραί Γερμανικαί δυνάμεις προερχόμεναι εκ Ρεθύμνης, Ηρακλείου, ενώ άλλη Γερμανική δύναμις εκ Μεσσαράς απεπειράτο να εισέλθει εις Νίδα. Περικύκλωσαν με κατά βάθος κλιμάκωσιν το χωρίον Ανώγεια με σκοπόν την σύλληψιν όλου του άρρενος πληθυσμού και κατερείπωσιν ολοκλήρου του χωρίου δι'αντίποινα συνεπεία των γνωστών

τελευταίων γεγονότων – σαμποτάζ και απαγωγής φυλακίου κ.λ.π.

Και οι μεν άνδρες και τινες γυναίκες εγκαίρως αντιληφθέντες τας κινήσεις των Γερμανών άδραξαν τα όπλα όσοι εξ αυτών είχον και μαζί μετά των άλλων έσπευσαν εις το λημέρι της ενόπλου ομάδος και εζήτησαν να εξοπλισθούν και όλοι μαζί να εμποδίσωμεν τον κίνδυνο που απειλούσε το χωριό.

Την πρωίαν της 14ης οι επιδρομείς αφού συνεκέντρωσαν υπέρ τα 1500 γυναικόπαιδα και υπέρ τους 100 γέροντας, και τινες νέους μη δυνηθέντας ν'αποφύγωσι τον κλοιόν, τους εξεδίωξαν υπό ισχυράν συνοδείαν και με τον πλέον βάναυσον και σκληρόν τρόπον. Μετά ταύτα επιδόθησαν κυριολεκτικώς εις την λεηλασίαν του χωρίου και αφού αφήρπασαν όλον τον πολύτιμον θησαυρόν του χωρίου – είδη ρουχισμού γενικώς, κοσμημάτων, τροφίμων, επίπλων, και παντός οιουδήποτε αντικειμένου αξίας – παρέδωσαν το χωρίον εις τις φλόγες ενώ συγχρόνως δι'εκρηκτικών υλών κατεδάφιζον τας οικίας. Κατά τας μέχρι τούδε πληροφορίας μας πλέον των 250 αυτοκινήτων μετέφερον επί δύο ημέρας εις Ηράκλειον τα λάφυρα (;) και πλέον των 300 βαρυτίμων πατανιών εδόθησαν εις τους αγωγιάτας δια την μεταφοράν των μέχρι της αμαξητής οδού.

Μέχρι χθες ελάχισται οικίαι εστέκοντο αλλά αι εκρήξεις εσυνεχίζοντο μέχρι των εσπερινών ωρών. Όλα τα οικόσιτα ζώα –αγελάδες, αιγοπρόβατα και χοίροι – μετεφέρθησαν αγεληδών εις Ηράκλειον. Περί τους 100 χοίροι και πολλαί εκατοντάδες όρνιθες διαφυγούσαι εφονεύθησαν και εγκατελείφθησαν εις τους δρόμους. Γενικώς το χωριό παρουσιάζει την εικόνα της φρικτοτέρας τραγωδίας. Όλην αυτήν την τραγωδίαν παρηκολουθώμεν με μεγάλον πόνον ψυχής και όλοι οι άνδρες του χωρίου εζητούσαν να επέμβωμεν ενόπλως και ενεργώς. Ημείς όμως παρά το πολεμικόν εκδικητικόν μένος το οποίον κατείχε την ψυχήν ανδρών και γυναικών απεφασίσαμεν ότι δια τον μη σφαγιασμόν των γυναικοπαίδων εκείνων άτινα εκρατούτνο εις μικράν απόστασιν εκ του χωρίου, δεν έπρεπε να επέμβωμεν δοθέντος επί προσθέτω ότι ο οπλισμός μας ήτο πενιχρός και ανεπαρκής, καθότι μόλις 150 εκ των 600 και πλέον ηδυνήθημεν να οπλισθώμεν, δια να αντιμετωπίσωμεν την ισχυράν Γερμανικήν δύναμιν. Έτσι είχεν η κατάστασις και ημείς εν αναμονή της ανόδου των Γερμανών εις το βουνό προς αναζήτησίν μας, εκρατούσαμεν καρτερικώς τας θέσεις μας. Ουχ'ήττον όμως τα εσπερινάς ώρας της 15ης με κίνδυνον της ζωής του ήλθεν εξ Ασιτών Μαλεβυζίου επειγόντως απεσταλμένος και μας επληροφόρησεν ότι δύναμις 1500 Γερμανών από Κρουσώνα μέχρι Ζαρού ανήρχετο το βουνό προς συνάντησίν μας και ισάριθμος δύναμις εξ Ανωγείων κατευθύνετο προς τον αυτόν σκοπόν, ενώ συγχρόνως Γερμανικόν τμήμα εκ 300 ανδρών από το πρωί της 15ης, με συνοδείαν πυροβολικού, το οποίον καθ'όλην την ημέραν έβαλε εις ολόκληρον το λεκανοπέδιον της Νίδας, είχε καταλάβει τον Πόρον Μηλιάς και Μαύρη Κορυφήν εκ νότου προερχόμενον εκ Τυμπακίου. Τοιουτοτρόπως η περικύκλωσίς μας είχε συντελεσθή πλήρως. Μετά τας μεσονυκτίους ώρας και αφού εντέχνως παρεπλανήσαμε τον εχθρόν, συντεταγμένοι προστατεύοντες τον άμαχον πληθυσμόν – αόπλους και γυναικόπαιδα – διεφύγομεν του κλοιού άνευ απωλειών. Ομολογουμένως η συντελεσθείσα καταστροφή του χωρίου τούτου είναι άνευ προηγουμένου εν τη Νήσω.

Το γεγονός όμως της τελείας, της πρωτοφανούς αυτής καταστροφής, δεν πρόκειται να επιδράση απογοητευτικώς εις την ψυχήν μας ούτε καν μειώση τον ζήλον και την πίστην δια την συνέχισιν του μεγάλου σκοπού μέχρι τέλους, η ιερότης του οποίου μας χαλυβδώνη την ψυχήν και μας κάνει να αδιαφορώμεν τελείως δια τας πάσης φύσεως υλικάς και ανθρωπίνους θυσίας, πιστοί εις την ιεράν παρακαταθήκη των προγόνων μας «Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί ΠΑΤΡΗΣ»

Ο Αρχηγός της ενόπλου ομάδος Ανωγείων

Μιχάλης Ξυλούρης

Επιστολή Τζων Λιούις προς Χριστομιχάλη Ξυλούρη

(17/Αυγούστου/1944)

Αγαπητέ Μιχάλη

Μετά μεγάλης μου λύπης έμαθα το καύσιμο του χοργιού σας και την λειλασίαν που έκαμαν οι Γερμανοί εις βάρος των γυναικοπαίδων αλλά από τέτιον βάρβαρο λαό δεν πρέπει να περιμένωμεν τίποτα άλλο από αυτά.

Δυστιχώς αγαπητέ μου Μιχάλη δεν μπορώ να έλθω σήμερον αυτού διότι έχω πάρα πολύ δουλιά εδώ λόγω του ότι να ταχτοποιήσω τα καινούργια παιδιά που ήλθαν. Σε παρακαλώ στίλε ένα αγγελιοφόρον στας 20 του μηνός το βράδι και εγώ θα έλθω μαζί στην 21 το πρωί.

Μαζί με τα καινούργια παιδιά είναι και χοργιανοί σου ο κ. Κάβος ένας Λευτέρης και τα άλλα είναι από τα γύρω χοργιά. Αυτοί τώρα ευρίσκονται στο λιμέρι του κ. Οδυσέα και όταν τα ταχτοποιηθούν αυτού τα πράγματα θα έλθουν.

Δεν ξεύρω εάν έχετε τρόφιμα και από που μπορείται να προμηθεύεσθαι αλλά εγώ έστειλα τηλεγράφημα στο Κάιρο και είπα να ρίξουν όπλα ρούχα και τρόφιμα, δεν ξεύρω όμως ακόμα πότε θα έλθουν. Θα σας στίλω λίγα τσιγάρα με τον Μανώλη αλλά δυστυχώς δεν έχω τίποτα άλλο από αυτά που σας κάνουν ανάγκη διότι δεν έστειλαν. Είμαι πάρα πολύ στενοχωρημένος διότι ο κ. Ταγματάρχης ο καινούργιος ευρίσκεται στο λιμέρι των Κουμουνιστών. Σε παρακαλώ πολύ στίλε ένα παιδί εκεί με το σημείωμα μου να τον πάρη και να τον φέρη αμέσως εδώ στο λιμέρι μου.

Μετά λύπης μου έμαθα ότι οι Γερμανοί έχουν πάρει και την κυρία του μακαρίτη του Στεφανογιάννη, σε παρακαλώ δόσε εις τον Γιώργην τον κουνιάδον της τους χαιρετισμούς μου και χρειάζεται υπομονή μέχρι να δούμε το τέλος.

Πες εις τον Κουτόκωστα – Κεφαλογιάννης Κώστας – ότι ο κ. Λοχαγός είναι πάρα πολύ ευχαριστημένος για την ανδρίαν και ηρωισμόν που έδειξεν εις την δουλιά που έγινε κάτω αυτού και ότι εάν θα μπορέση θα του δόση παράσημο τη προτάσση εις την Ελληνικήν Κυβέρνησιν.

Με αγάπη Τζων

Υ.Γ. Σε παρακαλώ όταν θέλεται τίποτα θα γράφεται σε μένα ή του κ. Γιάννη διότι ο καινούργιος αξιωματικός δεν είναι γι'αυτή την δουλιά. Ο κ. Γιάννης δεν θα γυρίσει εδώ πριν από 12 ημέρας εγώ όμως έστειλα εκεί αγγελιοφόρον αμέσως και ο κ. Γιάννης ξεύρει τα γεγονότα του χοργιού σας.

Με αγάπη Τζων

Επιστολή Τζων Λιούις προς Χριστομιχάλη Ξυλούρη

(23/Αυγούστου/1944)

Αγαπητέ Μιχάλη

Δεν ήλθα αυτού το πρωί 21 του μηνός διότι δεν εστίλατε αγγελιοφόρον και ενόμηζα ότι ήσαν ακόμα Γερμανοί στο βουνό. Θα σας ρίξουν αύριον βράδι διλαδί 24 του μηνός όπλα τρόφιμα και ρούχα. Το μέρος που θα έχεται τα σήματα είναι στην διάθεσίν σας αλλά πρέπει να μην είναι πολύ μακριά από τη Νίδα. Τα σήματα θα είναι πέντε (5) φοτιές σε σχήμα βίκτορ.

Τα όπλα θα διανέμετε στους χοργιανούς σας τα δε τρόφιμα και ρούχα πρέπει να κρατίσεται για την ομάδα.

Σας παρακαλώ πολύ μαζέψεται όλα τα αλεξίπτοτα προσεκτικά φιλάκτε τα διότι πρέπη να τα στείλωμεν κάτω επιδή υπάρχει έλιψις.

Αύριον το πρωί 24 του μηνός πρέπη οποσδήποτε να είναι εδώ στο λιμέρι μας ένας αγγελιοφόρος σου διότι εγώ πρέπει να στίλω τηλεγράφημα στο Κάιρο εάν μπορίτε να παραλάβεται τα πράγματα. Δυστυχώς δεν μπορώ να έλθω μαζί με τον αγγελιοφόρον διότι έχω προς τα εδώ άλλη δουλιά.

Με αγάπη

Τζων

Έκθεσις Χριστομιχάλη Ξυλούρη

(4/Σεπτεμβρίου/1944)

Επί των τελευταίων συμβάντων της επαρχίας Μυλοποτάμου

Ι. Την 13ην μηνός Αυγούστου ήρχισαν συγκεντρούμεναι περί τα κράσπεδα του Ψηλορείτη και συγκεκριμένως εις τα χωρία Ανώγεια, Κρουσώνα, Ασίτες, Ζωνιανά, Λειβάδια, Αβδελά, Μαργαρίτες, Κουρούτες και των τοιούτων περιοχής Μεσσαρίτικης ρίζας, μεγάλαι Γερμανικαί δυνάμεις, υπολογισθείσαι τελικώς περί τα 10 τάγματα, ήτοι περίπου 5.000 άνδρες με πυροβολικόν, όλμους και ασυρμάτους.

ΙΙ. Η ομάς έχουσα την γνωστήν δύναμιν 100 ενόπλων και αντιλαμβανομένη ότι ευρίσκεται εντός του κλοιού περικυκλώσεως μέχρις το εσπέρας της 16ης ηναγκάσθη να ελιχθή προς Δυσμάς και να εξέλθη του συγκροτήματος Ψηλορείτη, προς βορράν τελικώς σωθείσα εκ βεβαίας καταστροφής, αδυνατούσα να αντεπεξέλθη εις το πολυάριθμον του εχθρού και εις τα τέλεια και άπειρα μέσα που διέθεταν ούτοι.

ΙΙΙ. Επί 6ήμερον και πλέον περιπλανηθείσα και περιπλανώσα τον εχθρόν κατά τρόπον αυτόχρημα αριστοτεχνικόν, υποστάσα μυρίας στερήσεις και πολλάκις υπεκφυγούσα την συμπλοκήν κατόπιν ωρίμου σκέψεως, με τον σκοπόν να μη επιδεινωθή η θέσις τόσον των 2.000 γυναικοπαίδων, άτινα εκρατήθησαν ως Όμηροι όσον και 80 ανδρών τους οποίους κατόρθωσεν να συλλάβη και οίτινες ήσαν υποκείμενοι εις τυφεκισμόν.

Ι V . Την 23ην Αυγούστου προωθηθείσα ημετέρα περίπολος προς εξερεύνησιν των βορρείων αντιρείδων του Ψηλορείτη διεπίστωσεν ότι δύναμις 250 Γερμανών ευρίσκετο ακόμη εν τω Οροπεδίω της Ίδας και ότι μετά 50 κτηνών πεφορτωμένων ανεχώρη προς Νότον ήτοι προς περιοχήν Βοριζίων, μεθ'ο ειδοποιηθείσα η υπόλοιπος ομάς ευρίσκετο την επομένην συγκεκροτημένη εγγύτατα του παλαιού λημεριού της και αναμένων τας διαταγάς σας

V . Αι σημεριναί πληροφορίαι περί εχθρού είναι ότι μικραί δυνάμεις τούτου ευρίσκονται εις τα χωριά του Μαλεβυζίου τα κείμενα εις τας ανατολικάς προσβάσεις του Ψηλορείτη ως και εις Ανώγεια όπου περατώνουν το απαίσιον και καταστρεπτικόν έργον των.

VI . Αι μέχρι σήμερον συλλεγείσαι πληροφορίαι εξακριβωμέναι φέρουν εκτελεσθέντα 50 άτομα εξ Ανωγείων μεταξύ των οποίων είναι πολλοί γέροντες, γυναίκες και εν παιδάριον οκτώ ετών. Εις Ζωνιανά εξετελέσθησαν εξ άνδρες, εις Καμαριώτη 15 άνδρες.

Η καταστροφή των Ανωγείων είναι ολοκληρωτική, λεηλατηθεισών απασών των οικιών, παντός αντικειμένου, ρουχισμού, τροφίμων και δι'εκρηκτικών υλών και πυρκαϊών αποπεράτωσαν το ολέθριον, βάρβαρον και καταστρεπτικόν έργο των, μη φησθέντων ούτε εκκλησιών ούτε σχολείων. Εις την περιοχήν του αοριού κατέστρεψαν εκ θεμελίων άπαντα σχεδόν τα λιθόκτιστα μιτάτα (μάνδρας) και διήρπασαν, άπαντα τα υπόλοιπα αιγοπρόβατα της περιοχής ανερχόμενα εις 10.000 και πλέον. Άπασα τα οικόσιτα ζώα μικρά και μεγάλα, αροτριώντα, χοίροι, φορτηγά ζώα κατεσφάγησαν. Η παραγωγή περιβολίων και αμπέλων επίσης κατεστράφη. Τρεις χιλιάδες γυναικοπαίδων διατελούν εν προσφυγία και άστεγα στερούμενα και των στοιχιωδών μέσων υγιεινής και περιθάλψεως ήτοι ενδυμασιών, εσωρούχων, κλινοστρωμνής, τροφίμων κ.λ.π. και αντιμετωπίζουν τον εκ πείνας και ασθενειών θάνατον, παρ'όλον τον αλτρουϊσμόν και την φιλοξενίαν των κατοίκων της επαρχίας, η οποία βέβαια δεν είναι δυνατόν να παραταθή επί μακρόν.

Η περίθαλψις του Ερυθρού Σταυρού ελαχίστη ανακούφισιν προσφέρη εις τους εν λόγω δυστυχείς εις τους οποίους επ'αόριστον απηγορεύθη η εγκατάστασις έστω και εις τα ερείπια των οικογενειακών σπιτιών των. Άπαντες οι άρρενες τιθέντες εκτός νόμου, φονευόμενοι δίκην κτηνών και δι'εκπαίδευσιν εις την σκοποβολήν των μιαρών στρατιωτών του απαισίου και σκληρού κατακτητού όπως και όταν τους συναντήσουν αντιμετωπίζουν και ούτοι τον εκ πείνης και κακουχιών θάνατον περιπλανώμενοι ανά τα όρη τας χαράδρας και τα δάση, στερούμενοι και τεμάχιον άρτου ακόμη.

VII . Παρ'όλην την ολοσχερή καταστροφήν οικιών, περιουσιών και γενικώς παντός πολυτίμου, το ηθικόν των κατοίκων της επαρχίας και μάλιστα των Ανωγείων είναι υπέρ ποτέ ως άλλοτε ακμαίον και η απόφασις των κατοίκων να προσφέρουν και το πολυτιμώτερον, την ζωήν των, εις τον υπέρ ελευθερίας και ανεξαρτησίας αγώνα είναι ολοκληρωτικά ειλημμένη μέχρις της τελικής νίκης των συμμαχικών όπλων.

Ο Αρχηγός της ενόπλου ομάδος Ανωγείων

Μιχάλης Ξυλούρης

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ – ΣΧΟΛΙΑ

Α.

Στην αντιγραφή των εγγράφων διατήρησα την ορθογραφία και τη σύνταξη των πρωτοτύπων.

Β.

Δεν δημοσιεύω τις έξι επιστολές που έστειλε η ηγεσία του ΕΛΑΣ από τις 11 ως τις 15 Αυγούστου 1944 στο Χριστομιχάλη Ξυλούρη γιατί αυτές έχουν δημοσιευτεί στο βιβλίο του Γεωργίου Κάβου «Γερμανοϊταλική Κατοχή και Αντίσταση Κρήτης 1941-1945» καθώς και στο τελευταίο ένθετο της εφημερίδας ΑΝΩΓΗ με τίτλο «Το Αριστερό, Κομμουνιστικό και ΕΑΜικό Κίνημα στην περιοχή των Ανωγείων», σελ. 20-22.

Γ.

Από τις επιστολές του Πετρακογιώργη, (που υπέγραφε με το ψευδώνυμο Οδυσέας), προς το Χριστομιχάλη Ξυλούρη διαπιστώνουμε πως από την πρώτη στιγμή διατηρήθηκε στενή και συνεχής επαφή μεταξύ των δύο Αρχηγών μέσω αγγελιοφόρων. Ο Πετρακογιώργης και οι άντρες του πλήρως εξοπλισμένοι όπως γράφει και ο ίδιος στην έκθεσή του προς το ΓΕΣ …διέθετα άφθονον πολεμικόν υλικόν και καινουργή οπλοπολυβόλα δια των οποίων προσφάτως με είχον εφοδιάσει οι Αμερικάνοι…προσφέρει δώδεκα από τα όπλα αυτά στο Χριστομιχάλη Ξυλούρη ο οποίος από την πρώτη στιγμή του είχε ζητήσει βοήθεια σε πολεμικό υλικό. Ο Πετρακογιώργης γνωρίζει ότι οι ενέργειες των Γερμανών είναι συντονισμένες και προειδοποιεί τον Χριστομιχάλη Ξυλούρη. Αποφασίζουν από κοινού να αντισταθούν μέχρις εσχάτων εναντίον των εισβολέων και ο Πετρακογιώργης δίδει ηρωική μάχη την 14η Αυγούστου 1944 στη θέση Μαδαρή της περιοχής Καμαρών καθ'όλη τη διάρκεια της ημέρας, εμποδίζοντας τα στρατεύματα του Αντ/ρχη Πεζικού Κρούτζερ να ενωθούν από τα νότια του Ψηλορείτη με τις υπόλοιπες Γερμανικές δυνάμεις που βρισκόταν ήδη στα Ανώγεια. Οι απώλειες του εχθρού είναι σημαντικές αλλά η υπεροχή των αντιπάλων σε άνδρες και πολεμικό υλικό είναι φανερή. Ο Πετρακογιώργης αναγκάζεται να υποχωρήσει την επόμενη ημέρα 15 Αυγούστου στη θέση «Κοπράνες» ειδοποιώντας συγχρόνως το Χριστομιχάλη.

Δ.

Η ηγεσία των ανδρών του ΕΛΑΣ στέλνει επιστολές στο Χριστομιχάλη Ξυλούρη από τις 11 ως τις 15 Αυγούστου 1944 ζητώντας όπλα, άνδρες και συμφωνία για οργανωμένη αντίσταση κατά του εχθρού. Ο Χριστομιχάλης Ξυλούρης στις απαντήσεις του (που δυστυχώς αυτά τα έγγραφα δεν σώζονται ή και εάν σώζονται δεν έχουν δει μέχρι σήμερα το φως της δημοσιότητας), ασφαλώς ανακοινώνει πως έχει αποφασίσει να αντισταθεί στους Γερμανούς και δέχεται τη συνεργασία. Στο λημέρι του όμως, (Πετροδολάκια και Μύθια), έχουν καταφτάσει τουλάχιστον 600 άνδρες εγκαταλείποντας το χωριό από την 13η Αυγούστου. Ο ίδιος διαθέτει 100 οπλισμένους. Αν είχε περίσσευμα όπλων θα φρόντιζε να εξοπλίσει τους δικούς του άνδρες. Η δύναμη του ΕΛΑΣ βρίσκεται στη θέση «Τσουνιά». Γνωρίζουν και αυτοί ότι όλοι οι άνδρες του χωριού το έχουν εγκαταλείψει καταφεύγοντας στο βουνό αφού και στο δικό τους λημέρι έχει καταφτάσει ικανός αριθμός Ανωγειανών. Μου προξενεί εντύπωση λοιπόν η αίτηση της ηγεσίας του ΕΛΑΣ προς το Χριστομιχάλη για την παροχή οπλισμού.

Από το έγγραφο υπ. αριθμ. 6 με ημερομηνία 14 Αυγούστου 1944 του ΕΛΑΣ προς το Χριστομιχάλη Ξυλούρη διαπιστώνουμε ότι οι τελικές προτάσεις του Χριστομιχάλη έγιναν δεκτές από την ηγεσία του ΕΛΑΣ αφού αναγράφεται σ'αυτό ότι …αγαπητέ Μιχάλη, συμφωνούμε με τα γραφόμενά σας, θα ενισχύσουμε τον Πίπερο μέχρι Σκήνακα και όλα τα επίκαιρα σημεία των δύο υψωμάτων…

Δηλαδή ο Χριστομιχάλης Ξυλούρης ενώ το χωριό του καίγεται και έχουν περάσει δυο μέρες, η 13η και 14η Αυγούστου, αυτός με τους άνδρες του έχει πιάσει θέσεις μάχης και περιμένει τον εχθρό στον Ψηλορείτη. Για την απόφαση του Καπετάν Χριστομιχάλη να πολεμήσει τους Γερμανούς μίλησε ο σημερινός Πρόεδρος της Α.Ο.Α. Τηλέμαχος Χαιρέτης ο οποίος έζησε ο ίδιος τα δραματικά γεγονότα : …όταν εγεννήκανε τα γεγονότα τα άλλα (σημ. το Σφακάκι και η Δαμάστα), δεν επεριμέναμε ότι θελα βάλουνε χέρι οι Γερμανοί κατ'ευθείαν στο χωριό. Ειδοποιηθήκαμε και ελάβαμε θέσεις μάχης για να αντισταθούμε. Είχαμε πάρει θέσεις μάχης στο Σκήνακα, εκεί που είναι τώρα το αστεροσκοπείο, στο Πίπερο, στη Μύθια, όλη τη βορεινή πλευρά που επεριμέναμε πως θελα'ρθει η γερμανική δύναμη. Αυτή την εντολή είχαμε από τον Αρχηγό μας το Χριστομιχάλη. Είχαμε ειδοποιηθεί με το Πετρακογιώργη ότι δε μπορεί να δώσομε αλληλοβοήθεια. Δεν μπορούσε να μας ε προσφέρει ο Πετρακογιώργης βοήθεια και μεις να του προσφέρομε. Τελευταία αποφασίσαμε ότι δεν πρέπει να χτυπήσομε αλλά πρέπει να θυσιάσομε το άψυχο και να σώσομε το έμψυχο. Τις εγκαταλείψαμε τις θέσεις μας και πήραμε πορεία δυτικά του Ψηλορείτη για να παρακολουθούμε την εξέλιξη των 2.500 κρατουμένων δικών μας. Η ένοπλη δύναμη που εβρέθηκε απάνω στο λημέρι μας και ορισμένοι άοπλοι εκατεβήκαμε σ'ένα σημείο που'ναι οι μάντρες του Αρκαδίου στον Άγιο Κωνσταντίνο, εκεί εστρατοπεδεύσαμε προσωρινά. Μας εδώκανε από τα Λειβάδια ο Μαρής ο Κώστας οζά και τα σφάξαμε γιατί δεν είχαμε πράμα να φάμε, επεράσαμε μετά τσ' Αραβάνες. Ένολποι και άοπλοι πρέπει να'μαστε μια πεντακοσαριά νομάτοι. Ο Χριστομιχάλης εφάνηκε άντρας εκείνες τις στιγμές. Είχε πολεμήσει στο Μπιζάνι, στη Μικρά Ασία. Είχε πολεμήσει στη Χανιόπορτα με το Πελτέμπουρυ. Ήτανε γεννημένος παλικάρι. Εδιάταξε να πολεμήσομε τση Γερμανούς κι επιάσαμε θέσεις. Και μόνο σαν είδε πως κινδυνεύουνε να χαθούνε τα γυναικόπαιδα εκάμαμε πίσω. Και δε πρέπει να λησμονούμε ένα πράμα. Μετά από τση 22 του Ιούλη το 1944 που εγίνηκε το Παγκρήτιο σαμποτάζ οι Γερμανοί αιστανθήκανε ότι είναι όμηροι, όχι κατακτητές. Εγυρεύγανε το τρόπο φυγής για να συγκεντρωθούνε στα Χανιά. Το επικίνδυνο πέρασμα από όλα ήτανε από το Βουλισμένο Αλώνι από τη Τύλισσο να πάει το Πέραμα. Διότι όλο το στοιχείο το Μυλοποταμίτικο που ήτανε οργανωμένο θα χτυπούσε. Από του Κουτσοτρούλη και το Κουλούκωνα να'ρθει πέρα θα τση χτυπούσαμε. Σ'ολη τη διαδρομή την επικίνδυνη. Και δεν εγλίτωνε ένας. Και εδημιουργήσανε οι Γερμανοί την ιστορία των Ανωγείω... (Τηλέμαχος Χαιρέτης, Πρόεδρος της Α.Ο.Α., Ηράκλειο, Φλεβάρης 2008).

Ε.

Στον Ψηλορείτη τον Αύγουστο του 1944 υπήρχε ένα κλιμάκιο ασυρμάτου με τους υπευθύνους Άγγλους Αξιωματικούς Τομ Ταμπάμπιν, Τζων Λιούις και Μπιλ Μος. Ο Τομ Ταμπάμπιν είχε αναχωρήσει για τα Χανιώτικα λίγο πριν την κύκλωση του Ψηλορείτη αφήνοντας στη θέση του το Τζων Λιούις. Ο Άγγλος Μπιλ Μος, μετά το σαμποτάζ της Δαμάστας, είχε ανακληθεί από το Στρατηγείο Μέσης Ανατολής. Στις 12 Αυγούστου, μια μέρα πριν την κύκλωση του Ψηλορείτη, έφυγε με τον Τζων Λιούις αφού έκρυψαν τον ασύρματο. Κατευθύνθηκαν στο Αμάρι περιμένοντας το σκάφος που θα έπαιρνε το Μπιλ Μος για τη Μέση Ανατολή. Στον Ψηλορείτη και στο λημέρι του ΕΛΑΣ βρισκόταν και ο Αμερικάνος Ταγματάρχης Μπιλ Ρόυς. Στην επιστολή του Τζων Λιούις προς το Χριστομιχάλη Ξυλούρη φαίνεται να τον ενοχλεί αυτό το γεγονός και προτρέπει τον Αρχηγό να μην τον εμπιστεύεται. Του λέει επίσης ότι ο ίδιος ενημερώθηκε για το κάψιμο του χωριού τους στο λημέρι και με τη σειρά του το γνώρισε στον Τομ Ταμπάμπιν στα Χανιά. Αναγνωρίζοντας όμως οι Βρετανοί πως ο μη εξοπλισμός της Ανωγειανής ομάδας κατά τη διάρκεια της τετράχρονης κατοχής με σύγχρονα όπλα ήταν λάθος των συμμάχων, σπεύδει ο Τζων Λιούις να ενημερώσει το Χριστομιχάλη ότι στις 24 Αυγούστου θα ριχθεί στη Νίδα οπλισμός τρόφιμα και ρούχα από τη Μέση Ανατολή με αλεξίπτωτα. Δυστυχώς όμως αυτό δεν πραγματοποιείται γιατί στις 24 Αυγούστου βρισκόταν ακόμη οι Γερμανοί στη Νίδα.

Το άλλο κλιμάκιο ασυρμάτου του Άγγλου αξιωματικού Ραλφ Στόκμπριτζ με ασυρματιστή το Τζων Στάνλεϋ και το Λευτέρη Καλιτσουνάκη δεν βρισκόταν στον Ψηλορείτη. …τη τελευταία μέρα του χρόνου το 1943 εφύγαμε από το Ψηλορείτη, είμαστε στου Στεφανογιάννη τη μάντρα τη Κορακόπετρα. Επήγαμε στο Αμάρι στη Νίθαυρη. Εκεί σε μια σπηλιά πάνω από τη Νίθαυρη ήρθε ένας Σταυρακάκης και μας έφερε τα νέα πως οι Γερμανοί εσκοτώσανε το Φλεβάρη το Στεφανογιάννη. Από τη Νίθαυρη εβγήκαμε μετά από δυο μήνες σ'ένα μικρό χωριό που λέγεται Χορδάκι. Κι αυτό είναι στ'Αμάρι. Εκαταλύσαμε στο Μετόχι του Μανουρά κι εκεί είμαστε με το «Σήφη» όταν εμάθαμε πάλι πως οι Γερμανοί εβάλανε φωτιά στ'Ανώγεια… (Λευτέρης Καλιτσουνάκης, Ρέθυμνο, Φλεβάρης 2008)

ΣΤ.

Η ένοπλη ομάδα του ΕΛΑΣ αποχωρεί από τον Ψηλορείτη στις 15 Αυγούστου 1944 ενημερώνοντας με σημείωμα το Χριστομιχάλη Ξυλούρη. Μαζί με την ομάδα διαφεύγει και ο Αμερικανός Ταγματάρχης Μπιλ Ρόυς.

Ζ.

Ο Καπετάν Χριστομιχάλης Ξυλούρης παραμένει στο βουνό περιμένοντας τον εχθρό μέχρι την 16η Αυγούστου. Τα Ανώγεια για τέταρτη ημέρα έχουν παραδοθεί στην πυρά και τη λεηλασία. Αντιλαμβανόμενος τη δύναμη των Γερμανών (5.000 οπλισμένοι σαν αστακός εχθροί) και αναλογιζόμενος την τύχη των γυναικοπαίδων, (2.500 σε αιχμαλωσία), τη νύχτα της 16ης Αυγούστου δίδει το σύνθημα της αποχώρησης και της εξόδου από τον ασφυκτικό κλοιό του εχθρού. Τον Ψηλορείτη έχουν ήδη εγκαταλείψει οι Άγγλοι αξιωματικοί και ο Αμερικανός Ταγματάρχης, η δύναμη του ΕΛΑΣ και ο Καπετάν Πετρακογιώργης έχει αποσυρθεί στις «Κοπράνες». Στο λημέρι του έχουν συγκεντρωθεί περίπου 600 άνδρες από τους οποίους μόνο 100 οπλισμένοι καθώς και πολλά γυναικόπαιδα. Προτάσσει τη διασφάλιση της ζωή τους ως κύριο σκοπό και βάζει σε δεύτερη μοίρα τα σπίτια και τις περιουσίες του χωριού του.

… o ι Γερμανοί μπορούν να σας σκοτώσουν, να καίνε τα σπίτια σας, να κλέβουν τα ωζά σας, να σπάνε τα πιθάρια σας. Δεν πειράζει. Θα κάνουμε άλλα παιδιά. Και τα καταστρεμμένα σπίτια της Κρήτης και του Λονδίνου πάλι θα ξανακτιστούν. Ένα είναι το σπουδαίο : να μη χάσουμε την ψυχή μας αλλά να την κρατήσουμε μέσα μας ακλόνητη και οπλισμένη εναντίον του εχθρού. Διότι εκεί κι όχι μέσα στα άψυχα πράγματα βρίσκεται η θέλησή μας να αντισταθούμε. Εκεί κατοικεί η Ελευθερία !... (μήνυμα Πάτρικ Λη Φέρμορ προς τους Κρητικούς)

Στο τέλος μετά από πολλές περιπέτειες κατορθώνουν και διαφεύγουν από τον εχθρικό κλοιό.

Η.Για την ιστορία θα αναφέρω τους υπεύθυνος Γερμανούς αξιωματικούς που ευθύνονται για την καταστροφή και λεηλασία των Ανωγείων.

Γερμανός Διοικητής Κρήτης Στρατηγός Μίλερ

Γερμανός Δ/της 22ας Μεραρχίας Πεζικού Υποστράτηγος Φρίμπε

Αρχηγός Κατασκοπίας Ηρακλείου Ρεθύμνου Ταγ/χης Μπάουερ

Θ.

Συμπερασματικά θα μπορούσα να πω ότι το μόνο που δεν επεδίωξε να αποφύγει ο Καπετάν Χριστομιχάλης ήταν η συμπλοκή με τους Γερμανούς. Ο έμπειρος μαχητής του Μπιζανίου, της Μικράς Ασίας, της μάχης της Κρήτης, των Αξιπέτρων, της Φοινικιάς, απέδειξε πως δίκαια κρατούσε τον τίτλο του Αρχηγού των Ανωγείων και του Άνω Μυλοποτάμου. Τα παραπάνω ντοκουμέντα που παρουσίασα αποδεικνύουν ότι μόνον ικανοί Αρχηγοί καταφέρνουν αυτές τις δύσκολες στιγμές να σώσουν τον λαό τους, ένα λαό που έχει φτάσει στην κόψη του ξυραφιού. Δεν φοβήθηκε τους εχθρούς. Έστησε τους άντρες του σε θέση μάχης, με αστείο οπλισμό, μπροστά σε πάνοπλους εχθρούς, (οι οποίοι υποστηρίζονταν και από όλμους και πυροβολικό), επί τέσσερις ημέρες. Κατέστρωνε την στρατηγική του και συνομιλούσε ταυτόχρονα με : α) Τον Καπετάν Πετρακογιώργη. β) Τον Αρχηγό Ρεθύμνου Χρίστο Τζιφάκη. γ) Τον Άγγλο Αξιωματικό Τζων Λιούις. δ) Το Αρχηγείο του ΕΛΑΣ στον Ψηλορείτη.

Τελευταίος ο Καπετάν Χριστομιχάλης με τους άντρες του εγκατέλειψε τον Ψηλορείτη. Κάθε άλλη άποψη ότι μπορούσε να σωθεί το χωριό ή ότι δίστασε να δώσει μάχη, απέδειξα ότι δεν τεκμηριώνεται ιστορικά.

Προσωπικά στέκομαι με σεβασμό μπροστά στον χαρακτήρα και το μεγαλείο του Καπετάν Χριστομιχάλη Ξυλούρη τον οποίο γνώρισα σκαλίζοντας τα έγγραφα του Ανωγειανού αρχείου. Και νιώθω δέος μετά από 64 χρόνια που αξιώθηκα να αποκαλύψω για πρώτη φορά αυτά τα μοναδικά ντοκουμέντα που αναφέρονται σ'εκείνες τις δύσκολες μέρες του Αυγούστου 1944.

Περισσότερα... »
12:34
Εθνική Αντίσταση στα Ανώγεια (2)
» Το μεγάλο μας τσίρκο

Η «ΑΝΩ-ΓΗ» φέρνει στο φως της δημοσιότητας

Ανέκδοτες επιστολές από το αρχείο του Στεφανογιάννη

Γράφει ο Γιώργος Καλογεράκης Δάσκαλος – Ερευνητής

Συμπληρώθηκαν εφέτος, 62 χρόνια από την δολοφονία του Αρχηγού της Ανταρτικής Ομάδος Ανωγείων και Άνω Μυλοποτάμου Γιάννη Δραμουντάνη-Στεφανογιάννη από τα Γερμανικά στρατεύματα Κατοχής. Στις 13 Φεβρουαρίου 1944 ο Αρχηγός έπεφτε νεκρός από τις σφαίρες των τυράννων. Ο Γιάννης Δραμουντάνης – Στεφανογιάννης αρνούμενος να δεχτεί την εκτέλεσή του με τους όρους των κατακτητών, (όταν βρέθηκε εντός του κλοιού που είχαν κάνει οι Γερμανοί το προηγούμενο βράδυ), διάλεξε ο ίδιος τον τρόπο του χαμού του.

Με τα χέρια δεμένα πισθάγκωνα έτρεξε προς την ελευθερία. Και τον βρήκαν οι σφαίρες πισώπλατα. Για να τοποθετηθεί στο βιβλίο της Ιστορίας, στο κεφάλαιο των ηρώων που θυσιάστηκαν για το μεγαλύτερο ιδανικό που προέταξαν πιο πάνω κι απ' την ζωή τους, την Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ι Α.

Επιστολή 1η

Αγαπητέ μου Γιάννη

Σας έγραφα προ ολίγων ημερών, έγραψα τότε, όμως, πολύ βιαστικά και άφησα πολλά θέματα. Εξ άλλου ήλπισα να σας δω σύντομα αλλά με καθυστερεί ένα πόδι πληγωμένο και δεν ξεύρω τώρα πότε να κατορθώσω.

Σας έγραψα σχετικώς με τον Λυκούργον, επειδή δεν θα μπορέσω να 'ρθω. Αυτάς τας ημέρας τον έχω καλέσει εδώ, ώστε δεν πρόκειται να σας ενοχλήσει.

Δεν έχω ανάγκην να σας πω ότι, αν έρχεται κανείς να με βρει, όποιος να είναι, όχι μόνον δεν ξεύρετε που είμαι, αλλά δεν ακούσατε ποτέ δια ένα τέτοιο πρόσωπο, αυτό πάει και δια τον Μποδιά. Δεν ξεύρετε που είμαι ή πως να με βρείτε. Ήθελα να μάθω τι κάνει αυτός;

Πιστεύω, ότι με την άρνησιν όλων των αξιωματικών έπεσε το ζήτημα της πολιτοφυλακής του Πασσαδάκη. Αν σας ζητούν γνώμην άνθρωποι καλούμενοι δια τούτο το σώμα ή δια την Χωροφυλακήν, τους λέγω, να μην πάνε. Αυτό προπάντως δια την σωτηρίαν των ιδίων, διότι όποιος αναλαμβάνει τέτοιαν υπηρεσίαν κινδυνεύει και τώρα και μετά την ειρήνην να βρει μία σφαίρα. Προτιμότερον να ταλαιπώρουν ολίγους μήνας στο βουνό. Δεν λαμβάνομεν, όμως, ευθύνη να 'χουν αυτοί την αξίωσιν να τους διώξομεν δια κάτω. Όπως ξεύρετε, δεν έχω σκοπόν να ξανασυλλλέξω κόσμον δια κάτω προπάντως από τους νέους. Πρέπει να τονίζετε ότι, αν τους συμβουλεύετε να αποφύγουν την υπηρεσίαν αυτήν, προβλέπετε κυρίως το καλό των και την ασφάλειά των.

Εξ'άλλου, δεν περιμένω να μας κάνει κακό η ενίσχυσις της Χωρ/κής, καλύτερα όμως, να μη γίνεται. Δια τα τάγματα ασφαλείας έχομεν καταβάλει μεγάλην και εντατικήν προπαγάνδαν. Πιστεύω ότι δεν γίνεται σήμερον πλέον ζήτημα δια τα τάγματα.

Ήθελα να μάθω δια τον Κρουσσώνα, αν κρατούν ακόμη συγγενείς του Μενέλαου, του γιατρού, του παπά ή των άλλων φίλων μας και, αν έχετε νέα δια τα υπολείμματα των Τζουλιάδων.

Σας λέγω ότι ακόμη σήμερον αξίζει να μηνύσετε του Παπαλευτέρη να'ρθει μαζί μας - αυτό προπάντως δια τον λόγον, που ξεύρει ο σύντεκνός μου ο Γιάννης.

Έχω την πληροφορίαν ότι ένας Κρουσανιώτης, Σ… Ζ…, επήγε στην Γένα και έκανε τον Αγγλόφιλον, ως δήθεν απεσταλμένος από σας να συγκεντρώνει καρπόν κτλ. Αυτό είναι ως φαίνεται ο καινούργιος τρόπος της Γκεστάπο, και έχουν χρησιμοποιήσει και αλλού το ίδιο τέχνασμα. Δηλαδή να προσποιούνται οι πράκτορές των, ότι είναι στην υπηρεσίαν μας, ότι ξεύρουν πρόσωπα και πράγματα και είναι ειδικοί σταλμένοι.

Πρέπει να προσέχετε πολύ τούτο το παιγνίδι και να ειδοποιήσετε πάλιν τους δικούς σας ανθρώπους να μη δίδουν πίστιν εις αγνώστους. Αν στείλομεν άνθρωπον πουθενά, θα είναι γνωστός ή θα συνοδεύεται από γνωστόν.

Ελπίζω ότι δεν θ'αργήσω να'ρθω να σας δω.

Χαιρετισμούς πολλούς εις όλους τους φίλους.

Με αδελφικήν αγάπην

5/2/1944

Ιωάννης

Υ.Γ. Παρακαλώ να στείλετε το εσωκλειόμενο στον κ. Βαγγέλη.

Σημείωση: Η επιστολή έχει ημερομηνία 5 Φεβρουαρίου 1944 και στέλνεται από τον επικεφαλής της Αγγλικής αποστολής στην Κρήτη Αντισυνταγματάρχη Τομ Ταμπάμπιν – Ιωάννη στο Γιάννη Δραμουντάνη-Στεφανογιάννη, Αρχηγό της Α.Ο.Α. Ψηλορείτης. Ακριβώς 8 ημέρες αργότερα, ο Γιάννης Δραμουντάνης-Στεφανογιάννης πέφτει νεκρός στα Ανώγεια από τις δολοφονικές σφαίρες των Γερμανών. Αξίζει να προσεχτεί πως ο μόνος που γνωρίζει το που ακριβώς βρίσκεται ο Τομ Ταμπάμπιν εκείνες τις ημέρες είναι ο Στεφανογιάννης τον οποίο ο Τομ παρακαλεί να μην το αναφέρει σε κανέναν ακόμη και στον ίδιο τον Ποδιά.

Η επιστολή είναι ανέκδοτη, βρίσκεται στο αρχείο των απογόνων του Γιάννη Δραμουντάνη – Στεφανογιάννη και σήμερα βλέπει για πρώτη φορά, 62 χρόνια μετά την δολοφονία του Αρχηγού Στεφανογιάννη, το φως της δημοσιότητας.

Επιστολή 2η

Κεραμούτσι τη 15/1/44

Αγαπητέ κύριε Γιάγκο καλημέρα σας. Υγιαίνω και δι υμάς επιθυμό.

Πρότο έρχομαι να σας ανακηνόσο ένα γεγονός αλλά σας ορκίζω εις τον τρισυπόστατον Θεόν και εις πατριωτικήν σας τιμήν ως Έλληνας πατριώτης, ότι δεν αναφερθή τίποτα εξ ημών και εις κανένα άλλον εκτός των πατριωτών Ελλήνων, σας γράφο τα εξής τα οποία άκουσα και είδαν και το πρόσοπο κατά την οποίαν ανακοινούσε εις τον Γερμανόν αξιωματικόν αντικατασκοπίας λοιπόν την 13 το απόγευμα και ώραν 5 Μ.Μ ήλθε ο Μ… Χ… μετά του Τζουλιά Νικολάου και Ιωάννου Κούβου εις το Γραφείο του Χάρτμαν και άρχησαν την συζήτησιν ότι ήλθε προ τρεις ημέρες εις τα Ανόγεια και εγύρευε μερικά ωζά, τα οποία είχε χάση συνάμα επληροφορήθη ότι είχαν ρίξη η ενγγλέζοι κάτη πράγματα όπλα και τρόφιμα προ ολίγων ημερών εις την περιοχήν της Ζόμινθος και τα οποία επήραν οι φυγόδικοι και ότι έχουν ριχθή δια τρίτην φοράν και ότι περιτριγηρνούν αυτού κοντά οι φυγόδικοι, λοιπόν ευγήκε η απόφασι να έλθουν να κυκλώσουν τα ανόγεια από την μεργιά της Νίδας θα κατεβούν και από την μεργιά του γενή Καβέ θα βγουν με αμάξη και έλθουν να κυκλόσουν το χωριό θα κάψουν τας οικίας όλων των φυγοδίκων και θα κάμουν και συλήψης και μάλιστα υπέδυξε ότι πρέπει να γίνουν αυτά κατά καιρόν χιονιάδος θα ερχόμουνα μονάχος μου αλλά επειδή θα γίνο αντιληπτός σας στέλνο τον Εμμανουήλ Φασουλάν.

Βεβαίως δεν έχετε εμπιστοσύνην (Σ.Σ.: αναφέρεται στον εαυτό του, επειδή είχε πέσει στη δυσμένεια των αντιστασιακών) αλλά κατά πατριωτικό μου καθύκον και θρησκευτικόν μου καθύκον εγώ σας τα γράφω και όπως θέλετε πράξετε σκευθύτε μόνον την οικογένιά μου δεν έχω άλλο να σας γράψω σας χαιρετώ ευχαριστό. Ευχέτης καλίν Νίκη.

Σημείωση: Την επιστολή στέλνει ο παπα-Λευτέρης από το Κεραμούτσι στον Αρχηγό Γιάννη Δραμουντάνη Στεφανογιάννη 29 ημέρες πριν τον Γερμανικό κλοιό στα Ανώγεια και την δολοφονία του. Κομιστής της επιστολής ο Εμμανουήλ Φασουλάς. Το όνομα του αποστολέα είναι σβησμένο αλλά το χαρτί που είναι γραμμένη η επιστολή παραπέμπει σε εκκλησία αφού αναφέρει στην κορυφή «ονοματεπώνυμου Νυμφίου», «ονοματεπώνυμο Νύμφης». Στην προηγούμενη επιστολή του Τομ Ταμπάμπιν γίνεται αναφορά στον Παπαλευτέρη, αφού ο Τομ γράφει προς τον Στεφανογιάννη «…αξίζει να μηνύσετε στον Παπαλευτέρη να'ρθει μαζύ μας...».

Ο παπα-Λευτέρης έχει πέσει στη δυσμένεια των Αντιστασιακών για την δράση του και παρακαλεί τον Γιάννη Δραμουντάνη να πιστέψει τις πληροφορίες που του στέλνει με τον Μανόλη Φασουλά. Κι αυτές οι πληροφορίες αποδείχτηκαν δυστυχώς για τον Στεφανογιάννη αληθινές, αφού οι Γερμανοί κύκλωσαν το χωριό όπως λέει ο παπα-Λευτέρης σε «καιρόν χιονάδος» και τον σκότωσαν.

Η επιστολή είναι ανέκδοτη, βρίσκεται στο αρχείο της οικογένειας Δραμουντάνη αλλά όπως με πληροφόρησαν οι απόγονοι του Γιάννη Δραμουντάνη η πρωτότυπή της υπάρχει στο αρχείο της Ανεξάρτητης Ομάδος Ανωγείων.

(σημ. Η ορθογραφία διατηρήθηκε ως έχει στην επιστολή).

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ

Τα Χριστούγεννα της Κατοχής στ΄ Ανώγεια το 1943

Ο αντιστασιακός Μιχάλης Ακουμιανάκης στα απομνημονεύματά του αναφέρεται συχνά στ' Ανώγεια.

Το απόσπασμα που δημοσιεύεται, αφορά τα Χριστούγεννα του 1943 και αυτό

που βίωσε, μαζί με τους άνδρες της αγγλικής αποστολής, στα φιλόξενα σπίτια των Ανωγειανών.

Γράφει ο Γιώργος Καλογεράκης

Δάσκαλος – Ερευνητής

Πρόσφατα είχα την χαρά και την τιμή να έλθουν στα χέρια μου οι χειρόγραφες αναμνήσεις ενός ανθρώπου, που την περίοδο της Κατοχής διαδραμάτισε σπουδαίο και αρχηγικό ρόλο στην Αντίσταση της Κρήτης.

Πρόκειται για τον Μιχάλη Ακουμιανάκη, ο οποίος ανέλαβε Αρχηγός της Οργάνωσης Πληροφοριών και Δολιοφθοράς Ηρακλείου από το έτος 1943 έως το τέλος της Γερμανικής Κατοχής, αντικαθιστώντας τον Γεώργιο Δουνδουλάκη, που είχε αναχωρήσει στην Μέση Ανατολή.

Ο Μιχάλης Ακουμιανάκης ήταν ένα από τα μέλη της απαγωγής του Γερμανού Στρατηγού Χάινριχ Κράιπε, οργάνωσε τα σαμποτάζ των αεροδρομίων του Νομού Ηρακλείου το καλοκαίρι του 1943, το σαμποτάζ στις αποθήκες καυσίμων Πεζών το ίδιο καλοκαίρι, τα σαμποτάζ του Ιουλίου 1944, που έλαβαν χώρα σε όλη την Κρήτη, ήταν το έμπιστο πρόσωπο και το μάτι των Αγγλικών Αποστολών την περίοδο της Κατοχής. Πολλές φορές τα χρόνια 1942-1944 επισκέφτηκε τα Ανώγεια και τον Ψηλορείτη, έλαβε μέρος σε συσκέψεις ηγετικών στελεχών της Αντίστασης στα μητάτα της Νίδας, συνόδευσε τον Τομ Ταμπάμπιν και Πάτρικ Λη Φέρμορ σε αποστολές. Γενικά ήταν ένας δραστήριος άνθρωπος, που η δράση του υπήρξε ζημιογόνα για τους κατακτητές.

Τα χειρόγραφά απομνημονεύματά του, τελείωσαν, (ή άρχισαν να γράφονται), όπως διαβάζει κανείς στην πρώτη τους σελίδα, στις 5 Νοεμβρίου 1990. Αποτελούνται από 320 σελίδες διαστάσεων 26Χ18 εκατοστών.

Ο Μιχάλης Ακουμιανάκης μέσα στα γραπτά του αναφέρεται συχνά στα Ανώγεια. Το απόσπασμα, που δημοσιεύεται σήμερα, αφορά τα Χριστούγεννα του 1943 και αυτό που βίωσε, μαζί με τους άνδρες της Αγγλικής Αποστολής, στα φιλόξενα σπίτια των Ανωγειανών.

Διατήρησα την ορθογραφία του χειρογράφου και η εφημερίδα μας «ΑΝΩΓΗ» είναι η πρώτη που δημοσιεύει αποσπάσματα από τα σπουδαία απομνημονεύματα του Μιχάλη Ακουμιανάκη τα οποία πιστεύω πως σύντομα θα κυκλοφορήσουν σε βιβλίο.

…Κατά το διάστημα από Σεπτέμβριον μέχρι Δεκέμβριον συνήθιζα να επισκέπτομαι δια συνεργασίαν τις Αγγλικές αποστολές στον Ψηλορείτην κατά την διάρκειαν του καλοκαιριού ή ακόμη μέχρι Δεκέμβριον, όταν δεν υπήρχε μεγάλη κακοκαιρία ή χιονοπτώσεις.

Στον Ψηλορείτη εχρησιμοποιούντο δια παραμονήν των αποστολών διάφορες μάντρες των προβάτων ή όπως λέγονται συνήθως, «μιτάτα». Εχρησιμοποιήθησαν πολλά μιτάτα δια την παραμονή των αποστολών μετά των ασυρμάτων των και των βοηθών των. Στη Μύθια, στο Κορίτσι,…

Τα στρογγυλά λιθόκτιστα θολωτά οικήματα με μίαν μόνο μικρή είσοδο αποτελούσαν την διαμονήν των βοσκών, και πολλές φορές, αποθήκη των τυριών. Τα οικήματα μου θύμιζαν τους θολωτούς Μινωϊκούς τάφους, που έχουν βρεθεί στην περιοχήν της Κνωσσού και είναι ακριβώς όμοιοι με αυτούς. Δεν αποκλείεται οι Μινωϊκοί τεχνίτες να χρησιμοποιήθηκαν δια την κατασκευήν των οικημάτων αυτών στον Ψηλορείτη.

Η διαμονή μας στα οικήματα αυτά δεν ήτο άνετη καθόλου. Τυλίγαμε το σώμα μας με το μάλλινο καπότο και μία πέτρα αποτελούσε το μαξιλάρι μας. Στη μέση της μάντρας άναβαν φωτιά την νύκτα για την θέρμανσί μας από το κρύο που έπιπτε εκεί τους καλοκαιρινούς μήνες. Στην ίδια φωτιά επαρασκευάζετο το φαγητό. Σκεπτόμουν πολλές φορές πώς ήτο δυνατόν οι Άγγλοι να ζουν σε τέτοιες σκληρές συνθήκες ζωής. Έκανα σύγκριση με την ζωή των στη Βίλλα Αριάδνη, με όλες τις ανέσεις και δεν μπορούσα να εξηγήσω την ανοχήν των στις συνθήκες του βουνού και της πράγματι σκληρής ζωής. Θυμούμαι ένα μεσημέρι που ο P . L . F . (σημ : Πάτρικ Λη Φέρμορ), έπαιρνε το μεσημεριανό του. Σ'ένα ξύλινο πιάτο γεμάτο με τομάτα και αγγούρια και με ξύλινο κουτάλι έτρωγε με μεγάλη όρεξι. Τον κοίταζα για αρκετή ώρα. Ήτο κάτι απίστευτο για μένα. Ποτέ δεν απαίτησαν ιδιαίτερη ζωή, ήσαν απολύτως προσαρμοσμένοι με την ζωήν των βοσκών χωρίς καμμία ποτέ ιδιαίτερη προτίμησι. Βέβαια δεν ομιλώ για καθαριότητα και άλλα που μας απασχολούσαν σε μία ήρεμη και πολιτισμένη ζωή. Δεν μας ενδιέφεραν εάν δεν είχαμε καθαρά ρούχα, ούτε εάν είχαμε γεμίσει από ψείρες.

Πλησίαζαν τα Χριστούγεννα 1943. Ο καιρός δεν ήταν άσχημος για μας. Δεν είχαμε πολλές βροχές αλλά ούτε χιόνια που σε άλλες εποχές κατέβαιναν μέχρι τα Ανώγεια και ακόμη παρακάτω.

Ήτο συννεφιασμένη μέρα τα Χριστούγεννα του 1943, αλλά όχι κρύο στο χωριό Ανώγεια. Ο Τομ Ταμπάμπιν, ο Ραλφ Στόκπριτζ, λοχαγός της υπηρεσίας πληροφοριών, ο Δραμουντάνης Γιάννης - Στεφανογιάννης, Αρχηγός των Ανωγείων και της Επαρχίας Μυλοποτάμου, ένας πολύ σπουδαίος βοηθός των Αγγλικών αποστολών στην Κρήτη, ο παπα-Γιάννης Σκουλάς, ο Μανούσος Κουνάλης, ο Δραμουντάνης Γεώργιος, αδελφός του Στεφανογιάννη, ο Μιχάλης Ξυλούρης υπαρχηγός της Οργανώσεως Ανωγείων, αυτός ο πολύ σοβαρός και ανώτερος άνθρωπος. Επίσης ο Σταυρακάκης και αρκετοί άλλοι.

Αρχίσαμε, σύμφωνα με το έθιμο να επισκεπτόμεθα τα σπίτια των καπεταναίων του χωριού. Ήτο συνήθεια η σπιτονοικοκερά με τα παιδιά της να μας προσφέρουν ρακί και ξηρούς καρπούς με την είσοδόν μας στο σπήτι. Επηκολούθη ένα πλούσιο τραπέζι σε όλους τους επισκέπτες. Μία μεγάλη λεκάνη πήλινη στο μέσον του τραπεζιού με αρκετή ποσότητα βραστού χοιρινού κρέατος και εξαιρετικό Ανωγειανό κρασί. Τα σταφύλια της κατασκευής του κρασιού προήρχοντο από τις βορεινές ρεματιές του χωριού. Είχε την γεύσιν σαμπάνιας και μπορώ να πω ότι ποτέ δεν βρήκα αλλού στην Κρήτην το ωραίο και γευστικό κρασί. Άρχιζε στο τραπέζι το γέμισμα των ποτηριών που τα υψώναμε όλοι μαζύ με τις ευχές χρόνια πολλά και προπαντός καλή και γρήγορη ελευθερία. Ιδιαίτερε ευχές προς τον Τομ Ταμπάμπιν με την ευχή «Καλή Νίκη». Το όλο γλέντι συμπληρώνετο με τραγούδια και προπαντός μ'εκείνα τα ριζίτικα, που ήταν τόσο ευχάριστα. Έπειτα από λίγη ώρα επισκεπτόμεθα άλλο σπήτι, με την ίδια πάντα προσφορά σε ρακί, ξηρούς καρπούς και άφθονους μεζέδες. Θυμούμαι που έδωσαν στον Τομ και σε μένα ένα νεροπότηρο κρασί με την ευχήν όλων «άσπρο πάτο». Τι να κάμωμε, αδειάζαμε το ποτήρι και ακολουθούσε η προσφορά του μεζέ. Ένα μεγάλο βραστό κομμάτι ζεστό χοιρινό λίπος. Ήτο κάτι ακατόρθωτο να το κατεβάσωμε στο στομάχι μας. Και όμως ήτο τόσο ευχάριστο. Αυτό ήτο για τους Ανωγειανούς πολύ ευχάριστο και δεν είχαν άδικο. Το ψύχος κατά την περίοδον του χειμώνος και γενικά τα έθιμα του χωριού επέβαλον διάφορους τρόπους ζωής.

Το γλέντι μας τελείωσε αργά την νύκτα. Έπρεπε να προτιμήσωμε όλες τις οικογένειες που μας προσκαλούσαν. Η λύρα και το λαγούτο μας συνόδευαν παντού και συνόδευαν την παρέα με τα παλιά τραγούδια και τις μαντινάδες. Μένει πολύ ζωηρά στη μνήμη η εορτή των Χριστουγέννων αυτή…

Έτσι, όπως το έζησε από κοντά, ένα από τα βασικά στελέχη της Οργάνωσης

Το άγνωστο παρασκήνιο από τη δράση του ΕΑΜ- ΕΛΑΣ Ανωγείων

Ο αντιστασιακός Μιχάλης Ρούλιος, μέλος

του γραφείου ΕΑΜ Ανωγείων, περιγράφει με ποιο τρόπο πάρθηκαν κρίσιμες αποφάσεις για την τύχη του χωριού. Υπογραμμίζει τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξε ο υπεύθυνος Άνω και Κάτω Μυλοποτάμου του ΕΑΜ Γιώργης Σμπώκος

«Τα γεγονότα που θα διηγηθώ τα έζησα και τα θυμούμαι με κάθε λεπτομέρεια. Το χωριό, το έσωσε ο Σμπωκογιώργης. Γλίτωσε, λίγο πριν το Ολοκαύτωμα, τουλάχιστον 150 νέους, τους οποίους θα εκτελούσαν οι Γερμανοί. Την εποχή εκείνη είχα ένα μεγάλο πόστο στο ΕΑΜ και ξέρω γεγονότα με λεπτομέρειες. Δέχομαι οποιοσδήποτε βρεθεί και αντικρούσει αυτά που θα πω να έρθει να κουβεντιάσουμε πρόσωπο με πρόσωπο», τονίζει μιλώντας στην ΑΝΩΓΗ, ο αντιστασιακός Μιχάλης Ρούλιος.

Και συνεχίζει: «Ο Σμπωκογιώργης ήταν του Σμπωκοχαραλάμπη ένας γιος, σπούδαζε δικηγόρος, όμως επειδή ήταν κομμουνιστής τον συνέλαβε ο Μανιαδάκης (υπουργός Ασφάλειας επί Μεταξά) και τον έκλεισε στις φυλακές της Ακροναυπλίας. Μαζί με άλλους κρατούμενους κατάφερε και απόδρασε, όταν ήρθε εδώ στα Ανώγεια, όπου το ΕΑΜ είχε μια πολύ δυνατή οργάνωση, ανέλαβε την ηγεσία.

Εμείς εδώ στο Ρέθυμνο είχαμε υπεύθυνο για το κόμμα, τον αποκαλούμενο με το ψευδώνυμο «Κουμπάρος», ακόμα δεν ξέρω το όνομα του, γιατί τότε παίρναμε αυστηρά μέτρα στη μεταξύ μας επικοινωνία.

Σε μια συνεδρίαση του κόμματος στο Ρέθυμνο, έξω από την πόλη σε μια σπηλιά, πέρασε μια γερμανική περίπολος και τους κύκλωσε. Η μάχη κράτησε πολύ ώρα, εκεί τραυματίστηκε ο «Κουμπάρος». Μέσα από πολλές δυσκολίες τον εφέρανε εδώ στα Ανώγεια και τον είχαμε στου Ζωνού το σπίτι και τον περιέθαλπε ο γιατρός ο Κουνάλης, για ένα μήνα. Όλο αυτό το μήνα εμείς φυλάγαμε κάθε βράδυ σκοπιά στον Ανεμόμυλο, γιατί αν ερχόταντουσαν οι Γερμανοί, θα ερχόντουσαν από κεί.

Όταν ήρθε ο Σμπωκογιώργης του λέμε τι ακριβώς έχει συμβεί και πως έχουμε στα χέρια μας τον υπεύθυνο άνω και κάτω Μυλοποτάμου του ΕΑΜ, τον «Κουμπάρο». Μας είπε ο Σμπωκογιώργης, αν δεν τον σμίξω να μου του δώσετε μπέσα, γιατί μπορεί να είναι και χαφιές. Απής τον έσμιξε, μας είπε «ο άνθρωπος είναι εντάξει» και ανέθεσε στο Σμπώκο τη διοίκηση του ΕΑΜ για τον πάνω και κάτω Μυλοπόταμο.

Η ώρα των αποφάσεων

Κάναμε μια συνεδρίαση στου Ζωνογιάννη το σπίτι, εκεί που είναι σήμερα του Παμεινώντα και είμαστε κάπου 70 άτομα.

Ο Σμπωκογιώργης μας είπε ότι «οι Γερμανοί, τώρα που ξεψυχούνε, γνωρίζουν ότι το χωριό είναι κέντρο αντιστάσεως, γιατί ξέρανε λεπτομέρειες από τα όργανα τους. Από εδώ πέρασε και ο Κραϊπε μέρα, αυτή η πράξη λένε ήταν ηρωική, αλλά δεν έπρεπε να τον περάσουν μέρα, κι αυτά τα ξέρουν οι Γερμανοί και θα κάψουν το χωριό. Αυτό δεν μπορούμε το αποφύγουμε, μπορούμε όμως να σώσουμε ανθρώπινες ζωές». Τουλάχιστον 150 νέους θα εκτελέσουν οι Γερμανοί, είχε εκτιμήσει ο Σμπωκογιώργης και πρέπει να είμαστε πολύ προσεχτικοί.

Ζήτησε ο Σμπωκογιώργης να πάρουμε δυο κτήματα να πάμε φαγητό στους αντάρτες. Λέει ο Περβολογιώργης, «εγώ δίνω το γάιδαρο μου». Λέει του Ζαχαρομύρο «δώσε μπρε και στο τον αδικό σου». Του απαντά ο Ζαχαρομύρος, «εμένα θα τον πάρουνε οι χωροφύλακες να κουβαλήσουν τα όπλα που έχουν επαέ να τα πάνε στον Γκαβέ».

Ο Σμπωκογιώργης ακούει, αλλά δεν λέει κουβέντα... Όταν τελείωσε η συνεδρίαση, είπε σε τρεις νομάτους να μη φύγουνε γιατί ήθελε να κουβεντιάσουν. Στένει, τον Εμμανουήλ Νταγιαντά τον Παπουριανό, τον Γιαννιό τσι Χρόναινας και τον Λαμπρινόκωστα και τους λέει ότι την επομένη το πρωί θα πάτε να στέσετε ενέδρα στα Ποριά, να πάρετε τα τουφέκια που θα πήγαιναν οι χωροφυλάκοι, στους Γερμανούς στο Γενί Γκαβέ.

Είπε βέβαια προς όλους ο Σμπωκογιώργης, «ότι κανένας Αριστερός πάνω από 15 χρονών δεν θα θέτει μέσα και μόνο όταν εξασφαλίσετε ότι δεν είναι οι Γερμανοί επαέ θα μπαίνετε στο χωριό. Τώρα ξεψυχούνε οι Γερμανοί και θα σκοτώνουν όποιο νέο βρίσκουν μπροστά τους...»

Τώρα, σε ότι αφορά την αρπαγή των όπλων, στο δρόμο των επαντίχνει ο Λιαμόκωστας και τους ρωτάει «που μπρε πάτε» και λέει «και ΄γω θα ΄ρθώ». Τον επαντίχνει επίσης ο Πατραμάνης ο Κώστας και ο Περβολογιώργης και ακολουθούνε κι αυτοί με πιθανότητα νά υπήρχαν κι άλλοι που δεν τους θυμούμαι. Στέσανε ενέδρα και πιάνουνε το χωροφύλακα, στο μεταξύ κατέβαινε ο Χωνιανός πρόεδρος της κοινότητας και λαλεί ένα γομάρι αλεύρι, αλλά θαρρεί πως πάνε του πάρουν γιατί τότε ο κόσμος πεινούσε. Του λένε «λάλιε να πάμε προς το χωράφι». Αφού σκοτείνιασε του είπαν ότι «εμείς μπρε δεν είμαστε ληστές, αλλά αντάρτες του εφεδρικού ΕΛΑΣ, κι ήρθαμε να πάρουμε ετουτουνέ (του χωροφύλακα) τα τουφέκια. «Εδά θα φύγεις να πας στο σπίτι σου, όμως, μην αποφασίσεις να πεις στη γυναίκα σου ή των κοπελιών σου, ότι εσυνέβη, γιατί θα΄ρθουμε μια βραδιά και θα κάψουμε το σπίτι σου, εμείς έχουμε τη ζωή μας στην πλάτη του τουφεκιού. Πρόσεξε, του λένε».

Πήρανε λοιπόν τα τουφέκια και πήγανε και τα χώσανε στου Φορτωμένου το δέτη. Ήτανε δώδεκα τουφέκια με 150 σφαίρες το καθένα.

Οι Γερμανοί δεν διαμαρτυρήθηκαν γι΄ αυτό, κουβέντα δεν ακούστηκε. Φέρνουνε λοιπόν επαέ, λίγο πριν το Ολοκαύτωμα, καμιά σαραντιά Γερμανούς. Ήρθανε και μας μαρτεύανε...

Ο Σμπωκογιώργης ήταν ανήσυχος με όλα αυτά...

Ήμουνα τότε στο γραφείο του ΕΑΜ Ανωγείων, εγώ, ο Περβολογιώργης, ο Γύπαρης, ο Μανούσος ο Αεράκης και ο Σμαϊλομανώλης και βγάζει ο Γερμανός λοχίας Σήφης αγγαρεία περί τα 70 άτομα. Ο σκοπός του ήταν να πάει τους κλείσει στην Καστέλα, για να λέει, αν με χτυπήσετε, έχω στα χέρια μου δικούς σας ανθρώπους. Και μας μηνά ο Σμπωκογιώργης, μέσω του Σμαϊλομανώλη, ότι πρέπει να σαμποτάρουμε την αγγαρεία να μην την αφήσουμε να πάει, κι αν οι Γερμανοί έρθουν και πάρουν γυναικόπαιδα θα τους χτυπήσουμε, αυτό να το ξέρετε είναι εντολή του κόμματος. Αυτό το γνώριζαν μόνο το γραφείο του ΕΑΜ και η ηγεσία του κόμματος. Σαμποταράμε εμείς την αγγαρεία λέγοντας τους ότι οι Γερμανοί θα σας κλείσουν στην Καστέλα και δεν πήγε κανένας. Ο Σήφης δεν γνώριζε ότι οι Γερμανοί που είχαν έρθει στα Ανώγεια είχαν φύγει, γιατί αν το ήξερε δεν ήρχουντονε στα Ανώγεια. Οι Ζωνιανοί του λέγανε, «άσε τους Ανωγειανούς γιατί θα σου βγάλουν τον γκώλο σου, γιατί αυτοί αστεία δεν σηκώνουν». «Εγώ» είπε ο Γερμανός λοχίας « θα πηγαίνω από δω και πέρα μοναχός να δω τι θα μου κάνουνε».

Και να σκεφθείς πως όντα τον επιάσανε σε μισή ώρα είχε φιράξει ο μισός.

Έρχεται ο Σήφης και παίρνει ενενήντα γυναικόπαιδα και τα λάλιε με τη βέργα. Την Κουρούπαινα επήρε με δυο γυναίκες από την Αρκαλιά, με τα μισοφόρια και τις λάλιε και κατέβαινε. Η απόφαση του κόμματος για να χτυπήσουμε ήταν παρμένη. Πήγε ο εφεδρικός ΕΛΑΣ έστεσε ενέδρα στο Σφακάκι, χτυπούνε τους Γερμανούς και λευτερώνουνε τα γυναικόπαιδα.

Μετά τη μάχη στο Σφακάκι, πραγματοποιήθηκε έκτακτη συνεδρίαση του γραφείου του ΕΑΜ για εκτίμηση της κατάστασης και μετά το τέλος της συνεδρίασης ο Σμαϊλομανώλης μού έδωσε εντολή να βρω άλλον έναν και δυο γυναίκες να πάμε να θάψουμε τσι Γερμανούς που ήταν σκοτωμένοι στου Μάκρη. Πήρα το Δημήτρη Δραμουντάνη (Λελεδάκη), την Ελένη Νταγιαντά (Λαμπρινολένη), τη Μαρία Νταγιαντά, τη γυναίκα του Λαμπρινομανώλη και πηγαίνοντας προς του Μάκρη μάς επάντηξε η Μπογιατζολένη και μας ακολούθησε κι αυτή. Βρήκαμε δυο Γερμανούς σκοτωμένους και τσι βάλαμε σ΄ ένα πηγάδι, τσι χώσαμε και καμουφλάραμε τον πόρο με κλαδιά...».

Μια συγκλονιστική ιστορία, με πρωταγωνιστή τον αντιστασιακό και μέλος του ΕΑΜ, Μιχάλη Ρούλιο

Ονειρεύτηκε όσα έζησε λίγο πριν το εκτελεστικό απόσπασμα...

Ο Μιχάλης Ρούλιος, ο αντιστασιακός, ο αγωνιστής, το μέλος του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ Ανωγείων, με μεγάλη προσφορά στην πάλη κατά του Ναζισμού και του Φασισμού, 88 ετών σήμερα, ξετυλίγει το κουβάρι της μνήμης στην «ΑΝΩΓΗ» και περιγράφει πως κατάφερε και γλίτωσε από των Γερμανών τα δόντια, λίγη ώρα πριν τον στήσουν μπροστά από το εκτελεστικό απόσπασμα. Ισως το πιο συγκλονιστικό σημείο της μεγάλης του περιπέτειας είναι ότι όλα όσα πέρασα στα χέρια των Γερμανών, τα είχε ονειρευτεί λίγες ώρες νωρίτερα... Το όνειρο ξεδύλιανε...

Την πιο δύσκολη ώρα, την ώρα της απόδρασης, είπε μέσα του:«εδά, σε πέντε λεπτά θα δω, αν είναι άλλος κόσμος ή δεν είναι». Ήταν 30 Αυγούστου του 1944.

Ο λόγος στο Ρουλομιχάλη:

Μετά το κάψιμο του χωριού πολλοί εφύγανε όπου είχανε χωριά και συγγενείς, εμείς που δεν είχαμε, που θα λα-πάμε; Με το Χαχλιουτογιώργη πήγαμε στο Χώνος εκεί είχε ένα κουμπάρο και μας έδωσε μια κάμαρα- σπίτι και ξωμέναμε μέχρι να δούμε ήντα θα λα-γενούμε. Είχαμε κι ένα σταθμό διαμονής, εδώ στο Μελλισουργκάκι και ερχόμαστε τη νύχτα και ανακατώναμε τα ερείπια να βρούμε πράμα να φάμε.

Το σπίτι του Στριφίτσου δεν το χαλάσανε ντελόγο και η γυναίκα του, με την θυγατέρα του κουβαλήσανε ότι είχανε, από τρόφιμα και πράγματα στο Μελλισουργάκι. Αφού έκουσα την Στριφίτσενα, να λέει στην κόρη της ότι «εξεχάσαμε μωρή τη σκορδοπλεκτή στο δώμα», μέχρι εκειά.

Αυτοί λέγανε ότι είχανε προδωσά, από χωριανό μας γκεσταμπίτη...

Εικοσιπέντε Γερμανοί εξεκινήσανε από τα Σίσαρχα και λαλούσανε τα κτήματα και πήγανε και βρήκανε του Στριφίτσο τα πράγματα στο Μελλισουργάκι. Η δουλειά ήταν καρφωτή.

Εμείς είμαστε πιο κάτω και φωνιάζουνε: «οι Γερμανοί φανήκανε...».

Οι Γερμανοί προβαίνανε στην Κουκουλίτα και στο Βρισίδι, επαίζανε δυο – τρεις μπαλοθιές για τρομοκρατία και μετά αλλάζανε απάνω.

Τότε όμως πήγαν συστημένοι και φορτώνανε τα πράγματα από του Στριφίτσου. Οτι είχε-νε τα πήρανε όλα. Ο Στριφίτσος όντε είδενε ότι έρχονται οι Γερμανοί επήγε και εμπήκε στο φαράγγι σε ένα κλαδί. Εμάς μας λένε ποπάνω, οι Γερμανοί φανήκανε και πήγαμε και μπήκαμε με το Χαχλιουτογιώργη σε μια τρύπα. Σε μια τρύπα που να σου πω εδά, εκειέ είναι, να τη γυρές όλη μέρα δεν την βρίνεις.

Κατεβήκανε δυο γερμανοί, ερίξανε δυο – τρεις μπαλοθιές και τε πάνε και παίρνουνε του Χαχλιουτογιώργη ένα γάιδαρο και του Βλάχο άλλον ένα και τσι καβαλικέψανε και γλακούσανε να φτάσουν, την Στριφίτσενα, που είχε προλάβει να φύγει, για να της πάρουν τα ρούχα. Οι Γερμανοί δεν την προλάβανε, αλλά εκάμανε μιάμιση ώρα να γιαγύρινουνε.

Αυτοί αποπίσω στον Αχλαδιά εθωρούσανε τσι άλλους, του καβαλαριανούς που ετρώγανε σταφύλια – σύκα και τσι μπαλοτοκοπούσανε και γλακούσανε οι ανθρώποι και γελούσανε οι Γερμανοί και αργίσανε να γιαγύρουνε.

Πορίζει ο Στριφίτσος να πάει να βρει τη γυναίκα και το κοπέλι του, οι οποίοι είναι στο ρυάκι του Αστρινού. Οντε νε-πόρισε- για να είμαι ειλικρινής- μου λέει «μπρέ ΄συ κάτσε εκειέ να μην σε πάρω στο λαιμό μου» και γυρίζω εγώ και θέτω φορώντας ένα γαλανό γαμπά.

Το όνειρο...

Εμένα όλη μου η ζωή είναι ένα όνειρο…

Εγώ εκοιμήθηκα καμιά ώρα. Ήτανε κατά τσι μια η ώρα το μεσημέρι και ονειρεύομαι ότι μου κάνουμε απάλε οι Γερμανοί να μου πάρουν το τουφέκι, δεν θέλουν να με σκοτώσουν, αλλά να μου πάρουν το τουφέκι. Εγώ είχα χέρια πολύ δυνατά και λέω μέσα μου «σαφής μπρε είμαι δυνατός και με φοβούνται οι συνομήλικοι μου και εδά εγίνηκα ανίκανος; Και πιάνω από τη λαβή το τουφέκι και παίζω μια του Γερμανού στη μούρη και γίνονται τα δόντια του τρόχαλος και γυρίζω ανάσκελα και τε στρίβω το τουφέκι του αλλουνού Γερμανού το παίρνω και ανηφορίζω απάνω την λαγάρα. Αφότου πήγα είκοσι μέτρα στρέφομαι και με ξανοίγει ο γεις, ενώ ο άλλος είναι χάμε και λέω: «γιάε ποιοι θα - λα μου πάρουμε το τουφέκι». Και κει ξυπνάω... Με την πάλη που έκανα στο όνειρο είχα γίνει στάκα στον ιδρώτα.

Εμείς είμαστε στου Φασουλοναστάση το σπιτάκι, πιο πάνω από του Στριφίτσου το ρυάκι, ο Στριφίτσος πέμπει το κοπέλι, τον 16χρονο Κωνσταντίνο Χαχλιούτη να πάει να δει αν είναι άλλοι Γερμανοί. Επήγε μέχρι εκειά που ήταν οι Γερμανοί και δεν τους είδε, το κοπέλι τον εσίμωσε στα εκατό μέτρα, αλλά δεν τους είδε. Και γιαγέρνει και λέει «δεν είδα πράμα».

Εγώ φεύγω από εκειά, μετά που είδα το όνειρο. Ο Στριφίτσος (Μανώλης Βρέντζος) έκουσε τη κουβέντα και βγήκε από τα κλαδιά. Πάω και εγώ και τους λέω «μπρε ΄σεις, ετονά το συχνοκατέβασμα που κάνουν οι Γερμανοί θα μας εβγάλουν κάνα παιγνίδι, μόνο πάμε να χαθούμε από πα...»

Η συνάντηση

με τους Γερμανούς...

Διψώ, όμως, και πάω στην τρούμπα του Φασουλοναστάση για να πιω νερό, όπως έβγαινα εγώ έχουνε αποκόψει δυο Γερμανοί, από τσι πολλούς που παίρνανε τα μπράτη και έχουνε κατεβεί προς το ίδιο σημείο. Αυτοί με είδανε και κρύβονται σε ένα δάμακα από πίσω, βγαίνοντας αμέριμνος έχω το νου μου προς τον Αλχαδιά που επογύρανε οι Γερμανοί.

Δεν κατέχω ότι είναι ακόμα πίσω πολλοί Γερμανοί. Μόλις πλησίασα στα τρία μέτρα μου γυρίζουν και οι δυο τα τουφέκια και πάσα μου κίνηση ήταν καταδικασμένη. Και τότε σας θωρούνε και οι άλλοι ότι με πιάσανε και μένα και σπα ο Στριφίτσος και μπαίνει το δασωνάρι. Ερίξανε του ένα - δυο αλλά δεν τον επρολάβανε... Δεν θέλω να λέω ψόμματα, αλλά αν είχα ένα μαχαίρι θα τσι ξεκοίλιαζα κα τσι δυο, γιατί είχανε αλλού το νου τους...Αναλωθήκανε οι υπόλοιποι Γερμανοί και πιάνουνε αιχμαλώτους το Στριφίτσο, το κοπέλι και ένα μπάρμπα μου τον Κωνσταντίνο Πετροκόπο, που έβοσκε τα βούγια που είχαμε κειά, κι ήταν και άρρωστος.

Στο δρόμο προς το θάνατο...

Πήραμε το δρόμο – δρόμο και πηγαίναμε για τα Σίσαρχα, στου Πετούση το Κόλυμπο σε μια χαράδρα, που ξετρυπά στο Βρισίδι, εκειά μας εστένουνε, για να μας εκτελέσουνε. Στένουντε αυτοί. Φεύγει ένας αξιωματικός, μ΄ ένα Χ στο πέτο και πάει εκατό με εκατοπενήντα μέτρα μέσα στη χαράδρα και βρίνει φαίνεται τον τόπο της εκτέλεσης και τονέ εφωνιάζει επαέ τσι φέρετε.

Λένε του κοπελιού να πάει εκειά που είναι ο Γερμανός. Έβγαινε το κοπέλι, έβγαινα εγώ αποπίσω, έβγαινε και ο Στριφίτσος. Τότε σας εσκέφτηκα: «εδά σε πέντε λεπτά θα δω αν είναι άλλος κόσμος ή δεν είναι». Δεν τα ΄χασα όμως. Σε όλο το δρόμο έκανα το βλάκα... Δεν σου είπα βέβαια ότι πιο μπροστά με ανακρίνανε...

Θωρώ ότι αποπάνω είναι ένας Γερμανός, αλλά πρέπει να βρούμε έναν καταρράχτη, γιατί για να βγούμε στο αποπάνω περβόλι πρέπει να μπεις μέσα από το ρυάκι, όμως το ρυάκι είναι στενό και ανηφορικό και δεν παντίδει να περάσουνε δυο νομάτοι παρά ένας – ένας. Όσο πλησιάζαμε περνώ το κοπέλι και σκέφτομαι και λέω εδά μόλις βγω ανε με αφήσει και τον πλησιάσω το μοναχό Γερμανό, σε μηδέν χρόνο τον έχω νεκρό. Έκαμα μια απόπειρα να τον πλησιάσω αλλού μου φώνιαξε να μείνω εκειά που είμαι. Απής είδα ότι έβγαλε το βλέμμα μου από μένα, εποκραμέστηκε να δει αν -βγαίνουνε οι άλλοι... Και λέω ήντα ανυμένω δα να βγει ο άλλος Γερμανός που κρατεί το ταχυβόλο;

Το άλμα στην ελευθερία..

Και κάνω την μεγάλη κίνηση. Παίρνω απάνω το ρυάκι, γλακόντας. Βγάζει το πιστόλι και μου παίζει δυο – τρεις μέχρι να περάσω σταυρό το ρυάκι. Εδά ακόμη λέω ότι μπορεί να μην ήθελε να με σκοτώσει. Ηπρεπε να με σκοτώσει, στα δεκαπέντε μέτρα να μου ρίξει τρεις με το πιστόλι; Είδα και πέρασε μια σφαίρα από μπροστά μου και μάδησε τα φύλλα του αστειράκου, είκοσι πόντους από μένα.

Προσπαθώ να ξεφύγω, αλλά δεν είμαι καλυμμένος από τις σφαίρες και ρίχνει το οπλοπολυβόλο μπροστά μου μια ριπή και πήγε δυο – μέτρα πιο πάνω από μένα.

Τους άφησα δέκα λεπτά και ησυχάσανε...

Μετά κάνω το δεύτερο άλμα, με είδανε αυτοί πάλι, όμως έχω πογύρει και δεν με βρίνουν τα πυρά. Μπαίνω το δρόμο – δρόμο και κατεβαίνω του Οίκου, τρυπώνω σε ένα βάτο, αλλά δεν μπορώ να πορίσω. Μόλις είχα μπει βγαίνουμε οι δυο Γερμανοί στο Βαθύ Στενό και ρίχνουμε, για τρομοκρατία, μια ριπή με το πολυβόλο.

Πήγανε και σταθήκανε στου Μισιλή και ξανοίγανε οθέ ντου Ρέκα, κι ήσανιε εκεί μέχρι του σκοτιδιού. Πότε – λίγο αποφάσιζα να πορίζω, αλλά σκέφτομαι και λέω ότι δεν κουνώ αν δεν σκοτεινιάσει. Πράγματι δεν βγήκα μέχρι που σκοτείνιασε...

Τσ΄ άλλους τους πήρανε οι Γερμανοί και τσι πήγανε στο Πλατάνι και μόλις βράδιασε, αφού δεν με βρήκανε τους εκτελέσανε. Πήγε η μάνα μου, για να μη με σκοτώσουνε, όπως μου έλεγε, και έθαψε το μπάρμπα μου και το κοπέλι...

*** Ο Μιχάλης Ρούλιος μας διηγήθηκε ακόμα μια συγκλονιστική ιστορία, με πρωταγωνιστή τον ίδιο στο μέτωπο της Αλβανίας. Με παρακάλεσε όμως θερμά, επειδή αυτά τα γεγονότα τα αποκάλυψε για πρώτη φορά, να τα κάνουμε γνωστά στο απώτερο μέλλον...

(Αφήγηση στο Γιάννη Φασουλά, τον Αύγουστο του 2006, στο σπίτι του Μιχάλη Ρούλιο).

Το Α΄ σαμποτάζ του αεροδρομίου Καστελλίου Πεδιάδος

και ο Βασίλης Ι. Δραμουντάνης - Κοζωνοβασίλης

Για την συμμετοχή του στο σαμποτάζ (στις 7 Ιουνίου 1942), προήχθη σε Ενωμοτάρχη στη Μέση Ανατολή.

Ο ίδιος ο Σοφοκλής Βενιζέλος τον επέλεξε και τον είχε κοντά του στο Υπουργείο Ναυτικών.

Στην εξέγερση (στάση) μονάδων του Ελληνικού Στρατού την Άνοιξη του 1944, (Μάρτιο και Απρίλιο),

στο Κάιρο, ο Βασίλης Δραμουντάνης δεν έλειψε στιγμή δίπλα από τον Σοφοκλή Βενιζέλο.

Βιογραφικό Βασίλη Δραμουντάνη-Κοζωνοβασίλη

Ο Βασίλης Δραμουντάνης γεννήθηκε στα Ανώγεια Μυλοποτάμου το έτος 1907. Ήταν παιδί του Γιάννη Δραμουντάνη ή Κοζώνη και της Μαρίας (το γένος Κουτάντου). Τα αδέρφια του Βασίλη ήταν ο Γιάννης, ο Κωστής, ο Νίκος, ο Στέργιος, η Μαρία, η Αντιγόνη και η Ειρήνη.

Κατατάχτηκε στη Χωροφυλακή και μαθαίνουμε, (από φωτογραφίες που έστειλε στους δικούς του και διασώθηκαν), ότι ο Βασίλης υπηρέτησε ένα διάστημα στο Βαθύ της Σάμου. Υπηρέτησε και στο σταθμό Χωροφυλακής στα Βασιλικά Ανώγεια και ίσως, από ΄κει να διέφυγε στη Μέση Ανατολή, τα πρώτα χρόνια της Κατοχής. Στο ανάστημα ο Βασίλης Δραμουντάνης ήταν λεπτός με όμορφα χαρακτηριστικά, και αυτό που γνωρίζουμε, (από μαρτυρίες), είναι ότι ήταν πολύ σβέλτος. Αυτή η σβελτοσύνη του Βασίλη Δραμουντάνη ήταν τελικά και η αιτία θανάτου του, όπως θα περιγράψω πιο κάτω.

Όταν το συμμαχικό στρατηγείο αποφάσισε να χτυπήσει τον εχθρό στα μετόπισθεν επιλέγοντας τα αεροδρόμια της Ανατολικής Μεσογείου, ο Βασίλης Δραμουντάνης απετέλεσε μέλος της ομάδας των σαμποτέρ, που θα χτυπούσε το αεροδρόμιο Καστελλίου. Την ομάδα που ξεκίνησε από τη Μάσα Ματρούχ για την Κρήτη αποτελούσαν ο Ιρλανδός Λοχαγός Ντάνγκαν, δύο Βρετανοί δεκανείς και ο Βασίλης Δραμουντάνης. Η αποστολή που ανέλαβε ο Βασίλης ήταν να οδηγήσει την ομάδα από την παραλία Τρυπητή στο χωριό Σάτα Αμαρίου, που βρισκόταν ο ασύρματος του Τομ Ταμπάμπιν. Ο Βασίλης Δραμουντάνης είχε υπηρετήσει χωροφύλακας στα Βασιλικά Ανώγεια και η περιοχή του ήταν αρκετά γνώριμη. Ο Βασίλης θα παρέμενε κοντά στην Τρυπητή, έτσι ώστε, μετά τα σαμποτάζ των αεροδρομίων Ηρακλείου, Καστελλίου και Τυμπακίου, να βοηθούσε τους σαμποτέρ οδηγώντας τους και πάλι στον όρμο του Αγίου Σάββα, απ΄ όπου θα τους παραλάμβανε το πλωτό σκάφος. Ο Κοζωνοβασίλης έφερε σε πέρας την αποστολή του με μεγάλη επιτυχία. Για τη συμμετοχή του στο σαμποτάζ του Καστελλίου Πεδιάδος, (στις 7 Ιουνίου 1942), προήχθη σε Ενωμοτάρχη στη Μέση Ανατολή. Ο ίδιος ο Σοφοκλής Βενιζέλος τον επέλεξε και τον είχε κοντά του στο Υπουργείο Ναυτικών. Στην εξέγερση (στάση) μονάδων του Ελληνικού Στρατού την Άνοιξη του 1944, (Μάρτιο και Απρίλιο), στο Κάιρο, ο Βασίλης Δραμουντάνης δεν έλειψε στιγμή δίπλα από τον Σοφοκλή Βενιζέλο. Ήταν ένας από τους Κρητικούς, που κλείστηκαν μαζί του στο Υπουργείο Ναυτικών και ήταν το μόνο κτήριο που δεν κατελήφθη από τους στασιαστές. Έμεινε ξάγρυπνος τρία μερόνυχτα. Όταν τα πράγματα καταλάγιασαν αναχώρησε από το Υπουργείο για το σπίτι του να αλλάξει ρούχα και να ξεκουραστεί. Μπήκε σε ένα τραμ που κατευθυνόταν στη γειτονιά που έμενε. Όταν το τραμ πλησίασε στο σπίτι του πήδηξε, πριν εκείνο σταματήσει τελείως. Ήταν μια ενέργεια που ο Βασίλης Δραμουντάνης - Κοζωνοβασίλης την έκανε σχεδόν καθημερινά. Είχε εμπιστοσύνη στην σβελτάδα του. Ίσως, όμως, επειδή ήταν ξάγρυπνος δεν υπολόγισε σωστά και βρέθηκε κάτω από το τραμ το οποίο και τον σκότωσε. Το ημερολόγιο έδειχνε 4 Απριλίου 1944.

Απόφαση εκτέλεσης συνεργατών του στρατού Κατοχής

Τον Απρίλιο του 1942 φτάνει στην Κρήτη ο Άγγλος Αξιωματικός Τομ Ταμπάμπιν, ως υπεύθυνος Ανατολικής Κρήτης του Συμμαχικού Στρατηγείου. Στην δικαιοδοσία του μπήκε αμέσως και ο Νομός Ρεθύμνου, αφού τα κυρίως αντιστασιακά κέντρα Ανώγεια - Αμάρι - Ψηλορείτης βρισκόταν εκεί. Ως τόπο εγκατάστασης και απόκρυψης του σταθμού ασυρμάτου του κάνει τις επαρχίες Αμαρίου – Μυλοποτάμου καθ' όλη τη διάρκεια της Κατοχής.

Αρχές Μαΐου 1942, βρίσκεται εγκατεστημένος με τον ασύρματό του στο χωριό Σάτα Αμαρίου στη θέση Καλοθιανά. Ασυρματιστής του ο Αριστείδης Παραδεισανός. (Η Σάτα Αμαρίου ήταν το χωριό των Παραδεισανών και των Βοσκάκηδων). Αποφασίζει ένα μικρό ταξίδι προς τον Ψηλορείτη και κατευθύνεται στο μητάτο του Αρχηγού της Ανεξάρτητης Ομάδος Ανωγείων Γιάννη Δραμουντάνη-Στεφανογιάννη στη θέση Κορακόπετρα. Ανακοινώνει στον Στεφανογιάννη, ότι απόφαση του Συμμαχικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής, ήταν η εκτέλεση ορισμένων Ελλήνων συνεργατών του στρατού Κατοχής. Σκοπός των εκτελέσεων, (όπως ανέφερε στο Στεφανογιάννη ο Τομ Τανμπάμπιν), ήταν η τρομοκράτηση των συνεργατών των Γερμανών γιατί θα ακολουθούσαν σαμποτάζ στα αεροδρόμια Ηρακλείου - Καστελλίου - Τυμπακίου και με τον τρόπο αυτό η δουλειά των σαμποτέρ, που θα ερχόταν στην Κρήτη, θα γινόταν πιο εύκ

Περισσότερα... »
12:33
Εθνική Αντίσταση στα Ανώγεια (1)
» Το μεγάλο μας τσίρκο

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

Το χειμώνα που μας πέρασε μου έγινε μια πρόταση να μαζέψω υλικό και να γράψω για την Εθνική Αντίσταση στα Ανώγεια από την μεριά του ΕΑΜ (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο), όπου η σχετική ιστοριογραφία έχει αρκετές ελλείψεις και η γνωστή «άρνηση» των ανθρώπων εκείνης της εποχής να μιλάνε για αυτούς τους ίδιους θέτει πάντα τον κίνδυνο να ξεχαστούν κάποια γεγονότα και να μην περάσουν καν στις επόμενες γενιές.

Έτσι προέκυψε αυτό το άρθρο, το οποίο δεν φιλοδοξεί να διεκδικήσει το τίτλο της «ιστορικής έρευνας» ούτε να υπηρετήσει καμιά σκοπιμότητα προβολής κάποιων ή να παραχαράξει την ιστορική αλήθεια και να προβάλει μονοδιάστατα κάποια γεγονότα και να αποκρύψει άλλα. Αντίθετα, χωρίς να διεκδικεί το «αλάθητο» απλά έρχεται να αναδείξει την αναγκαιότητα της αναμόχλευσης, της ατομικής και συλλογικής μνήμης σχετικά με την ιστορία της συλλογικής αντίστασης τονίζοντας συγχρόνως την αξία της προσωπικής μαρτυρίας των απλών ανθρώπων.

Η έρευνα αυτή ασφαλώς δεν δίδει απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που δημιουργεί από την φύση της η μελέτη της Αντιστασιακής δράσης και ούτε «κλείνει» όλα τα κεφάλαια της τοπικής ιστορικής έρευνας, αλλά αντίθετα πρέπει να τα «ανοίξει» και ελπίζω να καλλιεργήσει το ενδιαφέρον κυρίως των νεότερων γενεών για αυτήν. Επίσης πέρα από τις αδυναμίες, τα λάθη ή τις παραλήψεις της που ελπίζω να διορθωθούν και να συμπληρωθούν στο μέλλον από άλλους, προσπάθησε να αναδείξει κυρίως το ρόλο του ΕΑΜ στα Ανώγεια της εποχής εκείνης, ο οποίος υπήρξε βαθιά κοινωνικός και ενωτικός και να αναδείξει κάποια ιστορικά γεγονότα που σε ένα βαθμό ή δεν αναφέρονταν καθόλου ή είχαν υποβαθμιστεί σε σχέση με κάποια άλλα.

Μια βασική αδυναμία της έρευνας αυτής είναι τα γεγονότα που αφορούν τα κομματικά όργανα του ΚΚΕ της περιόδου αυτής και οι πολιτικές τους αποφάσεις οι οποίες διαμόρφωναν τη δράση του Αριστερού-Αντιστασιακού Κινήματος σε τοπικό και εθνικό επίπεδο και έθεσαν τις βάσεις της κοινωνικής συνείδησης, ιδεολογικής αφύπνισης και συλλογικής δράσης των μαχητών της ΕΑΜικής Αντίστασης.

Παρ' όλες όμως τις αδυναμίες ή το περιορισμένο φάσμα των πηγών που αξιοποιήσαμε και λόγω του ότι δεν υπάρχουν επίσημα αρχεία της εποχής αυτής, επειδή καταστράφηκαν στις δύσκολες εποχές που ακολούθησαν, με την πεποίθηση ότι το κείμενο αυτό «ανοίγει» το τοπίο της έρευνας στα γεγονότα της εποχής αυτής ιδιαίτερα για τους νέους, ανέλαβα την ευθύνη της συγγραφής και της δημοσίευσης αυτής πιστεύοντας ότι θα αποτελέσει την αφετηρία ενός γόνιμου διαλόγου για την μελέτη των γεγονότων της εποχής αυτής.

Τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω, εκτός από τους ανθρώπους που μας έδωσαν το υλικό στο οποίο στηρίχθηκε αυτό το άρθρο και στο οποίο υλικό δεν υπήρξε καμία σχεδόν παρέμβαση, αυτούς που μου έδωσαν την δυνατότητα να ασχοληθώ με αυτή την έρευνα, τον παπά-Ανδρέα Κεφαλογιάννη και την εφημερίδα «ΑΝΩΓΗ» για την φιλοξενία της.

Μανόλης Καλλέργης

Για τη σύνταξη των κειμένων αυτών της ιστορίας του Αριστερού και ΕΑΜικού Κινήματος στην περιοχή των Ανωγείων, η οποία σίγουρα έχει ελλείψεις, χρησιμοποιήθηκαν σαν πηγές μέρος από γραπτά κείμενα των Ζωνογιώργη, Πατραμάνη Κώστα, Λαμπρινόκωστα, Λαμπρινομανώλη, Αεράκη Μανούσου, Σμαϊλομανώλη, μερικά από τα οποία έχουν κατατεθεί στις επιτροπές του 1983-84 για την αναγνώριση της αντιστασιακής τους ιδιότητας όπως και προφορικές μαγνητοφωνημένες μαρτυρίες των Πασπαρογιώργη, Ζωνογιώργη, Κλάδου Γιώργη, Λαμπρινομανώλη, Σμαϊλομανώλη, Γύπαρη Μανουρά, όπως και άρθρα από εφημερίδες για τους Μανούσο Μανουρά, Μπάμπη Καλομοίρη και Μένιου Μανουρά.

Επίσης βιβλιογραφία:

l Γ. Κάβου «Γερμανοϊταλική Κατοχή και αντίσταση στην Κρήτη»

l Σωκράτη Καλλέργη «Αναμνήσεις για το Σταύρο Καλλέργη και την οικογένεια του»

l Έκδοση Δήμου Ανωγείων «Οι τράγοι στ' αμπέλια»

l Μιχ. Χριστοφοράκη «Εθνική Αντίσταση και Δημοκρατικοί Αγώνες στην Κρήτη»

l Ανδρέα Νάθενα «Άγνωσται πτυχαί της Αντίστασης 1940-44»

l Λευτέρη Ηλιάκη «Ο εμφύλιος πόλεμος στην Κρήτη»

l Έκθεση δράσης της Π.Ε.Α.Ε.Α Ανωγείων

3 Την ευθύνη για τα κείμενα και τις συνεντεύξεις είχαν: Καλομοίρης Γιάννης (Τσικ), Σταυρακάκης Τηλέμαχος,

Φασουλάς Βασίλης και Καλλέργης Μανώλης.

3 Τη σύνταξη της εργασίας αυτής έκανε ο Καλλέργης Μανώλης.

3 Την δημοσιογραφική επιμέλεια της έκδοσης είχε ο Γιάννης Φασουλάς.

ΕΚΔΟΤΗΣ: «ΑΝΩ-ΓΗ» - π. Ανδρέας Κεφαλογιάννης.

**Η πρόσβαση στα αρχεία των κειμένων και συνεντεύξεων είναι ελεύθερη για όποιον θέλει να τα μελετήσει.

Πριν τον πόλεμο

Ο Σταύρος Καλλέργης το Σοσιαλιστικό Κίνημα

και οι Ανωγειανοί συνομιλητές του

Πως γνωρίζουμε, ήδη από το 1880 οι σοσιαλιστικές ιδέες είχαν επηρεάσει ένα μέρος της τότε ελληνικής διανόησης και της πρωτοεμφανιζόμενης εργατικής τάξης. Τη δεκαετία του 1890 γιορτάζεται για πρώτη φορά η εργατική πρωτομαγιά από τον σοσια-λιστικό όμιλο του καταγόμενου από τον Μυλοπόταμο (Χουμέρι) Σταύρου Καλλέργη. Τότε δημιουργούνται μικρές οργανωμένες ομάδες σοσιαλιστών οι οποίες δρούσαν ανά-μεσα στους εργάτες (Λαύριο-Σύρος-Πειραιάς) και στους ακτήμονες αγρότες (Μαρίνος Αντύπας στη Θεσσαλία) και στα 1918 συγκροτήθηκε το ΣΕΚΕ (Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδας) που μετονομάστηκε το 1921 σε ΚΚΕ.

Το 1917, ενώ τα ευρωπαϊκά κράτη έκαναν επέμβαση εναντίον της Οκτωβριανής επανάστασης, οι Έλληνες σοσιαλιστές στην πλειοψηφία τους πήραν το μέρος της, ενώ και πολλοί στρατιώτες του ελληνικού εκστρατευτικού σώματος της Ουκρανίας ασπάστηκαν τις κομμουνιστικές ιδέες. Το ΚΚΕ, λόγω της εναντίωσής του στη μικρασιατική εκστρατεία, αντιμετώπισε διώξεις, τέθηκε επανειλημμένα εκτός νόμου και στα 1929 η κυβέρνηση Βενιζέλου με το Ιδιώνυμο φυλάκισε ή έστειλε εξορία μέλη και οπαδούς του ΚΚΕ.

Οπαδοί του νεοδημιούργητου κόμματος υπήρξαν, εκτός από τους παλαιούς σοσια-λιστές διανοούμενους και τους παλαιούς πολεμιστές, και οι πρόσφυγες οι οποίοι μαζί με τους συλλόγους εφέδρων πολεμιστών έδωσαν πνοή στο εργατικό κίνημα, με αποτέ-λεσμα το 1936 να εκλεγεί ένας ευδιάκριτος αριθμός βουλευτών του «παλλαϊκού μετώ-που», κορμός του οποίου ήταν το ΚΚΕ. Ακολουθεί η δικτατορία του Μεταξά την οποία ουσιαστικά υποβοήθησαν τα αστικά πολιτικά κόμματα, που διάλυσε το κομμουνιστικό κίνημα στέλνοντας σχεδόν το σύνολο των μελών και της ηγεσίας του στις φυλακές και στα ξερονήσια. Με την κήρυξη του πολέμου το 1940, ο αρχηγός του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης με γράμμα του έδωσε τη γραμμή του αγώνα για την εθνική ανεξαρτησία και οι κρατούμενοι κομμουνιστές ζήτησαν να σταλούν εθελοντές στην πρώτη γραμμή του μετώπου, όμως αντίθετα η κυβέρνηση Μεταξά όχι μόνο κώφευσε στο αίτημά τους αλλά και τους παρέδωσε στους Γερμανούς κατακτητές (αρκετοί βέβαια δραπέτευσαν λίγο πριν καταρρεύσει το μέτωπο, αλλά οι περισσότεροι εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς ή μεταφέρθηκαν σε γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης).

Στα Ανώγεια οι σοσιαλιστικές ιδέες είχαν επηρεάσει ήδη από τις αρχές του αιώνα κάποιους ανθρώπους, κυρίως φοιτητές που συνδέονταν με τον Σταύρο Καλλέργη. Ο τελευταίος από το 1905 εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Πέραμα, γεγονός που διεύρυνε τον κύκλο των Ανωγειανών που γνωρίστηκαν με τις σοσιαλιστικές ιδέες, όπως για παράδειγμα ο Μανόλης Κακουδάκης. Στην περίοδο του μεσοπολέμου (1920-1935) Ανωγειανοί φοιτητές που σπούδαζαν στην Αθήνα ασπάστηκαν τις κομμουνιστικές ιδέες και ανέπτυξαν σημαντική δράση, όπως ο δικηγόρος Νίκος Καφατσής ή ο Γιώργος Σμπώκος του Χαραλάμπους, φοιτητής νομικής, που συνελήφθη, φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία και δραπέτευσε από τη φυλακή τον Απρίλιο του 1944. Ο φοιτητής της φιλοσοφικής Μανούσος Μανουράς εξορίστηκε για κομμουνιστική προπαγάνδα στη Γαύδο, οι φοιτητές Σουλτάτος Γιάγκος και Δακανάλης Γιάννης και ο δικηγόρος Ξετρύπης Μανόλης ο οποίος οργάνωσε και καθοδήγησε πολλούς Ανωγειανούς νέους να αντιταχθούν και να διαλύσουν τη φασιστική νεολαία του Μεταξά (ΕΟΝ), παράρτημα της οποίας είχαν δημιουργήσει και στα Ανώγεια οι μηχανισμοί της δικτατορίας.

Από τους πρώτους κομμουνιστές των Ανωγείων κατά το μεσοπόλεμο ήταν και οι: Μιχάλης Κουτεντάκης, Κώστας Κακουδάκης (παπλωματάς), Νίκος Μανουράς (Σωμαρονικόλας), Γιώργος Μανουράς (Γύπαρης), Γιάννης Ρούλιος (Μπαντελογιάννης), Μανόλης Αεράκης, Γιώργης Πασπαράκης (Λυραρογιώργης), Πέτρος Πασπαράκης, Πασπαρογιώργης, Γιάννης Πασπαράκης (Στυρουλογιάννης), Κώστας Ξημέρης (Μπαχρόκωστας), Κώστας Πατραμάνης, Μανόλης Μανουράς (Σμαηλομανόλης), Κώστας Βρέντζος (Λοντρόκωστας), Χαραλιός Κουνάλης, Βασίλης Κουνάλης (Θοδωροβασίλης), Ζαχαρίας Καλλέργης (Μπενάς), Μιχάλης Δακανάλης, Μπάμπης Καλομοίρης, Κώστας Διαμαντής, Ντερτζής, Γιώργης Νταγιαντάς (Περβολιός), Νικάκης Χαιρέτης, Χαρωνίτης Βασίλης, Ηλιάκης και Γιάννης Μανουράς (από τα Σίσσαρχα), Αεράκης Νίκος (Νταρονικολής), Κοντόκαλος Νικολής και άλλοι. Επειδή αρκετοί νέοι είχαν παρασυρθεί από τη νεολαία του Μεταξά που πρόσφερε δέλεαρ στα μέλη της, στρατιωτικές στολές και προνόμια, πολλοί από τους παραπάνω μαζί με την καθοδήγηση του Μανόλη Ξετρύπη πλησίαζαν τους ΕΟΝίτες, τους ενημέρωναν για το ρόλο της δικτατορίας και τράβηξαν σιγά - σιγά πολλούς, με αποτέλεσμα την απαξίωση της ΕΟΝ και τη διάλυσή της επειδή κανένας νέος δεν ήθελε πια να συμμετέχει στις γραμμές της. Μάλιστα ο Μανόλης Ξετρύπης σκοτώθηκε στη μάχη της Κρήτης, στο Μάλεμε, φέροντας το βαθμό του έφεδρου ανθυπολοχαγού.

Ξετρύπης Μανώλης

Κώστας Βρέντζος

Μανουράς Νικόλαος

Ελληνοϊταλικός πόλεμος

Μάχη της Κρήτης

Νίκος Καφατσής

Mετά το έπος του ελληνοϊταλικού πολέμου στα βουνά της Αλβανίας κατά τη διάρκεια του οποίου πήραν μέρος πολλοί κρητικοί στρατιώτες, οι Γερμανοί βοηθώντας το Μουσολίνι επιτέθηκαν στην Ελλάδα και επεχείρησαν να καταλάβουν και την Κρήτη, όπου είχε μεταφερθεί η ελληνική κυβέρνηση μετά τη συνθηκολόγηση της 24ης Απριλίου 1941 και όπου υπήρχε αξιόλογη δύναμη συμμαχικών στρατευμάτων (Άγγλοι, Αυ-στραλοί, Νεοζηλανδοί). Η μάχη της Κρήτης υπήρξε αποφασιστική για την έκβαση του Β' Παγκοσμίου Πολέμου καθώς εξουδετερώθηκαν οι επίλεκτοι Γερμανοί αλεξιπτωτιστές, καθυστέρησε η εισβολή των ναζί στη Σοβιετική Ένωση και έτσι διευκολύνθηκαν οι Ρώσοι στο να οργανώσουν καλύτερα την άμυνά τους μεταφέροντας παράλληλα τη βιομηχανική τους παραγωγή πίσω από τα Ουράλια.

Μεγαλειώδης ήταν και η συμμετοχή του απλού κρητικού λαού στις μάχες, όπως και των κατοίκων των Ανωγείων οι οποίοι πολέμησαν στα μέτωπα του Ηρακλείου και του Λατζιμά-Ρεθύμνου. Στη μάχη της Κρήτης, στη Χανιόπορτα Ηρακλείου, πολέμησαν και εννέα κομμουνιστές εξόριστοι στη Φολέγανδρο οι οποίοι δραπέτευσαν λίγο πριν την έναρξη της γερμανικής επίθεσης. Οι δραπέτες αυτοί ήταν: το μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ Στέργιος Αναστασιάδης και οι Κρητικοί Νίκος Μανουσάκης, Μιχάλης Βιτσαξάκης, Μανόλης Πασσαδάκης, Ευθύμης Μαριακάκης, Σωκράτης Καλλέργης του Σταύρου, Ιωάννης Σιμιτζής, Γιάννης Καλαϊτζάκης και Γιάννης Τριανταφύλλου. Αξίζει να σημειωθεί ότι όταν δραπέτευσαν από τη Φολέγανδρο με μια βάρκα συνάντησαν ένα καΐκι γεμάτο με στρατιώτες, ανάμεσά τους και δύο χωροφύλακες οι οποίοι αναγνώρισαν τους εξόριστους και αρνήθηκαν την επιβίβασή τους. Όμως ο πλοίαρχος και οι στρατιώτες τους πήραν μαζί τους. Όταν έφτασαν στο Ηράκλειο και μολονότι ζήτησαν να καταταγούν, οι αρχές τους φυλάκισαν καθ' υπόδειξη των χωροφυλάκων. Κατά τους βομβαρδισμούς του Ηρακλείου από τα στούκας, μια βόμβα κατάστρεψε έναν τοίχο της φυλακής και έτσι η ομάδα της Φολέγανδρου βγήκε έξω, οπλίστηκε από μια αποθήκη και κατευθύνθηκε προς τη Χανιόπορτα όπου έλαβε θέση σε ένα όρυγμα, πολεμώντας μαζί με τις τακτικές δυνάμεις κατά των Γερμανών αλεξιπτωτιστών. Μάλιστα ο υπεύθυνος λοχαγός τους πρότεινε για μετάλλιο ανδραγαθίας.

Επίσης ο Μιλτιάδης Πορφυρογένης, μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ, ο οποίος είχε δραπετεύσει από την Ανάφη λίγο πριν τις επιχειρήσεις είχε δημοσιεύσει στις τοπικές εφημερίδες ανοικτή επιστολή-έκκληση καλώντας τους κατοίκους να πάρουν τα όπλα εναντίον των κατακτητών.

Τελικά οι Γερμανοί, αν και αποκρούστηκαν σε Ηράκλειο και Ρέθυμνο, κατέλαβαν το αεροδρόμιο του Μάλεμε και από εκεί προωθήθηκαν με μηχανοκίνητες μονάδες στην υπόλοιπη Κρήτη. Καθώς οι Γερμανοί περνούσαν από το Πέραμα, μια ομάδα Ανωγειανών στρατιωτών και πολιτών τους χτύπησε στη θέση Μπραχίμο αλλά υποχώρησε προς το Χουμέρι έχοντας τραυματίες. Οι Άγγλοι και οι σύμμαχοί τους έφυγαν προς την Αίγυπτο μαζί με την ελληνική κυβέρνηση, ενώ πολλοί Άγγλοι στρατιώτες πιάστηκαν αιχμάλωτοι και άλλοι κρύβονταν στα βουνά με τη βοήθεια του ντόπιου πληθυσμού. Έτσι άρχισε η ξενική κατοχή και στην τελευταία γωνιά της ελληνικής γης.

Περίοδος Κατοχής – Το Παγκρήτιο

Αντιστασιακό Μέτωπο

Δακανάλης Γιάννης

ΟΙ εξόριστοι Κρήτες κομμουνιστές που πολέμησαν στην περιοχή του Ηρακλείου υποχώρησαν στην Φορτέτσα στο σπίτι του Τριανταφύλλου και από εκεί διασκορπίστηκαν προς τους νομούς τους με σκοπό να αποκαταστήσουν επαφή με παλιούς συναγωνιστές και να οργανώσουν το κίνημα αντίστασης εναντίον των Γερμανών. Στην οργάνωση τους έδωσαν το όνομα Παγκρήτιο Αντιστασιακό Μέτωπο. Στις αρχές Ιουνίου 1941 δραπέτευσε από τη Γαύδο και άλλη μια ομάδα κομμουνιστών κρατουμένων αποτελούμενη από τους Δημήτρη Βλαντά (από το Μάραθος), Λεωνίδα Στρίγκο, Μάρκο Βαφειάδη, Μιχάλη Κλιάνη, Γιώργο Κοντοκώστα, Γιάννη Λαθουρά – όλοι τους στελέχη του ΚΚΕ – και άλλους, η οποία χωρίστηκε σε υποομάδες και έδωσαν ραντεβού μετά από ένα μήνα στο Μάραθος προκειμένου να αποφύγουν τη σύλληψη και να προωθήσουν την ανασυγκρότηση κομματικής οργάνωσης.

Αυτοί ήρθαν σε επαφή με τους πρώτους δραπέτες της Φολεγάνδρου και με όσους αριστερούς κυκλοφορούσαν ελεύθεροι στην Κρήτη και στις αρχές Ιουλίου πραγματοποίησαν μια μυστική παγκρήτια σύσκεψη στο Μάραθος, όπου αποφασίστηκε να οργανώσουν το Παγκρήτιο Αντιστασιακό Μέτωπο (ΠΑΜ) με στόχο να αγκαλιάσει η αντιστασιακή αυτή οργάνωση όλους τους Κρήτες ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων. Για την καλύτερη διεύθυνση του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα ορίστηκαν επικεφαλής κατά νομούς. Στο Ρέθυμνο καθοδηγητικά καθήκοντα ανέλαβαν οι Μιχάλης Κλιάνης, Σωκράτης Καλλέργης, Γιάννης Σιμιτζής και ο Γιάννης Μαθιουδάκης, καθηγητής από το Κοξαρέ. Στο Ηράκλειο ανέλαβαν οι Μιχάλης Βιτσαξάκης, Νίκος Μανουσάκης, Γιάννης Τριανταφύλλου, Γιώργος Κοντοκώστας και Γιάννης Λαθουράς. Στην επαρχία Μαλεβιζίου από το Σεπτέμβριο του 1941 ανέλαβε το έργο της καθοδήγησης ο δικηγόρος Νίκος Καφατσής, ο οποίος αποσπάστηκε από τα Ανώγεια και λίγο αργότερα (Γενάρης 1942) προστέθηκε ως στέλεχος ο φοιτητής της νομικής Γιάννης Δακανάλης.

Ο Μιλτιάδης Πορφυρογένης έμεινε για λίγο στο Μεραμπέλο και στη συνέχεια πήγε στην Αθήνα για να εκπροσωπήσει το ΚΚΕ στη σύσκεψη των αριστερών κομμάτων που ίδρυσαν το ΕΑΜ στις 27 Σεπτεμβρίου 1941. Ύστερα από λίγους μήνες, το Γενάρη του 1942, επέστρεψε στα Χανιά φέρνοντας μαζί του πέντε αντίτυπα της μπροσούρας του Δημήτρη Γληνού Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ και περνώντας από τα Ανώγεια άφησε στην τοπική κομματική οργάνωση ένα αντίτυπο για την καλύτερη προπαγάνδιση του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα.

Αμέσως μετά τη συνάντηση στο Μάραθος ο Μιχάλης Βιτσαξάκης έφτασε στα Ανώγεια μέσω Γωνιών για να υλοποιήσει τις αποφάσεις της μυστικής σύσκεψης. Όμως στα Ανώγεια ήδη από τον Ιούνιο υπήρχε ευνοϊκό έδαφος για την οργάνωση και τη συνέχιση του αντιστασιακού αγώνα. Συγκεκριμένα μετά τη συμπλοκή στο Μπραχίμο ο παλιός κομμουνιστής Κώστας Πατραμάνης έφυγε για το Ρέθυμνο προκειμένου να συνδεθεί με άλλους κομμουνιστές, μέλη αντιμεταξικών ομάδων, με τους οποίους γνωριζόταν από παλιά. Αρχές Ιουνίου 1941 στην περιοχή «Σκλάβου Κούμος», έξω από το χωριό μαζεύτηκαν οι Σωμαρονικόλας, Κώστας Κακουδάκης, Πασπαρογιώργης, Γιώργης Μανουράς (Ζωνογιώργης) και Περβολογιώργης και εκεί ο Κακουδάκης τους πρότεινε να οργανωθούν σύμφωνα με το παλιό τριαδικό σύστημα οργάνωσης της παρανομίας του ΚΚΕ, να δημιουργήσει ο καθένας τους τη δική του τριάδα, να προσέχουν ώστε να μη γίνουν αντιληπτοί από τις αρχές και να μην αφήσουν τους Γερμανούς και τους συνεργάτες τους να παρέμβουν στο χωριό.

Η συνάντηση Κομμουνιστών

και Βενιζελικών στού «Ζωνού το Μύλο»

Ο Ζωνογιώργης

Το δεύτερο δεκαήμερο του Ιουνίου έγινε μια ακόμα συνάντηση στη Δεξαμενή όπου συζητήθηκε ότι πρέπει να μην υπακούσουν στις γερμανικές υποδείξεις και να βοηθήσουν στην περισυλλογή και φυγάδευση Άγγλων, Νεοζηλανδών και Αυστραλών που είχαν παραμείνει στο νησί. Αυτή η συνάντηση είχε ευρύτερο και μαζικότερο χαρακτήρα και όπως μαρτυρεί ο Κώστας Πατραμάνης συμμετείχαν δεκαοκτώ αριστεροί της περιοχής οι οποίοι ήταν οι παρακάτω: ο Κώστας Πατραμάνης, ο Μπαχρόκωστας, ο Σωμαρονικόλας, ο Ζωνογιώργης, ο Πέτρος Πασπαράκης, ο Μανόλης Βλατάς (Καραντινομανόλης), ο Μανόλης Αεράκης (Μυρομανόλης), ο Νικόλας Αεράκης (Κατερινονικόλας), ο Κώστας Καφατσής, ο Πετρόκωστας, ο Παντελογιάννης, ο Γιώργης Ξημέρης, ο Λοντρόκωστας, ο Νίκος Κοντόκαλος, ο Αντώνης Κοντόκαλος, ο Σμαηλομανόλης, ο Περβολογιώργης και ο Κώστας Κακουδάκης. Τέτοιες συναντήσεις γίνονταν σε τακτά χρονικά διαστήματα και ανά περιοχές του χωριού με αντικείμενο το πώς θα συνεχιζόταν ο αγώνας. Την ηγεσία της οργάνωσης του ΚΚΕ στα Ανώγεια τότε είχαν αναλάβει ο Πατραμάνης, ο Σωμαρονικόλας και ο Κώστας Κακουδάκης. Ο Πατραμάνης είχε επιφορτιστεί το καθήκον της σύνδεσης της οργάνωσης με τους συναγωνιστές του Ρεθύμνου και του Ηρακλείου και έτσι όταν έφτασε ο Μιχάλης Βιτσαξάκης στα Ανώγεια βρήκε ήδη έτοιμο έναν οργανωτικό πυρήνα όπως και προετοιμασμένο το έδαφος για να προωθηθούν οι αποφάσεις που είχαν παρθεί από τη σύσκεψη στο Μάραθος. Ο Βιτσαξάκης ζήτησε να έρθει σε επαφή με πολιτικούς παράγοντες και άλλων κομμάτων, γι' αυτό ο Ζωνογιώργης κανόνισε μια συνάντηση στου «Ζωνού το Μύλο» για την 5η-6η Ιουλίου 1941. Εκεί συναντήθηκαν από πλευράς ΚΚΕ ο Βιτσαξάκης και ο Ζωνογιώργης με τους Στεφανογιάννη, Γιάννη Δραμουντάνη, Νίκο Σταυρακάκη (Αεροπόρος) και τον Παπα-Γιάννη Σκουλά. Οι τελευταίοι ήταν δυναμικοί παράγοντες της κοινωνίας των Ανωγείων και του βενιζελικού κόμματος, είχαν πολεμήσει στη μάχη της Κρήτης και ήθελαν και αυτοί να συνεχιστεί με κάποιο τρόπο η αντίσταση. Ο Βιτσαξάκης ανέλυσε σε αυτούς το σκεπτικό του ΠΑΜ για τη συνέχιση του αγώνα, αυτοί συμφώνησαν και ο Αεροπόρος έγραψε το πρακτικό της απόφασης την οποία όλοι συνυπέγραψαν. Σύμφωνα με αυτήν οριζόταν αφενός να αναλάβει ο Στεφανογιάννης την αρχηγία της αντιστασιακής οργάνωσης και αφετέρου να απευθυνθούν και στους τοπικούς παράγοντες του Λαϊκού Κόμματος, τους γιατρούς Κώστα Κουνάλη και Μανούσο Νικόλαο, τον Κώστα Κεφαλογιάννη ή Τσουρόκωστα και τον Σμπωκόγιαννη. Επίσης έγινε πρόταση και στους βενιζελικούς Χριστόδουλο Σμπώκο, Χριστομιχάλη Ξυλούρη και Βασίλη Καλλέργη να προσχωρήσουν στην οργάνωση και να μυήσουν μυστικά όσους περισσότερους συντοπίτες τους μπορούσαν, όπως και έγινε. Ενδιαφέρον είναι και το ότι διερευνήθηκε η δυνατότητα από τότε να αποσταλεί ένοπλη αντιστασιακή ομάδα στον Ψηλορείτη.

Τα αποτελέσματα αυτής της συνάντησης μεταφέρθηκαν από τον Βιτσαξάκη στο Ηράκλειο στον Μανόλη Μπαντουβά ο οποίος σε λίγες μέρες με σύνδεσμο το Νικόλαο Σαμαρείτη ζήτησε συνάντηση με τον Στεφανογιάννη, η οποία και τελικά έγινε στον Άγιο Σύλλα. Ο Σαμαρείτης έχοντας οδηγό μέχρι τους Αρμένους έφτασε στα Χανιά για να συναντήσει τον στρατηγό Μάντακα και να προωθηθεί η κοινή αντιστασιακή δράση. Δουλειά της κοινής οργάνωσης θα ήταν η μύηση νέων μελών και η περισυλλογή και υπόθαλψη Ελλήνων στρατιωτών, Ευέλπιδων και Συμμάχων που κρύβονταν για να μη συλληφθούν αιχμάλωτοι από τους Γερμανούς. Αυτούς , όταν συγκεντρώνονταν ανά 3 ή 5 άτομα, τους έπαιρνε ο Γιάννης Μανουράς του Ψαρόσταυρου και τους προωθούσε στα νότια παράλια της Κρήτης από όπου φυγαδεύονταν με υποβρύχια στη Μέση

Ανατολή. Ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα: ένας Εγγλέζος παραδόθηκε για περίθαλψη από τον Παπά Γιάννη Σκουλά στα Σίσαρχα στον μαθητή Γυμνασίου Γιώργη Κλάδο και στον επίσης νεολαίο ξάδερφο του Γιώργη Κλάδο του Ζαχαρία τον Αύγουστο του 1941. Στα Σίσαρχα οι οικογένειες του Ζαχαρία Κλάδου, των Χαρωνίτηδων, των Ηλιάκηδων και του Μανουρά Βασίλη (Κασαποβασίλη), καθόλη την διάρκεια της Κατοχής έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στη διατροφή και στη περίθαλψη των καταδιωκόμενων στρατιωτών από τους Γερμανούς.

Άλλο παράδειγμα είναι η προώθηση στα Ανώγεια και από εκεί στην Αίγυπτο (Σεπτέμβριος '41) δύο Ευέλπιδων που είχαν πολεμήσει στη Μάχη της Κρήτης και που είχαν κρυφτεί στο σπίτι στα Μυριοκέφαλα της εκεί διορισμένης δασκάλας Βαγγέλας Κλάδου. Όπως γύρναγε ο Στεφανογιάννης από την συνάντηση του με τον Μπαντουβά έφερε μαζί του τον τραυματισμένο γιο του, Γιώργο ο οποίος φιλοξενήθηκε στο σπίτι του Ζωναντρέα. Προκειμένου να μπορεί ελεύθερα να κυκλοφορεί στο χωριό και στα καφενεία η οικογένεια που τον έκρυβε είχε διαδώσει ότι ήταν φίλος του Ζωνοχαραλάμπη ο οποίος ήταν έμπορος και είχε συχνές επαφές με τους Ηρακλειώτες.

Στο «Ανωγειανό Αόρι» τότε είχε φιλοξενηθεί και ο «Σατανάς» μέχρι που έφυγε για την Αίγυπτο για να μεταφέρει στην εξόριστη ελληνική κυβέρνηση και στο Συμμαχικό Στρατηγείο την κατάσταση που υπήρχε, όπως και τις δυνατότητες ανάπτυξης αντι-στασιακών ομάδων που θα είχαν την υποστήριξη Άγγλων εκπροσώπων του μεσανατολικού Στρατηγείου. Υπήρξαν και ανάλογα ακόμη παραδείγματα περίθαλψης Ελλήνων και Συμμάχων στρατιωτικών που κρύβονταν από τους κατακτητές με τη συνδρομή των κατοίκων της περιοχής.

Στις 15 Αυγούστου 1941 συναντήθηκαν στου «Θοδωρή το Αλώνι» μια μεγάλη ομάδα αριστερών από τα Ανώγεια με τους εκπροσώπους του ΠΑΜ Ρεθύμνου Μιχάλη Κλιάνη και Σωκράτη Καλλέργη. Ο Κλιάνης παρουσίασε το στόχο του ΠΑΜ για ένωση όλων των πατριωτικών δυνάμεων ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης με αντικειμενικό σκοπό το διώξιμο των Γερμανών. Ήδη στο Ρέθυμνο είχε συγκροτηθεί η αχτιδική επιτροπή του ΚΚΕ με πρώτο γραμματέα τον ίδιο τον Μιχάλη Κλιάνη, δεύτερο γραμματέα τον Σωκράτη Καλλέργη και μέλη τους Μήτσο Χαλκιαδάκη, Γιάννη Μαθιουδάκη, τον γεωπόνο Μιχάλη Καμάρη και τον Πορτάλιο. Στην πλατιά αχτιδική συνέλευση συμμε-τείχαν ο Κώστας Ξεξάκης και ο Κώστας Πατραμάνης που είχε επιφορτιστεί με την καθοδήγηση των υποαχτιδικών επιτροπών Μυλοποτάμου, του Πάνω Μυλοποτάμου με έδρα τα Ανώγεια και του Κάτω με έδρα το Πέραμα.

Τον Σεπτέμβριο του 1941 η οργάνωση Ηρακλείου ζήτησε να μεταβούν στελέχη από τα Ανώγεια στην έδρα της για να την βοηθήσουν στην μαζική της ανάπτυξη και έτσι στάλθηκαν ο Νίκος Καφατσής σαν υπεύθυνος Μαλεβυζίου και αργότερα, τον Γενάρη του 1942, ο Γιάννης Δακανάλης σαν υπεύθυνος στο Μελεβύζι -Μονοφάτσι. Ένα από τα βασικά προβλήματα της κομματικής οργάνωσης Ανωγείων ήταν αυτό της ενημέρωσης και της προπαγάνδας, ζήτημα το οποίο λύθηκε σχετικά γρήγορα με την προμήθεια ραδιόφωνου μέσω του οποίου άκουγαν Μόσχα, Λονδίνο και Κάϊρο και με την απόκτηση κυρόχαρτου και χημικής μελάνης με τα οποία τύπωναν δελτία ενημέρωσης και προκηρύξεις για τη διαφώτιση των μελών της οργάνωσης αλλά και όλου του πληθυσμού της περιοχής. Το πρώτο διάστημα ο Γιάννης Δακανάλης είχε αναλάβει αυτή την δουλειά και στη συνέχεια αντικαταστάθηκε σε αυτό το πόστο από τον Πατραμάνη και τους Κλαδογιώργηδες.

Ο ρόλος του «Σατανά»

και η ενωτική στάση του Στεφανογιάννη

Ο Γιώργης Κλάδος του Ιωάννη

Με τον γυρισμό του «Σατανά» από την Μέση Ανατολή (Δεκέμβριος 1941) έγιναν απόπειρες για να σπάσει η συνεργασία βενιζελικών και αριστερών αντιστασιακών ομάδων. Στα Ανώγεια η τοπική κομματική οργάνωση του ΚΚΕ είχε ήδη έναν εκπρόσωπο στην ομάδα του Γιώργη Μανουρά (Ζωνογιώργη) και για χάρη της ενότητας δεν προώθησε στις διαπραγματεύσεις κάποιο άλλο μέλος της. Ο «Σατανάς», Αντώνης Γρηγοράκης, ήρθε στα Ανώγεια στο σπίτι του Θανάση Σκουλά και εκεί πραγματοποιήθηκε μια σύσκεψη βενιζελικών πολιτικών παραγόντων με σκοπό την υπονόμευση της συνεργασίας με τους κομμουνιστές. Όμως η οργάνωση στα Ανώγεια προχώρησε ενωμένη με τη βοήθεια του Στεφανογιάννη και του πολιτευτή Ασκούτση αποφεύχθηκε η διάσπαση. Στις 16 Γενάρη του 1942 έγινε μια ανοιχτή σύσκεψη στο σπίτι του Στεφανογιάννη όπου συμμετείχαν παράγοντες απ' όλα τα κόμματα και η ομάδα του ανωγειανού ΠΑΜ διευρύνθηκε, προχώρησε σε καθορισμό των αρμοδιοτήτων και έτσι προσχώρησε στις γραμμές του ΕΑΜ, όταν ιδρύθηκε.

Τον Απρίλιο του 1942 όταν ο Μιλτιάδης Πορφυρογένης είχε γυρίσει στην Κρήτη έγινε μια Παγκρήτια Σύσκεψη στην «Κορακόπετρα», περιοχή στο Ανωγειανό Αόρι όπου έλαβαν μέρος και οι υπόλοιπες αντιστασιακές ομάδες (Μπαντουβάς -Πετρακογιώργης Ανωγείων κ.α. ) και οι οποίες αποφάσισαν να μπούνε στο ΕΑΜ. Ύστερα από αυτή την συνάντηση ανασυγκροτήθηκε η ΕΑΜική οργάνωση των Ανωγείων και ορίστηκε υπεύθυνη για όλο τον Πάνω Μυλοπόταμο και το δυτικό Μαλεβίζι.

Ο Γιώργης Κλάδος του Ζαχαρία

Στις 25 Γενάρη 1942 έγινε η πρώτη επίσκεψη των Γερμανών στα Ανώγεια καθώς είχαν πληροφορίες για αντιστασιακές κινήσεις και μάλιστα συνέλαβαν ορισμένα στελέχη της ΕΑΜικής οργάνωσης και κάποιους κατοίκους του χωριού, όμως οι συλληφθέντες μετά από δύο μήνες αφέθησαν ελεύθεροι λόγω του ότι κατά τη διάρκεια της Μάχης της Κρήτης είχαν καταρριφθεί δύο γερμανικά αεροπλάνα μαζί με τους πιλότους τους στη περιοχή προς τις Σίσες και οι Ανωγειανοί τους περισυνέλεξαν και τους παρέδωσαν στις κατοχικές αρχές μετά το τέλος των μαχών. Τον Μάρτιο του 1942 η ανωγειανή ομάδα ίδρυσε δίκτυο πληροφοριών στο Ηράκλειο με επικεφαλής το γιατρό Νικόλαο Νταγιαντά.

Τον Ιούνιο του 1942 μετά την εκτέλεση στο Ηράκλειο κάποιων προδοτών και συνεργατών των Γερμανών από πατριώτες οι Γερμανοί για αντίποινα σκότωσαν 12 άτομα, ενώ λίγο αργότερα μέσα στον ίδιο μήνα εκτελέστηκαν από τους κατακτητές άλλα 50 άτομα ως συλλογική τιμωρία για σαμποτάζ που έγινε από ομάδα κομάντος στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου (συνολικά 62 μάρτυρες του αγώνα μεταξύ των οποίων και τον Ανωγειανό γιο του Θανάση Σκουλά, δικηγόρο Γιώργη Σκουλά).

Το πρακτικό…

Τον Οκτώβριο του 1942 οι Γερμανοί θα επιχειρήσουν μια νέα κίνηση εκφοβισμού και τρομοκράτησης των Ανωγειανών: έκαναν αιφνιδιαστική εμφάνιση στα Ανώγεια, πραγματοποίησαν ελέγχους στα σπίτια, άρπαξαν ό,τι πολύτιμο υπήρχε (λάδι-τυρί-πατάτες –ζώα) και τα μετέφεραν στο Ηράκλειο. Παρόλα αυτά οι Γερμανοί δεν μπόρεσαν να επιβάλλουν στα Ανώγεια περισσότερα μέτρα πειθαναγκασμού, όπως την αναγκαστική επίταξη αμάχου πληθυσμού για αγγαρείες. Ενώ αρχικά είχαν ορίσει να παρουσιαστούν 500 Ανωγειανοί για να εργαστούν υποχρεωτικά και για λογαριασμό των αρχών Κατοχής στο αεροδρόμιο του Τυμπακίου, στη συνέχεια λόγω της μη προσέλευσης περιόρισαν τον αριθμό στους 250 χωρίς πάλι να προσέλθει κανένας.

Μέσα σε αυτό το κλίμα ετοιμότητας, οργανωτικής ανάπτυξης της αντίστασης και πατριωτικής θυσίας έγινε το Νοέμβριο του 1942 νέα σύσκεψη της διοικούσας επιτροπής της ενιαίας πλέον αντιστασιακής οργάνωσης Ανωγείων στην οποία έλαβαν μέρος 100 άτομα. Συντάχθηκε πρακτικό της σύσκεψης το οποίο υπογράφηκε από τον Στεφανογιάννη (πρόεδρος), το Νικόλαο Σταυρακάκη, τον Αθανάσιο Σκουλά, το Χριστομιχάλη, το Χριστόδουλο Σμπώκο, τον Κωνσταντίνο Κουνάλη, το Νικόλα Μανούσο, τον Παπαγιάννη Σκουλά, τον Στεφανογιώργη και από τους Βασίλη Καλλέργη, Γαρτζόλη, Δημήτριο Κίπη (διοικητής της Χωροφυλακής), Ιωάννη Χαιρέτη(Γρηγορογιάννη) και Τσουροκώστα. Οι εκπρόσωποι του ΚΚΕ που υπέγραψαν το πρακτικό αυτό ήταν οι Κώστας Πατραμάνης, Ζωνογιώργης και Γιώργης Κλάδος. Τα θέματα της σύσκεψης ήταν η επίσημη ένταξη της οργάνωσης στο ΕΑΜ, η μετονομασία της σε επαρχιακή επιτροπή ΕΑΜ Πάνω Μυλοποτάμου και δυτικού Μαλεβυζίου, ο καθορισμός νέων αρμοδιοτήτων των στελεχών, η κάλυψη με νέες οργανωμένες δυνάμεις όλης της περιοχής ευθύνης και τέλος η εκπροσώπηση της οργάνωσης στη νομαρχιακή επιτροπή ΕΑΜ Ρεθύμνου και Ηρακλείου από τους γιατρούς Νικήστρατο Βογιατζή και Νικόλαο Ιωάννου Νταγιαντά αντίστοιχα.

Τα «διπλά παιγνίδια»

των Εγγλέζων

Κώστας Νταγιαντάς

Ετσι βλέπουμε πως το χειμώνα του 1942 είχε επιτευχθεί η εθνική ενότητα των αντιστασιακών οργανώσεων του νησιού πέρα από ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές, αλλά κάτι τέτοιο ακύρωνε τις στρατηγικές επιδιώξεις των Άγγλων οι οποίοι ήθελαν να προσδώσουν στο εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα μια επιφανειακή χροιά εθνικής αντί-στασης, παρακάμπτοντας τα βαθύτερα πολιτικά αιτήματα κατά του φασισμού και του αστικού πολιτικού κόσμου που αποτελούσαν και το βασικό άξονα της συγκρότησης και της δράση του ΕΑΜ εκτός από την απελευθέρωση της πατρίδας από τους φασίστες κατακτητές. Μέσα σε αυτό το πολιτικό πλαίσιο οι Άγγλοι εκπρόσωποι του συμμαχικού Στρατηγείου έπαιζαν «διπλά παιχνίδια» και ορισμένοι από αυτούς ενώ τυπικά συνηγορούσαν υπέρ της ενότητας, ουσιαστικά και υπογείως καλλιεργούσαν υπονόμευαν την κοινή δράση μεταξύ αριστερών και μη αριστερών αντιστασιακών με αποτέλεσμα να υπάρξει διάσπαση του αρχικά ενιαίου ΕΑΜ Ηρακλείου στη διάρκεια του Γενάρη του 1943, οπότε και αποχώρησαν από τις γραμμές του ΕΑΜ τα μη κομμουνιστικά μέλη δημιουργώντας την ΕΟΚ. Αντίστοιχες εξελίξεις σημειώθηκαν στο Ρέθυμνο και στα Ανώγεια: τον Μάιο του 1943 στα Ανώγεια συνήλθε συγκέντρωση της διοικούσας επιτροπής ΕΑΜ Άνω Μυλοποτάμου στο σπίτι του γιατρού Νικολάου Μανούσου, όπου με παρουσία του Νικήστρατου Βογιατζή αποφασίστηκε η αποχώρηση από το ΕΑΜ όλων των μελών της επιτροπής, εκτός από τον εκπρόσωπο του ΚΚΕ Ζωνογιώργη , και η προσχώρηση τους στην ΕΟΚ. Παρά το γεγονός της οργανωτικής διάσπασης ο εκπρόσωπος της Αριστεράς πρότεινε να υπάρξει συνεργασία μεταξύ των δύο πλέον οργανώσεων, του ΕΑΜ και της ΕΟΚ, πρόταση που έγινε από όλους αποδεκτή έτσι ώστε η συνεργασία να λειτουργήσει ομαλά σε γενικές γραμμές μέχρι που σκοτώθηκε ο Στεφανογιάννης τον Φεβρουάριο του 1944.

Αυτές οι πολιτικές εξελίξεις ανάγκασαν την οργάνωση του ΕΑΜ Ανωγείων να ανασυγκροτηθεί σε νέα βάση, να εντείνει τη δράση της και να αυξήσει τον αριθμό των μελών της ούτως ώστε να καταστεί περισσότερο αποτελεσματική. Βήματα προς αυτή την κατεύθυνση ήταν η δημιουργία του εφεδρικού ΕΛΑΣ (Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός) Ανωγείων, η συγκρότηση της νεολαίας του ΕΑΜ, της γνωστής ΕΠΟΝ (Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων), η οργάνωση της «Εθνικής Αλληλεγγύης», δηλαδή ενός είδους ΕΑΜικού Ερυθρού Σταυρού, της «Επιμελητείας του Αντάρτη» για την κάλυψη των υλικών αναγκών του ένοπλου αγώνα, και η ίδρυση γυναικείου τμήματος για όλη την περιοχή. Γενικός υπεύθυνος για την οργάνωση ΕΑΜ Ανωγείων ανέλαβε ο Κώστας Πατραμάνης, υπεύθυνος της «Εθνικής Αλληλεγγύης»-«Επιμελητείας του Αντάρτη» ο Ζωνογιώργης και της ΕΠΟΝ Ανωγείων ο Γιώργης Κλάδος. Ορισμένα άλλα στελέχη του ΕΑΜ ήταν ο Καραντινομανόλης (για τον εφεδρικό ΕΛΑΣ) και ο Γύπαρης Μανουράς (για το τμήμα Λαϊκής Δικαιοσύνης και Αυτοδιοίκησης), ενώ στελέχη της οργάνωσης στον Πάνω Μυλοπόταμο ορίστηκαν οι παρακάτω: ο Νίκος Περάκης από το Αϊδονοχώρι, ο Μανόλης Κακουδάκης, ο Πασπαρογιώργης, ο Περβολιός, ο Σμαηλομανόλης, ο Μυρομανούσος Λαμπρινόκωστας. Επικεφαλής του γυναικείου τμήματος τέθηκαν η Ελένη Κλάδου και η δασκάλα Βαγγέλα Κλάδου που δρούσε στο Μυλοπόταμο και στο Ρέθυμνο.

1943 - Οι Γερμανοί καίνε τα σπίτια οχτώ Ανωγειανών...

Το καλοκαίρι του 1943 και τους αμέσως επόμενους μήνες η επιρροή του ΕΑΜ αναπτύσσεται και εδραιώνεται κυρίως στις γειτονιές του Αϊ- Γιώργη, της Μεσοχωριάς, της Καβαλαριάς των Ανωγείων και στα γύρω χωριά Σίσαρχα, Καμαριώτη με τα Μετόχια του, Μάραθος, Γωνιές, Ασυρρώττους (σημερινό Κρυονέρι), Μελιδόνι, Μπαλί, Χουμέρι, Μαργαρίτες και Πέραμα.

Κατά τον Μάιο και Σεπτέμβριο 1943 οι Γερμανοί έκαναν εκκαθαριστικές εξορμήσεις στην περιοχή του Ψηλορείτη και των Ανωγείων, καθώς είχαν ανακηρύξει τα μέρη πάνω από την κορυφή των Πλαγιών «απαγορευμένη ζώνη», συλλαμβάνοντας ή εκτελώντας όσους κατοίκους συναντούσαν εκεί, λεηλατώντας το χωριό, αρπάζοντας χιλιάδες αιγοπρόβατα, ενώ στο τέλος οδήγησαν τους αιχμαλώτους στις φυλακές της Αγυιάς, για να τους μεταφέρουν κατόπιν με πλοίο στη Γερμανία, που βυθίστηκε παίρνοντας στο χαμό του και πολλούς από τους συλληφθέντες. Τότε έγινε και το περιστατικό της απόδρασης του Θοδωροβασίλη με τον Σμπωκόγιαννη από το αυτοκίνητο που τους μετέφερε στη Γρηγοριά, έξω από τη Μεσσαριά και το περιστατικό από τον Κουνάλη Γιώργη (Σταυρουλογιώργη) που πήρε τα πρόβατα του και άλλων Ανωγειανών τη νύχτα από τους Γερμανούς, ενώ τα φύλαγαν. Ακόμη αυτή την περίοδο οι Γερμανοί για να συνετίσουν τους Ανωγειανούς που αρνούνταν να δουλέψουν σε αγγαρείες έκαψαν επιλεκτικά 8 σπίτια στα Ανώγεια, ανάμεσα στα οποία ήταν και αυτά του Μπαντελογιώργη και του Κοντοκαλόκωστα. Το ΕΑΜ για να αναπτερώσει το ηθικό των κατοίκων αποφάσισε να αποκατασταθούν οι ζημιές που είχαν υποστεί τα σπίτια όσο γινόταν δυνατό και για τούτο τον λόγο επιστράτευσε όλους τους μάστορες της περιοχής οι οποίοι ξαναέκτισαν τις κατοικίες αξιοποιώντας την εθελοντική εργασία των κατοίκων. Στην διάρκεια αυτών των εργασιών ο γερο-Πατραμάνης, πατέρας του Κώστα του στελέχους του ΕΑΜ, έπεσε από μια σκαλωσιά, σκοτώθηκε και κηδεύτηκε ενόσω ο γιος του έλειπε σε περιοδεία στον Κάτω Μυλοπόταμο για τις ανάγκες του Αγώνα.

Πρόεδρος της κοινότητας ήταν τότε ο Ιωάννης Σμπώκος (Μπατζογιάννης) ο οποίος διατάχθηκε από τους Γερμανούς να συγκεντρώσει σπόρους και αποθέματα δημητριακών (σιτηρά-κριθάρι) για λογαριασμό των αρχών κατοχής. Το ΕΑΜ με παρέμβαση του δεν επέτρεψε την αποστολή των δημητριακών στις γερμανικές αποθήκες και στη συνέχεια μέλη του ΕΑΜ με διατακτικό έγγραφο που προμηθεύτηκαν από τον πρόεδρο της κοινότητας και τον διοικητή της τοπικής χωροφυλακής, όπως και προβάλλοντας το επιχείρημα ότι ο λαός πεινούσε, κατόρθωσαν να αποσπάσουν από τη Νομαρχία Ρεθύμνης και από τις αρχές κατοχής την έγκριση να διανεμηθούν τα δημητριακά στον λαό των Ανωγείων που λιμοκτονούσε.

Ο ΕΛΑΣ Ψηλορείτη

με καπετάνιο το Γιάννη Ποδιά

Τον Σεπτέμβριο του 1943 η νομαρχιακή επιτροπή Ηρακλείου του ΕΑΜ αποφάσισε τη δημιουργία ένοπλου αντάρτικου τμήματος του ΕΛΑΣ στον Ψηλορείτη, το οποίο επέλεξε ως λημέρι του την περιοχή «Τσουνιά» των Ανωγείων. Το αρχηγείο του εγκαταστάθηκε σε ένα μητάτο των Σκανδάληδων και καπετάνιος του ορίστηκε ο Γιάννης Ποδιάς. Κάποιες ομάδες του ΕΛΑΣ υπήρχαν βέβαια και από πριν και μάλιστα είχαν ξεφύγει από εκκαθαριστικό κλοιό των Γερμανών στον Ψηλορείτη στις 17 Αυγούστου 1943. Επίσης είχε προηγηθεί η δημιουργία του ΕΛΑΣ Ρεθύμνης με καπετάνιο τον Λεμονιά και στρατιωτικό διοικητή τον Τρουλινό και το λημέρι αυτών των ανταρτών βρισκόταν στις Αραβάνες. Για την τροφοδοσία και στελέχωση αυτών των ένοπλων τμημάτων υπήρξε καθοριστική η βοήθεια της οργάνωσης ΕΑΜ Ανωγείων με τα τμήματά της που αναφέρθηκαν παραπάνω.

Το φθινόπωρο του 1943 η αχτιδική επιτροπή ΕΑΜ Πάνω Μυλοποτάμου ανασυγκροτήθηκε και υπεύθυνες θέσεις ανέλαβαν για το ΕΑΜ Ανωγείων ο Γιώργης Κλάδος του Ιωάννη, για την ΕΠΟΝ ο Κλαδογιώργης του Ζαχαρία, για την «Επιμελητεία του Αντάρτη-Εθνική Αλληλεγγύη» ο Ζωνογιώργης, για το γυναικείο τμήμα σε όλο το νομό Ρεθύμνης η Βαγγέλα Κλάδου και για τη στρατολογία και την καθοδήγηση του μόνιμου και του εφεδρικού ΕΛΑΣ ο Κώστας Πατραμάνης. Από τους πρώτους Ανωγειανούς αντάρτες που προωθήθηκαν στο μόνιμο ΕΛΑΣ Ρεθύμνου και στη συνέχεια στο ΕΛΑΣί-τικο τμήμα του Ποδιά υπήρξαν οι Κώστας Νταγιαντάς (Λαμπρινόκωστας), Μανόλης Αεράκης, Δημοσθένης Πασπαράκης και ο Κώστας Πατραμάνης.

Το Δεκέμβρη του 1943 έπεσε πολύ χιόνι στον Ψηλορείτη και τα μέλη του ΕΑΜ κατέβαλαν μεγάλη προσπάθεια και πολύ κόπο μέχρι να βρουν τους αντάρτες του Ποδιά και μια ομάδα ΕΛΑΣιτών του Ρεθύμνου, τους οποίους και μετέφεραν για προστασία και ανεφοδιασμό στα Ανώγεια διασπείροντας τους για λόγους ασφαλείας σε διάφορα σπίτια : στου Βασιλείου Σκουλά, όπου η οικογένεια Κλάδου επιφορτίστηκε με τη φροντίδα τους, στου Γύπαρη, στου Ζων�

Περισσότερα... »
11:32
ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΚΛΑΔΟ
» Το μεγάλο μας τσίρκο

Aφιέρωμα
ΓΙΩΡΓΗΣ ΚΛΑΔΟΣ: Ο πρωτοπόρος δήμαρχος, ο άνθρωπος,
ο αγωνιστής

Του Νίκου Πετράκη*

Η Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης τίμησε το Φεβρουάριο του 2005 μια διακεκριμένη προσωπικότητα του νησιού μας, τον σεμνό αγωνιστή, τον πρωτοπόρο δήμαρχο και τον ανήσυχο, ενεργό, προοδευτικό πολίτη, τον άξιο Κρητικό Γιώργη Κλάδο.
Ο Γιώργης Κλάδος έλαβε μέρος και πρωτοστάτησε σε όλους τους εθνικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες του τόπου, τα τελευταία 65 χρόνια, συμμετείχε και πρωταγωνίστησε στους αγώνες για αποκέντρωση και αυτοδιοίκηση, για περιφερειακή και τοπική ανάπτυξη, άνοιξε νέους δρόμους στους χώρους αυτούς και στήριξε και πλούτισε με τις ιδέες και τη δράση του κάθε προοδευτική προσπάθεια και κίνηση στον τόπο μας και τη χώρα. Υπήρξε και είναι πάντα μια όρθια, άγρυπνη, φωτεινή συνείδηση του καιρού και του τόπου μας.
Υπήρξε και είναι πάντα ένα ανοιχτό, οξύ, ανήσυχο και δημιουργικό πνεύμα. Υπήρξε και είναι πάντα ένας δάσκαλος: ιδεών, δράσης και ήθους. Ας δούμε τώρα λίγα βασικά στοιχεία από τη ζωή και το έργο του Γιώργη Κλάδου.
ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ
Ο Γιώργης Κλάδος γεννήθηκε στα Ανώγεια, στον Ψηλορείτη, το μυθικό αυτό τόπο της Κρήτης το 1923. Γιός του Γιάννη Κλάδου, «Τριατατικού» υπαλλήλου 16χρονου εθελοντή των Βαλκανικών πολέμων και αργότερα αγωνιστή της Μάχης της Κρήτης και της Ειρήνης Σκουλά , της γνωστής ιστορικής οικογένειας των Ανωγείων.
Βαφτίζεται έτσι από μικρός στο αγωνιστικό πνεύμα, τις παραδόσεις και τις αρχές της παλιάς, παραδοσιακής οικογένειας και κοινωνίας της Κρήτης.
Πήγε στο δημοτικό σχολείο των Ανωγείων, φοίτησε στο Γυμνάσιο της Πόμπιας και τέλειωσε το Γυμνάσιο του Ρεθύμνου.
Γράφτηκε στην Ιατρική και μετά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ο Εμφύλιος πόλεμος ωστόσο δεν του επέτρεψε να αποκτήσει πτυχίο.

ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΕΣ
Η αγωνιστική δράση του Γιώργη Κλάδου ξεκινά με την « ενδοξότερη και παραδοξότερη» Μάχη της Ιστορίας, τη Μάχη της Κρήτης.
3 Η πρώτη μέρα του επικού αυτού αγώνα βρίσκει το Γιώργη Κλάδο 17χρονο έφηβο ακόμη, ενθουσιώδες μέλος μιας ομάδας άοπλων Ανωγειανών, οι οποίοι με επικεφαλής ένα βρακοφόρο παλιό αγωνιστή μεταβαίνουν στο μέτωπο της περιοχής Λατζιμά και στηρίζουν τους ένοπλους μαχητές.
Αμέσως μετά τη Μάχη και για όλη τη διάρκεια της κατοχής ο Γιώργης Κλάδος συμμετέχει ενεργά και αδιάλειπτα στην Εθνική Αντίσταση.
3 Συνεργάζεται στην προστασία και φυγάδευση Ευελπίδων και Άγγλων αξιωματικών και στρατιωτών, που είχαν λάβει μέρος στην Μάχη της Κρήτης.
3 Λειτουργεί παράνομο ραδιόφωνο και εκδίδει «δελτία ειδήσεων» , τα οποία κυκλοφορεί για ενημέρωση και ενίσχυση του αγωνιστικού φρονήματος.
3 Οργανώνει την αρπαγή των όπλων της Υ.Χ. Ανωγείων λίγο πριν παραδοθούν στους Γερμανούς.
Με τα όπλα αυτά εξουδετερώθηκε το Γερμανικό απόσπασμα – φρουρά του φυλακίου Γενή Γκαβέ - που είχε συλλάβει 95 Ανωγειανές γυναίκες, επειδή οι Ανωγειανοί αρνούνταν να εκτελούν αγγαρείες. Οι γυναίκες έτσι απελευθερώθηκαν.
(Φυσικά τα όπλα έμειναν στα χέρια των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης).
Το γεγονός αυτό, όπως αναφέρεται στη σχετική διαταγή του Στρατηγού Μίλερ είναι μια από τις αιτίες για τις οποίες τα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής έκαψαν και «ισοπέδωσαν» τα Ανώγεια στις 13-8-44
Αλλά εξαιρετικά σημαντική, όπως μαρτυρείτε, είναι η προσφορά του Γιώργη Κλάδου στον ηθικό τομέα της Εθνικής Αντίστασης, στο να κρατηθεί ψηλά το φρόνημα των ανταρτών.
Ο Ν. Κριτσωτάκης μαρτυρεί σχετικά πως, όταν το καλοκαίρι του ’44 όλοι είχαν απογοητευτεί και η αντίσταση έμοιαζε να ξεψυχά, ένας νεαρός αγωνιστής ο Γιώργης Κλάδος με τις φλογερές ομιλίες του, γεμάτες ενθουσιασμό και επιχειρήματα κατάφερε να αναπτερώσει το ηθικό των ανταρτών και να κρατήσει ζωντανή την ελπίδα και την αντίσταση.
ΣΤΟ ΕΑΜ
Την αντιστασιακή του δράση ο Γιώργης Κλάδος προσφέρει αυθόρμητα , ανέντακτος στην αρχή και αργότερα από τις τάξεις του ΕΑΜ (Γραμματέας ΕΠΟΝ και μέλος Ν.Ε.ΕΑΜ Ρεθύμνης)
Ο Γιώργης Κλάδος ανέπτυξε επίσης συνεχή αντιστασιακή δραστηριότητα κατά της χούντας.
Στη διάρκεια της εξέδιδε και κυκλοφορούσε την πολυγραφημένη παράνομη εφημερίδα «ΞΑΣΤΕΡΙΑ» και είχε ξεκινήσει την προσπάθεια λειτουργίας παράνομου τυπογραφείου στα Ανώγεια που για τεχνικούς λόγους δεν ολοκληρώθηκε.
Παρέμεινε στη παρανομία 5 χρόνια επί χούντας, ενώ για τις πολιτικές του ιδέες είχε εξοριστεί συνολικά 7,5 χρόνια στην Ικαρία, στη Μακρόνησο και στον Αϊ Στράτη.
ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ
Πολυσχιδές και ογκωδέστατο είναι το έργο του Γιώργη Κλάδου ως δημάρχου και ερωτική ή σχέση του με την αυτοδιοίκηση.
Εδώ ωστόσο θα ασχοληθούμε μόνο με τα πρωτοποριακά έργα και τις καινοτόμες, ρηξικέλευθες δράσεις του Γιώργη Κλάδου. Εκείνα δηλ. τα έργα και τις δράσεις που συνέβαλαν αποφασιστικά στο άνοιγμα νέων δρόμων, και στην ανάδειξη των δυνατοτήτων - της μοναδικότητας - του θεσμού της αυτοδιοίκησης ως μοχλού της τοπικής ανάπτυξης και ως φορέα της τοπικής εξουσίας, ως θεμελιώδους δηλ. αυτοδιαχειριστικής και αναπτυξιακής δομής των τοπικών κοινωνιών.
Αυτή άλλωστε είναι και η αντίληψη του Γιώργη Κλάδου για το ρόλο του θεσμού.
Ο Γιώργης Κλάδος εξελέγη και υπηρέτησε δήμαρχος Ανωγείων για 5 θητείες , από το 1965 ως το 1990, με εξαίρεση τα χρόνια της δικτατορίας, η οποία τον απέλυσε αμέσως, το 1967 και τον οδήγησε για 5 χρόνια στην παρανομία.
Από την πρώτη μέρα της ανάληψης των καθηκόντων του, η δράση του Γιώργη Κλάδου διέπεται από την αυτοδιοικητική - αυτοδιαχειριστική αντίληψη : Ότι ο Δήμος είναι φορέας της τοπικής εξουσίας και οφείλει να ασχολείται με όλα τα προβλήματα του πολίτη και του τόπου.
3 Έτσι από τη πρώτη θητεία του μορφοποιείται σιγά – σιγά η ιδέα για την εκπόνηση μιας μελέτης- προγράμματος συνολικής τοπικής ανάπτυξης. Είναι μια πρωτοποριακή ιδέα για την Τοπική Αυτοδιοίκηση της εποχής εκείνης.
3 Λόγω της αδυναμίας της Τ.Α αναζητεί την αναγκαία επιστημονική και τεχνική υποστήριξη στις δημόσιες υπηρεσίες , εν προκειμένω στην ΥΠΑΚ. Αναπτύσσει και άλλες τέτοιες συνεργασίες για άλλα θέματα καθιερώνοντας τη συνεργασία Τοπικής Αυτοδιοίκησης – Δημόσιας Διοίκησης ως βασική αρχή δράσης.
3 Γνωρίζοντας τη σημασία του Πολιτισμού, ως παράγοντα συνέχειας αλλά και ανάπτυξης, οργανώνει στα Ανώγεια την πρώτη σειρά πολιτιστικών εκδηλώσεων από φορέα της αυτοδιοίκησης στην Ελλάδα – άλλη πρωτοποριακή δράση του Γιώργη Κλάδου.
Με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας ο Γιώργης Κλάδος επανεκλέγεται πανηγυρικά δήμαρχος Ανωγείων , στις πρώτες εκλογές το Μάρτιο του 1975.
Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
Η επανεκλογή του τον βρίσκει εξαιρετικά ώριμο. Έτσι ξεκινά η δεύτερη ιδιαίτερα δημιουργική και πλούσια περίοδος της δημαρχιακής του δράσης, που κράτησε ως το 1990.
Ο περιορισμένος χρόνος μας επιβάλλει να αναφερθούμε μόνο επιγραμματικά σε μερικές από τις πρωτοποριακές πρωτοβουλίες και τις δράσεις ιδιαίτερης σημασίας του Γιώργη Κλάδου.
Τέτοιες είναι:
- Η καθιέρωση των πολιτιστικών εκδηλώσεων- «ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΑΝΩΓΕΙΩΝ»
Συνέβαλαν αποφασιστικά
3 στην διατήρηση και ανανέωση της πολιτιστικής κληρονομιάς της Κρήτης.
3 στην στήριξη της σύγχρονης καλλιτεχνικής και πνευματικής δημιουργίας.
3 στην ανάδειξη και προβολή των Ανωγείων
3 στην ανάπτυξη του πολιτιστικού Τουρισμού
Έδρασαν ακόμη πιλοτικά για την Κρήτη και την Ελλάδα.
- Η προώθηση του εναλλακτικού - πολιτιστικού τουρισμού
Έγινε με τις πολιτιστικές εκδηλώσεις αλλά και με μια σειρά άλλες δράσεις, όπως είναι:
o η στήριξη της παραγωγής προϊόντων λαϊκής τέχνης
o η ανάδειξη αρχαιολογικών χώρων, μνημείων και παραδοσιακών κτισμάτων.
o η οργάνωση ειδικών ξεναγήσεων.
o η κατάρτιση, η προβολή, κ.α
- Η ίδρυση του Ακαδημαϊκού χωριού
Διοργάνωση θερινών μαθημάτων σε συνεργασία με Ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια και άλλα ιδρύματα. Δρομολογήθηκε επί των ημερών του και υπήρξε ιδρυτικό μέλος του.
- Η στήριξη της Υφαντουργίας – Χειροτεχνίας
Μέσω Ευρωπαϊκών και άλλων προγραμμάτων, δράσεων προβολής , προώθησης κ.α.
- Η δημιουργία του κέντρου ζωονόσων.
Μεγάλης σημασίας φορέας για την στήριξη της κτηνοτροφίας, του ζωτικότερου τομέα παραγωγής της περιοχής και την προστασία της υγείας των κτηνοτρόφων.
- Η καταπολέμηση της ζωοκλοπής
- Η σύναψη προγραμματικών συμβάσεων
- Με το ΥΠ.ΠΟ για τη δημιουργία Αρχαιολογικού Πάρκου στο Ψηλορείτη, τις ανασκαφές στο Ιδαίον Άντρον, και τη Ζώμυνθο με τον Γ. Σακελλαράκη, την αποκατάσταση και συντήρηση των Μητάτων του Ψηλορείτη κ.α.
- Με τον Ε.Ο.Τ για διάφορα τουριστικά έργα
- Με τη Γ. Γ. Νέας Γενιάς για τη δημιουργία του Πολύκεντρου Ανωγείων και τις δραστηριότητες του.
- Η ίδρυση του πρώτου ΚΑΠΗ στην Κρήτη έδρασε πιλοτικά.
- Το πρόγραμμα για την καταπολέμηση της φτώχειας
Δημιουργήθηκε αναπτυξιακή δομή - Πρόδρομος του ΑΚΟΜΜ. Αντί να μοιράσει τα χρήματα και τις υπηρεσίες του προγράμματος σε λίγες πληθυσμιακές ομάδες εφ’ άπαξ , έβαλε τις βάσεις μιας μόνιμης αναπτυξιακής δομής του ΑΚΟΜΜ. Εφάρμοσε δηλ. την παροιμία: «Αντί να δώσεις σ’ ένα πεινασμένο ένα ψάρι , να φάει μια φορά, μάθε του να ψαρεύει…»
- Η κατάρτιση του Τοπικού Αναπτυξιακού Προγράμματος (ΤΑΠ) ΠΑΝΩ ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΟΥ
- Ο Αναπτυξιακός Σύνδεσμος Ορεινού Μυλοποτάμου
Θεσμός διακοινοτικής συνεργασίας. Περιελάμβανε το Δήμο Ανωγείων και τις γύρω Κοινότητες…
Προώθησε πολλά έργα και δράσεις κοινού ενδιαφέροντος και συνέβαλε στην επίλυση προβλημάτων και την ανάπτυξη της περιοχής.
ΔΙΑΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
Μετεξελίχτηκε σε συμβούλιο περιοχής Πάνω Μυλοποτάμου.
Ο Πάνος Μαίστρος στο βιβλίο του « ΟΙ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟΙ ΘΕΣΜΟΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ» βιβλίο αναφοράς για τα θέματα αυτά γράφει:
« Μόνη εφικτή λύση της εποχής εκείνης η διακοινοτική συνεργασία. Η εμπειρία του Γιώργου Κλάδου τον οδήγησε στο να μας προτείνει με επιμονή τη θεσμοθέτηση της. Η επιμονή του απέδωσε. Συμφώνησε τελικά ο Γιώργος Γεννηματάς και μας έδωσε το όνομα του νέου θεσμού διακοινοτικής συνεργασίας που περιείχε και το βασικό στόχο του: « Αναπτυξιακός Σύνδεσμος».
Δημιουργήθηκαν 500 Α.Σ στην Ελλάδα με σημαντικό έργο.
Ιδιαίτερης σημασίας είναι τρεις θεσμοί διαδημοτικής συνεργασίας και ανάπτυξης στην ίδρυση και εδραίωση των οποίων ο Γιώργης Κλάδος έπαιξε βασικό καθοριστικό ρόλο.
Οι θεσμοί αυτοί είναι:
Ο ΣΥνδεσμοΣ των ΤΕΔΚ ΚρΗτηΣ
Ο Γιώργης Κλάδος υπήρξε εκ των πρωτεργατών της ίδρυσης του και ο πρώτος Πρόεδρος του Συνδέσμου από το 1979 μέχρι το 1994.
Ο Σύνδεσμος των ΤΕΔΚ Κρήτης είναι ο πρώτος θεσμός διαδημοτικής συνεργασίας σε επίπεδο Περιφέρειας στην Ελλάδα, και αποτέλεσε πρότυπο για την ίδρυση και άλλων. Καλλιέργησε τη συνεργασία και τον συγκρητισμό μεταξύ των ΟΤΑ της Κρήτης, πήρε θέσεις, ανέπτυξε πρωτοβουλίες και αξιοποίησε Ευρωπαϊκά προγράμματα για τα μεγάλα θέματα και προβλήματα της Κρήτης , όπως η προστασία του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς, η Αστική Ανάπτυξη και η Πολεοδομία, οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, η επαγγελματική κατάρτιση, η Ανταλλαγή Εμπειριών, οι ΜΜΕ, τα Κρητικά προϊόντα κ.α, ενώ ο Σύνδεσμος ΤΕΔΚ σε συνεργασία με τη Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη Ηρακλείου εξέδωσε το μνημειώδες έργο ΚΡΗΤΗ: ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΡΟΛΟ
Ο Σύνδεσμος επίσης έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανάπτυξη των διεθνών σχέσεων της Τ.Α της Ελλάδας, έγινε μέλος – το πρώτο από την Ελλάδα – της Διάσκεψης των παράκτιων Περιφερειακών περιοχών της Ευρώπης (CPMR) και ιδρυτικό μέλος της «Διαμεσογειακής επιτροπής» των περιφερειών των Μεσογειακών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέλος της «Συνέλευσης των Περιφερειών της Ευρώπης», του «Ευρωπαϊκού Κέντρου Περιφερειακής Ανάπτυξης» και του «Ευρωπαϊκού Φόρουμ για την Ασφάλεια στις πόλεις».
Αξίζει να αναφέρομε ότι η πρώτη συνάντηση των ΤΕΔΚ Κρήτης για την εγκαθίδρυση συνεργασίας και τη δημιουργία Συνδέσμου των ΟΤΑ Κρήτης έγινε με πρωτοβουλία της ΤΕΔΚ Λασιθίου στον Άγιο Νικόλαο τον Μάρτιο του 1976 και η δεύτερη έγινε εδώ στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης τον Μάϊο του 1979 ύστερα από συνεννόηση του Γενικού Διευθυντή της ΟΑΚ κ. Αλ. Παπαδερού με τον τότε Δήμαρχο Χανίων Γιάννη Κλωνιζάκη και μετά από απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Χανίων. Αξιοποιήθηκε η εμπειρία της Εταιρείας Θεάτρου Κρήτης (Ε.ΘΕ.Κ), του πρώτου Παγκρήτιου Οργανισμού που είχε ιδρυθεί με πρωτοβουλία της Ο.Α.Κ και με πρώτο πρόεδρο τον Αλ. Παπαδερό. Ο Γιώργης Κλάδος υπήρξε Αντιπρόεδρος της Ε.ΘΕ.Κ( 1980-82) και του διαδόχου σχήματος ΔΙΠΕΘΕΚ.
Συνεργασία του Συνδέσμου με την ΟΑΚ υπήρξε επίσης στη διοργάνωση του συνεδρίου στη Γαύδο (τον Ιούλιο του 1982) το οποίο έγινε με πρόταση και σύμπραξη του Αλ. Παπαδερού.
Ο Γιώργης Κλάδος έλαβε επίσης μέρος σε πολλά συνέδρια και εκδηλώσεις της ΟΑΚ και συνόδευσε πάντα με ενεργό ενδιαφέρον το έργο της.
Στους πρωτεργάτες της Ίδρυσης του Συνδέσμου ανήκουν επίσης ο τότε δήμαρχος Ηρακλείου Μανόλης Καρέλλης , Νεάπολης Αντ. Χουρδάκης, Κισσάμου Αντ. Σχετάκης και ο τότε δήμαρχος Αγ. Νικολάου αείμνηστος Ρούσος Καπετανάκης και ακόμη στην ίδρυση του Συνδέσμου και την ανάπτυξη διεθνών σχέσεων είχαμε την προτροπή και συμβουλευτική υποστήριξη του φωτισμένου τότε δημάρχου Αθηναίων Γιάννη Παπαθεοδώρου.
ΤΟ ΑΚΟΜΜ ΑΕ
Το ΑΚΟΜΜ Α.Ε. είναι ένας πρωτοποριακός θεσμός, μια από τις 3 πρώτες αναπτυξιακές εταιρίες της Ελλάδας και η σημασία του για την Τοπική ανάπτυξη είναι θεμελιώδης.
Ιδρύθηκε το 1988 με πρωτοβουλία του Γιώργη Κλάδου που υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος του μέχρι το 1998.
Μελετά τα προβλήματα και τις δυνατότητες και ευκαιρίες ανάπτυξης της περιοχής στηρίζει την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τους συνεταιρισμούς και τον ιδιωτικό τομέα στα έργα και τις αναπτυξιακές τους δράσεις σε όλους τους τομείς και για το σκοπό αυτό αξιοποιεί και διαχειρίζεται περιφερειακά, εθνικά και κυρίως Ευρωπαϊκά Προγράμματα. Πλήθος έργων, δράσεων και προγραμμάτων κόστους πολλών δις δρχ. έχουν υλοποιηθεί και υλοποιούνται στα Ανώγεια και την ευρύτερη περιοχή και συμβάλλουν αποφασιστικά στην τοπική ανάπτυξη. Πάνω από 400 νέες θέσεις εργασίας έχουν δημιουργηθεί στην περιοχή.
ΤΟ ΚΕΚ «ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΡΗΤΗΣ»
Πρόκειται επίσης για πρωτοποριακό θεσμό στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Ελλάδας.
Έργο του είναι η παροχή επαγγελματικής κατάρτισης και υπηρεσιών για την εξεύρεση εργασίας. Ο Γιώργης Κλάδος πρωτοστάτησε στην ίδρυση του το 1995 και υπήρξε πρώτος πρόεδρος του μέχρι το 2002.
Εταίροι είναι αναπτυξιακές εταιρίες της Κρήτης και πρόκειται για το μεγαλύτερο και καλύτερο περιφερειακό ΚΕΚ της χώρας με μεγάλο έργο.
Έχει επιμορφώσει 4500 άτομα σε όλη τη Κρήτη και έχει συνεργαστεί με 1000 και άνω εκπαιδευτές του πιο υψηλού επιπέδου.
Ίδρυσε Ευρωπαϊκό Όμιλο Οικονομικού σκοπού και παρέχει την εμπειρία και την τεχνική του υποστήριξη στη Κύπρο για την αξιοποίηση προγραμμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης τώρα που έγινε μέλος.
Εκτός από τα παραπάνω ο Γιώργης Κλάδος πρόσφερε τις ιδέες και τις υπηρεσίες του από μια σειρά άλλες θέσεις , όπως ως μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου Ανωγείων, της Διοικούσας επιτροπής της ΤΕΔΚ και του Νομαρχιακού Συμβουλίου Ρεθύμνης, ως σύμβουλος του Δήμου Γαζίου και του Συνδέσμου των Ορεινών Δήμων Κρήτης, ως μέλος της Γενικής Συνέλευσης και του πολιτικού γραφείου της CPMR κ.α., ενώ μετέφερε την εμπειρία τις γνώσεις, τις απόψεις και τις προτάσεις του σε σεμινάρια , συνέδρια, διασκέψεις και άλλες εκδηλώσεις στην Ελλάδα και την Ευρώπη.
Ο ΠΡΥΤΑΝHΣ
Ο Γιώργης Κλάδος στήριξε με όλες του τις δυνάμεις όχι μόνο τους Αναπτυξιακούς Συνδέσμους και τα Συμβούλια περιοχής αλλά και τις εθελοντικές συνενώσεις των Δήμων, το σχέδιο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ και κάθε προσπάθεια και πολική συνεργασίας, συνένωσης, ισχυροποίησης και ανάπτυξης του θεσμού της Τοπικής Αυτοδιοίκησης καθώς και τις μεγάλες διεκδικήσεις και τους αγώνες της για
o Διοικητική αυτοτέλεια
o Οικονομική αυτοδυναμία
o Αποκέντρωση αρμοδιοτήτων και πόρων
o Εκσυγχρονισμό, οργάνωση και στελέχωση με επιστημονικό ,τεχνικό και άλλο προσωπικό κ.α.
Ο Γιώργης Κλάδος είναι μια κορυφαία προσωπικότητα της αυτοδιοίκησης της Ελλάδας, ο πρύτανις, όπως τον αποκαλούν, είναι οραματιστής και πραγματοποιός, πρωτοπόρος , καινοτόμος, ρηξικέλευθος δήμαρχος- ηγέτης που άνοιξε νέους δρόμους, δίδαξε, ενέπνευσε, έδωσε πρότυπα.
Οι πρωτοποριακές του δραστηριότητες έχουν περάσει στη βιβλιογραφία της αυτοδιοίκησης, έχουν γίνει αντικείμενα διδασκαλίας σε σεμινάρια και έχουν προκαλέσει πολλές επισκέψεις ενδιαφερομένων στα Ανώγεια.
Ο ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΛΑΔΟ
Για την προσφορά του στην Τοπική αυτοδιοίκηση και ανάπτυξη έχουν τιμήσει το Γιώργη Κλάδο ο Δήμος «ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ» του Ηρακλείου και το ΔΙΚΤΥΟ LEADER της Ελλάδας η εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ και θα τον τιμήσει προσεχώς το ΚΕΚ «Ανάπτυξη Κρήτης». Για το έργο του έχουν εκφραστεί με πολύ θετικά λόγια πολλές προσωπικότητες της δημόσιας ζωής, της πολιτικής και του πολιτισμού. Αναφέρομε μόνο μιά γνώμη, εκείνη του αείμνηστου Μάνου Χατζηδάκη.
«Τ ’Ανώγεια έχουν ένα δήμαρχο που δεν το περιμένεις. Ένα δήμαρχο που δεν φιλοδοξεί να γίνει Υπουργός Πολιτισμού. Αλλά που έχει πολύ μεγαλύτερη σχέση με τον Πολιτισμό απ' όση έχει ολόκληρο το Υπουργείο που ανέφερα. Δικό του τ’ όνειρο για τους Αγώνες της Λύρας – και να που φέτος γίνονται οι δεύτεροι…» (Κυριακή ,13 Αυγούστου 1978 ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ)
ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ
ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΛΑΓΗΣ
Ας δούμε τώρα κάποιες άλλες διαστάσεις και παραμέτρους του έργου και της προσωπικότητας του Γιώργου Κλάδου.
Το έργο του Γιώργη Κλάδου δεν οφείλεται κατά τη γνώμη μας μόνο στο ρηξικέλευθο, ανωγειανό του πνεύμα.
Οφείλεται και σε άλλα πολύτιμα στοιχεία της προσωπικότητας του:
Την εργατικότητα, τη μεθοδικότητα, την επιμονή, την τόλμη, τη διορατικότητα την ευρύτητα αντίληψης.
Οφείλεται ακόμη κατά μεγάλο μέρος στο ήθος, στην ακεραιότητα, τη σοβαρότητα, τη σύνεση, τη μετριοπάθεια, και επομένως το κύρος του, την εμπιστοσύνη και το σεβασμό που ενέπνεε και εμπνέει.
Ο Γιώργης Κλάδος είναι ένας άνθρωπος «της ειρήνης και της καταλλαγής» για να χρησιμοποιήσω ένα ωραίο όρο, ένα ωραίο ιδανικό που προβάλλει και καλλιεργεί αδιάλειπτα η Ορθόδοξος Ακαδημία Κρήτης.
Είναι ένας άνθρωπος της σύνθεσης και της υπέρβασης – της δημιουργικής υπέρβασης.
Είναι άνθρωπος κοινής αποδοχής και κοινής εμπιστοσύνης, άνθρωπος – κλειδί, άνθρωπος – καταλύτης, σε δύσκολες εποχές όπως ήταν οι εποχές των κομματικών φανατισμών και σε δύσκολους χώρους , όπως η Κρήτη με τους τοπικισμούς και τις ακρότητες της μερικές φορές.
ΔΥΟ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ…
Ίσως ακόμη το έργο του Γιώργη Κλάδου να οφείλεται και σε έναν τουλάχιστον εσωτερικό και έναν εξωτερικό παράγοντα.
Και οι δύο έχουν ονοματεπώνυμο.
Ο εσωτερικός ονομάζεται Βαγγελιώ Κλάδου- Νενεδάκη και ο εξωτερικός Γιώργος Γεννηματάς δηλ. η μεταρρύθμιση της αυτοδιοίκησης πριν από 20 και πλέον χρόνια.
Η παρουσία μας στην ΟΑΚ ένα χώρο ειρήνης και καταλλαγής, περισυλλογής και πνευματικότητας μας δίδει την ευκαιρία να τονίσομε την σημασία του πνεύματος της συνεργασίας και του συγκρητισμού που πρυτάνευσε στο νησί μας μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας και στο οποίο συνέβαλαν ιδιαίτερα και με συγκεκριμένες πράξεις και πρωτοβουλίες η ΟΑΚ, η Τοπική Αυτοδιοίκηση, τα Τεχνικά Επιμελητήρια κ.α. φορείς.
Ο ρόλος του Γιώργη Κλάδου υπήρξε καταλυτικός.
Το πνεύμα αυτό είναι απαραίτητη προϋπόθεση και ιδιαίτερα ευνοϊκός παράγων για την ευδοκίμηση παρόμοιων συνεργασιών, παγκρήτιων ή ακόμη και τοπικών και πρέπει όλοι να συμβάλλομε με κάθε τρόπο στην πλήρη εδραίωση και ανάπτυξη του. Ο Γιώργης Κλάδος είναι ένας άνθρωπος με βαθιά βιώματα και ευαισθησίες με πάθος και όραμα.
Με βιώματα και ευαισθησίες κοινωνικές, πολιτικές, ανθρώπινες. Με το πάθος της δημιουργίας και το όραμα ενός καλύτερου κόσμου, μιας καλύτερης κοινωνίας.
Μιας κοινωνίας με ελευθερία, δικαιοσύνη, ανθρωπιά, πολιτισμό. Στο όραμα αυτό αφιέρωσε τη ζωή του. Με βαρύ κόστος, όπως συμβαίνει με όλους τους ανθρώπους αρχών, ιδίως όσους αναμιγνύονται στα κοινά. Με κόστος αλλά χωρίς γογγυσμούς. Με αξιοπρέπεια και ανωτερότητα_ και αισιοδοξία για το μέλλον. Συγχαίρω την ΟΑΚ για την τιμή που του αποδίδει. Την συγχαίρω επίσης, με την ευκαιρία αυτή, για το πολύτιμο, για το σπουδαίο έργο της.
Συναντώνται άλλωστε η ΟΑΚ με τον Γιώργη Κλάδο και με τους συνοδοιπόρους του στον κοινό τόπο, στο κοινό όραμα ενός καλύτερου κόσμου.
ΠΟΛΙΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Ο Γιώργης Κλάδος είναι ένας πολίτης του κόσμου. Στην εποχή ωστόσο του άκριτου μιμητισμού και της ομογενοποίησης των πάντων, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και της νέας τάξης επιτρέψετε μου να εξάρω, κλείνοντας, την κρητική διάσταση του Γιώργη Κλάδου. Κριτική με ήτα και με γιώτα. Ο Γιώργης Κλάδος έρχεται από την ιστορία και τον πολιτισμό της Κρήτης και κρίνει, επιλέγει , αφομοιώνει δημιουργικά τα σύγχρονα επιτεύγματα και αγωνίζεται για την οικοδόμηση της Κρήτης του μέλλοντος.
Για την Κρήτη της παράδοσης και της σύγχρονης δημιουργίας.
Την Κρήτη της δικής της ταυτότητας και της σύγχρονης ανάπτυξης. Την Κρήτη υπόδειγμα αναπτυγμένης τοπικής κοινωνίας.
Υπόδειγμα Περιφέρειας στην Ευρώπη και τον κόσμο.
Ο Γιώργης Κλάδος άλλωστε είναι εκείνο που έχει λεχθεί για τον μεγάλο της Κρήτης: « Γνήσιος εκπρόσωπος της Κρητικής λεβεντιάς», και στη θωριά και στην ψυχή.
Και Κρητική λεβεντιά σήμερα είναι να φτιάξομε την Κρήτη της παράδοσης και της δημιουργίας. Ο Γιώργης Κλάδος μας δίδει το πρότυπο. Άξιος!

Σημείωση: Το παραπάνω κείμενο βασίζεται στην ομιλία του κ. Νίκου Πετράκη, πρώην δημάρχου Σητείας στην εκδήλωση κατά την οποία η Ορθόδοξος Ακαδημία Κρήτης τίμησε τον κ. Γιώργη Κλάδο στις 26 Φεβρουαρίου 2005 στο Κολυμπάρι Χανίων.

MOTO

«Ο Γιώργης Κλάδος με τις φλογερές ομιλίες του, γεμάτες ενθουσιασμό και επιχειρήματα κατάφερε να αναπτερώσει το ηθικό των ανταρτών και να κρατήσει ζωντανή την ελπίδα και την αντίσταση»…

«Ο Γιώργης Κλάδος είναι μια κορυφαία προσωπικότητα
της αυτοδιοίκησης της Ελλάδας,
ο πρύτανης, όπως τον αποκαλούν,
ο ηγέτης που άνοιξε νέους δρόμους, δίδαξε, ενέπνευσε, έδωσε πρότυπα»..

O Γιώργης Kλάδος με τον Mάνο Xατζηδάκι στις μουσικές εκδηλώσεις του Aυγούστου

H Bαγγελιώ Kλάδου

Γεννημένη στ’ Ανώγεια Μυλοποτάμου τη βρίσκει η γερμανοϊταλική κατοχή δασκάλα στην Κρήτη. Οργανώνεται από τα πρώτα μέλη στην εθνική αντίσταση και αναδεικνύεται σε ένα από τα πιο δραστήρια και δυναμικά στελέχη μέσα στις γραμμές του Ε.Α.Μ. και του Κ.Κ.Ε.. Βγαίνει αργότερα στα βουνά και παίρνει τον τίτλο της καπετάνισσας. Η θρυλική δασκάλα και καπετάνισσα συλλαμβάνεται γιατί δεν απαρνείται τις ιδέες της και εκτελείται στα Χανιά στις 6-12-1949.

[www.anogi.gr]

Περισσότερα... »
10:49
13 Αυγούστου 1944 Ημέρα ορόσημο για τ' Ανώγεια
» Το μεγάλο μας τσίρκο

13 Αυγούστου 1944

Ημέρα ορόσημο για τ' Ανώγεια

Την κεντρική ομιλία εκφώνησε η νομική σύμβουλος του πρωθυπουργού Όλγα Κεφαλογιάννη

Mε ιδιαίτερη λαμπρότητα τα Aνώγεια τίμησαν τη μνήμη των ηρώων που έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία. Eξήντα δύο χρόνια συμπληρώθηκαν φέτος από το ολοκαύτωμα των Aνωγείων και οι μνήμες ζωντάνεψαν στο ιστορικό χωριό. Σε μια σεμνή τελετή που πραγματοποιήθηκε στην πλατεία του χωριού εκπρόσωποι φορέων του τόπου, αλλά και απλοί κάτοικοι, απέτισαν φόρο τιμής στους Aνωγειανούς και τις Aνωγειανές που έχασαν τη ζωή τους, πολεμώντας τους Γερμανούς κατακτητές. Tην κυβέρνηση στις εκδηλώσεις εκπροσώπησε ο Γενικός Γραμματέας της Περιφέρειας Kρήτης κ. Σεραφείμ Tσόκας, ο οποίος στις δηλώσεις του τόνισε. «Τιμούμε την 62η επέτειο από το ολοκαύτωμα των Aνωγείων, ενός χωριού, μιας πόλης, μιας περιοχής ολόκληρης, η οποία αντιστάθηκε στον κατακτητή, και έδωσε το παρών σε κάθε εθνικό αγώνα και νομίζω ότι οφείλουμε να αποτίσουμε αυτό το φόρο τιμής». O Eιδικός Σύμβουλος του πρωθυπουργού και βουλευτής Pεθύμνου κ. Γιάννης Kεφαλογιάννης στις δηλώσεις του έκανε λόγο για τον ηρωισμό των Aνωγειανών που στην ιστορία τους υπέστησαν τρία ολοκαυτώματα. Aπό την πλευρά του ο βουλευτής του ΠAΣOK κ. Mανόλης Όθωνας είπε «από τα αμέτρητα ιστορικά γεγονότα ανδρείας που έχει η Kρήτη να επιδείξει, ξεχωρίζει το ολοκαύτωμα των Aνωγείων, αφού μιλάμε για την απόλυτη ισοπέδωση του χωριού και την εκτέλεση ό,τι ζωντανού υπήρχε σ' αυτό. Aυτό το ιστορικό γεγονός τιμάμε με σεβασμό και δέος όλοι». Tον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε η νομική σύμβουλος του πρωθυπουργού κ. Όλγα Kεφαλογιάννη, η οποία αναφέρθηκε στα ιστορικά γεγονότα της εποχής εκείνης, καθώς και στην αντίσταση που προέβαλαν οι Aνωγειανοί στους κατακτητές.

Ανυπόταχτοι

Στην ομιλία της η κ. Κεφαλογιάννη χαρακτήρισε την 13η Αυγούστου «ημέρα ορόσημο για την ιστορία των Ανωγείων και κορυφαίο σύμβολο της Αντίστασης στον κατακτητή». «Οι Ανωγειανοί είναι άνθρωποι υπερήφανοι, ελεύθεροι, ανυπότακτοι», τόνισε και σημείωσε ότι έχουν συμμετοχή με ενθουσιασμό και θέρμη σε όλους τους απελευθερωτικούς αγώνες του έθνους». Η νομική σύμβουλος του πρωθυπουργού υπογράμμισε ότι « λίγα χωριά έχουν υποστεί τρία ολοκαυτώματα από τους κατακτητές για τους αγώνες τους για την ελευθερία. Τα Ανώγεια καταστράφηκαν δύο φορές από τους Τούρκους, και τελευταία στον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, επέτειο την οποία τιμάμε σήμερα. Μια επέτειο, σημείο αναφοράς στην ιστορία και πρόσθεσε: «Από τα ιστορικά στοιχεία που έχουν κρατηθεί, αποδεικνύεται ό,τι τα Ανώγεια υπήρξαν η πρώτη περιοχή στην ελληνική επικράτεια που οργάνωσε εθνική αντίσταση κατά των κατακτητών».

Ο ρόλος του Στεφανογιάννη

Μιλώντας για την ανωγειανή αντίσταση επισήμανε ότι «από τα επίσημα στοιχεία προκύπτει ότι η οργάνωση της αντίστασης των Ανωγείων άρχισε τον Αύγουστο του 1941 με αρχηγό τον Γιάννη Δραμουντάνη ή Στεφανογιάννη με τον πρώτο πυρήνα των συναγωνιστών, που τελικά εξελίχθηκε σε μια αντίσταση με συμμετοχή όλων των Ανωγειανών.

Είναι συγκλονιστικές οι μνήμες και οι περιγραφές που έχω από τον πατέρα μου, που αν και παιδί την εποχή εκείνη, ζούσε έντονα τους αγώνες των Ανωγειανών ενάντια στον κατακτητή. Το αποκορύφωμα των αγώνων αυτών υπήρξε η ολοκληρωτική καταστροφή του χωριού από τους βάρβαρους κατακτητές. Η απόφαση του Γερμανού στρατηγού Διοικητή Κρήτης Μίλλερ που διέταξε την ισοπέδωση των Ανωγείων, αποτελεί το ανεξίτηλο ιστορικό γεγονός το οποίο θα μαρτυρεί στους αιώνες των αιώνων και στις νεώτερες γενιές, τις θυσίες για τα ιδανικά και τις πανανθρώπινες αξίες, για τα οποία πρωταγωνιστούν πάντα οι Ανωγειανοί». Αναφερόμενη στα ιστορικά γεγονότα της περιόδου 1940 – 1944 «με κορυφαίο το ολοκαύτωμα των Ανωγείων πριν 62 χρόνια, είναι η φυσική συνέχεια ιστορικών ψηφίδων που ομολογούν: - Το αδούλωτο και τους αγώνες των Ανωγείων κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας με τα ολοκαυτώματα του 1822 και 1867. - Την ηρωική συμμετοχή των Ανωγειανών στον μεγάλο ξεσηκωμό, στην Αρκαδική Εθελουσία και στους αγώνες για την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.

- Τη μεγάλη συνεισφορά στους Βαλκανικούς πολέμους.

- Στον Ηπειρωτικό και Μακεδονικό αγώνα με τρία συγκροτημένα αντάρτικα σώματα, στη Μικρασιατική εκστρατεία.

Στους Βαλκανικούς και τον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο, τα Ανώγεια μετρούν 87 νεκρούς. Στο Αλβανικό μέτωπο του 1940, 18 νεκρούς. Στα βουνά της Αλβανίας και της Βορείου Ηπείρου, τα νιάτα των Ανωγείων καταθέτουν το χρέος της τιμής και της ευθύνης για την πατρίδα και τις αξίες της.

Καθολική Αντίσταση

Στην μάχη της Κρήτης, τη Μητέρα των Μαχών για την τελική έκβαση του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, οι μη επιστρατευθέντες Ανωγεινοί μεσήλικες και γέροντες, συγκροτούν ομάδες και με τα λίγα παλιά όπλα τους και όσα αυτοσχέδια υπαγόρευσε κείνη την ώρα η Κρητική ψυχή, πήραν μέρος στη Μάχη του Λατζιμά και σε περιοχές του Ηρακλείου με ηρωισμό και αυτοθυσία» Η κ. Κεφαλογιάννη τόνισε στη συνέχεια ότι «από τις πρώτες μέρες μετά την κατάληψη της Κρήτης, στ΄ Ανώγεια φουντώνει η καθολική αντίσταση των κατοίκων ενάντια στον κατακτητή. Όπως προαναφέρθηκε, από τον Αύγουστο του 1941 εμφανίζονται οι πρώτοι πυρήνες που με το χρόνο μετεξελίσσονται σε ένοπλες ομάδες οι οποίες αναλαμβάνουν το συνολικό αντιστασιακό έργο με μάχες και σαμποτάζ. Οι ενέργειες αυτές αναδεικνύουν περίτρανα την ομοψυχία και ενότητα όλων των Ανωγειανών στον μέχρις εσχάτων πόλεμο που συνειδητά αναλαμβάνουν ενάντια στα στρατεύματα κατοχής. Σε επίσημη έκθεση των Αγγλικών Υπηρεσιών αναφέρεται ό,τι τ' Ανώγεια ήταν η κοινωνία όπου όλοι είχαν οργανωθεί στον αγώνα. Παπάδες, γιατροί, δάσκαλοι και το σύνολο των Ανωγειανών, ενώ αποτελούσαν έναν ελεύθερο χώρο διακίνησης των συμμαχικών αποστολών. Και ακόμη ό,τι είχαν οργανώσει ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή εναντίον του κατακτητή. Η καθολική αντίσταση των Ανωγείων είχε δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στους κατακτητές γι' αυτό συχνά επέδραμαν με στόχο να συλλάβουν τους πρωταίτιους της αντίστασης. Σε μια από αυτές τις επιδρομές, το Φεβρουάριο 1944 συλλαμβάνεται και εκτελείται ο αρχηγός της οργάνωσης, Στεφανογιάννης. Η εξουδετέρωση του Αρχηγού τις αντίστασης των Ανωγείων, θεωρήθηκε τόσο σημαντική επιτυχία για τους Γερμανούς, ώστε το ανακοίνωσαν με ειδικό δελτίο σε όλες τις δυνάμεις τους στη Κρήτη. Νέος αρχηγός της οργάνωσης ανέλαβε ο Μιχάλης Ξυλούρης ή Χριστομιχάλης ένας εκ των πρωταγωνιστών και εξίσου γενναίος και χαρισματικός ηγέτης για τη συνέχιση του Αγώνα. Λίγους μήνες αργότερα ο Στρατιωτικός Διοικητής Κρήτης εκδίδει τη διαταγή του ολέθρου και της φωτιάς.

Ράτσα δυνατή

Η νομική σύμβουλος του πρωθυπουργού υπογράμμισε στην ομιλία της ότι «η ψυχή κάθε ανθρώπου είναι η ιστορία και οι ρίζες του. Κοιτάμε με σεβασμό στο παρελθόν και προχωράμε με όραμα και ελπίδα στο σήμερα και στο αύριο.

Η ιστορία των Ανωγείων στην κατοχή και στην αντίσταση αποτελεί τη πιο λαμπρή σελίδα στη πρόσφατη ιστορία τους. Η παλλαϊκή συμμετοχή τους στην αντίσταση, υπήρξε ίσως μοναδικό φαινόμενο και φωτεινό παράδειγμα για τους λαούς που έλαβαν μέρος και πολέμησαν στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο».

Κλείνοντας την ομιλία της τόνισε ότι οι Ανωγειανοί «είναι ράτσα δυνατή στον πόλεμο και στην ειρήνη. Στον πόλεμο είναι σκληροί, ηρωικοί και ασυμβίβαστοι, πρόθυμοι για κάθε θυσία ενώ στην ειρήνη είναι φιλοπρόοδοι, δημιουργικοί και εργατικοί για την ασφαλή πορεία τους, έτοιμοι και ικανοί να συνεισφέρουν στο κοινωνικό σύνολο. Γι' αυτό με περηφάνια και αξιοπρέπεια, σχεδόν αβοήθητοι ξανακτίσανε τα Ανώγεια που απέκτησαν τη σημερινή τους μορφή, άξια κάθε επαίνου και τιμής. Με αυτές τις αρετές και δυνατότητες, τ' Ανώγεια συνεχίζουν στον 21ο αιώνα. Ο δρόμος τους πλέον είθε να είναι ο δρόμος της ειρήνης και της προκοπής».
http://www.anogi.gr/8d/imera.htm

«Έτσι, μωρέ, πρέπει να ξεκίνησε
και ο Παπαφλέσσας»
Oι κρίσιμες συσκέψεις για την Oργάνωση
της Aντίστασης

Tα Aνώγεια ισοπεδωμένα, λίγο μετά την επέλαση των Nαζί.

Τους τρεις πρώτους μήνες που ακολούθησαν μετά τη μάχη της Κρήτης (Ιούνιο-Ιούλιο-Αύγουστο) παρατηρείται μια μεγάλη κινητικότητα στ’ Ανώγεια και γίνονται συζητήσεις και συσκέψεις σχετικά με την αναγκαιότητα ανυποταγής και αντίστασης των κατοίκων, ενώ δυναμικοί παράγοντες του χωριού θα αναλάβουν την πρωτοβουλία της ίδρυσης αντιστασιακής οργάνωσης η οποία θα καθοδηγούσε στο εξής τον αγώνα των Ανωγειανών.
Αξίζει να αναφέρομε μια σύσκεψη που έγινε αρχές Ιουλίου στου Ζωνού το Μύλο στην οποία πήραν μέρος οι: Ιωάννης Στεφ. Δραμουντάνης (Στεφανογιάννης) Νικ. Σταυρακάκης (Αεροπόρος), Παπα Γιάννης Σκουλάς, Γεώργιος Ανδρ. Μανουράς (Ζωνογιώργης) και ο Μιχάλης Βιτσαξάκης από το Ηράκλειο. Χαρακτηριστική είναι η φράση που είπε μετά τη σύσκεψη αυτή ο Παπαγιάννης. «Έτσι μωρέ παλιά, πρέπει να ξεκίνησε και ο Παπαφλέσσας». Σε άλλη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο σπίτι του προέδρου της κοινότητας Νικ. Σταυρακάκη ή Αεροπόρου στην οποία πήραν μέρος οι: γιατροί Κωνσταντίνος Κουνάλης και Νικόλας Μανούσος, ο Παπαγιάννης, ο Αθανάσιος Σκουλάς, ο Στεφανογιάννης, ο Χριστόδουλος Σμπώκος και ο Ανδρέας Γεωρ. Μανουράς, και εξέτασαν θέματα οργάνωσης Αντιστασιακής ομάδας αποφάσισαν να γίνει άλλη σύσκεψη στις 15 Αυγούστου στο σπίτι του Στεφανογιάννη. Σ’ αυτή τη σύσκεψη υπογράφηκε πρακτικό και δόθηκε ονομασία και κατανομή αρμοδιοτήτων στην οργάνωση που ιδρύθηκε. Το πρακτικό αυτό λέει τα εξής:
Πηγή: «Οι τράγοι στ΄ αμπέλια». Στοιχεία από την ιστορία του Αντιστασιακού Κινήματος των Ανωγείων την περίοδο 1940 – 1944. Έκδοση του ΔΗΜΟΥ ΑΝΩΓΕΙΩΝ – Αύγουστος 1994.

ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ
Περί ιδρύσεως Επιτροπής Εθνικής απελευθερωτικής Δράσεως
Εν Ανωγίοις σήμερον την 15ην του μηνός Αυγούστου ημέραν Παρασκευήν και ώραν 20ην του 1941 οι υπογεγραμμένοι κάτοικοι Ανωγείων μυλοποτάμου 1) Ιωάννης Στεφ. Δραμουντάνης, 2) Μιχ. Χρ. Ξυλούρης ή Χριστομιχάλης 3) Νικόλ. Γεωργ. Σταυρακάκης 4) Παπαγιάννης Εμμ. Σκουλάς 5) Γεώργιος Στ. Δραμουντάνης 6) Νικόλ. Γ. Μανούσος, ιατρός 7) Κωνσταντίνος Αντ. Κουνάλης, ιατρός εν συνεργασία μετά του Ανθ/ρχου Δημ. Αθαν. Κίππη και του ιατρού Ελευθερίου Δρανδάκη εκ Ρεθύμνης συνελθόντες εις την οικία του πρώτου συνεσκέφθημεν και απεφασίσαμεν τ’ κόλουθα.
Λαβόντες υπ’ όψιν ότι το Έθνος και η Πατρίς διέρχονται την κρισιμωτέραν περίοδον της Ιστορίας και πεποιθόντες ότι οι Γόρδιοι Δεσμοί των ιστορικών αναγκών των Εθνών κόπτονται δια του Ξίφους των θυσιών
Αποφασίζομεν
Την ίδρυσιν και συγρότησιν Επιτροπής Εθνικής Απελευθερωτικής Δράσεως εκ των ανωτέρων προσώπων με Πρόεδρον αυτής τον Ιωάννη Στεφ. Δραμουντάνην και τους λοιπούς ως μέλη αυτής, ορίζοντες βασικούς σκοπούς ταύτης τα κάτωθι.
1) Να κινηθώμεν προς όλας τα κατευθύνσεις δια την ανεύρεσιν ικανών και επιλέκτων συνεργατών μεταξύ προσώπων απολύτως εξηκριβωμένης ηθικής και ψυχικής δυνάμεως, ακέραιου χαρακτήρα και δεδοκιμασμένων εθνικών φρονημάτων, προς οργάνωση των κατοίκων εις Ομάδας Εθνικής Απελευθερωτικής Δράσεως, δια να είμεθα έτοιμοι εις πάσαν στιγμήν ν’ αναλάβωμεν ένοπλον τον αγώνα προς ανάπτυξιν του ζυγού και αποκατάστασιν της Εθνικής Ανεξαρτησίας.
2) Να καλλιεργήσωμεν και να διατηρήσεων ακμαίον το ηθικόν και το Εθνικόν φρόνημα του λαού, να εμψυχώσωμεν τους έχοντας ασθενή χαρακτήρα και να υποδαυλίσωμεν το μίσος και την αντίδρασιν κατά πάσης Διαταγής και ενέργειας του κατακτητού και των εθελοδούλων οργάνων του.
3) Να επιμεληθώμεν την περισυλλογήν και διαφύλαξιν παντός πολεμικού υλικού, ίνα χρησιμοποιηθεί τούτο δια τας ανάγκας του Εθνικού Απελευθερωτικού Αγώνος.
4) Να παρέχωμεν οικονομικήν συνδρομήν και περίθαλψην εις τους τυχόν καταδιωκόμενους δια Πατριωτικάς πράξεις συνεργάτας μας, και τα θύματα εξ ενεργειών του κατακτητού και να καλλιεργήσωμεν την ανάπτυξιν μεταξύ όλων του αισθήματος της αλληλεγγύης εκχωρούντες ημείς πρώτοι τας περιουσίας μας υπέρ του Εθνικού Απελευθερωτικού Αγώνος.
5) Να Εξακολουθήσωμεν την διατήρησιν της επαφής και της στενής συνεργασίας μετά των εν τη Νήσω Στρατιωτικών Αντιπροσώπων της Συμμάχου Μεγάλης Βρεττανίας, παρέχοντες αυτοίς μέσω του Προέδρου της Επιτροπής και δια του εμπίστου αγγελιοφόρου μας Ιωάννου Σταύρου Μανουρά πάσαν παρ’ ημών και των εκαστάχου της Νήσου συνεργατών μας συλλεγομένην πληροφορίαν περί τας δυνάμεις, των κινήσεων των μυστικών σχεδίων και των εν γένει Πολεμικών Μηχανισμών του Κατακτητού.
6) Να εξακολουθήσωμεν την φροντίδα περισυλλογής και περιθάλψεως των εν τη νήσω Άγγλων Στρατιωτικών παρέχοντες εις αυτούς πάσαν συνδρομήν και διευκόλυνσιν δια την επάνοδον των εις τας τάξεις των. Τους ανωτέρω σκοπούς θέλομεν επιδιώξει χωρίς να ορρωδήσωμεν προ ουδενός κινδύνου αλλά θα εξακολουθήσωμεν απτόητοι τον αναληφθέντα και παραμένοντες πιστοί και άξιοι εις τον όρκον μας, θα προχωρήσωμεν εμπρός, ομόθυμοι ηνώμενοι, αλληλέγγυοι και αδελφωμένοι μέχρι θανάτου.
7) Άπαντες ομνύομεν τον κάτωθι όρκον καθιερωθέντα ως τοιούτον της Οργανώσεως Εθνικής Απελευθερωτικής Δράσεως.
8) «Ορκίζομαι να τρέφω αιώνιον μίσος εναντίον του κατακτητού και να βλάπτω αυτόν παντού κατά τας επιταγάς του Εθνικού συμφέροντος.»
9) Το παρόν συνετάχθη ευκρινώς εις επήκοον πάντων, επικυρούται δια της υπογραφής αυτών.

Ο Πρόεδρος
Ιωάν. Δραμουντάνης
ή Στεφανογιάννη

Ο Ειδικός Σύμβουλος
Δημ. Α. Κίππης
Τα μέλη
Μιχ. Χρ. Ξυλούρης ή Χριστομιχάληςς
Νικ. Γ. Σταυρακάκης
Παπαγιάννης Ε. Σκουλάς
Γεωργ. Σ. Δραμουντάνης
Νικ.Γ. Μανούσος
Κων. Α. Κουνάλης
«Πολύ δύσκολη
η αποδοχή της συγγνώμης»…

O Γερμανός πρέσβης dr. Albert Spiegel στο γραφείο
του Δημάρχου Aνωγείων
* Αποκλειστική συνέντευξη του Γερμανού πρέσβη dr. Albert Spiegel στην «ΑΝΩ ΓΗ».
* «Συναυλία συγγνώμης» από τους Γερμανούς δόθηκε στ’ Ανώγεια στις 14 Μαϊου 2005.

Συνέντευξη στον Γιώργο Μπαγκέρη

Με ένα πλατύ χαμόγελο και μια θερμή χειραψία μας υποδέχτηκε στο γραφείο του Δημάρχου Ανωγείων ο πρέσβης της Γερμανίας στην Αθήνα dr. Albert Spiegel. Άνθρωπος απλός και ανοιχτόκαρδος κατάφερε μέσα σε λίγα μονό λεπτά να καταρρίψει τον μύθο του ψυχρού Γερμανού. Μ’ ένα ποτήρι ρακί στο χέρι αντάλλασσε ευχές με τον Δήμαρχο, τον παπά- Ανδρέα και την συνοδεία του, λίγες ώρες πριν την μεγάλη συναυλία συγνώμης στα Ανώγεια, ως ένας ελάχιστος φόρος τιμής στα θύματα της Ναζιστικής κατοχής. Δέχτηκε να μιλήσει στην «ΑΝΩ ΓΗ» με ευχαρίστηση και λίγο πριν τις 31 Ιουνίου όπου και εκπνέει η θητεία του ως πρέσβης, απάντησε σε όλα: για τη συναυλία, την ενωμένη Ευρώπη, την νέα γενιά και την δική του προσωπική σχέση με τα Ανώγεια. Στιγμές μελαγχολίας και θλίψης διακρίναμε στο πρόσωπο του, όταν αναφερόταν στον πόλεμο και τα θύματα, το συναίσθημα του όμως, άλλαζε όταν μιλούσε για την νέα γενιά και την ειρηνική πορεία προς το μέλλον. Στο κοινό σύνθημα όλων μας: «ΠΟΤΕ ΠΙΑ ΠΟΛΕΜΟΣ».
Η συνέντευξη έχει ως εξής:

Κύριε πρέσβη καλωσορίσατε στ’ Ανώγεια. Θα ήθελα καταρχήν να μας αναφέρετε τα συναισθήματα που σας διακατέχουν αυτήν τη μέρα. Γνωρίζετε ότι βρίσκετε σ ένα τόπο που ισοπεδώθηκε ολοκληρωτικά πριν 60 χρονιά στην διάρκεια την Κατοχής. Ποια είναι η άποψη σας;
Ευχαρίστως να σας μιλήσω γι’ αυτό το θέμα, εξάλλου έχω προγραμματίσει να μιλήσω γι’ αυτό και στο θέατρο στην εκδήλωση. Όπως ξέρετε ήδη βρισκόμουν εδώ τον Νοέμβριο. Τ’ Ανώγεια δεν είναι ο μοναδικός τόπος που έχει ζήσει αυτή την εμπειρία στην Ελλάδα. Υπάρχει η Κάνδανος, τα Καλάβρυτα και άλλα μέρη όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλη την Ευρώπη. Ξέρω βέβαια ότι αντιπροσωπεύω ένα κράτος που πριν από 60 χρόνια έκανε τεράστια ζημιά στην ανθρωπότητα. Εγώ μεγάλωσα μετά τον πόλεμο και έπρεπε να βρω τον τρόπο να αντιμετωπίσω το παρελθόν.
Η συγνώμη είναι μια πράξη που βγαίνει από τα χείλη μεγάλων ανθρώπων. Πόσο όμως, εύκολο πιστεύετε ότι είναι για ανθρώπους που έζησαν τον πόλεμο και έχασαν δικούς τους ανθρώπους και τις περιουσίες τους, να αποδεχτούν σήμερα αυτή τη συγνώμη;
Δεν μπορώ εγώ να μιλήσω για τα θύματα του πολέμου και τους επιζώντες. Καταλαβαίνω βέβαια ότι είναι πολύ δύσκολη η αποδοχή της συγνώμης και ότι πολλοί άνθρωποι έχουν την αίσθηση ότι το γερμανικό κράτος θα μπορούσε να κάνει κάτι παραπάνω, αλλά δεν μπορώ να πω κάτι άλλο. Έχουν γίνει μεγάλες προσπάθειες και υπάρχει πρόοδος από την Γερμανία. Εξάλλου είμαστε όπως και η Ελλάδα μέλη του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δείχνουμε ότι με τη συνεργασία όλων των κρατών ο κόσμος μπορεί να οδηγηθεί σε ειρήνη.
Μιλήσατε για την αίσθηση που υπάρχει στον κόσμο, ότι το γερμανικό κράτος θα μπορούσε να κάνει κάτι παραπάνω. Κατά καιρούς πολλά από τα θύματα πολέμου έχουν ζητήσει αποζημίωση για όσα υπέστησαν. Ποια είναι η θέση σας σ’ αυτό, κι αν πιστεύετε ότι υπάρχει δυνατότητα να αποζημιωθούν όλοι;
Πρέπει να καταλάβετε ότι πλέον στη Γερμανία η νέα γενιά δεν νιώθει ενοχές για τον πόλεμο. Εκτός από αυτό οι αποζημιώσεις για τα θύματα και τις καταστροφές του πολέμου αφορούν τα περισσότερα κράτη της Ευρώπης. Αν λοιπόν τώρα 60 χρόνια μετά την λήξη του πολέμου που δεν σήμανε μόνο την λήξη του πολέμου αλλά και την έναρξη την ειρήνης, δίναμε αποζημιώσεις σε όλους τότε θα είχαμε μεγάλο πρόβλημα να χτίσουμε μια ισχυρή Ευρώπη για το μέλλον.
Μιλήσατε για την νέα γενιά στην χώρα σας. Θέλαμε να μας πείτε τι εύχεται ο σύγχρονος Γερμανός στο νέο κόσμο;
Νομίζω ότι οι νέοι της Γερμανίας όπως και των υπολοίπων ευρωπαϊκών κρατών επιθυμούν την ευημερία της κοινωνίας και την ειρήνη. Είμαστε όλοι σε μια μεγάλη κοινωνία δημοκρατική και ειρηνική κάτι που δεν συνέβαινε παλιότερα σ’ όλη την Ευρώπη. Θέλω να τονίσω, ότι ο κόσμος ενδιαφέρεται προπαντός για την ειρήνη και την ευημερία του και η Ελλάδα που είναι και μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει τον ίδιο στόχο και κινείται προς αυτή την κατεύθυνση.
Ο πόλεμος όμως κ. πρέσβη δείχνει ότι δεν σταματάει ποτέ. Βομβαρδισμοί στο Ιράκ, την Γιουγκοσλαβία το Αφγανιστάν, κρίσεις στην Μέση ανατολή. Ποια είναι η θέση σας και αν πιστεύετε ότι η νέα γενιά που θα αποτελέσει τους μελλοντικούς κυβερνήτες του κόσμου, μπορεί να οδηγήσει στην παγκόσμια ειρήνη. Τελικά η παγκόσμια ειρήνη αποτελεί ουτοπία η εφικτό στόχο;
Νομίζω βεβαία ότι μπορούμε να πούμε ότι ο όρος « παγκόσμια ειρήνη» είναι ουτοπία. Όμως θεωρώ ότι χρειαζόμαστε τις ουτοπίες για να έχουμε ένα στόχο και να βαδίζουμε προς αυτόν. Όσο για την ερώτηση σας για τους νέους, εγώ πάντα θα πιστεύω στην νέα γενιά. Ασφαλώς και έχουν την δυνατότητα να κυβερνήσουν σωστά τον κόσμο, πάντα πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στους νέους.
Τελειώνοντας να σας ρωτήσω ποια είναι η άποψη σας για τα Ανώγεια, είναι άλλωστε η τρίτη σας νομίζω επίσκεψη.
Αγαπώ τα Ανώγεια, δεν γνωρίζω βέβαια πολλούς Ανωγειανούς. Ξέρω βέβαια τον κ. Ξυλούρη τον Δήμαρχο με τον οποίο έχουμε μια πολύ καλή σχέση και συνεργασία. Γνωρίζω την ιστορία του χωριού και βλέπω γύρω μας ανθρώπους φιλικούς και φιλόξενους. Ελπίζω να σας επισκεφτώ πάλι σύντομα.
Κύριε πρέσβη σας ευχαριστώ πολύ, καλή δύναμη για την συνέχιση του έργου.
Σας ευχαριστώ, να είστε καλά.

«Αν δίναμε αποζημιώσεις σε όλους τότε θα είχαμε μεγάλο πρόβλημα να χτίσουμε μια ισχυρή Ευρώπη για το μέλλον».

Ο Πάτρικ Λη Φέρμορ μιλάει αποκλειστικά στην «ΑΝΩΓΗ»

«Πως πέρασα τον Κράιπε από τ' Ανώγεια...»
Καθοριστικός ο ρόλος της αντάρτικης ομάδας των Ανωγείων για την επιτυχία
της πιο μεγάλης απαγωγής που έγινε στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Συνέντευξη στο
Γιάννη Φασουλά

Ο πρωταγωνιστής της μεγαλύτερης απαγωγής στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, του Γερμανού στρατηγού Κράιπε, ο σαμποτέρ με τις ειδικές αποστολές, ο σύντεκνος των Ανωγειανών, που τόσες επικίνδυνες στιγμές έζησε μαζί τους, ο Άγγλος ταγματάρχης Πάτρικ Λη Φέρμορ, που σήμερα ζει στη Μάνη, μιλάει αποκλειστικά στην «ΑΝΩΓΗ» για τη μεγάλη περιπέτεια που έζησε στην Κρήτη, στα Ανώγεια, τις δύσκολες μέρες της Ναζιστικής Κατοχής. Απαντώντας χειρόγραφα, στις ερωτήσεις που του στείλαμε και υπογράφοντας με τα παρατσούκλια που είχε στην Κατοχή, «Φιλεντέμ» ή «Μιχάλης», περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο έφτασε στην Κρήτη το φθινόπωρο του 1940, τις σχέσεις του με τους αρχηγούς της Αντίστασης Στεφανογιάννη Δραμουντάνη και Χριστομιχάλη Ξυλούρη, ενώ στέκεται ιδιαίτερα στο πέρασμα του Στρατηγού Κραϊπε από τα Ανώγεια και τον τρόπο με τον οποίο αντέδρασε η παπαγιάννενα- Σκουλά, όταν τον είδε ντυμένο με την γερμανική στολή. Εκτιμά ότι ο πραγματικός λόγος που οδήγησε τους Γερμανούς στο κάψιμο του χωριού «ήταν η προσπάθεια να τρομοκρατήσουν τους Ανωγειανούς στο βορρά και τους Αμαριώτες στο νότο, για να μπορέσουν να συγκεντρώσουν (με ασφάλεια..) όλα τα στρατεύματα τους στα Χανιά, στη φάση της οπισθοχώρησης τους. Ο Πάτρικ Λη Φέρμορ μιλάει με πολύ θερμά λόγια για τους Ανωγειανούς και τους χαρακτηρίζει «πατριώτες, έτοιμους για τα πάντα, δραστήριους, γεμάτους κέφι και χιούμορ». Εξηγεί γιατί επέλεξε τη Μάνη για να ζήσει και να δημιουργήσει, ενώ το μήνυμα που στέλνει προς όλους τους Ανωγειανούς είναι ένα μεγάλο, όπως λέει ευχαριστώ, για τα όσα έζησαν από κοινού.

Ο στρατηγος Κράιπε

Κλείνοντας τη συνέντευξη, μας διηγείται ένα ανέκδοτο με πρωταγωνιστές δυο Ανωγειανούς και το διάλογο που είχαν με τον φιλομεταξικό νομάρχη Ηρακλείου, πριν από τον πόλεμο.

Η συνέντευξη έχει ως εξής:

Εκτιμά ότι ο πραγματικός λόγος που οδήγησε τους Γερμανούς στο κάψιμο του χωριού «ήταν η προσπάθεια να τρομοκρατήσουν τους Ανωγειανούς στο βορρά και τους Αμαριώτες στο νότο, για να μπορέσουν να συγκεντρώσουν ( με ασφάλεια..) όλα τα στρατεύματα τους στα Χανιά, στη φάση της οπισθοχώρησης τους.

Κύριε Φέρμορ, πότε πατήσατε για πρώτη φορά το πόδι σας στην Κρήτη και ποια ακριβώς ήταν η αποστολή σας, τα χρόνια της Κατοχής; « Ήρθα στην Κρήτη για πρώτη φορά το φθινόπωρο του 1940, με το αγγλικό καταδρομικό DIDO, που έφερε τη βρετανική στρατιωτική αποστολή από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στον Πειραιά, αφού προηγουμένως έριξε άγκυρα για δυο ώρες στη Σούδα. Με στείλανε στην Αλβανία, στην Κορυτσά, ως αξιωματικό –σύνδεσμο, στο Τρίτο Σώμα Στρατού υπό τον στρατηγό Τσολάκογλου. Μετά από ενάμιση μήνα έλαβα μέρος στην οπισθοχώρηση, με ένα καΐκι από το Σούνιο, όπου ο εχθρός το βούλιαξε από τον αέρα, αλλά βρήκαμε ένα άλλο μέσο και ήρθαμε στο Καστέλι Κισάμου. Στην συνέχεια πήγα στο Ηράκλειο, στην διάρκεια της Μάχης της Κρήτης και έφυγα μετά τη Μάχη για την Αλεξάνδρεια πάλι, με τον πλοίο ΟΡΙΟΝ».

Ο Πάτρικ Λη Φερμορ

Πότε ήρθατε σε επαφή με τις ανωγειανές αντάρτικες ομάδες; Περιγράψτε μας τις πρώτες ώρες σας στα Ανώγεια.

«Μετά από μερικούς μήνες στη Χάιφα της Παλαιστίνης επέστρεψα στην Κρήτη, στον Τσούτσουρο, τη νύχτα της 26ης Ιουνίου του 1942 και τότε πρωτοπήγα στ΄ Ανώγεια. Λίγους μήνες μετά, τον ίδιο χρόνο, βρέθηκα στο Αμάρι κι από κει ανέβηκα στο σπίτι του Στεφανογιάννη – Δραμουντάνη για μερικές μέρες. Έγινα σύντεκνος του Στεφανογιάννη και της Χαρίκλειας, με την βάπτιση της αγαπημένης μου φιλιότσας, της Αγγλίας, νυν Παπαδάκη. Έτσι συνάντησα όλο τους το σόι και τους φίλους».

Μιλήστε μας για τους αρχηγούς της αντίστασης, τον Στεφανογιάννη και τον Χριστομιχάλη. Περιγράψτε τους ως χαρακτήρες, αλλά και ως πολεμιστές.

«Θαύμαζα πολύ το χαρακτήρα του Στεφανογιάννη, τη δυναμικότητα του, το θάρρος του, το ρόλο που έπαιξε τόσο καλά και σοβαρά, το νου του στις πιο επικίνδυνες στιγμές, το χιούμορ του, το κέφι και την καλοσύνη του. Γίναμε στενοί φίλοι με όλο το περιβάλλον. Τον ίδιο καιρό γνώρισα το Μιχάλη Ξυλούρη. Έκτακτος άνθρωπος και αυτός, που μετά τον γενναίο θάνατο του συντέκνου μου, τον διαδέχτηκε, όπως ταίριαζε στην αρχηγία της Ανωγειανής Ομάδας. Η ομάδα είχε πέσει σε καλά χέρια και με βοήθησε θαυμάσια, μετά τη σύλληψη του στρατηγού Κράιπε».

Η απαγωγή του στρατηγού Κράιπε, ήταν ένα από τα μεγαλύτερα γεγονότα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Περιγράψτε μας το πέρασμα του από τα Ανώγεια. Ποιοι ανέλαβαν τη φρούρησή του, ποιοι σας παρείχαν προστασία, ποιοι σας οδήγησαν από τους δρόμους του βουνού;

«Η αντάρτικη ομάδα των Ανωγείων μας έκρυψε, μας προστάτεψε και μας οδήγησε χωρίς κανένα φόβο. Θυμάμαι τον Κώστα Κεφαλογιάννη, τον Κουντόκωνστα, ήταν ένα λαμπρό παλικάρι. Ο Γεώργιος Τυράκης από το Φουρφουρά και εγώ ήρθαμε με ένα γερμανικό αμάξι μεταξύ Χελιανά και Κλεψίμια. Πρωί – πρωί ανεβήκαμε στα Ανώγεια με τα πόδια και όλοι οι χωριανοί μάς γύριζαν την πλάτη – λόγω των γερμανικών στολών – με πολύ εχθρικό τρόπο. Οι γυναίκες έκλειναν με δύναμη, τα μπατσούρια και φωνάζανε, «ήρθαν τα μαύρα βούγια στα σπαρτά». Το βράδυ στα Ανώγεια, κρυφτήκαμε στο σπίτι της παπαγιάννενας - Σκουλά. Ο παπαγιάννης ήταν στην Μέση Ανατολή, μαθαίνοντας να πηδάει με αλεξίπτωτο. Χρυσοί άνθρωποι κι αυτοί. Οι Ανωγειανοί ήταν όλοι υπέροχοι, από την αρχή μέχρι το τέλος. Να σημειώσω πάντως ότι η παπαδιά δεν με γνώρισε στην αρχή όταν έφτασα στην πόρτα της, λόγω της γερμανικής περιβολής και διότι είχα κόψει το μουστάκι. Μου φώναζε και με έσπρωχνε, λέγοντας μου: «Όχι! Όχι! Ποιος είσαι; Τι θέλεις;»

Πληροφορίες αναφέρουν ότι οι Γερμανοί ετοιμάζονταν από το 1942 να κάψουν τα Ανώγεια. Τι γνωρίζετε γι΄ αυτό;

«Δεν ήξερα ότι οι Γερμανοί σκόπευαν από την αρχή να κάψουν το χωριό, αλλά δεν μου κάνει έκπληξη. Η στάση του χωριού ήταν ολοφάνερα εχθρική. Οι Γερμανοί ήξεραν πολύ καλά τα αισθήματα των Ανωγειανών και πως λειτουργούσαν ασύρματους στις σπηλιές, αλλά δεν κατόρθωσαν ποτέ να τους αρπάξουν, χάριν της προσοχής των χωριανών. Ήταν πολλές οι αιτίες, για τη στάση των Γερμανών. Μολονότι είπαν αυτοί πως το κάψιμο και οι εκτελέσεις που έγιναν τον Αύγουστο του 1944, λόγω του περάσματος του Κράιπε από τα Ανώγεια, υπήρχαν άφθονοι λόγοι, χρόνια πριν ακουστεί το όνομα του Στρατηγού. Ο πραγματικός λόγος ήταν η προσπάθεια να τρομοκρατήσουν τους Ανωγειανούς στο βορρά και τους Αμαριώτες στο νότο, για να μπορέσουν να συγκεντρώσουν όλα τα στρατεύματα τους στα Χανιά, στη φάση της οπισθοχώρησης τους. Ήμουν στο Λίβανο όταν έγιναν όλα αυτά τα τραγικά γεγονότα. Στο τέλος της εκστρατείας για τον Κράιπε είχα ένα είδος παραλύσεως στο δεξί πόδι και μπράτσο και με κράτησαν δυο μήνες στο νοσοκομείο του Καΐρου. Μετά με έστειλαν στη Βηρυτό και στη συνέχεια γύρισα στην Κρήτη για να δω όλους τους παλιούς φίλους».

Πολεμήσατε δίπλα σε Ανωγειανούς;

«Δεν πολέμησα κοντά με Ανωγειανούς, γιατί ήμουν στο Ηράκλειο, αλλά πέρασα πολύ επικίνδυνες στιγμές μαζί τους και υπό την προστασία τους. Ήταν πάντα έκτακτοι και πολύ υπερήφανοι για το χωριό τους. Πολύ πατριώτες, έτοιμοι για τα πάντα, άφοβοι, δραστήριοι, γεμάτοι κέφι και χιούμορ, ακλόνητοι φίλοι και γεμάτοι καλοσύνη».

«Φιλεντέμ», ήταν το παρατσούκλι σας στην Κρήτη. Ποιος σας το «κόλλησε» και γιατί;

«Δεν θυμάμαι πότε ακριβώς με βάπτισαν «Φιλεντέμ». Η αιτία ήταν γιατί είχα μανία με το γνωστό τραγούδι και το τραγουδούσα πολύ συχνά».

Γιατί επιλέξατε τη Μάνη και όχι...την Κρήτη για να ζήσετε, που τόσο σας αγαπούν και σας εκτιμούν;

«Ο λόγος που εγκαταστάθηκα στη Μάνη είναι γιατί ήθελα να γράψω μερικά βιβλία. Ήμουν τότε αρκετά γλεντζές. Είχα τόσους πολλούς φίλους στην Κρήτη, που όλοι τους ήταν γλεντζέδες και χουβαρντάδες και ΄γω ήξερα πως δεν αντέχω στον πειρασμό. Εάν είχα εγκατασταθεί στην Κρήτη τότε, θα ήμουν... σήμερα νεκρός και θαμμένος από πολλά χρόνια. Όμως, πηγαίνω στην Κρήτη όσο πιο συχνά μπορώ και θα συνεχίζω να πηγαίνω όποτε μου δίνεται η ευκαιρία»

Ποιο είναι το μήνυμα που στέλνετε σήμερα στους Ανωγειανούς, από την Καρδαμύλη της Μάνης όπου ζείτε; «Έχω πολλές αναμνήσεις από την Κρήτη, κι από τα Ανώγεια και το μήνυμα μου είναι ένα τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για όλα τα θαυμάσια χρόνια και τις αναμνήσεις που μοιραζόμαστε. Κλείνοντας, θυμήθηκα ένα ανέκδοτο με πρωταγωνιστές δυο Ανωγειανούς, λίγο πριν τον πόλεμο. Είχαν βγει στο κέφι και βάδιζαν αγκαλιασμένοι και ολίγον μεθυσμένοι σε κεντρικό δρόμο του Ηρακλείου. Πέρασε από κοντά τους το αυτοκίνητο του φιλομεταξικού νομάρχη Ηρακλείου, ο οποίος είχε μανία να τον χαιρετάει ο κόσμος. Κατεβάζει το τζάμι και φωνάζει στον ένα Ανωγειανό: «Έλα εδώ ρε». «Ήντα θες;» τον ρωτάει ο Ανωγειανός και ο νομάρχης με δυνατή φωνή τον ρωτάει: «Γιατί δεν χαιρετάτε;» «Ηντα, χωριανός είσαι να σε χαιρετίσουμε;» του αποκρίνεται ο Ανωγειανός. «Είμαι ο νομάρχης βρε!» του απαντάει. Τότε παρεμβαίνει ο δεύτερος Ανωγειανός και του λέει: «Να το γράψεις στο κούτελο για να το θωρούν οι ανθρώποι».

Περισσότερα... »
10:11
Αποκαλυπτήρια μνημείου για τον 8χρονο Ανωγειανό ηρωομάρτυρα Στεφανή Ξυλούρη
» Το μεγάλο μας τσίρκο

Αποκαλυπτήρια μνημείου για τον 8χρονο Ανωγειανό ηρωομάρτυρα Στεφανή Ξυλούρη

«Πήρε την πρώτη σφαίρα»...

Άξιον Εστί, τα Κόκκινα σημάδια που άφησε το αθώο, και τίμιο παιδικό αίμα του Μικρού Στεφανή, στην Πλάκα στο Περαχώρι

Στις 13 Αυγούστου του 2006, στη θέση Πλάκα, στο Περαχώρι, στο σημείο ακριβώς που οι Ναζιστικές δυνάμεις κατοχής σκότωσαν εν ψυχρώ το Στεφανή Ξυλούρη, πραγματοποιήθηκαν, από το Δήμαρχο Ανωγείων Νικόλαο Ξυλούρη, τα αποκαλυπτήρια του μνημείου, αφιερωμένο στον 8χρονο Ανωγειανό ηρωομάρτυρα, ο οποίος ήταν το πρώτο θύμα των Γερμανών στα Ανώγεια.

Συγκινητική ήταν η ατμόσφαιρα καθόλη τη διάρκεια της εκδήλωσης, ενώ όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα πάνω στη χαροκαμένη μάνα του Στεφανή, τη Μπαμπακιούδαινα, που με βουρκωμένα μάτια, μαυροτσεμπερωμένη, στεκόταν ακριβώς δίπλα στο μνημείο, συμμετέχοντας με τον τρόπο της και τον πόνο της, στις τιμές που απέδωσε το χωριό στον ήρωα, γιο της. Την εν ψυχρώ δολοφονία του Στεφανή, σε συνάρτηση με το Ολοκαύτωμα των Ανωγείων περιέγραψε με το δικό του μοναδικό τρόπο, πριν από χρόνια, με μια μαντινάδα, ο αείμνηστος Χουμάς, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Όταν εκαίγαν το χωριό ήτανε μαύρη μέρα κι ο Στεφανής του Μπαμπακιό πήρε την πρώτη σφαίρα».

Από την πλευρά του ο λαϊκός ποιητής Σταύρος Βιτώρος θα γράψει: «Ηντα ΄φταιξες της μοίρας σου κακόμοιρο κοπέλι κι από οχτώ εννιά χρονών στο χώμα να σε θέλει». Στη σημασία της θυσίας του Στεφανή αναφέρθηκε στην τοποθέτηση του ο Δήμαρχος Ανωγείων Νίκος Ξυλούρης, ενώ με μια συγκλονιστική ομιλία, που καθήλωσε τους συμμετέχοντες στην εκδήλωση, ο Γιαννάκος Ξυλούρης ανέλυσε το γεγονός, σε συνδυασμό με την κατάσταση που επικρατούσε στην Ελλάδα της Κατοχής, της πείνας και της Αντίστασης. Μεταξύ άλλων ο κ. Ξυλούρης ανέφερε: «1944, 13 Αυγούστου, προπαραμονή της Παναγίας, ημέρα Κυριακή, 8 η ώρα το πρωί, στην Πλάκα, εδώ ακριβώς που στέκω, στο Περαχώρι, στ' Ανώγεια του Πάνω Μυλοπόταμου, στην Κρήτη μια παρέα παιδιών 6- 7- 8 χρονών τρέχουν ή ετοιμάζονται να παίξουν.… Οι Γερμανοί τα βλέπουν γιατί έχουν κυκλώσει το χωριό και ετοιμάζονται να το κάψουν… Μπορεί να' παιζαν τα «ζα» με τα κέρατα που καθένα είχε μαζέψει, και που τα μοίρασαν μεταξύ τους, μπορεί να μοιράζονταν σε ομάδες για να παίξουν «Χαΐνηδες», μπορεί να' παιζαν «Αρμάδες» ή να άρχιζαν με το «θα μετρήσω ως το 10 κι όποιος βγει θα τα φυλά» και να έπαιζαν «Καμνηστά», μπορεί να μοιράζονταν σε ομάδες και να 'παιζαν «Κλέφτες και Χωροφυλάκους». Παιδιά που ετοιμάζονταν να παίξουν ήσαν, και τη νύχτα κουρασμένα από τον ολοήμερο κάματο του παιχνιδιού τους μπορεί κοιτώντας τα άστρα να ονειρεύονταν τον κόσμο που είχε πλάσσει η παιδική φαντασία τους. Ένας κόσμος με παιχνίδια για παιδιά...θα ήταν … ή έπρεπε να ήταν, τα όνειρά τους…Αυτό θυμήθηκαν οι Ναζί όταν είδαν το Στεφανή να ανηφορίζει, οι Ναζί δεν φοβήθηκαν τον Στεφανή που ήταν κι αυτός ένα άοπλο παιδί, την «Ανηφόρα» που είχε πάρει και την «Ανάτασή» του τρόμαξαν.

Άξιον Εστί τα Κόκκινα Σημάδια...

Στο πρόσωπο του Στεφανή οι Ναζί έβλεπαν και πυροβολούσαν την αδούλωτη Ανωγειανή ψυχή. Πυροβολώντας όμως τον Στεφανή δεν σκότωσαν μόνο ένα παιδί 8 χρονών που ήθελε να παίξει...Στο πρόσωπο του Στεφανή σκόπευαν και ήθελαν να σκοτώσουν: Κάθε έννοια ελευθερίας. Κάθε έννοια Τιμής. Κάθε έννοια Ανθρώπινης Αξιοπρέπειας. Κάθε έννοια Δικαίου. Κάθε έννοια Αλήθειας. Κάθε παιδική Ελπίδα και κάθε παιδικό Όνειρο. Άξιον Εστί, τα Κόκκινα σημάδια που άφησε το αθώο, και τίμιο παιδικό αίμα του Μικρού Στεφανή, στη Πλάκα στο Περαχώρι.

Σημάδια που θα θυμίζουν τις Αιώνιες Αξίες της Τιμής, της Ελευθερίας, της Αλήθειας και της Αξιοπρέπειας. Άξιον Εστί, το αθώο, τίμιο αίμα του που ποτίζει τις ελπίδες και τα όνειρα των παιδιών όλου του κόσμου.

Στις ανταρτοσύνες...

«Αυτές τις μνήμες επικαλέστηκα για άλλη μια φορά, δυο βδομάδες πριν, από την Μαρτυρική Μάνα, τη Μάνα του Στεφανή, για να ξορκίσω και να τιθασεύσω το θράσος, για να μπορώ να σταθώ σήμερα μπροστά σας. -Πες μου θεία την ρώτησα, σεβόμενος την φόρτιση της στιγμής, «έξε μέρες το κοπέλι άταφο μέσα στην εκκλησά, κι ο άντρας σου; Ο άντρας σου που ήτανε;» -Ο άντρας μου παιδί μου ήταν στις Ανταρτοσύνες,! τρεις φορές ήρθε να το θάψει μα τον επεριμένανε οι σκύλοι με τα ταχυβόλα. Ο πληθυντικός του ουσιαστικού όπως ακούστηκε, όχι μέσα από το στόμα της, αλλά μέσα από τα τρίσβαθα της ψυχής της, ήρθε όχι μόνο για να τονίσει την ουσιαστική έννοια του, αλλά να συνοψίσει την πεμπτουσία που συνέθετε τον λόγο ύπαρξής της, ως Ανωγειανή, ως Ελληνίδα και ως Πανανθρώπινη μάνα. Για μια στιγμή φοβήθηκα, τρόμαξα, κατάλαβα πως η μαυροφορεμένη αγράμματη μικρομάνα που ήταν δεν ήταν, είκοσι επτά χρονών τότε με τον Στεφανή μπροστά της νεκρό, ένα άλλο παιδί στην αγκαλιά, το τρίτο να την κρατεί από το φουστάνι, έγκυος 8 μηνών και με ένα τσουβάλι ρούχα της γέννας στην πλάτη, είχε βαθιά συνείδηση και αναγνώριζε το βάρος που είχε πέσει στις πλάτες του Αντάρτη άντρα της. Ήξερε η Μπαμπακιούδαινα πως ο άντρας της σήκωνε στους ώμους τον Αγώνα και την αγωνία ολόκληρης της Φυλής του, και το ‘βγαλε αυθόρμητα χωρίς να το σκεφτεί καθόλου, ήξερε πως «οι Θερμοπύλες, η Σαλαμίνα, ο Μαραθώνας, το Μανιάκι, το Μεσολόγγι, το Αρκάδι, συνιστούν τις αξίες του Αντάρτη άντρα της, ήξερε πως είναι η ιστορία του, πως συγκροτούν το είναι του, πως δημιουργούν το χαρακτήρα του, όπως και όλων των Ελλήνων εκείνων που θητεύουν στις έννοιες της έγνοιας για τον άλλον και της θυσίας για ελευθερία.» (901, Γλέζος)
Στις «Ανταρτοσύνες»!, είπε, ήταν ο άντρας της.

Κι εγώ, ακόμα και τώρα που σας μιλώ, προσπαθώ να ανασύρω από τη μνήμη μου και να μαζέψω όλα τα ουσιαστικά που έμαθα στα 20 χρόνια στα θρανία και στα 30 χρόνια στα σχολεία για να βγάλω νόημα και ουσία και να καταλάβω αυτό που φυσικά, αυθόρμητα, αβίαστα, αβασάνιστα, μονολεκτικά, μου είπε η Ανωγειανή μάνα.

-Στις Ανταρτοσύνες!! είπε.

Ο πληθυντικός του ουσιαστικού «Ανταρτοσύνες» ξανά λέω, βάρυνε περισσότερο παρά όλο το πλήθος των ουσιαστικών που γνώριζα από όλα τα διαβάσματά μου. Έβαλα μέσα τη Ρωμιοσύνη, την Αντρειοσύνη, την Δικαιοσύνη, την Καλοσύνη, την Μεγαλοσύνη, την Ιεροσύνη, την Παλικαροσύνη, την Ντομπροσύνη, την Αδελφοσύνη, μα ακόμα νιώθω πως δεν ισοφάριζαν το βάρος που είχε πέσει στις πλάτες του Μπαμπακιό, ήξερα βαθιά μέσα μου, πως ήταν ασήκωτο αυτό που αυτός ζούσε και πως ήταν κάτι παραπάνω από όλα αυτά που εγώ είχα διαβάσει.

Και λέω ασήκωτο γιατί πιστεύω πως λείπει κάτι που εγώ δεν μπορώ να το καταλάβω ακόμα και τώρα που σας μιλάω, και που με κάνει να φοβάμαι αλλά και συνάμα να χαίρομαι που αυτή η μάνα με λέει και εμένα παιδί της.

1940: Σκοτώνεται ο αδελφός Κώστας στην Αλβανία.

1944: Σκοτώνεται ο Στεφανής από τους Ναζί.

1945: Πεθαίνει η Ανδρονίκη, το νεογέννητο της κατοχής.

Και το 1947: πεθαίνει ο άντρας της, κι αυτή μόνη και μόνο 30 χρονών με τρία παιδιά να αναστήσει. Και τα ανάστησε…

Πέτρωσε ο πόνος στην όψη της Υφήλιας Μάνας».

Καταραμένοι αυτοί που κάνουν πόλεμο...

Ξέρω όμως, πως αυτοί, θειά Μπαμπακιούδαινα, που σκότωσαν τον Στεφανή μας, εδώ στην Πλάκα, αυτοί οι ίδιοι σκοτώνουν και τα παιδιά στη μέση Ανατολή. Τα ονόματα μόνο άλλαξαν, Τότε τους λέγαμε Ναζί…. Τώρα …Τώρα….

Παρεμβαίνει μαγνητοφωνημένη η φωνή της Μάνας που κάνει ευχή και κατάρα: Την κατάρα μου σ' αυτούς που κάνουν Πόλεμο, και την Ευχή μου σ' αυτούς που Αγωνίζονται για την Ειρήνη)

…….Κι αν ποτέ, σας βγάλει ο δρόμος από τα Ανώγεια, από το Περαχώρι, περάστε από το φτωχικό της Ζαφειρένιας, της Μπαμπακιούδαινας, να πείτε, της μάνας του Στεφανή, της Υφήλιας μάνας και έχει αυτή ακόμα και Αποθέματα Κουράγιου και Περισσεύματα Αγάπης και Ψυχικό Μεγαλείο να γλυκαίνει τον πιο αβάσταχτο Ανθρώπινο πόνο για τα εγκλήματα που έχετε διαπράξει εναντίον της
Ανθρωπότητας…και ίσως σας σ υ γ χ ω ρ έ σ ε ι…….».
http://www.anogi.gr/8d/mnimio.htm
Οταν μιλα η ψυχή ενος περηφανου λαου σωπαινεις
δεν εχει λογια να περιγραφει τουτη η εποποιια ενος λαου που υπεφερε τα πανδεινα κι ομως κρατησε ψηλα την
σημαια της αντιστασης στους ξενους καταχτητες για ελευθερια , ψωμι παιδεια, λαικη κυριαρχια εθνική ανεξαρτησια
Προσκυνω τα παθη σου λαε μου σkυβω το κεφαλι και δοξαζω τα εργα σου
****
Xωρις να θελω να κανω διαφημιση κιας μου το συγχωρεσετε αν ειναι ατοπημα
το αγγλικο προσωπειο και ο blacman του Αντωνη Σανουδακη απο τον εκδοτικό οικο Ταξιδευτης

Περισσότερα... »

09:36

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: Σοβαρή απειλή οι λαθρομετανάστες. Δεν λετε ολη την αληθεια.Γιατί?

» Το μεγάλο μας τσίρκο

Σοβαρή απειλή οι λαθρομετανάστες

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ:
Σοβαρή απειλή οι λαθρομετανάστες

Σύμφωνα με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου, η «αυξανόμενη εισροή, κυρίως από τα κατεχόμενα στις ελεύθερες περιοχές, μεγάλου αριθμού λαθρομεταναστών, αποτελεί σοβαρή απειλή για το λαό και την Κύπρο».
Ο Μακαριότατος ξεκαθαρίζει πως η Εκκλησία της Κύπρου προσεγγίζει τους νόμιμους μετανάστες με αγάπη.
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΥΠΡΟΥ: «Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΓΑΠΑ ΤΟΥΣ ΝΟΜΙΜΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ»

Απειλείται η ύπαρξή μας από τους παράνομους μετανάστες;

Σύμφωνα με τον Κρίνο Μακρίδη, η λαθρομετανάστευση δημιουργεί κινδύνους για την εθνική ταυτότητα και την …υγεία των αυτοχθόνων Ελλήνων της Κύπρου!

«Σοβαρή απειλή για το λαό και την ίδια την Κύπρο», είναι σύμφωνα με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο Β’, η «αυξανόμενη εισροή κυρίως από τα κατεχόμενα στις ελεύθερες περιοχές, μεγάλου αριθμού λαθρομεταναστών».
Σε χαιρετισμό του -που ανέγνωσε εκπρόσωπός του σε ημερίδα της Εταιρείας Μελέτης Ελληνικών Θεμάτων (ΕΜΕΘ), με θέμα «Η απειλή της λαθρομετανάστευσης»- ο Αρχιεπίσκοπος ανέφερε ότι «η ανεξέλεγκτη εισροή του καθημερινού αυτού κύματος των λαθρομεταναστών, σε συνδυασμό και με τα προβλήματα ημικατοχής από τη συνεχιζόμενη για τριάντα τέσσερα και πλέον χρόνια τουρκική εισβολή στη νήσο μας, καθιστά το πρόβλημα ακόμη πιο οξύ και επικίνδυνο».
Ο Μακαριότατος έκανε έκκληση προς τις αρμόδιες αρχές, όπως ενεργώντας -σύμφωνα και με τους νόμους της Δημοκρατίας- εντείνουν και επαυξήσουν τις προσπάθειές τους, λαμβάνοντας όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα προς εξάλειψη του φαινομένου της λαθρομετανάστευσης. «Προς άρση κάθε παρεξήγησης, η Εκκλησία της Κύπρου προσεγγίζει τον κάθε ξένο πρόσφυγα και μετανάστη που έρχεται νόμιμα στην Κύπρο με όλη της την αγάπη», διευκρίνισε.
Σημειώνοντας ότι η λαθρομετανάστευση είναι παγκόσμιο φαινόμενο, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου ανέφερε στο χαιρετισμό του πως για την αποτελεσματική αντιμετώπισή της κατάστασης θα πρέπει οι προσπάθειες να αναληφθούν από την παγκόσμια κοινωνία.
Καταλήγοντας, ο Κύπρου Χρυσόστομος είπε ότι η χώρα μας, που έχει ακόμη το εθνικό της θέμα άλυτο, «δεν έχει την πολυτέλεια να αδιαφορεί μπροστά στους υπαρκτούς κινδύνους από την ανεξέλεγκτη ροή μεταναστών - λαθρομεταναστών στο έδαφός της».
Σε ομιλία του ο πρόεδρος της ΕΜΕΘ, Κρίνος Μακρίδης, είπε ότι «λόγω της λαθρομετανάστευσης υπάρχουν κίνδυνοι για την εθνική ταυτότητα των αυτοχθόνων Ελλήνων της Κύπρου, για τη γλώσσα, για την υγεία και για την οικονομική τους ευημερία». Πρόσθεσε ότι «η απειλή προέρχεται από την έλλειψη μεταναστευτικής πολιτικής από τις εκάστοτε κυβερνήσεις και από την αδιαφορία των οργανωμένων συνόλων».

Δεν μας τα λεει καλα ο κατα τα αλλα αξιοσεβαστος πατερ.

Ποια νομιμη μεταναστευση μπορει να υπάρξει απο τις χωρες αυτές?

Ποιες οι αιτιες της μεταναστευσης νομιμης η μη και ποιοι τις δημιουργησαν?

Μετρα καταστολής κια αποτροπής η μετρα προληψης του φαινομενου?

Ποιες χωρες και ποια συμφεροντα ειναι πισω απο το φαινομενο αυτό?

Ποια ειναι η μεταναστευτική πολιτική? Ποια η αδιαφορια των οργανωμενων κοινωνικών συνόλων?

Πολυ θολη η αναλυση του και τα θολά νερά ειναι αυτα που παραγουν τον ρατσισμόΑρχιεπισκοπε

Περισσότερα... »

09:26
Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΣΤΑΜΟΥΛΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗΣ ΘΗΡΙΩΔΙΑΣ
» Το μεγάλο μας τσίρκο

"Το Εφετείο της Φλωρεντίας εξέδωσε και επίσημα προχθές την ιστορική απόφαση.

«Δύσκολη υπόσχεση δώσατε, κύριε Σταμούλη», είχε πει πρόπερσι στις εκδηλώσεις μνήμης στο Δίστομο ο πρέσβης της Γερμανίας στην Αθήνα. Ο αείμνηστος δικηγόρος ανακοίνωνε εκείνο το βράδυ στους Διστομίτες, ότι θα ζητούσε την εκτέλεση της γνωστής απόφασης στην Ιταλία.

Με απόφασή του προχθές, το Εφετείο... της Φλωρεντίας έκρινε ότι μπορεί να εκτελεστεί στην Ιταλία η απόφαση της ολομέλειας του ελληνικού Αρείου Πάγου, σύμφωνα με την οποία η Γερμανία πρέπει να καταβάλλει 30 εκατ. ευρώ στους συγγενείς των θυμάτων του Διστόμου για τη σφαγή του 1944.

Η απόφαση ελήφθη ύστερα από προσφυγή της κ. Κέλυς Σταμούλη, κόρης του αποθανόντος ευπατρίδη δικηγόρου κ. Γιάννη Σταμούλη, ο οποίος είχε κινήσει τη διαδικασία τη δεκαετία του 1990. Τότε, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Λιβαδειάς είχε αποφασίσει ότι οι Γερμανοί οφείλουν να αποζημιώσουν τους Ελληνες. Το γερμανικό κράτος είχε υποβάλλει αναίρεση στον Αρειο Πάγο, η οποία απορρίφθηκε και ως εκ τούτου η απόφαση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς είχε καταστεί αμετάκλητη. Όμως μια μεταξική διάταξη -που δεν υπάρχει σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, αλλά στον δικό μας Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας- κατέστησε ανέφικτη την αναγκαστική εκτέλεση περιουσιακών στοιχείων του γερμανικού κράτους στην Ελλάδα. Σύμφωνα με αυτήν, για να προχωρήσει η εκτέλεση έπρεπε να υπάρχει άδεια του υπουργείου Δικαιοσύνης. Η άδεια δεν δόθηκε τότε (το 2001) και συνεχίζει να μην δίνεται έως σήμερα από όλους τους υπουργούς Δικαιοσύνης. Μάλιστα, το τελευταίο εξώδικο απεστάλη από την κ. Σταμούλη πριν από έναν μήνα...

Τελική δικαίωση

Εν τω μεταξύ, το 2003 ο κ. Σταμούλης είχε επισημάνει διάταξη ευρωπαϊκού κανονισμού, που ορίζει ότι μία απόφαση που είναι εκτελεστή σε ένα κράτος-μέλος μπορεί να κηρυχθεί εκτελεστή και σε άλλο κράτος-μέλος. Ετσι, επέλεξε να «μεταφέρει» την υπόθεση στη γειτονική Ιταλία και συγκεκριμένα στη Φλωρεντία, όπου το γερμανικό κράτος διαθέτει μεγάλη περιουσία. Το αίτημα για αποζημίωση στην Ιταλία έγινε δεκτό σε πρώτο βαθμό. Η έφεση της Γερμανίας ενάντια στην ικανοποίηση του ελληνικού αιτήματος απορρίφθηκε από το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της Ιταλίας. Έτσι άνοιξε ο δρόμος για την τελική δικαίωση του κ. Σταμούλη. Η προσφυγή το καλοκαίρι 2008 στο Εφετείο Φλωρεντίας οδήγησε στη προχθεσινή μεγάλη νίκη του Ελληνα δικηγόρου μετά θάνατον...

Σημειώνουμε ότι οι συγγενείς των θυμάτων ενός αντίστοιχου «Διστόμου» της Ιταλίας επίσης δικαιώθηκαν πριν από ένα μήνα. Πρόκειται για τους συγγενείς των θυμάτων του χωριού Τσιβιτέλα, που είχαν πέσει επίσης θύματα της γερμανικής θηριωδίας. Η Γερμανία θα προσφύγει στο δικαστήριο της Χάγης κατά της ιταλικής κυβέρνησης διότι δέχτηκε να γίνει εκτελεστή η απόφαση. Στη Γερμανίδα καγκελάριο κ. Μέρκελ συμπαρίσταται ο Ιταλός πρωθυπουργός κ. Μπερλουσκόνι..."

http://alkimosarchive.blogspot.com/2008 ... st_27.html

Περισσότερα... »
09:10
ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΧΡΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΗΠΑ
» Το μεγάλο μας τσίρκο

Οι ΗΠΑ ομολογούν χρηματισμό για το ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ
Οι ΗΠΑ ομολογούν χρηματισμό
Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δημιούργησε ειδικό ταμείο στην αμερικανική πρεσβεία της Λευκωσίας, το οποίο ασχολείται με «ευαίσθητες πολιτικές δραστηριότητες» στην Κύπρο και ελέγχεται από τον εκάστοτε πρέσβη.
Πρόκειται για το Bi-Communal Support Program (BSP), που συνήθως παρουσιάζεται από τους Αμερικανούς διπλωμάτες και τους δημοσιογράφους που τους εξυπηρετούν, ως ένα αθώο πρόγραμμα, το οποίο υποτίθεται πως έχει σχέση με την Παιδεία, την επαγγελματική ανάπτυξη και την εκπαίδευση (νέων) ηγετών. Αντίθετα απ ό,τι παρουσιάζεται, το πρόγραμμα αυτό χρησιμοποιείται ως εργαλείο επιβολής της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.
Η αποκάλυψη περιέχεται σε αμερικανικό έγγραφο που χαρακτηρίζεται «ευαίσθητο» (sensitive) και υπογράφεται από τον πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στη Λευκωσία Μάικλ Κλόσον, ο οποίος αναμείχθηκε, με απαράδεκτο και αντιδιπλωματικό τρόπο, στις εσωτερικές πολιτικές υποθέσεις της Κύπρου, προκαλώντας απανωτά διαβήματα της κυπριακής κυβέρνησης προς τον Λευκό Οίκο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Ο κ. Κλόσον, που ηγήθηκε μίας αποτυχημένης προσπάθειας απαξίωσης Ελληνοκύπριων πολιτικών και δημοσιογράφων, αναφέρει στο συγκεκριμένο τηλεγράφημα, ημερομηνίας 27 Μαϊου 2003, σχεδόν 11 μήνες πριν από το δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν, ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες τοποθετούν τα χρήματά τους εκεί που είναι το στόμα τους», τονίζοντας πως η οικονομική ενίσχυση (μέσω διαφόρων γνωστών και άγνωστων προγραμμάτων) «προσφέρει στην Αμερική ένα ποικίλο, ευέλικτο και περιεκτικό σετ εργαλείων με το οποίο θα προσεγγίσει Κύπριους οι οποίοι έχουν επιρροή για την επίτευξη πολιτικής διευθέτησης».
Στέλνουν μήνυμαΟ κ. Κλόσον δημιούργησε και ένα άλλο Ταμείο, μέσω του οποίου έκλεινε συμβόλαια (contracts) με πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Το έγγραφο είναι το μοναδικό -από τα εκατοντάδες που εξασφάλισαν ερευνητές και δημοσιογράφοι- το οποίο παραδόθηκε αυτούσιο, αν και δόθηκε -την ίδια ημέρα- και λογοκριμένο. Πιστεύεται ότι δημοσιοποιήθηκε λόγω λανθασμένων χειρισμών κατά τη διαδικασία λογοκρισίας από Αμερικανούς διπλωμάτες, αν και δεν αποκλείεται με την ενέργειά τους αυτή να προειδοποιούν εμμέσως Κύπριους πολιτικούς που συνεργάστηκαν μαζί τους.
«Ψαλίδι».Τα υπόλοιπα έγγραφα παραποιήθηκαν από «το ψαλίδι των λογοκριτών», ανάμεσά τους πρώην και νυν πρεσβευτές των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίοι υπηρέτησαν στην Αθήνα και τη Λευκωσία σε εποχές κρίσιμες για την Ελλάδα και την Κύπρο.
Λίγες ημέρες πριν παραδοθούν τα έγγραφα, που εξασφαλίστηκαν με απόλυτα νόμιμο τρόπο, οι πρέσβεις Τόμας Μίλερ, Τσαρλς Ρις, Μάικλ Κλόσον και Ρόναλντ Σλίκερ, κατά παράβαση κάθε ηθικής, αρνήθηκαν να επιτρέψουν τη δημοσιοποίηση των εγγράφων, τα οποία στη διάρκεια της θητείας τους τα «έκοψαν και τα έραψαν» για να καλύψουν τις δραστηριότητες και την ανάμειξή τους στις εσωτερικές πολιτικές υποθέσεις της Ελλάδας και της Κύπρου.
Τα έγγραφα που υπέστησαν άγρια λογοκρισία αφορούν την υπόθεση των Ιμίων, την ελληνική εσωτερική τρομοκρατία και τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, το Σκοπιανό, το σχέδιο Ανάν και τις άνευ προηγουμένου απειλές που εκτοξεύτηκαν εναντίον Κύπριων πολιτικών, τις συναντήσεις των Ελλήνων και Κύπριων υπουργών Εξωτερικών με τον Κόλιν Πάουελ και την Κοντολίζα Ράις, και τις συνεννοήσεις του Αμερικανού πρώην υπουργού με τον Αμπντουλάχ Γκιούλ για θέματα όπως το Κυπριακό και ο πόλεμος στο Ιράκ.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΙΓΝΑΤΙΟΥ-ΕΘΝΟΣ
ΑΠΟ ΤΟ strategy-geopolitics.blogspot.com
ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΕΡΓΟ ΘΕΑΤΕΣ

Περισσότερα... »
08:57
Αρπαγή περιουσιών Βορειοηπειρωτών στην Νίβιτσα
» Το μεγάλο μας τσίρκο

Αρπαγή περιουσιών Βορειοηπειρωτών στην Νίβιτσα
Δελτίο Τύπου της Ένωσης Χειμαρριωτών

Άποψη της Χειμάρρας.

Από το περασμένο Σάββατο, οι κάτοικοι του χωριού Νίβιτσα της ιστορικής επαρχίας Χειμάρρας, έχουν παρατήσει τα σπίτια τους και φυλάνε την γη τους στην περιοχή της Κακομαίας. Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν όταν οχήματα και μηχανήματα της εταιρίας η οποία παρανόμως έχει λάβει άδεια ανέγερσης τουριστικού συγκροτήματος, προσπάθησαν να εισέλθουν στον χώρο και να ξεκινήσουν εργασίες. Οι κάτοικοι του χωριού συγκεντρώθηκαν και απέκλεισαν τον δρόμο με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν συμπλοκές αρχικά με τα όργανα της τάξης και έπειτα με τους άνδρες της ιδιωτικής ασφάλειας της εταιρίας.

Σύμφωνα με καταγγελίες των τοπικών αρχόντων της περιοχής, οι υποτιθέμενοι «σεκιουριτάδες» είναι στο σύνολό τους πρώην κατάδικοι και καταζητούμενοι για ποινικά εγκλήματα. Οι συμπλοκές είχαν σαν αποτέλεσμα μικροτραυματισμούς ακόμη και ηλικιωμένων ανδρών και γυναικών καθώς και συλλήψεις 9 ατόμων από τα οποία τα 4 παραμένουν στα κρατητήρια. Ανάμεσα στους συλληφθέντες βρίσκεται και ο δημογέροντας του χωριού, Κλεομένης Μπαντζάρης. Οι εξελίξεις αυτές βρίσκουν τον πληθυσμό της ευρύτερης περιοχής ενωμένο και έτοιμο να προσέλθει στον ιερό αγώνα ενάντια στις μεθοδεύσεις. Είναι άλλωστε δεδομένο πως το πρόβλημα της Νίβιτσας είναι μόνο η αρχή ενός παράνομου σχεδίου κατασκευής τουριστικών συγκροτημάτων σε ολόκληρη την παραθαλάσσια περιοχή από την Νίβιτσα μέχρι την Παλάσα με παράλληλο εκτοπισμό των νόμιμων ιδιοκτητών.

Η Ένωση Χειμαρριωτών καταδικάζει τις πρακτικές του αλβανικού κράτους και παρακράτους, και δηλώνει πως οι κινητοποιήσεις θα είναι συνεχείς και έντονες μέχρι να δικαιωθεί ο αγώνας, ενάντια στις μεθοδεύσεις που αποσκοπούν στην υφαρπαγή των περιουσιών της επαρχίας Χεμάρρας.

Για ακόμη μία φορά ζητάμε από το αλβανικό κράτος να σεβαστεί τα ανθρώπινα δικαιώμτα και τους νόμους του.

Ζητάμε από την ελληνική κυβέρνηση και σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο της Ελλάδας να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για την διαφύλαξη των δικαιωμάτων των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου και να αντιμετωπίσει τις αλβανικές μεθοδεύσεις.

Ζητάμε από το ελληνικό κοινοβούλιο να αναλογιστεί τις συνθήκες τις οποίες υπομένουν οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου πριν να ψηφίσει την κύρωση του συμφώνου σύνδεσης της Αλβανίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ζητάμε από τους διεθνείς οργανισμούς να υποχρεώσουν την Αλβανία να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις συμβάσεις τις οποίες έχει υπογράψει

Ο Ελληνισμός της περιοχής αντιστάθηκε επί αιώνες στους κατακτητές από όπου και αν αυτοί προήλθαν και θα συνεχίσει να μάχεται για την διαβίωσή του και διαφύλαξη της τιμής και αξιοπρέπειάς του.

http://hellenic-affairs-forum.blogspot. ... st_28.html Αλβανικά ΜΑΤ κατά ομογενών στη Νίβιτσα
Παναγιώτης Σαββίδης
Στους δρόμους βρίσκονται για έβδομη συνεχή ημέρα, οι κάτοικοι της Νίβιτσας στη Βόρειο Ήπειρο, διαμαρτυρόμενοι για τις αλβανικές μεθοδεύσεις, που αποσκοπούν στην υφαρπαγή των ιδιοκτησιών τους.
Η αλβανική αστυνομία, άσκησε βία κατά ηλικιωμένων κατοίκων, ενώ προχώρησε σε συλλήψεις τεσσάρων Ελλήνων, ανάμεσά τους και του κοινοτάρχη Κλεομένη Μπαντζάρη, με την κατηγορία : «αντίσταση κατά της αρχής».
Στο παραθαλάσσιο χωριό, με τη φημισμένη παραλία της Κακομαίας, ισχυρή είναι τις τελευταίες μέρες η παρουσία της αλβανικής αστυνομίας, αφοί οι κάτοικοι, εμποδίζουν σκαφτικά μηχανήματα να ξεκινήσουν χωματουργικές εργασίες, σε εκτάσεις που τους ανήκουν.
Πρόσφατα η αλβανική κυβέρνηση, παραχώρησε αυθαίρετα και καταχρηστικά ιδιωτικές εκτάσεις στην εταιρεία «RIVIERA», που επιδιώκει να κατασκευάσει τουριστικό συγκρότημα στην περιοχή.
Σύμφωνα με αλβανικά ΜΜΕ, η «RIVIERA» συνδέεται με τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της κόρης του Αλβανού πρωθυπουργού Σαλί Μπερίσα... Η παραθαλάσσια περιοχή της Κακομαίας αποτελεί «φιλέτο» για αλβανικές και ξένες εταιρείες, που δραστηριοποιούνται στον τομέα του τουρισμού.
Όπως αναφέρουν οι Έλληνες κάτοικοι της Νίβιτσας, οι ίδιοι δεν είναι αντίθετοι στην τουριστική ανάπτυξη της περιοχής τους, αλλά είναι αντίθετοι στην παράνομη καταπάτηση των περιουσιών τους, με μεθοδεύσεις που θυμίζουν σκοτεινές εποχές της σύγχρονης αλβανικής ιστορίας.
Και πριν από τέσσερα χρόνια, το χωριό είχε μετατραπεί σε πεδίο μάχης μεταξύ κατοίκων και αλβανικής αστυνομίας. Τότε είχε συλληφθεί ο τότε κοινοτάρχης και σημερινός έπαρχος Βλαδίμηρος Κουμής.
Μέχρι και σήμερα, καμία επίσημη αντίδραση δεν υπάρχει, από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών. Την Παρασκευή (28/11) η «Ένωση Χειμαρριωτών» ενημέρωσε Έλληνες και Αλβανούς δημοσιογράφους για τα δρώμενα στη Νίβιτσα, ενώ για το απόγευμα της Δευτέρας έχει προγραμματιστεί συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από την αλβανική πρεσβεία στη Φιλοθέη.
«Ο αγώνας των κατοίκων της Νίβιτσας, είναι αγώνας όλων των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών. Ζητάμε την συμπαράσταση του ελληνικού λαού στο σύνολό του. Η βία και η σκληρότητα των αλβανικών δυνάμεων καταστολής απέναντι στους γέροντες και τις γερόντισσες που αντιστέκονται δεν πρέπει να περάσει έτσι» δήλωσε στη zougla.gr ο πρόεδρος της «Ένωσης Χειμαρριωτών» Φρ. Μπελέρης.
Η θέση της «Ομόνοιας»
Με υπόμνημα προς τη Διαρκή Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της ελληνικής βουλής η «Ομόνοια», το κόμμα της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία, σημειώνει για το ζήτημα των περιουσιών : «Τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται το φαινόμενο, τα αλβανικά δικαστήρια να δικαιώνουν υποτιθέμενους απογόνους Αλβανών τσιφλικάδων, οι οποίοι με ύπουλες μεθοδεύσεις και πλαστά έγγραφα διεκδικούν τεράστιες εκτάσεις γης σε όλες τις περιοχές – επαρχίες της ελληνικής μειονότητας. Ούτε λίγο ούτε πολύ λοιπόν, η Αλβανία, προσπαθεί να αποκόψει τους Έλληνες της περιοχής από τη γη τους, ή αλλιώς, το σημαντικότερο στοιχείο για τη συνέχεια του Ελληνισμού στα εκεί πατρογονικά τους εδάφη».
[www.zougla.gr]

Περισσότερα... »
Εύβοια, 27.11.2008

11:02

Το κουφάρι ενός πολιτισμού

» Το μεγάλο μας τσίρκο

Παραπάνω από δεκαοκτώ δεν πρέπει να ήτανε, αλλά σίγουρα αποτελούσε ένα από τα πιο οξύμωρα σχήματα που είχα αντικρίσει έως τότε. Το σπινθηροβόλο βλέμμα του, η λαλιά του, αλλά και το όλο του παρουσιαστικό με ανήγαγαν στα ριζίτικα βουνά της Κρήτης. Άλλος αέρας. Παντελώς αταίριαστος με τα νεγρο-αμερικάνικα ακούσματα που ηχούσαν διαπασών στο ημιυπόγειο διαμέρισμα που είχε μόλις νοικιάσει στα Χανιά.

«Καλά βρε φίλε, τι σχέση μπορεί να έχει ένας Κρητίκαρος του λόγου σου με αυτά που θυμίζουν τα κατώγεια της Νέας Υόρκης;» Αξέχαστη θα μου μείνει η ταραχή στο ύφος του με αυτό μου το σχόλιο αφού πρώτα τον είχα παρακαλέσει να χαμηλώσει τη μουσική εν ώρα κοινής ησυχίας.

Αυτός έσβησε το στέρεο, και με πληγωμένο το φιλότιμο είπε: «Συγνώμη σύντεκνε, έχεις δίκιο. Δεν είμαι τούτοσές που δείχνω. Απλά ήθελα ν’ ακούσω αυτά π’ ούλοι ακούν έπαέ στη πόλη για να μοιάσω…»

Γίναμε φίλοι. Όταν τον γνώρισα καλύτερα, γνώρισα και τον πλούσιο κόσμο που ήθελε να αφήσει, αλλά αργότερα, κι αυτόν όπου του έμελλε να ενταχθεί.

Ήταν αρχές της δεκαετίας του ’80, η αρχή του τέλους του Ελληνικού πολιτισμού της υπαίθρου – τότε που ο κάθε πολιτικάντης, εκμεταλλευόμενος την αστυφιλία που είχε εκδηλωθεί τις προηγούμενες δεκαετίες, ψηφοθήριζε στα χωριά με το ελεύθερο να διορίσει ψηφοφόρους ή τα παιδιά τους σε κρατικές και δημόσιες υπηρεσίες όπως στην αστυνομία, στις εφορίες, στις τράπεζες, στα ασφαλιστικά ταμεία, στην Ολυμπιακή, στα νοσοκομεία, στα ΕΛΤΑ, στους δήμους κτλ.

Σήμερα, αναλογιζόμενοι τις τόσες ραγδαίες μεταλλάξεις στο τόπο μας, όπως την εγκατάλειψη και εξαθλίωση της υπαίθρου, την υπογεννητικότητα, το ξεπούλημα της γης μας, την ανεξέλεγκτη εισβολή-επιβολή λαθρομεταναστών και την εκτόξευση της εγκληματικότητας, καλά θα κάνουμε να κρίνουμε τους εαυτούς μας που συνετέλεσαν στα προαναφερθέντα - τους Μανωλιούς και Σηφαλιούς που έπρεπε να «μοιάσουν», ή αλλιώς, να αλλοιωθούν στα χωνευτήρια των πόλεων, εκτιθέμενοι στην ομογενοποίηση μιας μαζικής, ξενόφερτης κουλτούρας που τότε (ίσως όχι και τόσο αθώα) προήγαγε η ΕΡΤ.

«Να παίζει το τρανζίστορ τ’ Αμερικάνικα... να περπατάς στους δρόμους με το μπουφάν στους ώμους...» Τα τραγούδια της εποχής ανακλούσαν το ρεύμα.

Ίσως όχι και τόσο τυχαία είχαν υποβαθμισθεί γλώσσα και παιδεία για τα χωριατόπουλα που θα εισέρεαν στα σχολεία των πόλεων, καθώς πολλοί χωρικοί συνδικαλιζόταν κομματικά για να διορισθούν σε κάποια υπηρεσία. Και ενώ στα τότε ακόμα ζωντανά χωριά τους τα παιδιά αυτά θα δρούσαν σε έναν κόσμο αληθινό, όπου θα συναναστρεφόταν με όλες τις ηλικίες, μαθαίνοντας πως να παράγουν τροφή, πως να φτιάχνουν ένα σπίτι, ένα σκάφος κτλ, τώρα θα εντασσόταν ολομερής και αποκλειστικά με συνομήλικούς τους σε ένα σύστημα που θα επιμήκυνε την ανωριμότητα και την εξάρτηση. Αυτό, βέβαια, μακρόχρονα θα ωφελούσε τις μεγάλες επιχειρήσεις και το δημόσιο: Ο ανώριμος άνθρωπος είναι καταναλωτικός. Ο εξαρτημένος ζει με τον φόβο, κι αυτός είναι ο ιδανικός εργαζόμενος.

Κάπου όμως έπρεπε να φιλοξενηθεί η κοσμοσυρροή από τα χωριά. Στα πέριξ των πόλεων φύτρωσαν τσιμεντοκούτια, ενώ εντός, νεοκλασικά κτήρια κατεδαφίσθηκαν για τις αντιπαροχές πολυκατοικιών. Πολλά τότε τα Ελληνικά εργατικά χέρια. Πολλά και εύκολα τα λεφτά από τις Ευρωπαϊκές επιδοτήσεις για την ενίσχυση της αγροτιάς αυτά όμως μετουσιώθηκαν σε άναρχα, τσιμεντένια παραπήγματα, όπου ο νεόφερτος στην πόλη χωρικός, με όλα τα συμπλέγματα που του επέφερε η προσπάθειά του να «μοιάσει», θα γινότανε... «αστοχωριάτης». Ανυπόφορη η ατμόσφαιρα στις δημόσιες υπηρεσίες, καθώς άνθρωποι συνηθισμένοι να αναπνέουν υπαίθριο αέρα, τώρα ασφυκτιούσαν πίσω από καπνόμιχλα γραφεία όπου με τεντωμένα νεύρα κολλούσαν ένσημα. Κι αν δεν οσφριζόταν κανείς τη «χωριατίλα» στο δημόσιο, σίγουρα την κουτούλαγε στους δρόμους, καθώς πολλοί που πλούτισαν ως εργολάβοι πρόχειρων κατασκευών έβγαζαν τα απωθημένα τους πλουτίζοντας και τις αυτοκινητοβιομηχανίες της Μερσεντές και της BMW. Το «αυτοκίνητο» έγινε «το ερ-γα-λείο» αλλά όχι τόσο για χρήση, όσο για την επίδειξη της οικονομικής ισχύος του νεόπλουτου. Ωστόσο, τα αγροτικά που κάποτε μετέφεραν σοδειές, τώρα πια κόμιζαν τετρακίνητο εγωισμό...

«Μασκαρά - Γκρέκο Μασκαρά … Τρόμπα, φιγούρα, σαχλαμάρα κι άρπα-κόλλα…» Εάν μη τι άλλο, η όλη κατάσταση ενέπνευσε και τραγούδια όπως αυτό του Γιάννη Μιλιώκα. Για τον «αστοχωριάτη» όμως, τα σκυλάδικα είχαν τον πρώτο λόγο. Εκεί βρήκε την «καλλιτεχνική» εκδήλωση που έδενε απόλυτα με το κιτς περιβάλλον του. Εκεί μπορούσε να επιδείξει το νεοπλουτισμό του με σπονδές από σαμπάνια και γαρύφαλλα. Εκεί λαξεύτηκε και η ταφόπλακα του Ελληνικού ερωτισμού που παλαιότερα ενέπνεε Χατζιδάκη, Μαρκόπουλο και Ξαρχάκο. Κι αν η ύπαιθρος κάποτε έδενε τα χέρια των χορευτών σε κύκλους, αντιπροσωπευτικούς μίας αλληλέγγυης κοινωνίας, η τσιμεντούπολη εκδηλωνόταν δια της επιδεικτικής ζεϊμπεκιάς ή του πιθηκισμού του ξενόφερτου σέικ. Και πως να έδεναν τα χέρια σε κοινωνίες όπου οι φιλίες είχαν γίνει χρησιμοθηρικές και όπου οι «πετυχημένοι» θα εισέπρατταν τον φθόνο αυτών που οι πόλεις είχαν απορρίψει ή, χειρότερα, τσακίσει;

Ο Αριστοτέλης είχε παρατηρήσει ότι χωρίς πλήρη ενεργή συμμετοχή στον κοινωνικό βίο δεν υπήρχε ελπίδα για κάποιον να αναπτυχθεί ως υγιής άνθρωπος. Οι προϋποθέσεις για τέτοια συμμετοχή υπήρχαν μόνον όσο στην ύπαιθρο υπήρχαν ζωντανά χωριά και στις πόλεις γειτονιές που τώρα πια είχαν πνιγεί από πολυόροφα «μαυσωλεία».

Το αντίκτυπο του «θέλω να μοιάσω» είχε τραγικές δημογραφικές και πολιτισμικές συνέπειες στον τόπο. Ο αστοχωριάτης, τραγελαφικά διχασμένος μεταξύ της χωρικής και αστικής του ταυτότητας, πολλά παιδιά δεν έκανε. Κι αυτά που έκανε, ή έφερε από το χωριό, έκαναν ακόμη λιγότερα, επειδή δεν είχαν όραμα πέρα από το να μοιάσουν κι αυτά με τους τηλεοπτικούς ήρωες ενός «Λάιφ Στάιλ» (των ελεύθερων και ωραίων, δηλαδή). Ξεκομμένος από τις ρίζες του στην ύπαιθρο και την παράδοση που έδενε τις οικογένειες, ο Έλληνας ρίχθηκε στην κατανάλωση του ο’ τι ξενόφερτου που θα τον συνταίριαζε με τα πρότυπα της τηλεοπτικής φαντασιοπληξίας. Πρότυπα που θα ανέβαλαν τον γάμο, θα αύξαναν τις εφήμερες σχέσεις, τις εκτρώσεις, ή αλλιώς, θα κατέστρεφαν το δομικό υλικό μίας κοινωνίας – την οικογένεια.

«Εάν θέλεις να καταστρέψεις ένα έθνος, να επιμηκύνεις τα παραγωγικά χρόνια της νεολαίας του πίσω από τα θρανία», είχε προφητικά δηλώσει ο διάσημος ιστορικός Arnold J. Toynbee. Τα τέκνα αυτών των ολιγομελών οικογενειών, επί το πλείστον της μασημένης τροφής, γέμισαν τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας και του εξωτερικού με αιώνιους φοιτητές που έπρεπε να εκπληρώσουν τα απωθημένα των γονέων τους για «μόρφωση», με κάθε κόστος! Εκεί πολλοί θα έβγαζαν τα δικά τους απωθημένα που τα είχε γεννήσει μια «δημοσιο-υπαλληλίστικη» παιδεία που, αντί για ενάρετους Έλληνες πολίτες, θα παρήγαγε μισέλληνες αναρχικούς. «ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΣΤΕ ΚΑΙ ΦΑΙΝΕΣΤΕ» θα ήταν το σύνθημα διάσπαρτα γραμμένο όπου υπήρχαν Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα. Αναδυόμενοι από μια μνημοκτόνο παιδεία της καφετέριας (καθώς εκεί κατέληγαν οι περισσότερες γυμνασιακές τους εκδρομές), το μόνο μέλλον προς το οποίο θα μπορούσαν να αποβλέπουν ήταν αυτό για το οποίο μεθοδικά τους προετοίμαζε το σύστημα: το πως να είσαι ένας καλός Αιγύπτιος που ξέρει τη θέση του στη πυραμίδα.

Αυτό που φοβίζει είναι ότι αντί για έναν Παπαδιαμάντη ή έναν Καζαντζάκη, η διανόηση της τρέχουσας κατάστασης αναπτύσει τους πιο χαρακτηριστικούς της τύπους: τον διευθυντή σχολείου... τον δημόσιο υπάλληλο... τον δικηγόρο... Όπως επίσης φοβίζουν οι ακροδεξιοί και οι ακροαριστεροί κλυδωνισμοί που διαφαίνονται όταν η ουσιαστική διανόηση φιμώνεται από τη νέα τάξη του «πολιτικά ορθού».

Πάντως, το σίγουρο είναι ότι η μόρφωση δεν κατάφερε να αποτινάξει τη «χωριατίλα» του «θέλω να μοιάσω». Ο αδιάκριτος πιθηκισμός καλά κρατεί στο πανελλήνιο. Ελλείψει παραδοσιακών σημείων αναφοράς, καθώς πολλοί γονείς είναι τώρα πια γεροροκάδες, γεροντισκόβιοι και γερομπλουζάδες, η επόμενη γεννιά φοράει ρούχα μερικά μεγέθη μεγαλύτερα από το κορμί τους και μαθαίνει χιπ χοπ. Τα δημοφιλή περιοδικά βρίθουν ξενόγλωσων τίτλων και λεξιλογίου, ενώ εκπαιδευτικοί του Καποδιστρίου Πανεπιστημίου προωθούν την λατινική γραφή της ελληνικής. Οι πολιτισμικές αντιστάσεις στην απόλυτη ομογενοποίηση ή αποχαύνωση με γνώμονα τον πιο κοινό παρονομαστή – την Αμερικάνικη κουλτούρα – καθιστούνται ανύπαρκτες.

Κι όλα αυτά, επειδή σκοτώσαμε τη φύτρα – τα χωριά μας. Ναι, εάν κάποτε οι πόλεις μας ήσαν τα λουλούδια, τα χωριά αποτελούσαν τις ρίζες και το λίπασμα. Εκεί στην ύπαιθρο σμιλευόντουσαν οι ανδρειωμένοι, η λεβεντιά, οι μύθοι, οι παραδόσεις – η απόσταξη των οποίων εισέρεε στις πόλεις, όπου κατεργαζόταν λογοτεχνικά, μουσικά και εικαστικά. Κι αν οι πιο «εκλεπτυσμένοι» αστοί ενίοτε περιφρονούσαν τους «αγροίκους» για την «αξεστιά» τους, όταν έπεφταν οι πόλεις στους εκάστοτε κατακτητές, ο Έλληνας χωρικός εξακολουθούσε να αποτελεί την διαχρονική πηγή της ένοπλης αντίστασης, την αναπαραγωγή του έθνους και του εργατικού δυναμικού, την φυσική εξέλιξη της γλώσσας, τον αγωγό μνήμης και εθίμων. Τότε πράγματι μπορούσαμε να τραγουδάμε: «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει...»

Κάποια στιγμή, τα οικονομικά πακέτα στέρεψαν. Κι όσοι δεν είχαν διορισθεί στο δημόσιο ή δημιουργήσει μία καλύτερη τύχη στον ιδιωτικό τομέα, τώρα θα ξεπουλούσαν τα πατρογονικά τους χωράφια στις κατασκευαστικές εταιρείες για να στηρίξουν την αστυφιλία τους.

Σήμερα, στοχαζόμενοι τα ρημαγμένα μας χωριά και την δημογραφική τους μετάλλαξη, όπου πλέον αλλοδαπός ιδρώτας ποτίζει τους περιβάλλοντες αγρούς, οι κατέχοντες μνήμη άνω των σαράντα συχνά κυριεύονται από θλίψη και νοσταλγία για έναν πολιτισμό νεκρό πλέον – καταβροχθισμένο από τις πόλεις, που κι αυτές με την σειρά τους έχουν βαρυστομαχιάσει. Κι αν το φυσικό επακόλουθο του θανάτου είναι η αποσύνθεση, συνεπικουρούμενη από τα σκουλήκια, έτσι και η γόνιμη γη της υπαίθρου ξενοπωλείται και διαμελίζεται με την αδηφάγο δράση κατασκευαστών, τραπεζών και κτηματομεσιτών – οι μόνοι οργανισμοί που ευδοκιμούν σε περίοδο πολιτισμικής σήψης. Αλλά κι αυτοί, όπως και τα σκουλήκια, είναι καταδικασμένοι να αλληλοσπαραχθούν όταν δεν έχει μείνει πλέον τίποτα στο κουφάρι.

Και ω, τί ειρωνεία! Οι αποσυνθετικοί οργανισμοί είναι ξένοι πλέον, καθώς οι αλλοδαποί εργάτες, πάνω στα χαμηλόμισθα χέρια των οποίων μόλις πριν μία δεκαετία πλούτιζαν οι ντόπιοι, τώρα γίνονται τα αφεντικά με τις ευλογίες ενός πολιτικού συστήματος που δεν αναγνωρίζει έθνος πια, αλλά μόνο ψηφοφόρους που θα του εξασφαλίσουν την εξουσία πάνω στο κουφάρι.

Εμείς οι νεοέλληνες, τα υβριδικά πλέον απομεινάρια αυτού του φθίνοντος πολιτισμού, αενάως παραπονούμενοι για την κατάντια της χώρας μας την τελευταία τριανταετία, θα πρέπει να αποδώσουμε ευθύνες στους εαυτούς μας για όλα τα δεινά. Θα πρέπει να ανατρέξουμε στις αιτίες που επέτρεψαν στους καιροσκόπους και στους πολιτικάντηδες να υποβαθμίσουν όλους τους θεσμούς με έναν ατέρμονο καταιγισμό νεωτερισμών, μεταρρυθμίσεων και αλλαγών που τσάκισαν την ραχοκοκαλιά του τόπου - την παραγωγική χωρική οικογένεια - και αφαίμαξαν την ύπαιθρο από τα Ελληνικά της νιάτα.

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΕΡΠΑΝΔΡΟΥ ΖΑΧΑΡΙΟΥ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
	ΣΕΛΙΔΕΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ, Σάββατο, 24 Μαΐου 2008
	ΟΙ ΣΑΡΑΚΑΤΣΑΝΟΙ παρελθόν και παρόν του Νίκου Ζυγογιάννη
	Ένα πανάρχαιο πρωτοελληνικό φύλο, οι Σαρακατσιαναίοι, με αρχική κοιτίδα τη κεντρική και νότια οροσειρά της Πίνδου με επίκεντρο τα Άγραφα διασκορπίστηκαν το 18 ο αιώνα σε όλη την Ελλάδα. Ως νομάδες κτηνοτρόφοι μετακινούνταν διαρκώς, το καλοκαίρι στα βουνά, στους κάμπους το χειμώνα. Η επικρατέστερη ετυμολογία του ονόματός τους δηλώνει τον ανυπότακτο χαρακτήρα τους κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, από την τουρκική λέξη καρά (μαύρος) ή σαράν (=φορτώνειν) και την τουρκική μετοχή κατσιάν (=φεύγων ,φυγάς, ανυπότακτος)... Η γλώσσα τους, ελληνική με στοιχεία της Αρχαιοελληνικής διαλέκτου, απαλλαγμένη από ξένα στοιχεία, παράλληλα με τη διατήρηση της αυθεντικότητας των εθίμων, κανόνων συμπεριφοράς και διαβίωσης αποδεικνύει την πανάρχαια ελληνικότητα τους. Σε αυτά τα στοιχεία στηρίζεται και η διάκριση τους από τους Βλάχους (Βλαχόφωνους Έλληνες), που μιλούσαν εκτός από τα ελληνικά και τα Βλάχικα Το μόνο κοινό στοιχείο, ήταν το κτηνοτροφικό επάγγελμα
		Η οικονομική και κοινωνική ζωή των Σαρακατσαναίων ήταν οργανωμένη με ένα είδος συνεταιρισμού το «Τσελιγκάτο», για την καλύτερη παραγωγική συνεργασία και διάθεση των κτηνοτροφικών τους προϊόντων. Ο τσέλιγκας (αρχιποιμένας)-πλούσιος κτηνοτρόφος με πολλά πρόβατα - ήταν ο αρχηγός, επιφορτισμένος με υποχρεώσεις που αφορούσαν τα οικονομικά αλλά και τα κοινωνικά προβλήματα του τσελιγκάτου. Η διαβίωσή τους εξασφαλίζονταν στο «κονάκι», ένα καλύβι φτιαγμένο με σάλωμα. Η Σαρακατσάνικη οικογένεια ήταν πατριαρχική. Αυστηρή πειθαρχία και άγραφοι, απαρασάλευτοι νόμοι όριζαν τη συμπεριφορά του κάθε μέλους της.
	Η εκπαίδευση τους ήταν στοιχειώδης, λόγω των συνεχών μετακινήσεών τους. Αλλά η πίστη τους στα θρησκευτικά και λατρευτικά έθιμα καθώς και στις παραδόσεις ήταν μεγάλη. Η χαρά και η λύπη ήταν συνυφασμένη με ένα μεγάλο κύκλο εκδηλώσεων και ιεροτελεστιών που τηρούσαν με ευλάβεια. Ο γάμος ήταν ένα πολυδιάστατο κοινωνικό φαινόμενο με ένα κύκλο πράξεων και συμβόλων. Τα τραγούδια τους αποτελούν παρακαταθήκη για τους νεότερους στην προσπάθεια για τη διατήρηση της εθνικής και πολιτιστικής ταυτότητας του λαού μας. Οι χοροί τους λεβέντικοι, έχουν την καταγωγή τους στον αρχαίο ελληνικό ρυθμό. Η φλογέρα ήταν το κατεξοχήν μουσικό όργανο του Σαρακατσάνου τσοπάνη. Τα έργα της λαϊκής τέχνης είναι εμπνευσμένα από την καθημερινή ζωή τους και έχουν πρακτική αξία: υπέροχα ξυλόγλυπτα και όμορφα υφαντά. Η χαρακτηριστική σοβαρότητα των σκούρων χρωμάτων στις φορεσιές, τα υπέροχα χρώματα και σχέδια στις μικρές ποδιές από χοντρό μάλλινο ύφασμα, ο ολοκέντητος κόκκινος φλάμπουρας του γάμου με θέματα αυστηρής συμμετρίας ανάμεσα και γύρω από τις τέσσερις γωνίες του σταυρού είναι μερικά από τα στοιχεία της Σαρακατσάνικης τέχνης. Η συμβολή των Σαρακατσαναίων στην επανάσταση του 1821 ήταν αποφασιστικής σημασίας. Πολλά είναι τα ονόματα Σαρακατσάνων αρματολών και κλεφτών. Αλλά και κατά το Μακεδονικό Αγώνα η συμμετοχή τους υπήρξε αμέριστη, επίσης αντιστάθηκαν σε όλους τους κατακτητές. Από το 1950 και μετά οι Σαρακατσιαναίοι άρχισαν να εγκαταλείπουν τα βουνά, εγκαταστάθηκαν σε πόλεις και χωριά και ασχολούνται με κάθε είδους επαγγέλματα. Όμως οι αρχές τους και οι αξίες της ζωής δεν άλλαξαν. Πολιτιστικοί σύλλογοι, λαογραφικά μουσεία, έντυπο υλικό (εφημερίδες και περιοδικά), συνέδρια και ημερίδες, το πανελλήνιο αντάμωμα (στο Περτούλι Τρικάλων την τελευταία Κυριακή του Ιουνίου) και άλλα τοπικά σε διάφορα μέρη της χώρας που αναβιώνουν σκηνές από την καθημερινή ζωή των Σ. διατηρούν ζωντανή την εθνική και πολιτιστική μνήμη των σύγχρονων Σαρακατσάνων, για να αντισταθούν στην αφομοιωτική και ισοπεδωτική τάση της εποχής μας...

Τα αρθρα ειναι απο [www.critici.gr] και απο το [www.antibaro.gr Αλήθεια] ποσες φορες να ακουστηκε στα αυτια του τα επιθετα βλάχος, χωριάτης? Ποσες φορες να ενιωσε ξένο σώμα στο τοπο και στον χρόνο? Ποσες φορες σκεφτηκε τα περασμενα. Τοτες που κοιτουσε τα ροζιασμενα χερια τους και ελεγε να μεγαλωσω και γω να εχω τα ιδια χερια να μαι περηφανος να γινω αντρας.Τοτες που κοιτουσε τα παιδια που ερχονταν απο την πολη που σπουδαζαν, τους φοιτητες του χωριού τους σπουδαγμενους και ελεγε να μαθω και εγω να γινω ισιος τους να μιλαω μαζι τους ετσι ομορφα και καλά να εχει γνωσεις η κεφαλή μου και να μην ειναισαν το χέρσο το χωράφι.Απλα και ομορφα αν τον ρωτουσαν τοτε αυτο θα ελεγε ετσι ηταν η ζωή στο τοπο του απλή και ομορφη. Καθονταν κατω απο την μουργιά σε εκείνη την ξύλινη ταβλα και ρουφουσε τις ιστοριες και τις θυμησες του γερου προμηθεα της ζωής.Σαν σπογγος ρουφουσε τις λεξεις απο τα βιβλία που του εδινε. Καθως ξυπόλυτο χαμίνι ετρεχε στο χωματοδρομο, στην πλατεια, στην παραλία , λευτερο, μαυριδερο με γυμνη την πλατη στον ηλιο, και χαιρονταν το αγέρα που ανεμιζε τα μαλλιά του ενιωθε οτι ζουσε σε εναν παραδεισο. Χανονταν στην θαλασσα ωρες , σπιτι του, ταξιδευε στα κυματα και στο βυθό , εβγαζε κι απο εκει αλλο μεροκαματο παλευοντας με τα όντα της , καμαρωνοντας που μπορουσε να ειναι εκεί για οσα ζουσε πανω της μεσα της. Επαιζαν σμαρια παιδια παντου σε καθε γωνια του χωριού, μελισσιού βουητό , Τι κιαν μαλωναν, τι κιαν δερνοντουσαν, βριζόντουσαν, παλι εσμιγαν.Επαιζε ποδοσφαιρο ξυπόλυτος δεν ειχε λεφτα για παπουτσια οπως οι πιοτεροι συνομήλικοι του , κι ομως δεν τους πειραζε κιας αλλοι ειχαν φιρμες να προστατευουν τα πέλματα τους. Κι οταν οι μεγάλοι τους εδιωχναν απο το γήπεδο έτρεχαν στις αλανες στο πρασινο χορταρι, να συνεχισουν, να χαρούν. Επιανε με την φουχτα του το λασπωμένο χωμα απο την βροχή και το μυριζε, τιναζε τα φύλλα απο τα δέντρα και χαιρονταν τις σταλες του που επεφταν πανω του. Ανεβαινε στην ταρατσα και κοιτουσε τον εναστρο ουρανό, επαιρνε το αστράλι του , ανεβαινε στην ράχη του και ταξίδευε στον Γαλαξία, ηταν τα αστεράκια οι ψυχές των χαμενων παιδιών.Καθώς ξαπλωνε εφτιαχνε μια γωνιά με το μαξιλαρι κια το σεντονι, επαιρνε το δελφινάκι του (ενα μικρό πλαστικό δελφινάκι), ανεβαινε στην ράχη του και ταξίδευε ετσι τον επαιρνε ο υπνος.Αλλοτε ανεβαινε στο καστρο του εκεινη την πανεμορφη κερασια και εφευγε σε δικα του ταξίδια που μονο η φαντασια αντεχει.Επαιρνε το ποδηλατο και χανονταν στα μονοπατια του δασους. Ποδηλατο σαραβαλο ειχε γινει κι ακομα το κρατουσε. Αλλοτε εκαναν τους εξευνητές στα γύρω, κομπαζαν που ηξεραν ολα τα τοπωνυμια , ολες τις μεριές, που χανονταν στις ρεματιές , σκαρφαλωμενα αγριμια στις πλαγιές. Κυνηγουσε φορες τα σπουργιτια μα τα λυπονταν γιατι δεν ειχε τιποτα να χωρισει μαζί τους , οσο κιαν μετρουσαν ποιός ειχε τα πιοτερα, και ποτε δεν ελεγαν στους μεγαλους ποσα επιαναν. Μοιραζονταν ολες τις παιδικες τρέλες , τις ζημιές, τα φρουτα που εκλεβαν , το τσιγαρο που κρυφα τραβούσαν, το κρασί το ουζο το τσιπουρο. Εβαζαν σε εκεινη την σκουριασμένη ψησταριά την σχάρα οτι καλυτερο μπορουσαν και γεμιζε μυρωδιες το γυρω.Δεν ειχαν προβλημα στο γειτονα που περνουσε να του πουν παρε ενα μεζε, πιες μια κουπα κερνώ.Φορουσε τα ρουχα της δουλειας και ενιωθε οτι ηταν κατι, χαιρονταν την μυρωδια του ιδρώτα , την λασπη, την αρμυρα. Περηφανος έβαζε το χερι στην τσέπη κι απιθωνε στο τραπέζι του σπιτιού το μεροκαματο του , απο τα 8 εβγαζε λεφτά , δεν ειχε αφήκει δουλειά να μην κανεις όσο μπορουσε οσο αντεχε το γυαλινο κορμάκι του.Κοκκινιζε οταν καποια κοπελιά τον προσεχε, ντρεπονταν για το πρωτο φιλί για την πρωτη αγκαλια για το πρωτο σμιξιμο, σωπουσε για ολα αυτά. Να μεγαλωσω να γινω ανταρτης, ανυποταχτος , να μορφωθω, να ζήσω στο δασος, στην θαλασσα στην φύση, να ζησω μια ζήση οπως αρμοζει σαν εκείνους τους αυτοχθονες μονολογουσε. Να μην υποκύψω, να μην αλλάξω σαν εκείνους τους ξύλινους, τους ψευτικους, που του θυμισαν τα αγριοβατα που σκαρφάλωναν στα αγαπημενα του πεύκα γιατι δεν μπορουσαν αλλιώς να σταθούν αναριχωμμένοι ήσαν, ηθελε.Τα μισουσε τα αγριόβατα, επνιγαν τα θερια τα πευκα.Μα καθως μεγάλωνε ολα άλλαζαν τοσο γρήγορα.Πια δεν μας εκανε η ταβερνουλα του γερου, με το μεζε στο φυλλο της μουργιάς ,τωρα πιναμε ουισκι στο μπαράκι.Δεν ακουγαν πια τα ρεμπετικα, ήθελαν τα ξενα της μοδας , την ντισκο, το ναιτ κλάμπ. Δεν ειχε σκανταλιές , τα ρουχα ηταν ακριβα μοντέρνα δεν σηκωναν τετοια. Δεν μοιραζονταν πια, ο καθείς κοιτουσε οτι πιοτερο να κανει δικό του. Τωρα διαφημιζαν το πλουτο τουςοποιος κιαν ηταν αυτός. Οι χωματοδρομοι ασφαλτοστρωθηκαν, οι αλανες χτιστηκαν, μπετο παντού.Δεν ειχε σμαρια στους δρομους μονο στις καφετερειες. Το κυνηγι απο διασκεδαση εγινε μεσο επιδειξης, το ιδιο και το ποδοσφαιρο.Εφυγε εκει στα 18 γυρισε ξανα 26 και δεν πιστευε στα ματια του.Τωρα οι χωριανοί του δεν ηταν περηφανοι για τα ροζιασμενα χερια τους μα καμαρωναν για τα ρουχα τους , τα αυτοκινητα , το λογαριασμό που εκαναν στα μαγαζια, ο ερωτας μεσο επιδειξης, για τους εργατες στην δουλεψη τους, για τα λεφτα τους, για το μπαρμπεκιου τους, τα κινητά και ποσα αλλα.Τα βιβλία χαθηκαν, τωρα τα video games.Ο τοπος του μια μικρογραφία της αξενης πόλης. Απέραντη, πλέρια η θλίψη του , Χανεται στην σιωπή, βουβός ο κοσμος που αφησε μεσα του τον ακολουθεί.

Περισσότερα... »

09:56
H Ελλάδα παραβιάζει ευθέως την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.
» Το μεγάλο μας τσίρκο

Εκθεση για τον τρόπο που μεταχειριζόμαστε τους μετανάστες
Της Μαριας Δεληθαναση

«Εγκλωβισμένοι σε μια Περιστρεφόμενη Πόρτα: Ιρακινοί και άλλοι αιτούντες άσυλο και μετανάστες στην ελληνο–τουρκική είσοδο για την Ε. Ε.». Περιστρεφόμενη Πόρτα είναι ο κανονισμός Δουβλίνο ΙΙ, που παγιδεύει τους αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα ως πρώτη χώρα εισόδου στην Ε. Ε. Εδώ τους επιστρέφουν άλλα κράτη της Ε. Ε. και εδώ απομένουν εγκλωβισμένοι, αφού δεν μπορούν να επιστρέψουν στις πατρίδες τους εξαιτίας πολέμου και διώξεων.
Ετσι τιτλοφορείται η έκθεση της έγκυρης διεθνούς οργάνωσης Human Rights Watch (Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) που δημοσιοποιήθηκε χθες το μεσημέρι και αφορά τον τρόπο που μεταχειριζόμαστε μετανάστες και αιτούντες άσυλο.
Στον Εβρο, η αστυνομία θέτει συστηματικά τους μετανάστες υπό κράτηση χωρίς να τους καταγράφει. Οταν συγκεντρώνεται ένας «επαρκής» αριθμός 60–100 ατόμων μεταφέρονται στον ποταμό Εβρο, απ’ όπου βίαια και κρυφά μέσα στη νύχτα επαναπροωθούνται στην Τουρκία. Από εκεί, Ιρακινοί και Ιρανοί συνήθως επαναπροωθούνται στις χώρες τους όπου κινδυνεύει η ζωή τους. Οι υπόλοιποι φυλακίζονται υπό απάνθρωπες συνθήκες για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα.
Διαφορετική είναι η συμπεριφορά στο Αιγαίο, όπου καταγράφονται περιπτώσεις λιμενικών που σώζουν μετανάστες αλλά και περιπτώσεις λιμενικών που αχρηστεύουν βάρκες και τις απωθούν ακυβέρνητες προς τις τουρκικές ακτές. Σύμφωνα με την έκθεση, η Ελλάδα παραβιάζει ευθέως την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Δεν σπανίζουν οι περιπτώσεις απάνθρωπων και ταπεινωτικών συνθηκών κράτησης. Συναντώνται στο αεροδρόμιο όπου επιστρέφονται αιτούντες άσυλο από άλλα κράτη και στους συνοριακούς αστυνομικούς σταθμούς όπου συνήθως κρατούνται εισερχόμενοι από την Τουρκία.
Η Ελλάδα δεν προστατεύει τους πρόσφυγες στο εσωτερικό της. Γι’ αυτό η Νορβηγία ανακοίνωσε τον περασμένο Φεβρουάριο αναστολή μεταγωγής αιτούντων άσυλο με βάση το Δουβλίνο ΙΙ στην Ελλάδα. Δύο μήνες αργότερα, η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, αφού άσκησε οξεία κριτική στην ελληνική πολιτική ασύλου και κράτησης, σύστησε στα ευρωπαϊκά κράτη να μην επιστρέφουν αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα διότι τίθεται σε κίνδυνο η ζωή τους, και να εξετάζουν τα ίδια τα αιτήματα ασύλου. Οπως τονίζεται στην έκθεση, η Ε. Ε. απέτυχε να «μοιράσει» δίκαια το βάρος των προσφύγων και πρέπει να αλλάξει πολιτική.

Περισσότερα... »
09:17
Τα συγκλονιστικά πανό που σήκωσαν οι φίλαθλοι της Ανόρθωσης
» Το μεγάλο μας τσίρκο

Τα συγκλονιστικά πανό που σήκωσαν οι φίλαθλοι της Ανόρθωσης Η φωτογραφία αυτή είναι συγκλονιστική για το μήνυμα που μεταφέρει. Από τον αγώνα Ανόρθωση-Βέρντερ. Η φίλαθλοι της Κυπριακής ομάδας έκαναν γνωστή σε όλη την Ευρώπη, την 'πικρή' καταγωγή του, αφού πριν την έναρξη του αγώνα, οι οπαδοί της σήκωσαν χιλιάδες λάβαρα σε σχήμα πολυκατοικιών, αναπαριστώντας την κατεχόμενη πόλη της Αμμόχωστου

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ...
Είναι πράγματι συγκλονιστικό να έχεις χάσει την μισή σου Πατρίδα. Και είναι απαράδεκτο να κάνεις συνομιλητή σου τον Ταλάτ..

http://el-sombrero.blogspot.com

Περισσότερα... »
06:51
Η απόλυτη ξεφτίλα του συστήματος
» Το μεγάλο μας τσίρκο

Τετάρτη, 26 Νοέμβριος 2008 Η απόλυτη ξεφτίλα του συστήματος

Γράμμα των μαθητών των ΕΕΕΕΚ Ευβοίας στον υπουργό Παιδείας
Οι μαθητές των Εργαστηρίων Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης νομού Ευβοίας, μέσα από ένα γράμμα που έστειλαν στον υπουργό Παιδείας, ζητούν την ευκαιρία να μετέχουν στη γνώση όπως όλα τα Ελληνόπουλα. Παρατίθεται στη συνέχεια το γράμμα τους:

"Είμαι και εγώ ένας μαθητής στα Εργαστήρια Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης νομού Ευβοίας. Ένας μαθητής, που όλοι λένε, κι εσείς μαζί, ότι έχω δικαίωμα, όπως όλα τα ελληνόπουλα, να μετέχω στη γνώση, για να γίνομαι καλύτερος και πιο χρήσιμος στον εαυτό μου και λιγότερο εξαρτημένος από τους άλλους.

Για εμένα τίποτα δεν είναι δεδομένο. Πρέπει να βρουν οι δάσκαλοί μου τον τρόπο να με μάθουν τα πάντα. Πώς να ντύνομαι, πώς να τρώω, πώς να δένω τα παπούτσια μου, πώς να καταπίνω τα σάλια μου, πώς να χρησιμοποιώ την τουαλέτα...

Προσπαθούν να μου μάθουν πώς να πιάνω το τσαπί για να σκάβω, πώς να αγγίζω τα φυτά χωρίς να τα σπάω, πώς να πλάθω πηλό, πώς να κεντώ με τις χάντρες...
Πώς μπορώ όμως όλα αυτά να τα μάθω χωρίς δασκάλους;
Πώς μπορώ να βγω από τους τοίχους του σπιτιού μου που με πλακώνουν;
Πώς μπορώ να κάνω τους γονείς μου να ανασάνουν λίγο απελευθερώνοντάς τους για λίγο από την ευθύνη της επίβλεψής μου και να τους κάνω λίγο να χαρούν, με το να τους πω: "Κοιτάξτε τι έμαθα σήμερα".
Πώς να πραγματοποιηθεί το αυτονόητο, το δεδομένο;

Εσείς μπορείτε κύριε υπουργέ για όλα αυτά τα "πώς" να δώσετε λύση, στέλνοντας τους δασκάλους που έχουμε ανάγκη, για να λειτουργήσει το σχολείο μας
ΑΠΟ ΤΟ EVIA.BLOGSPOT.COM
Δεν υπαρχουν λόγια απλα λυπαμαι που δεν μπορω να κανω κατι περισσοτερο για αυτό.

http://www.servitoros.gr/news/view.php/20918/
http://www.servitoros.gr/news/view.php/20895/
http://www.servitoros.gr/news/view.php/20804/
Αυτη ειναι ολη η ιστορια του θεματος απο τον Σερβιτορο

Περισσότερα... »
Εύβοια, 25.11.2008
12:49
Κατάθεση μια (ατυχούς) προτάσεως νόμου για τα παιδιά των μεταναστών
» Το μεγάλο μας τσίρκο

Δευτέρα, 24 Νοέμβριος 2008 Κατάθεση μια (ατυχούς) προτάσεως νόμου για τα παιδιά των μεταναστών Την Πέμπτη 2ο Νοεμβρίου κατατέθηκε στη Βουλή πρόταση νόμου υπό τον τίτλο "Αναδιοργάνωση της δημοτικής αστυνομίας και ρυθμίσεις λοιπών θεμάτων αρμοδιότητας Υπουργείου Εσωτερικών", στην οποίο, μεταξύ άλλων, επιδιώκεται η ρύθμιση του ζητήματος των παιδιών των μεταναστών.
Συγκεκριμένα, στο άρθρο 41 παρ. 7, αναφέρεται: " Τέκνα υπηκόων τρίτων χωρών, τα οποία γεννήθηκαν και διαμένουν στην Ελλάδα, και των οποίων οι γονείς εξακολουθούν να διαμένουν νόμιμα στη Χώρα, μετά τη συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας τους και εφόσον έχουν διανύσει την πρωτοβάθμια και γυμνασιακή εκπαίδευση, αποκτούν, με απόφαση του Γενικού Γραμματέα της οικείας Περιφέρειας, την ιδιότητα του επί μακρόν διαμένοντος"

Επεξηγηματικά αναφέρω ότι η ιδιότητα του επί μακρόν διαμένοντος είναι μια κάρτα παραμονής και η μόνη διαφορά της από την απλή κάρτα παραμονής είναι ότι δεν χρειάζεται να ανανεώνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Την κάρτα αυτή μπορεί να την αποκτήσει και οιοσδήποτε αλλοδαπός υπό τον όρο του να γνωρίζει την ελληνική γλώσσα και να έχει βασικές γνώσεις του ελληνικού πολιτισμού και ιστορίας. Με άλλα λόγια η εκχώρηση της κάρτα αυτής στα παιδιά των μεταναστών δεν αποτελεί και σπουδαίο βήμα. Στην πραγματικότητα δεν αποτελεί κανέναν βήμα. Ενδεχομένως δε να αποτελεί ένα βήμα προς τα πίσω καθώς δίνει σκοπίμως την αίσθηση οτι διευθετεί το έωλο πλεον ζήτημα των παιδιών των μεταναστών ενώ στην πραγματικότητα μεταθέτει το αίτημα για αλλαγή του κώδικα ιθαγενείας για το πολύ μακρινό μέλλον. Πάγια απαίτηση όσον ασχολούνται με τα μεταναστευτικά αλλά και των ευαισθητοποιημένων ελλήνων, και εσχάτως της αξιωματικής και ελάσσονος αντιπολίτευσης είναι η αλλαγή του κώδικα ιθαγενείας ώστε να δίδεται η δυνατότητα απόκτησης της ελληνικής ιθαγένειας στην ηλικία των 18 ετών στα παιδιά των μεταναστών που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα ή έχουν έρθει σε μικρή ηλικία και έχουν φοιτήσει σε ελληνικά σχολεία.

Σημειώνω ότι η Ελλάδα είναι μια από τις ελάχιστες χώρες του σκληρού πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που διατηρεί το αναχρονιστικό δίκαιο αίματος.
Σημειώνω επίσης ότι η τρίτη και τέταρτη γενεά ελλήνων μεταναστών που διαβιούν σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης και ενδεχομένως να μην γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα, μήτε την ελληνική ιστορία, μηδέ έχουν έρθει ποτέ στην Ελλάδα, έχει το δικαίωμα να λαμβάνει την ελληνική ιθαγένεια.
Σημειώνω επίσης ότι τα παιδιά αυτά που γεννιούνται στην Ελλάδα η έρχονται σε μικρή ηλικία έχουν ως μητρική γλώσσα την ελληνική και ως πατρίδα τους την Ελλάδα.
Σημειώνω τέλος οτι έλλην ανέκαθεν θεωρούνταν αυτός που μετέρχεται της ελληνικής παιδείας.

Παρόλ' αυτα, γνωρίζοντας τις ζωές και τις αγωνίες πολλών απο τα αποκαλούμενα "παιδιά μεταναστών" - τα οποία δεν είναι καθόλου παιδιά και σε πολλές περιπώσεις έχουν τα δικά τους παιδιά- και βιώνουν καθημερινά το φόβο της απέλασης (προς μια χώρα που ουδέποτε έχουν επισκεφτεί) σε περίπτωση που μείνουν άνεργοι και επομένως δεν μπορέσουν να ανανεώσουν την κάρτα παραμονής τους, η προαναφερθείσα πρόταση νόμου θα τους δώσει μία ανάσα.
Επομένως, σεβόμενη τις αγωνίες τους και επιφυλασσόμενη για τη συνέχιση των αγώνων ώστε να δοθεί κάποια στιγμή η δυνατότητα απόκτησης της ελληνικής ιθαγένειας, θα περιοριστώ στο να σχολιάσω την πρόταση νόμου σκοπώντας στη βελτίωση της.

Στην πρόταση νόμου αναφέρεται οτι η κάρτα του επί μακρόν διαμένοντα θα δοθεί στα παιδιά των μεταναστών που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα. Συνεπώς, η κάρτα αυτη δεν αφορά τα παιδιά που έχουν έρθει στην Ελλάδα π.χ. σε ηλικία 2 μηνών! Με άλλα λόγια ενδέχεται να υπάρχουν δύο αδέλφια, που το ένα να έχει γεννηθεί στην Ελλάδα και το άλλο να έχει έρθει ήρθε στην ηλικία των 3 ετών, και το ένα να πάρει την κάρτα ενώ το άλλο όχι. Προς τι αυτή η διάκριση; Άγνωστο!
Κατά δεύτερον, αναφέρεται ότι την κάρτα θα τη λάβουν τα παιδιά οι γονείς των οποίων εξακολουθούν να μένουν στην Ελλάδα. Πολύ συχνά οι γονείς επιστρέφουν στην χώρα καταγωγής τους και τα παιδιά (ως ενήλικες πλεον) παραμένουν στη Ελλάδα, διότι αυτή τη χώρα αναγνωρίζουν ως πατρίδα τους. Επίσης, πολύ συχνά η μητέρα ή και ο πατέρας δεν έχουν καταφέρει να νομιμοποιηθούν στη χώρα λόγω γραφειοκρατικών κωλυμάτων. Επίσης, υπάρχουν μονογονεϊκές οικογένειες. Σε τελική ανάλυση, είναι αντισυνταγματικό και πέρα κάθε λογικής να καθορίζεται το καθεστώς του ενήλικα από το καθεστώς των γονιών του.

Συνεπώς, αιτούμαστε από τον Υπουργό Εσωτερικών να τροποποιήσει την πρόταση νόμου έτσι ώστε να συμπεριληφθούν τα παιδιά των μεταναστών που έχουν διανύσει την πρωτοβάθμια και γυμνασιακή εκπαίδευση, ανεξαρτήτως από το εαν έχουν γεννηθεί ή έρθει σε μικρή ηλικία στην Ελλάδα.
Κατά δεύτερον, αιτούμαστε από τον Υπουργό Εσωτερικών να αποσυνδέσει το καθεστώς των (ενήλικων) παιδιών των μεταναστών από το καθεστώς των γονέων τους.
Τέλος, αιτούμαστε από τον Υπουργό Εσωτερικών, τη Βουλή και την Πολιτεία να δεσμευτεί ότι στο άμεσο μέλλον θα προχωρήσει στην αλλαγή του κώδικα ιθαγενείας.

Ενδεικτικό πάντως των αντιλήψεων που επικρατούν στους ιθύνοντες είναι η σχετική παράγραφος (αρθρο 41, παρ. 6) στην αιτιολογική έκθεση που συνοδεύει την πρόταση νόμου, σύμφωνα με την οποία: " Με την προτεινόμενη διάταξη λαμβάνεται ειδική μέριμνα για το καθεστώς διαμονής των τέκνων υπηκόων τρίτων χωρών, τα οποία γεννήθηκαν στην Ελλάδα, προκειμένου να διασφαλιστεί η περαιτέρω ακώλυτη διαμονή τους στη Χώρα, και να επιτευχθεί, στον πληρέστερο δυνατό βαθμό, η κοινωνική τους ένταξη"

Αποτελεί κοινό πλέον τόπο οτι οι άνθρωποι αυτοί είναι κατ' ουσίαν έλληνες και δεν τίθεται θέμα κοινωνικής ένταξης. Είναι τόσο κοινωνικά ενταγμένοι όσο και τα παιδιά των υπουργών, όσο εσύ που διαβάζεις αυτή τη σελίδα.
Το γεγονός ότι τα παιδιά αυτά ενδέχεται να αποκλίνουν φυσιογνωμικά από την κλασσική εικόνα του έλληνα, δηλαδή να έχουν ασιατικά ή αφρικανικά ή καυκάσια ή άπω ανατολής χαρακτηριστικά δεν σημαίνει ότι δεν είναι κοινωνικά ενταγμένοι, δεν σημαίνει ότι δεν είναι έλληνες.

Πρέπει να ενώσουμε τις φωνές μας και να στείλουμε στην πολιτεία το μήνυμα:
Ναι, υπάρχουν και μαύροι, και κίτρινοι, και καυκάσια λευκοί έλληνες!

______________________________________________________________
Παρακαλώ απο ψυχής την κοινότητα των bloggers να στηρίξει τα αιτήματα της αποκαλούμενης δεύτερης γενεάς μεταναστών.
Μεταδώστε το μήνυμα!
Όλοι μαζί, μπορούμε!

Περισσότερα... »
08:30
Ο ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΛΑΜΑΝΑ ΣΤΕΛΝΕΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟ
» Το μεγάλο μας τσίρκο

Ο ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΛΑΜΑΝΑ ΣΤΕΛΝΕΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟ
από sub199243 την Σήμερα, 9:25 am
Πως εβλεπαν την αποστολή τους στην Ελλαδα οι Αγγλοι κομμαντος και γιατί?
Ποιος ηταν ο συνδεσμος της ομαδας των αγλλων κομμαντος? ποτε συλληφθηκε απο τους Ιταλούς? Ποιό ηταν το σημειο ριψης και σε ποιο σημειο βρεθηκαν και γιατί? Γνωριζε ο Μαγιερσ τον ΕΛΑΣ? Τον Βελουχιωτη? Ηξερε τον Καραλιβανο και απο πού? Ο Καραλιβανος δρουσε αυτονομα? Που ηταν τα σχεδια της γεφυρας σε ποια αποστολή και που επεσε? Ποτε και που επεσε η δευτερη αποστολή? Ποιοι καταφεραν να σωσουν τους κομμαντος της 3 αποστολής? Τα σχεδια επεσαν σε ιταλικά χερια? Η αποστολή ειχε σαν στοχο μια απο τις 3 γεφυρες Παπαδιας,Ασωπού,Γοργοποταμου? Αν ναι τοτε πως υπηρχαν μονο τα σχεδια του γοργοποταμου? απο που τα ειχαν προμηθευτεί οι Αγγλοι? πως ο Μαγιερ εκανε λαθος στο σχημα της διαταξης της γεφυρας? Ποτε ανακαλυφθηκε? Ποιος ηταν ο Νικος Βεης και πως βρεθηκε εκει? Ποσο χρονικο διαστημα χρειαστηκε για να συγκεντρωθουν οι Αγγλοι κομμαντος? Εγινε αντιληπτή η παρουσια τους απο τους Ιταλούς? Οι Ιταλοί εβγαλαν αποσπασματα προς αναζητηση τους? Ποια η σταση του τοπικού πληθυσμού και του ΕΑΜ Λαμιας?
Ποιο δικτυο χρησιμοποιουσαν για την επαφη με το Καιρο? Ενω ειναι λαλιλαστος Ο ΜΑΓΙΕΡΣ σε σχεση με την επαφή με τον Ζερβα γιατι δεν κανει το ιδιο και με τον Βελουχιωτη παρα αναφερεται γενικολογα ΚΑΙ ΜΕ ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΥ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ? Γιατι ο Κρις εψαχνε εναγωνιως τον Ζερβα ενω διπλα του ειχε ισυρες δυναμεις του ΕΛΑΣ? Απο ποτε ο Ζερβας ενισχυονταν με ριψεις απο τους Αγγλους? Τι γραφει στο προσωπικο του Ημερολογιο ο Ζερβας για την στρατιωτική δυναμη του ΕΔΕΣ που θα συμμετειχε στην επιχειρηση? Ποια η σχεση του με τον Αθω Ρουμελιωτη? Το ΕΑΜ γνωριζε τα αγγλικα σχέδια? Ο ΕΔΕΣ και ο Ζερβας τα ηξεραν?Υπηρξε χρηματοδοτηση του Ζερβα απο την SOE? Υπαρχουν εντολές του ΚΚΕ προς το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ? πως τεκμηριωνονται? Ο χαμσον μιλα για κροταλισμα πολυβολου? Το πολυβολο σε ποια ομαδα ανηκε? Και που ηταν αυτή η ομαδα?
Για ποσο χρονικό διαστημα η τροφοδοσια των Γερμανων στην Βορεια Αφρική υπηρξε προβληματική? Ο σκοπος της επιχειρησης ηταν να βοηθηθεί ο Μοντγκομερυ στην Μαχη του Ελ Αλαμειν?
Ποια πλευρα της γεφυρας δεν καταληφθηκε και γιατι? Πως περιγραφεται ο εξοπλισμός των ανταρτων του ΕΛΑΣ και τι εξοπλισμό ειχε ο ΕΔΕΣ? Ποιο αντικτυπο δημιουργησε το σαμποταζ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ ΕΥΡΩΠΗ? ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕ Η ΑΝΑΤΙΝΑΞΗ ΓΙΑ ΤΟΝ EΛΛΑΔΙΚΟ ΧΩΡΟ? Ποια τα αντιμετρα των Γερμανων? Ποια η σταση των Αγγλων μετα το σαμποταζ απεναντι στις δυο ανταρτικες οργανωσεις? Υπογραφθηκε ανακοινωθεν κιαν ναι γιατι δεν δημοσιευτηκε? Ποια η πικρια του ΖΕΡΒΑ για την αγγλική σταση?
Ποια η πολιτική των Αγγλων? Ποια η σταση της Κυβερνησης των καρτουν του Καιρου? Πως εβλεπε ο Αρης την αγγλικη παρουσια και πολιτική? Γιατι επικυρηχθηκε Ο ZΕΡΒΑΣ απο τους Ιταλούς? Γιατι το ΒΒC ανεφερε μονο τον Ζερβα? Γιατι το ΚΚΕ αποσιωπησε το κορυφαιο Σαμποταζ στην Ευρωπη? Συνταχθηκε κοινό ανακοινωθέν, ανακοινωθηκε? Τι εγινε κατα τον εορτασμό το 1964 και γιατί? Δεν προκειται να γραψω την απαντηση. Οποιος εχει διαθεση ας απαντησει και τοτε θα βρει την αληθεια για την ανατιναξη της Γεφυρας του Γοργοποταμου. οποιος εχει σκεψη ας προσθεσει και τα δικα του ερωτηματα. Φυσικα θα υπάρξουν και τα μαγνητοφωνα Για μενα η ιστορια ειναι αναζητηση , σκεψη, συνθεση, προβληματισμός. Δεν ειναι ξυλινη γλωσσα , νεκρη αφηγηση.

Περισσότερα... »
Εύβοια, 18.11.2008

12:46

ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ

» Το μεγάλο μας τσίρκο

Δευτέρα, Νοέμβριος 17, 2008
Κώστας Γεωργάκης , ετών 22

Φοιτητής της Γεωλογίας από την Κέρκυρα, που αυτοπυρπολήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1970 στη Γένοβα, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το στρατιωτικό καθεστώς της Ελλάδας.

Γεννήθηκε στις 23 Aυγούστου του 1948 και ήταν μέλος της ΕΔΗΝ, της Νεολαίας της Ενώσεως Κέντρου. Τον Ιούλιο του 1970 αποκάλυψε ανώνυμα ότι η Χούντα των Αθηνών είχε διεισδύσει με ανθρώπους της και διαβρώσει τις ελληνικές φοιτητικές οργανώσεις στην Ιταλία.

Η ταυτότητά του γρήγορα έγινε γνωστή και ο ίδιος φοβούμενος για την τύχη της οικογένειάς του στην Ελλάδα αποφάσισε να κάνει μια εντυπωσιακή ενέργεια, που θα προκαλέσει την προσοχή της διεθνούς κοινής γνώμης για την κατάσταση στην Ελλάδα.

Το βράδυ της 18ης Σεπτεμβρίου 1970, ο Γεωργάκης έγραψε ένα γράμμα στον πατέρα του, όπου ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ο γιος σου δεν είναι ήρωας, είναι ένας άνθρωπος σαν τους άλλους, ίσως μάλιστα να φοβάμαι και λίγο περισσότερο… Φίλα τη γη μας για μένα». Αφού τελείωσε το γράμμα, βγήκε από το σπίτι και με το 500αράκι Φιατάκι του, που είχε κολλημένη μια φωτογραφία του Ανδρέα Παπανδρέου στο παρμπρίζ του, έφτασε στις 3 τα ξημερώματα στην Πλατεία Ματεότι της Γένοβας. Από το πορτ μπαγκάζ πήρε τρία μπουκάλια γεμάτα βενζίνη και ύστερα κατευθύνθηκε προς τα σκαλιά του Παλάτσο Ντουκάλε, στο οποίο στεγάζονταν τότε τα δικαστήρια της πόλης. Κάτω από τη μεγάλη στοά, άνοιξε τα μπουκάλια και έριξε τη βενζίνη στα ρούχα του. Μετά άναψε το σπίρτο...Εκείνη την ώρα στην πλατεία ήταν μόνο μια ομάδα εργατών καθαριότητας, οι οποίοι έτρεξαν να βοηθήσουν τον έλληνα φοιτητή. Όταν έφθασαν κοντά του, οι φλόγες είχαν ήδη τυλίξει το σώμα του, ωστόσο ο Κώστας Γεωργάκης είχε ακόμη το κουράγιο να φωνάξει: «Ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα». Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου δέκα ώρες αργότερα άφησε την τελευταία του πνοή. Στο σημείο της θυσίας υπάρχει σήμερα μια μαρμάρινη στήλη με την επιγραφή στα ιταλικά: «Η Ελλάδα θα τον θυμάται για πάντα».

Η Χούντα αποσιώπησε το γεγονός κι επέτρεψε τη μεταφορά της σορού του στη γενέτειρά του με καθυστέρηση τεσσάρων μηνών, φοβούμενη τη λαϊκή αντίδραση. Η πράξη του αφύπνισε τη διεθνή κοινή γνώμη για την κατάσταση στην Ελλάδα, που στέναζε κάτω από την μπότα των Συνταγματαρχών.Ο τάφος του Κώστα Γεωργάκη βρίσκεται στο Α' Δημοτικό Νεκροταφείο της Κέρκυρας. Μια μικρή πλατεία της πόλης φέρει το όνομά του, ενώ έχει αναγερθεί ένα μνημείο προς τιμήν του.Η αυτοθυσία του φοιτητή Κώστα Γεωργάκη είναι μοναδικό και ξεχωριστό γεγονός στην αντίσταση κατά της Χούντας, προάγγελος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Ο μεγάλος μας ποιητής Νικηφόρος Βρεττάκος απαθανάτισε τη θυσία του με τους στίχους από το ποίημά του «Η Θέα του Κόσμου»: «…ήσουν η φωτεινή περίληψη του δράματός μας…στην ίδια λαμπάδα τη μία, τ' αναστάσιμο φως κι ο επιτάφιος θρήνος μας…»

****** www.parapolitiki.gr

Κώστας Γεωργάκης

23 Αυγούστου 1948 Κέρκυρα, Ελλάδα - 19 Σεπτεμβρίου 1970 Γένοβα, Ιταλία

Φοιτητής της Γεωλογίας από την Κέρκυρα, που αυτοπυρπολήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1970 στη Γένοβα, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το στρατιωτικό καθεστώς της Ελλάδας (1967-1974). Γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου 1948 και ήταν μέλος της ΕΔΗΝ, της Νεολαίας της Ενώσεως Κέντρου.

Ετών 22 ο Κώστας Γεωργάκης. Κερκυραίος. Σπούδαζε στην Ιταλία. Τον Ιούλιο του 1970 αποκάλυψε με ανώνυμη συνέντευξη σε εφημερίδα ότι η Χούντα των Αθηνών είχε διεισδύσει με ανθρώπους της και διαβρώσει τις ελληνικές φοιτητικές οργανώσεις στην Ιταλία με στόχο την εύρεση των 'Δημοκρατικών' φοιτητών. Η ταυτότητά του γρήγορα έγινε γνωστή και ο ίδιος φοβούμενος για την τύχη της οικογένειάς του στην Ελλάδα αποφάσισε να κάνει μια εντυπωσιακή ενέργεια, που θα προκαλέσει την προσοχή της διεθνούς κοινής γνώμης για την κατάσταση στην Ελλάδα. Νωρίς το πρωί στις 19 September 1970, ο Γεωργάκης αυτοπυρπολήθηκε στην πλατεία Ματεότι (Matteotti square) στην Γένοβα σε ένδειξη διαμαρτυρίας κατά της δικτατορικής κυβέρνησης του Γεώργιου Παπαδόπουλου.

Το βράδυ της 18ης Σεπτεμβρίου 1970, ο Γεωργάκης έγραψε ένα γράμμα στον πατέρα του, όπου ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Ο γιος σου δεν είναι ήρωας, είναι ένας άνθρωπος σαν τους άλλους, ίσως μάλιστα να φοβάμαι και λίγο περισσότερο… Φίλα τη γη μας για μένα».

«Δεν αντέχω άλλο μετά τρία χρόνια βίας»

«Δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά παρά να σκέφτομαι και να ενεργώ σαν ελεύθερο άτομο»

Το γράμμα αυτό και πάμπολλα άλλα στοιχεία περιέχονται στο βιβλίο του Κωνσταντίνου Γ. Παπούτση, «Το Μεγάλο Ναι. Υπόθεση Κώστα Γεωργάκη», εκδ. «Κωνσταντίνος»).

Αφού τελείωσε το γράμμα, βγήκε από το σπίτι και με το 500αράκι Φιατάκι του, που είχε κολλημένη μια φωτογραφία του Ανδρέα Παπανδρέου στο παρμπρίζ του, έφτασε στις 3 τα ξημερώματα στην Πλατεία Ματεότι της Γένοβας. Από το πορτ μπαγκάζ πήρε τρία μπουκάλια γεμάτα βενζίνη και ύστερα κατευθύνθηκε προς τα σκαλιά του Παλάτσο Ντουκάλε, στο οποίο στεγάζονταν τότε τα δικαστήρια της πόλης. Κάτω από τη μεγάλη στοά, άνοιξε τα μπουκάλια και έριξε τη βενζίνη στα ρούχα του. Μετά άναψε το σπίρτο...

Εκείνη την ώρα στην πλατεία ήταν μόνο μια ομάδα εργατών καθαριότητας, οι οποίοι έτρεξαν να βοηθήσουν τον έλληνα φοιτητή. Όταν έφθασαν κοντά του, οι φλόγες είχαν ήδη τυλίξει το σώμα του, ωστόσο ο Κώστας Γεωργάκης είχε ακόμη το κουράγιο να φωνάξει: «Ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα». Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου δέκα ώρες αργότερα άφησε την τελευταία του πνοή. Στο σημείο της θυσίας βρίσκεται μια μαρμάρινη επιγραφή για να βεβαιώνει, στα ιταλικά, πως «η Ελεύθερη Ελλάδα θα τον θυμάται για πάντα», «per sempre», με γράμματα μεγάλα, να ξεχωρίζουν.

Η Χούντα αποσιώπησε το γεγονός κι επέτρεψε τη μεταφορά της σορού του στη γενέτειρά του με καθυστέρηση τεσσάρων μηνών, φοβούμενη τη λαϊκή αντίδραση. Η πράξη του αφύπνισε τη διεθνή κοινή γνώμη για την κατάσταση στην Ελλάδα, που στέναζε κάτω από την μπότα των Συνταγματαρχών.

Ο τάφος του Κώστα Γεωργάκη βρίσκεται στο Α' Δημοτικό Νεκροταφείο της Κέρκυρας. Μια μικρή πλατεία της πόλης, κοντά στο σπίτι του, φέρει το όνομά του, ενώ έχει αναγερθεί ένα μνημείο προς τιμήν του με τα λόγια του στην επιγραφή «...Δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά παρά να σκέφτομαι και να ενεργώ σαν ελεύθερο άτομο...» Μετά από την ανέγερση του αγάλματός του, ένα βράδυ κάποιο βάνδαλοι, προφανώς χουντικοί, γκρέμισαν το άγαλμα από την θέση του. Αποκαταστάθηκε σχεδόν αμέσως αλλά ευθύνες για την πράξη δεν αποδόθηκαν.

Η θυσία του Κώστα Γεωργάκη δίκαια χαρακτηρίστηκε ως μια από τις κορυφαίες πράξεις αντίστασης εναντίον της Χούντας μαζί με την απόπειρα εναντίον του Παπαδόπουλου από τον Αλέκο Παναγούλη και την εξέγερση του Πολυτεχνείου όπου θεωρήθηκε και προάγγελός της. Ο μεγάλος μας ποιητής Νικηφόρος Βρεττάκος απαθανάτισε τη θυσία του με τους στίχους από το ποίημά του «Η Θέα του Κόσμου»: «…ήσουν η φωτεινή περίληψη του δράματός μας…στην ίδια λαμπάδα τη μία, τ' αναστάσιμο φως κι ο επιτάφιος θρήνος μας…»

Ο υπουργός Αιγαίου Νίκος Σηφουνάκης φοιτητής επί δικτατορίας στην Ιταλία παρακίνησε και άλλους συναδέλφους του υπουργούς. Και μαζί με πολιτικούς από την Ιταλία τριάντα χρόνια μετά, στις 18 Σεπτεμβρίου του 2000, η Γένοβα ξενύχτησε. Στο κέντρο της πόλης, στην πλατεία Ματεότι, έγινε μια ειδική εκδήλωση αφιερωμένη στον Κώστα Γεωργάκη. Τελικά δεν ξεχάστηκαν όλα...

Το ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου φέρνει στην επιφάνεια μια υπόθεση η οποία ακόμη και μετά την πτώση της δικτατορίας έμεινε για πολλά χρόνια στο αρχείο.

Το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα ανασυνθέτει τις πτυχές της ζωής του Κώστα Γεωργάκη: τα παιδικά χρόνια στην Κέρκυρα, οι πνευματικές και πολιτικές ανησυχίες του, η οργή το για τη δικτατορία, η συμμετοχή του στον αντιδικτατορικό αγώνα στην Ιταλία, οι πιέσεις που δεχόταν ο ίδιος και η οικογένεια του από το χουντικό καθεστώς, ο ρόλος του ελληνικού προξενείου στη Γένοβα, η απόφαση του νεαρού έλληνα να θυσιάσει τη ζωή του σε μια ύψιστη πράξη διαμαρτυρίας κατά της χούντας στην Ελλάδα...

Στην εκπομπή, τα γυρίσματα της οποίας έγιναν στην Ιταλία και την Ελλάδα, μιλούν όλοι σχεδόν οι πρωταγωνιστές της υπόθεσης Γεωργάκη: η οικογένεια του, οι παιδικοί του φίλοι, οι καθηγητές του, οι σύντροφοί του από τον αντιδικτατορικό αγώνα στην Ιταλία, έλληνες και ιταλοί δημοσιογράφοι που κάλυψαν το γεγονός και εκπρόσωποι της δημοτικής αρχής της Γένοβας, της πόλης για την οποία ο Γεωργάκης αποτελεί κομμάτι της ιστορίας και σύμβολο δημοκρατίας.

"Οι Ιταλοί ανακάλυψαν αμέσως τον Κώστα Γεωργάκη",

λέει κάποιος από τους φίλους και συναγωνιστές του. Μήπως έφθασε η στιγμή να τον ανακαλύψουν και οι Έλληνες;

Πηγές:

[www.sansimera.gr]

http://www.wikipedia.org

[www.rwf.gr]

[homepages.pathfinder.gr]

Περισσότερα... »

12:40
ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΤΤΟ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΝΟΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΞΕΧΑΣΤΗΚΕ Η ΙΣΤΟΡΙΑ
» Το μεγάλο μας τσίρκο

Αφιερωμενο στον Τοττό της Χουντας
από sub199243 την Σήμερα, 1:23 pm
Ηταν εκει στο 1972 οταν ενας υφυπουργός της χούντας , διασχίζοντας το μικρό δρόμο του χωριού, ενός χωριού που τα αυτοκινητα ηταν μετρημενα στα δαχτυλα, χτυπησε ενα μικρό παιδι εκει στα 7 το πεταξε στον τοιχο και εφυγε χωρίς να σταματησει.
Την σκηνη την ειδε ενας χωριανός μα δεν μίλησε γιατί ηταν δεξιός και γιατι φοβηθηκε. Οταν ενημερωσε την αστυνομία ο κυριος τοττος , η απάντηση του αστυνομικού διοικητη ηταν κύριε τοττέ μην ανυσηχειτε ενας κομμουνιστακος λιγοτερος. Το παιδί σηκώθηκε και εφυγε πηγαινοντας στην θαλασσα, τρομαγμενο απο το χτύπημα και φοβουμενο οτι αν μιλήσει θα δαρθεί.
Δεν το αναζητησαν για καποιες ωρες, αλλωστε συνηθισμενη ηταν η φυγή του. Το παιδι δεν θυμαται πολλα και ελαχιστοι το ξέρουν σαν γεγονός.Οι γονεις δεν του μιλησαν ποτέ για αυτό, ισως αν το παζαρεψαν και να πηραν καποια οφέλη. Ο μικρός εμαθε οτι απο τουτο το χωριο του το μικρό και ταπεινό φυγαδευτηκε ο Μπόλαρης ο οποίος εμενε μερες στην οικία του χουνταιου υφυπουργού.Ο τοττος ειναι γερος πια , σαν φιγουρα ο μικρός που ειναι μετα τα σαράντα οποτε τον βλέπει νοιωθει μια απέραντη χαρά που μπορεί και σηκωνει το χερι του γροθια και τραγουδα λεύτερος. Αγαπημενο του το οταν χτυπήσεις δύο φορες του αλέκου παναγουλη. Βλέπει στο προσωπο του οχι τον παρα λίγο φονια του μα μια καρικατουρα ανδρα και ανθρωπου.Πιστευει πως ολοι τους τετοιοι ηταν γελοια , γλοιωδη ανθρωπάκια. Δεν ηταν τυχαίοι δεν επιλέχθηκαν τυχαία μονο αυτα τα ανθρωπάκια θα εκαναν ολα τουτα.Κιας ζει στη χλιδή κιας τον προσκυνούν οι ραγιαδες του, καις φορα υφος χιλιων καρδιναλίων.
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΑΡΙΣΑΝ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΑΥΤΗ
ΚΑΙ ΣΤΟΝ "ΠΡΟΜΗΘΕΑ" ΚΥΡ-ΑΛΕΚΟ

Περισσότερα... »
Εύβοια, 13.11.2008

11:26

Η ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ ΤΩΝ ΤΑΛΙΜΠΑΝ ΣΕ ΟΛΟ ΤΗΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ

» Το μεγάλο μας τσίρκο

http://www.zougla.gr/news.php?id=13080

Τις τύφλωσαν με οξύ γιατί πήγαιναν σχολείο 13 Νοεμβρίου 2008, 09:15

Δύο άνδρες που επέβαιναν σε μοτοσυκλέτα, χρησιμοποιώντας νεροπίστολα γεμάτα οξύ επιτέθηκαν σε μία ομάδα κοριτσιών στο Αφγανιστάν και κατάφεραν να τυφλώσουν δύο από αυτά.

Συνολικά τραυματίστηκαν έξι κοπέλες και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο, οι δύο όμως είχαν πιο σοβαρά εγκαύματα και παραμένουν υπό την παρακολούθηση των γιατρών, έχοντας χάσει την όρασή τους.

Καμία οργάνωση δεν ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση, εκτιμάται όμως πως προήλθε από υποστηρικτές των Ταλιμπάν, οι οποίοι δεν δέχονται τα κορίτσια να πηγαίνουν σχολείο.

«Πηγαίναμε στο σχολείο όταν οι δύο άνδρες στις μοτοσυκλέτες μας σταμάτησαν. Έριξαν οξύ στα μάτια της αδερφής μου και όταν πήγα να τους σταματήσω έριξαν και σε εμένα. Όταν αρχίσαμε να φωνάζουμε κάποιοι ήρθαν να μας βοηθήσουν και οι άνδρες το έσκασαν», ανέφερε η 16χρονη Λατίφα, η οποία μαζί με την αδερφή της ήταν ένα από τα θύματα της επίθεσης.

Δεν νομιζω να μπορει καποιος να γραψει σχόλιο

τα λόγια περισσευουν και περιττευουν

Περισσότερα... »

07:46
Ιραηλινή βόμβα του σακάτεψε το πόδι, οι ελληνες αστυνομοι το αποτέλειωσαν.
» Το μεγάλο μας τσίρκο

Τετάρτη, 12 Νοέμβριος 2008 Ιραηλινή βόμβα του σακάτεψε το πόδι, οι ελληνες αστυνομοι το αποτέλειωσαν.

Ιραηλινή βόμβα του σακάτεψε το πόδι, οι ελληνες μπάτσοι το αποτέλειωσαν.

Ο λόγος για τον Παλαιστίνιο Α.Α. Τραυματισμένος από βόμβα των σιωνιστών συνελήφθηκε και πέρασε 4,5 χρόνια στην φυλακή Ράμλα του Ισραήλ.

Όταν αποφυλακίστηκε θέλησε να ταξιδέψει στην Νορβηγία όπου είχε γνωστούς με την ελπίδα ότι θα κάνει εγχείρηση για το κινητικό πρόβλημα που αντιμετώπιζε.
Στο αεροδρόμιο των Σπάτων των συνέλαβαν οι μπάτσοι.

Ας αφήσουμε τον ίδιο να διηγηθεί την περιπέτεια του όταν συνελήφθηκε και οδηγήθηκε στην μπασκιναρία: «με οδήγησαν σε ένα γραφείο, όπου τρεις αστυνομικοί με πολιτικά άρχισαν να με βρίζουν και να με χτυπούν. Μόλις τους έδειξα το αριστερό μου πόδι και τους εξήγησα ότι έχω πρόβλημα με χτυπούσαν και οι τρεις μόνο εκεί. Το έσπασαν, το σακάτεψαν.

Τι να σχολιάσεις; Την κτηνωδία και βαρβαρότητα που δείχνουν οι μπάτσοι σε ανθρώπους που κυνηγημένοι από τον ιμπεριαλισμό αναζητούν απεγνωσμένα την επιβίωση, σε μια άλλη χώρα;

Συνηθισμένα φαινόμενα είναι αυτά αφού οι μπάτσοι σχεδόν καθημερινά εκδηλώνουν την κτηνωδία και την απανθρωπιά τους πάνω σε ταλαίπωρους, βασανισμένους μετανάστες. Είναι και η ασυδοσία που απολαμβάνουν…
http://tsak-giorgis.blogspot.com/2008/11/blog-post_3446.html

Περισσότερα... »
Εύβοια, 12.11.2008
08:44
Αντιδράσεις στις δηλώσεις Τούρκου υπουργού για την γενοκτονία των Αρμενίων
» Το μεγάλο μας τσίρκο

Αντιδράσεις στις δηλώσεις Τούρκου υπουργού για την γενοκτονία των Αρμενίων Αντιδράσεις στις δηλώσεις του υπουργού Αμυνας Βετζντί Γκιονούλ περί «οικοδόμησης του έθνους».
Δηλώσεις που εκθέτουν την Τουρκία και την κυβέρνησή της έκανε στις Βρυξέλλες ο Τούρκος υπουργός Αμυνας Βετζντί Γκιονούλ, ο οποίος παρουσίασε την εξάλειψη του ελληνικού και αρμενικού στοιχείου στη Μικρά Ασία, ως αναγκαιότητα για την «οικοδόμηση του έθνους».
Ο υπουργός έσπευσε να κάνει σήμερα διορθωτική δήλωση, αλλά ο τουρκικός Τύπος κυκλοφόρησε σήμερα με τίτλους όπως «ο Γκιονούλ μίλησε σαν ρατσιστής» ("Ραντικάλ"). Στη διορθωτική του δήλωση, ο υπουργός είπε πως παρερμηνεύτηκαν τα λόγια του.
Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης όμως αναφέρουν ότι κατά την προχθεσινή τελετή που έγινε στην πρεσβεία της Τουρκίας στις Βρυξέλλες για την επέτειο του θανάτου του ιδρυτή της Τουρκικής Δημοκρατίας, Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, ο Βετζντί Γκιονούλ υπογράμμισε πως «ήταν καθοριστική η διαπίστωση ότι έχει ολοκληρώσει την ιστορική του πορεία το σύστημα των εθνοτήτων στο οποίο στηριζόταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία», για να τονίσει ότι «τα δύο βασικά στοιχεία στην ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας, ήταν η οικοδόμηση του έθνους και η οικονομία».
Συγκεκριμένα, ο Βετζντί Γκιονούλ είπε τα εξής: «Εάν σήμερα εξακολουθούσαν να υπάρχουν οι Έλληνες στα παράλια του Αιγαίου και οι Αρμένιοι σε πολλά σημεία της Τουρκίας, θα είχαμε άραγε σήμερα το ίδιο έθνος-κράτος; Δεν ξέρω πώς να σας εκφράσω τη σημασία της ανταλλαγής αυτής, αλλά η σημασία αυτή φαίνεται, αν ρίξετε μια ματιά στις ισορροπίες του παρελθόντος. Ακόμη και σήμερα, και με βάση τη μάχη που δίνουμε στη Νοτιοανατολική Τουρκία, δεν μπορούμε να αρνηθούμε τη συμβολή αυτών που θεωρούν τον εαυτό τους θύματα εξαιτίας της οικοδόμησης του έθνους και ιδιαίτερα, τη συμβολή αυτών που θεωρούν τον εαυτό τους θύματα του εκτοπισμού».
Η επίσημη τουρκική ιστορία, ως προς το θέμα των Αρμενίων του 1915, κάνει λόγο για «εκτοπισμό», αφήνοντας απλώς, ανοιχτό το ενδεχόμενο, κατά τη διαδικασία του εκτοπισμού, να έχουν σκοτωθεί πολλοί Αρμένιοι.
Οι δηλώσεις του Βετζντί Γκιονούλ δεν συνιστούν απλώς επιχείρημα υπέρ των ισχυρισμών περί γενοκτονίας και μάλιστα δια στόματος υπουργού, αλλά θέτουν γενικότερα θέμα οικοδόμησης έθνους, στο βωμό της οποίας δικαιολογείται η εθνική κάθαρση. Επιπρόσθετα, μπορεί να μην βγαίνει άμεσα συμπέρασμα από το γεγονός ότι ο Τούρκος υπουργός εμπλέκει στην υπόθεση και τη Νοτιοανατολική Τουρκία, δηλαδή την κουρδική υπόθεση, αλλά τα συμφραζόμενα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η αντίληψη την οποία εκπροσωπεί ο Γκιονούλ, θεωρεί τους Κούρδους εμπόδιο στη διαδικασία οικοδόμησης έθνους.
Η αντίληψη αυτή ακυρώνει το βασικό επιχείρημα του επίσημου τουρκικού εθνικισμού, ότι δηλαδή με τον όρο τουρκικό έθνος, δεν εννοείται η τουρκική φυλή, αλλά το σύνολο των ανθρώπων που έχουν, ίσως, διαφορετική εθνοτική καταγωγή, αλλά είναι πολίτες της Τουρκικής Δημοκρατίας.
Η πολιτική που ακολουθήθηκε από την Τουρκία, με νομοθετικές, δικαστικές και διοικητικές αποφάσεις, εναντίον της ελληνικής, αρμενικής και εβραϊκής μειονότητας, καθώς επίσης και εναντίον άλλων εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων, στηρίχθηκε πάντα στη ρατσιστική και όχι στη συνταγματική ερμηνεία του «έθνους».
Το τουρκικό σύνταγμα αναφέρει ότι Τούρκος αποκαλείται αυτός που διατηρεί σχέση πολίτη με την Τουρκική Δημοκρατία.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ

Περισσότερα... »
08:26
Υποθεση Οραμς
» Το μεγάλο μας τσίρκο

Ο ΣΦΕΤΕΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΜΑΣ - "ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ"

Ο ΣΦΕΤΕΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΜΑΣ

Της Αντιγόνης Παπαδοπούλου

Το Βρετανικό δικαστήριο δηλώνει αναρμόδιο και απρόθυμο να εκτελέσει την καταδικαστική απόφαση του κυπριακού δικαστηρίου, κατά του ζεύγους Όραμς, στηριζόμενο σε τεχνικές ερμηνείες του πρωτοκόλλου 10 της Συνθήκης Προσχώρησης.
Αποφεύγει να ζητήσει από τους σφετεριστές, επιστροφή της κλεμμένης περιουσίας, κατεδάφιση του παράνομου κτιρίου και καταβολή αποζημιώσεων στους νόμιμους δικαιούχους.
Αρνείται να εφαρμόσει την ταχεία διαδικασία της ΕΕ για άμεση αναγνώριση και εκτέλεση της δικαστικής απόφασης της Κύπρου, κράτους πια μέλους της ΕΕ, με πρόσχημα την αναστολή της εφαρμογής του ευρωπαϊκού κεκτημένου στα κατεχόμενα που ζήτησε η Κυπριακή Δημοκρατία, γενικεύοντας βέβαια την αναστολή για όλα τα ζητήματα. Αυτό και μόνο το γεγονός, συνιστά κατά την γνώμη μου, νομικίστικο ελιγμό σκοπιμοτήτων.
Αυτή η πτυχή της απόφασης, δικαιολογημένα προκαλεί. Ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου. Ανοίγει την όρεξη σε πολλούς ξένους, επίδοξους αγοραστές να συνεχίσουν ατιμώρητοι τη λεηλασία των κατεχομένων περιουσιών μας, βλέποντας πως δεν επιβάλλεται άμεση τιμωρία.
Εύλογες οι ανησυχίες του προσφυγικού κόσμου. Κρούομε τον κώδωνα του κινδύνου. Χρειάζεται να αναληφθούν άμεσα όλες οι ενδεικνυόμενες προειδοποιητικές ενέργειες προς κάθε κατεύθυνση, για αποτροπή αυτού του ενδεχόμενου. Πρέπει να γνωρίζουν οι επίδοξοι σφετεριστές, πως όλες οι αγοραπωλησίες στα κατεχόμενα, συνιστούν παρανομία που δεν θα παραμείνει εσαεί στο απυρόβλητο. Η Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να υπερασπιστεί πιο διεκδικητικά τα αναφαίρετα δικαιώματα όλων εμάς των εκτοπισμένων νόμιμων δικαιούχων γης, αξιοποιώντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τα θετικά στοιχεία που εμπεριέχονται στην απόφαση του βρετανικού δικαστηρίου τόσον ενώπιον του Βρετανικού εφετείου όσο και στο Δικαστήριο Ευρωπαϊκών κοινοτήτων που είναι καθ' ύλη αρμόδιο, για ερμηνεία του Κοινοτικού Δικαίου.
Δεν μας διαφεύγει το γεγονός πως στο Βρετανικό Δικαστήριο δεν συζητήθηκε η ουσία της υπόθεσης , αλλά η δυνατότητα εκτέλεσης της στη Βρετανία. Το κυπριακό δικαστήριο είχε τη δικαιοδοσία να εκδικάσει την υπόθεση επί της ουσίας και να εκδώσει καταδικαστική απόφαση κατά των σφετεριστών, γιατί τα κατεχόμενα εδάφη μας αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το ζεύγος ΄Οραμς παράνομα κατέχει την περιουσία του ζεύγους Αποστολίδη, που παρά τα 32 χρόνια προσφυγιάς, παραμένει ο μοναδικός νόμιμος δικαιούχος των τίτλων ιδιοκτησίας στην Λάπηθο. Κανένα ψευδοκράτος και κανένας ψευδονόμος, δεν μπορεί να αναιρέσει αυτούς τους τίτλους σύμφωνα με τις αποφάσεισ του ΕΔΑΔ στην υπόθεση Τιτίνας Λοιϊζίδου και την Τέταρτη Διακρατική προσφυγή.
Ας θορυβηθούμε όμως από την οργιώδη τουρκική προπαγάνδα που πάγια επιδιώκει διαστρέβλωση αποφάσεων και προώθηση της παγίωσης των τετελεσμένων, περιπλέκοντας διαρκώς, το ήδη περίπλοκο θέμα των περιουσιών.
Η απόφαση του Βρετανικού δικαστηρίου ας αποτελέσει την απαρχή μιας συντονισμένης, καλά οργανωμένης προσπάθειας στο Δικαστήριο Ευρωπαϊκών κοινοτήτων για να ξεκαθαριστεί πως η ασυδοσία και η ατιμωρησία των σφετεριστών δεν πρέπει να συνεχίσει με το πρόσχημα της μη εφαρμογής του πρωτοκόλλου 10. Αναστολή της εφαρμογής του ευρωπαϊκού κεκτημένου από την Κ. Δημοκρατία στα κατεχόμενα, δεν πρέπει να σημαίνει ανοχή , απάθεια κι ατιμωρησία της λεηλασίας από τις κυβερνήσεις των υπολοίπων κρατών μελών της ΕΕ όταν βλέπουν δικούς τους υπηκόους να παραβιάζουν ανθρώπινα και ιδιοκτησιακά δικαιώματα χιλιάδων Ε/κ προσφύγων. Οφείλουν κι αυτές να αναλάβουν τις ευθύνες τους κι όχι να στρουθοκαμηλίζουν. Να δείξουν επιτέλους έμπρακτα την αλληλεγγύη και σεβασμό τους σε μια χώρα, μέλος της ΕΕ και σε ένα λαό, που ζητούν μόνο το δίκιο τους.

Η Αντιγόνη Παπαδοπούλου είναι βουλευτής Λευκωσίας, του ΔΗΚΟ
Υπόθεση Όραμς
Το «Συμβούλιο Εθνικής Ύπαρξης» υποστήριξε ότι η υπόθεση Όραμς απειλεί την «ανεξαρτησία» των κατεχομένων. Σύμφωνα με τον τ/κ Τύπο, το Συμβούλιο σε ανακοίνωσή του ανέφερε ότι η δίκη που άρχισε σε ε/κ δικαστήριο ενάντια στους Όραμς επηρέασε αρνητικά την οικονομική ανάπτυξη των κατεχομένων.
Στην ίδια ανακοίνωση το Συμβούλιο κάλεσε το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα και το Κόμμα Ελευθερίας και Μεταρρυθμίσεων να σταματήσουν αμέσως τις συνομιλίες για το Κυπριακό και να μην κάνουν πίσω σε σχέση με την υπόθεση Όραμς.

http://alithia.com.cy/alithia_v2/front-end/main.php?action=nptext&page=&design=default&nptext_id=24946

Περισσότερα... »

08:24

Η παραχώρηση του καθεστώτος του πρόσφυγα στα εκ μητρογονίας προσφυγόπουλα.

» Το μεγάλο μας τσίρκο

πώστε το άρθρο

Στείλτε το με e-mail

Τι προειδοποιεί η Κίνηση Προσφύγων και Εκτοπισμένων Μανάδων

Δυναμικές κινητοποιήσεις για τους εκ μητρογονίας πρόσφυγες

Φωτογραφία αρχείου.

Λευκωσία: Με εκδήλωση διαμαρτυρίας έξω από το Προεδρικό Μέγαρο προειδοποιεί η Κίνηση Προσφύγων και Εκτοπισμένων Μανάδων, αν μέχρι τις 3 Δεκεμβρίου το Υπουργείο Εσωτερικών δεν ικανοποιήσει το αίτημά της για παραχώρηση του καθεστώτος του πρόσφυγα στα εκ μητρογονίας προσφυγόπουλα. ''Θέλουμε να δώσουμε ένα χρονοδιάγραμμα στο Υπουργείο Εσωτερικών, όπου εάν μέχρι τις 3 Δεκεμβρίου δεν έχουμε δείγματα γραφής, δεν έχουμε υλοποίηση, εφαρμογή των όσων μας έχουν υποσχεθεί θα γίνει διαμαρτυρία έξω από το Προεδρικό στις 15:00 το μεσημέρι'', δήλωσε στο πλαίσιο διάσκεψης Τύπου η Πρόεδρος της Κίνησης Μαρκέλλα Ησαΐα Τσιάκκα. Όπως είπε η κ. Τσιάκκα, η αντιμετώπιση του πάγιου αιτήματος της Κίνησης, η αναγνώριση του καθεστώτος πρόσφυγα σε 51.260 εκ μητρογονίας προσφυγόπουλα, ''ήταν η απαξίωση, η αδιαφορία, οι έντεχνες υπεκφυγές και η υποτίμηση της φιλοπατρίας μας για το δίκαιο του αγώνα μας''.

Σημειώνοντας ότι η Κίνηση δίνει τα τελευταία τρία χρόνια ''μια άνιση μάχη με το κράτος'', διατηρώντας ένα ήπιο και εποικοδομητικό διάλογο με τους αρμόδιους, η κ. Τσιάκκα είπε πως ''η υπομονή μας έχει εξαντληθεί».

''Είναι ντροπή η πολιτεία να αντιμετωπίζει την εκτοπισμένη μάνα της Κύπρου με τέτοια απαξίωση'', είπε.

Στα μέτρα της Κίνησης, περιλαμβάνονται επίσης προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αλλά και αποστολή επιστολών διαμαρτυρίας στον Πρόεδρο της Επιτροπής για την Εξάλειψη της Διάκρισης κατά των Γυναικών, της Υπάτης Αρμοστείας για τους Πρόσφυγες των Ηνωμένων Εθνών, τον Επίτροπο των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα και προς γυναικείες οργανώσεις της Ευρώπης.

Παράλληλα, στις δηλώσεις της η κ. Τσιάκκα, με αφορμή τη δήλωση του Προέδρου Χριστόφια του ότι θα αναγνωρίσει 50.000 έποικους σε περίπτωση λύσης του Κυπριακού διερωτήθηκε γιατί οι 50.000 εκ μητρογονίας δεν αναγνωρίζονται.

Παραθέτοντας ιστορικό συναντήσεων της Κίνησης με τον Υπουργό Εσωτερικών Νεοκλή Συλικιώτη, η κ. Τσιάκκα αναφέρθηκε ιδιαίτερα σε συνάντηση τον περασμένο Μάρτιο με τον ΥΠΕΣ, ο οποίος, όπως είπε, υποσχέθηκε ότι τον Ιούνιο του 2008 το θέμα της εκ μητρογονίας θα έχει λυθεί. ''Αντίθετα, η Κυβέρνηση δίνοντας μάλιστα και μεγάλη δημοσιότητα, εξήγγειλε διπλάσιες και τριπλάσιες χορηγίες προς τους πρόσφυγες. Πολύ καλά έπραξε η Κυβέρνηση, αλλά μια φιλολαϊκή Κυβέρνηση που τιμά τη δικαιοσύνη, την ισότητα και τη δίκαιη κοινωνία πώς είναι δυνατόν να δέχεται να παραμένει αυτή η κατάφωρη αδικία εις βάρος παιδιών;'' διερωτήθηκε.

Εξέφρασε τη δυσφορία της Κίνησης για το πιστοποιητικό δυνάμει καταγωγής που θα παραχωρείται στα εκ μητρογονίας προσφυγόπουλα, διότι ο κάτοχος του πιστοποιητικού αυτού δεν θα έχει ούτε εκλογικά δικαιώματα και ούτε τα κρατικά ωφελήματα που παραχωρούνται και στους εκ πατρογονίας πρόσφυγες. ''Μέχρι στιγμής μόνο 151 τέτοια πιστοποιητικά έχουν εκδοθεί από την Επαρχιακή Διοίκηση και το Αρχείο Πληθυσμού''. είπε.

Εξέφρασε επίσης δυσφορία ότι μετά από διαμαρτυρία της Κίνησης στο Φορέα Ισότιμης Κατανομής Βαρών τροποποιήθηκαν οι κανονισμοί για παραχώρηση στους εκ μητρογονίας σπουδαστικών και ιατροφαρμακευτικών δανείων, αλλά όχι στεγαστικών.

''Η εκτοπισμένη μάνα με την αξιοπρέπεια που την διακατέχει απέδειξε ότι είναι πάντα παρούσα στις εκκλήσεις της πολιτείας για βοήθεια τόσο από την ίδια όσο και από τα παιδιά της και ας πάψουν να την πλασάρουν ως σύμβολο πόνου και καρτερικότητας μόνο'', κατέληξε.

Πηγή: ΚΥΠΕ

Περισσότερα... »

07:56
Αουσβιτς ενα προμελετημένο έγκλημα
» Το μεγάλο μας τσίρκο

Βρέθηκαν σχέδια του Άουσβιτς σε διαμέρισμα στο Βερολίνο

ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΕΙΧΕ ΣΧΕΔΙΑΣΤΕΙ ΚΑΙΡΟ ΠΡΙΝ

Ακριβώς 28 ανατριχιαστικά πλάνα του Άουσβιτς βρέθηκαν σήμερα τυχαία σε ένα διαμέρισμα στο Βερολίνο. Στα σχέδια φαίνεται καθαρά ένα δωμάτιο περίπου 120 τετρατγωνικω μέτρων που ήταν ο θάλαμος αερίων. Ένα άλλο δωμάτιο πιο λίγο ήταν το κρεματόριο όπως και ένα με τον τίτλο "L. Keller" που διαπίστωσαν πως ήταν εκεί που φυλαγαν τα πτώματα (Leichenkeller – το κελάρι των πτωμάτων)
Τα έγγραφα αυτά από μόνα τους είναι μια αποδειξη ότι υπήρχε συστηματικό... σχέδιο γενοκτονίας των ευρωπαίων εβραίων. Ακόμη όπως αποδεικνύεται το ολοκαύτωμα είχε σχεδιαστεί πολύ νωρίτερα από ότι πίστευαν οι εδικοί οι ιστορικοί μέχρι τώρα
Συγκεκριμένα οι ιστορικοί θέλαν την απόφαση του ολοκαυτώματος να τοποθετείται κάπου τον Ιανουάριο του 1942 ενώ τα χαρτιά αυτά έχουν ημερομηνία 223 Οκτωβρίου του 1941!
Το πιο συγκλονιστικό από όλα είναι η δήλωση του Dr Kreikamp “ τα σκίτσα αυτά αποδεικνύουν ότι όλοι όσοι ασχολήθηκαν με τον σχεδιασμό αυτών των κτηρίων γνώριζαν ότι εκεί θα δολοφονούνταν άνθρωποι με ρυθμούς... εργοστασίου!

Περισσότερα... »
Εύβοια, 06.11.2008
10:04
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ - ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ
» Το μεγάλο μας τσίρκο

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ
από sub199243 την Σήμερα, 9:18 am
3.11.08
Χριστόφιας: το 50% της εξουσίας στους Τούρκους
Δεν πρόκειται να διακόψει τις απευθείας συνομιλίες με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη δήλωσε χθες ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Δ. Χριστόφιας, ενώ σήμερα πραγματοποιείται νέα συνάντηση των δύο ανδρών με θέμα την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία. Σε ανταπόκριση του Φ. Κωνσταντινίδη από τη Λευκωσία για την "Ελευθεροτυπία", αποκαλύπτεται ότι ο πρόεδρος Χριστόφιας προτείνει ...το 50% της εξουσίας στον κατοχικό ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Συγκεκριμένα, για την εκλογή προέδρου και αντιπροέδρου της Ομόσπονδης Κυπριακής Δημοκρατίας προτείνεται να γίνεται με κοινό ψηφοδέλτιο απευθείας από τους πολίτες του ομόσπονδου κράτους, με εξαετή θητεία. Για τέσσερα χρόνια ο πρόεδρος θα είναι Ελληνοκύπριος και ο αντιπρόεδρος Τουρκοκύπριος και για δύο χρόνια ο πρόεδρος θα είναι Τουρκοκύπριος και ο αντιπρόεδρος Ελληνοκύπριος. Στην εξουσία θα εκλέγονται οι υποψήφιοι, των οποίων το ψηφοδέλτιο θα συγκεντρώνει το 50% σε κάθε κοινότητα ξεχωριστά. Αν τα ψηφοδέλτια είναι περισσότερα από δύο, τότε στον δεύτερο γύρο θα περάσουν οι δύο συνδυασμοί που θα συγκεντρώσουν τις περισσότερες ψήφους. Σύμφωνα με την πρόταση της Λευκωσίας, το υπουργικό συμβούλιο θα διορίζεται από κοινού από τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο και θα αποτελείται από 6 Ελληνοκύπριους και 3 Τουρκοκύπριους. Αν αυτό δεν είναι δυνατό, τότε οι δυο επικεφαλής της κυβέρνησης θα διορίζουν τους υπουργούς που αναλογούν στη δική τους κοινότητα. Οι αποφάσεις, αν δεν είναι δυνατό να λαμβάνονται ομόφωνα, τότε θα λαμβάνονται με απλή πλειοψηφία των παρόντων μελών του υπουργικού συμβουλίου και αφού υπάρχει μία τουλάχιστον ψήφος από Ελληνοκύπριο και μία από Τουρκοκύπριο υπουργό, κάτι που στοχεύει να καθησυχάσει τις ανησυχίες της τουρκοκυπριακής κοινότητας ότι πιθανόν η ελληνοκυπριακή πλευρά να προωθεί μόνο δικές της αποφάσεις. Επιπλέον, αν ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος διαφωνήσουν από κοινού με αποφάσεις του υπουργικού συμβουλίου για θέματα εξωτερικής πολιτικής, ασφάλειας και άμυνας, τότε από κοινού θα πρέπει να αποφασίσουν διαφορετικά.

Να τον χαιρετε ο ελληνισμος τον γενιτσαρο του
Οσο κιαν πονα καποιους εισ κεινους ΤΟΥΣ ΠΕΣΟΝΤΑΣ ρημασι πειθομενοι θα κράζουμε ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ Πνευματική τρομοκρατία Αποστολή | Εκτύπωση | 06/11/2008 | TΟΥ ΚΩΣΤΑΚΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
Επιστολή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στην οποία προβαίνει σε ανάλυση θέσεων για το Κυπριακό και τις προοπτικές που διαγράφονται, υποβάλλει εισηγήσεις για διόρθωση της πορείας και προειδοποιεί για δυσάρεστες επιπτώσεις στο εθνικό θέμα από τυχόν διολισθήσεις, απέστειλε ο Επίτιμος Πρόεδρος της ΕΔΕΚ Βάσος Λυσσαρίδης. Όπως δήλωσε στη «Σ» ο κ.Λυσσαρίδης, η επιστολή απεστάλη προ πέντε ημερών και προτίθεται να τη δώσει στη δημοσιότητα, μετά τη συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου, που θα πραγματοποιηθεί την προσεχή Δευτέρα. Στην επιστολή του, ο Επίτιμος Πρόεδρος της ΕΔΕΚ ζητεί, μεταξύ άλλων, όπως τερματισθεί η πνευματική τρομοκρατία, όπως τη χαρακτηρίζει, η οποία ασκείται με τους χαρακτηρισμούς που προσάπτονται σε όσους διαφωνούν με τους χειρισμούς του Προέδρου Χριστόφια.
Τα περί πνευματικής τρομοκρατίας επανέλαβε ο κ. Λυσσαρίδης σε ομιλία του χθες το βράδυ, σε εκδήλωση στο Φρέναρος, με την ευκαιρία των 30χρονων της Επαρχιακής Οργάνωσης ΕΔΕΚ Αμμοχώστου.
«Δεν θα υποκύψουμε σε πνευματική τρομοκρατία με τη θέση ότι όποιος ασκεί κριτική στους προεδρικούς χειρισμούς είναι εχθρός της λύσης», διακήρυξε ο κ. Λυσσαρίδης.
Ο Επίτιμος Πρόεδρος της ΕΔΕΚ διαβλέπει κινδύνους εκτροπής και τονίζει την ανάγκη πανεθνικής ενότητας πάνω σε μια συγκεκριμένη γραμμή εθνικής σωτηρίας.
«Άρχισαν οι συνομιλίες χωρίς διασφάλιση ενός σωστού πλαισίου λύσης. Με κινδύνους κατολισθήσεων αλλά και αδιεξόδου, με όλες τις τραγικές συνέπειες, που θα αξιοποιήσουν οι προστάτες της Τουρκίας γι' αναβάθμιση του κατοχικού δορυφορικού καθεστώτος», ανέφερε ο κ. Λυσσαρίδης. Χαρακτηρίζει «απαράδεκτη παρέκκλιση» ανακοινώσεις για δυο φυλετικά κράτη, και αδιανόητο το συνεταιρισμό. «Αυτό είναι ένα θέμα που έχει λυθεί από το 1964, μετά την αποχώρηση των Τουρκοκυπρίων από τα πολιτειακά σώματα. Ολόκληρη η ανθρωπότητα αναγνώρισε το Μακάριο ως το μόνο εκπρόσωπο όλων των Κυπρίων, και πρόεδρο όλης της κυπριακής επικράτειας», τόνισε.

Εποικισμός, εγγυήσεις και εκ περιτροπής προεδρία
Απαντώντας εμμέσως σε παραχωρήσεις του Προέδρου Χριστόφια, ο κ. Λυσσαρίδης υπογράμμισε ότι «δεν είναι νοητή η εκ περιτροπής προεδρία, η νομιμοποίηση του εποικισμού, και η αποδοχή εγγυήσεων».
«Θα πρέπει», πρόσθεσε, «να διαφυλάξουμε τη γραμμή που διακηρύχθηκε προεκλογικά. Για λύση που να διασφαλίζει την ενότητα του χώρου, του κράτους, της οικονομίας, των θεσμών, τα ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών, συμπεριλαμβανομένου και του δικαιώματος επιστροφής όλων των προσφύγων».

ΕΟΚΑ και αντιχουντικός αγώνας
Ο Βάσος Λυσσαρίδης έκανε ιδιαίτερη αναφορά και στην παραχάραξη της εθνικής μας ταυτότητας και κάλεσε όλους να αντιταχθούν στην προσπάθεια. «Δεν θα ανεχθούμε υπονόμευση του μεγάλου αντιαποικιακού αγώνα της ΕΟΚΑ, που αποτελεί λαμπρή σελίδα της νεότερής μας ιστορίας», δήλωσε. Και πρόσθεσε: «Ο Αυξεντίου δεν ήταν μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης, ούτε αφελής. Η ηρωική του φυσιογνωμία ξεπέρασε ακόμα τα σύνορα του Ελληνισμού. Ούτε για τον αντιχουντικό αγώνα θα δεχθούμε στρεβλώσεις ή τον υπέροχο αγώνα του λαού μας, με την ΕΔΕΚ επικεφαλής, ενάντια στην ΕΟΚΑ Β, που μερικοί τον ισοπέδωσαν με τις αλχημείες για βία και αντιβία. Ούτε θα εκχωρήσουμε τον τίτλο του αγωνιστή σε ενόχους, ή επιτήδειους ουδέτερους».

Προδώθηκε η Αμμόχωστος
Στην ομιλία του, ο Βάσος Λυσσαρίδης δήλωσε ότι η πόλη των Βαρωσίων δεν περιλαμβανόταν στους τουρκικούς σχεδιασμούς και αποκάλυψε ότι «εκπρόσωποι του ΟΗΕ προειδοποίησαν τους τότε κυβερνώντες να παροτρύνουν τους κατοίκους να παραμείνουν στην πόλη. Οι κυβερνώντες κώφευσαν. Τελικά -τόνισε- με προσήγγισαν μέσω φιλικής πρεσβείας. Ετοίμασα αμέσως ανακοίνωση, την οποία απέστειλε στο τότε υπό τρομοκρατία λειτουργούντα ΡΙΚ. Η ανακοίνωση δεν δημοσιοποιήθηκε. Ο Δημήτρης Ανδρέου έδωσε τη μαρτυρία του για την απαγόρευση. Η τελική πράξη της προδοσίας συνετελέσθη. Ήταν φυσικό οι κάτοικοι, χωρίς προστασία και ενημέρωση, να εγκαταλείψουν την πόλη».

Βασσος Λυσσαριδης δεν εχω λογια να πω για αυτον τον γιγαντα της Ελληνικής πολιτικής ζωής.
Απαντά και πολύ καλα σε ολους τους γενιτσαρους
Θέ Εάν αποτελματωθούν οι συνομιλίες, εάν δεν σταματήσει η εισροή εποίκων στην Κύπρο, ''οφείλουμε να ειδοποιήσουμε την Ευρώπη ότι η Κύπρος πλέον είναι θέμα χρόνου να τουρκοποιηθεί με τους έποικους'', δήλωσε σήμερα ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β΄.
Εάν αποτελματωθούν οι συνομιλίες, εάν δεν σταματήσει η εισροή εποίκων στην Κύπρο, ''οφείλουμε να ειδοποιήσουμε την Ευρώπη ότι η Κύπρος πλέον είναι θέμα χρόνου να τουρκοποιηθεί με τους έποικους'', δήλωσε σήμερα ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β΄.

Ερωτηθείς ποια είναι η γνώμη του για τις συνομιλίες και ερωτηθείς ότι κάποιοι και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρουσιάστηκαν ενοχλημένοι από τις δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου για το Κυπριακό, ο Μακαριώτατος είπε ότι πάντοτε λέει ευθαρσώς την άποψη του.

«Εχω δώσει συνεντεύξεις. Το έχουν σχολιάσει αρκετοί και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ίσως με κάποιο ειρωνικό ύφος, αλλά αυτό δεν με πειράζει. Αν πρόσεχε τις δηλώσεις μου ίσως δεν θα έκανε αυτό το μορφασμό. Εγώ δεν είπα έτσι, εκεί και ως έτυχε να πάμε να κλείσουμε τις διόδους. Είπα είναι ξεκάθαρη η πολιτική της Αγκυρας. Ομιλεί ξεκάθαρα περί δύο κρατών. Είναι ξεκάθαρη η θέση ότι τα τούρκικα στρατεύματα θα μείνουν μέχρι τη λύση και μετά τη λύση θα αποφασίσουν αν θα φύγουν και μάλιστα με επεμβατικά δικαιώματα. Ακούμε τον κ. Ταλάτ να ομιλεί ξεκάθαρα περί της λεγόμενης παρθενογένεσης. Λέει ότι δεν υπάρχουν έποικοι. Και είναι η μία πλευρά αυτή. Και από την άλλη πλευρά ακούμε τον Πρόεδρο και τους περί τον Πρόεδρο ότι πηγαίνουμε για λύση. Είπα και στον ίδιο ότι αυτά είναι εκ διαμέτρου αντίθετα . Δεν παντρεύονται. Πώς θα πάμε για λύση; Και συνέχισα να λέω ότι εάν αποτελματωθούν οι συνομιλίες, εάν δεν σταματήσει η εισροή εποίκων στην Κύπρο, οφείλουμε να ειδοποιήσουμε την Ευρώπη ότι η Κύπρος πλέον είναι θέμα χρόνου να τουρκοποιηθεί με τους έποικους, διότι πληθυσμό πολύ η Τουρκία έχει και μπορεί να φέρει εδώ όσους θέλει και εμείς δεν μπορούμε να τους εμποδίσουμε. Να ειδοποιηθούν τα Ηνωμένα Εθνη, οι μεγάλες δυνάμεις πώς θα αντιμετωπισθεί το θέμα των εποίκων, γιατί εάν μείνουν ανενόχλητοι είναι θέμα ελαχίστου χρόνου την Κύπρο να την τουρκοποιήσουν», συμπλήρωσε.

Εάν δεν σταματήσουν, συνέχισε, οι ενταξιακές συνομιλίες, να έχει κάποιο κόστος η Τουρκία, εάν δεν επέμβουν οι μεγάλες δυνάμεις νομίζω δεν έχουμε άλλη εκλογή παρά να κλείσουμε τις διόδους.

«Αυτό είπα. Ποιο είναι το όραμα του Προέδρου; Ποιο είναι όραμα της πολιτικής ηγεσίας; Θα πηγαίνουμε έτσι στα τυφλά; Πρέπει να έχουμε κάποιο σχεδιασμό. Εάν θα συνεχίσουν οι έποικοι να εισρέουν στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας που θα φθάσουμε; Μας απασχολεί σαν Εκκλησία και φοβούμαστε ότι είναι θανάσιμος κίνδυνος εάν δεν βάλουμε τροχοπέδη σε αυτή την κατάσταση», πρόσθεσε.

Σε ερώτηση τι ήταν αυτό που τον ενόχλησε από το σχόλιο του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου είπε: «Δεν με ενόχλησε καθόλου. Εγώ ούτε καν τον είδα. Αλλά μου είπαν ότι έκανε ένα μορφασμό και με ειρωνεία είπε: α, είπε το και τούτο ο Αρχιεπίσκοπος; Εγώ δεν τον είδα. Αλλοι μου μετέφεραν. Εγώ έκανα αυτή την ανάλυση στην συνέντευξη μου. Εάν του είπαν του Προέδρου μόνο ότι είπε να κλείσουν τα «σύνορα» μπορώ να το δικαιολογήσω κάπως. Αλλά ένας έμπειρος πολιτικός, όπως είναι ο Πρόεδρος, έπρεπε τουλάχιστον να ενημερωθεί πρώτα και έπειτα να κάνει το σχόλιο του, έστω και δια μορφασμού».

Απαντώντας σε ερώτηση εάν είχε οποιαδήποτε συνάντηση μαζί του ή οποιαδήποτε τηλεφωνική επικοινωνία, ο Μακαριώτατος ανέφερε ότι αυτό εσχάτως έγινε και δεν είχε καμία συνάντηση.

Δεν έχουν τίποτα να μοιράσει
Ερωτηθείς ποια είναι η σχέση του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου είπε ότι δεν έχει τίποτα να μοιράσει με τον Πρόεδρο.

«Δεν έχω, όπως και εκείνος δεν νομίζω να έχει οτιδήποτε εναντίον εμού. Μάλλον επιβάλλεται μία συνεργασία γιατί με τη συνεργασία μπορεί να προκύψει καλό. Με τις διαφωνίες και με την απομάκρυνση του ενός από τον άλλο, σίγουρα θα προκύψει κακό, μία αρνητική κατάσταση, την οποία ούτε εγώ επιθυμώ και πιστεύω ότι ούτε εκείνος θα θέλει κάτι τέτοιο», κατέληξε.

http://www.sigmalive.com/news/politics/82612

&amp;amp;amp;lt;a href=&amp;#39 [www.sigmalive.com] target=&amp;#39;_blank&amp;#39;&amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;lt;img src=&amp;#39 [www.sigmalive.com] border=&amp;#39;0&amp;#39; alt=&amp;#39;&amp;#39; /&amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;gt;

Περισσότερα... »
Εύβοια, 05.11.2008
08:25
Θετικα στοιχεια Εκλογών 2008 των Ηνωμενων Πολιτειών Αμερικής
» Το μεγάλο μας τσίρκο

Τρίτη, 4 Νοέμβριος 2008 Σύνθια...Λούθερ Κινγκ Bora Garan Είναι γυναίκα, μαύρη και έχει πολύ μεγάλο στόμα. Όσο και να την ψάξετε δεν θα την βρείτε εύκολα ούτε σε έντυπα μέσα, ούτε σε ηλεκτρονικά. Δεν την παίζουν γιατί και η ίδια δεν τους παίζει και το έχει αποδείξει εμπράκτως. Είναι η τρίτη υποψήφια των Αμερικανικών εκλογών του 2008 με το κόμμα των Πράσινων. Είναι η κυρία Σύνθια Μακ Κίνευ.
Έχει τόσο μεγάλο στόμα που όταν ο Μπους βγήκε ξώφαλτσα πρόεδρος με εκείνο το 48% έναντι του αντιπάλου του με το 47%, δεν περίμενε τον αρχηγό των Δημοκρατικών να μιλήσει (γιατί δεν θα μιλούσε ούτως ή άλλως) αλλά η ίδια μίλησε για νοθεία στην πολιτεία της Φλόριντα στην οποία οι ψήφοι των Ισπανόφωνων δεν είχαν καταμετρηθεί με το έτσι θέλω.
Διετέλεσε μέλος του Κογκρέσου με τους Δημοκρατικούς, αλλά πήρε πόδι όταν υποστήριξε στους λόγους της τους Παλαιστινίους ενώ ήταν η μόνη στο Ναό της Αμερικανικής Δημοκρατίας, που δεν υπέγραψε το ψήφισμα υπέρ του Ισραήλ.
Η Σύνθια δεν είναι ήσυχο παιδί και αυτό φάνηκε από την 12η Σεπτεμβρίου 2001. Όταν χτυπήθηκε το Μανχάταν, η Σύνθια άρχισε να διαβάζει όχι αμερικανικά αλλά διεθνή έντυπα γιατί κάτι δεν της πήγαινε καλά με τις επίσημες δηλώσεις του Μπους. Πριν ακόμη γίνει το τρίτο μέρος του Zeitgeist (, η Σύνθια άρχισε να κάνει δηλώσεις με στοιχεία για τις «δουλειές» που έκανε η οικογένεια Μπους με τους «τρομοκράτες» Λάντεν. Έψαξε και βρήκε ότι λίγες ημέρες πριν το χτύπημα περίεργες κινήσεις μετοχών γινόταν στην Γουόλ Στριτ. Και εκεί βρήκε ότι το μεγαλύτερο πακέτο μετοχών της οικογένειας Μπους και άλλων σκοτεινών τύπων είχαν ως αντικείμενο οπλοβιομηχανίες, οι οποίες μετοχές την επόμενη της 11ης Σεπτεμβρίου εκτοξευθήκαν στα ύψη.
Η Σύνθια Μακ Κίνευ είναι η τρίτη υποψήφια των Ηνωμένων Πολιτειών και συμφωνεί απόλυτα με τις δηλώσεις καταπέλτη του καθηγητή Νόαμ Τσόμσκι. Δεν είναι τυχαίο ότι ο τελευταίος θα της δώσει τη μία, αλλά ουσιαστικότατη ψήφο του. [video.google.com] αρθρο ειναι απ οτο blog [simplemangreek.blogspot.com]

Νικητής στην προεκλογική περίοδο Ηνωμένες Πολιτείες αναδείχθηκε το Ίντερνετ. Αναλυτές σημειώνουν ότι η φετινή προεκλογική αναμέτρηση μεταξύ των δύο υποψηφίων θα μείνει στην ιστορία, κυρίως γιατί άλλαξε τους κανόνες. Άλλαξε οριστικά τον τρόπο με τον οποίο οι υποψήφιοι κερδίζουν ψηφοφόρους, προσελκύουν χρηματοδότες, οργανώνουν τους υποστηρικτές τους, διαχειρίζονται τη σχέση τους με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, επηρεάζουν την κοινή γνώμη, αντεπεξέρχονται σε πολιτικές επιθέσεις.

Η προεκλογική εκστρατεία στις Ηνωμένες Πολιτείες διεξήχθη για πρώτη φορά κυρίως στις λεωφόρους του κυβερνοχώρου και ο πολιτικός διάλογος μεταξύ υποψηφίων και υποστηρικτών των δύο υποψηφίων διεξήχθη επίσης μέσω των blogs, ενός μέσου επικοινωνίας που δεν υπήρχε πριν από τέσσερα χρόνια.

«Θα αναλύουμε για χρόνια τις φετινές εκλογές και το πώς μεταμόρφωσαν ριζικά τον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται οι εκλογικές αναμετρήσεις στις ΗΠΑ», τονίζει στην αμερικανική εφημερίδα «The New York Times», ο Μαρκ ΜακΚίνον, επικεφαλής στις προεκλογικές εκστρατείες του Τζορτζ Μπους, το 2000 και το 2004. «Σε αυτές τις εκλογές η ισχύς και η επιρροή του Ίντερνετ αξιοποιήθηκε με τρόπους που κανένας δεν είχε φανταστεί», τονίζει ο ίδιος.

Αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στον τρόπο με τον οποίο αξιοποίησε τις δυνατότητες του διαδικτύου και όλων των λεγόμενων «νέων media» ο Μπάρακ Ομπάμα. Το γεγονός αυτό αναγνωρίζουν εξίσου τα στρατηγεία Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών. Επιστρατεύθηκαν νέα εργαλεία, που δεν υπήρχαν στην προηγούμενη προεκλογική αναμέτρηση, όπως το YouTube ή τα γραπτά τηλεφωνικά μηνύματα που μέχρι χθες υπενθύμιζαν στους ψηφοφόρους να πάνε στις κάλπες.

«Στις εκλογές του 2004 προσπαθήσαμε να αξιοποιήσουμε δημιουργικά τα νέα τεχνολογικά δεδομένα και το Ίντερνετ –όμως τότε γρήγορο Ίντερνετ υπήρχε μόνο στο 40% της χώρας», αναφέρει η Σάρα Τέιλορ, πολιτική διευθύντρια στο Λευκό Οίκο, κατά την εκστρατεία επανεκλογής του Τζορτζ Μπους. «Σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν σταθερό τηλέφωνο, αλλά έχουν κινητό ή πρόσβαση στο Internet. Ο Μπάρακ Ομπάμα έκανε καταπληκτική δουλειά στο να ενσωματώσει και να χρησιμοποιήσει υπέρ του τις προκλήσεις της νέας τεχνολογίας. Εδώ και έξι μήνες βλέπω καθημερινά τουλάχιστον μια ιντερνετική διαφήμιση για τον Ομπάμα».

Ακόμα περισσότερο, ο Ομπάμα κατάφερε να αξιοποιήσει αποτελεσματικά το Ίντερνετ για να χτίσει ένα τεράστιο και ισχυρό δίκτυο υποστηρικτών, το οποίο του επέτρεψε να βρει ικανή χρηματοδότηση αλλά και να επεκτείνει τον χάρτη της επιρροής του σε περιοχές που μέχρι πρότινος θεωρούνταν «κάστρα» των Ρεπουμπλικάνων.

Αυτό που κατάφερε ο Ομπάμα, με εργαλείο τις νέες τεχνολογίες, ήταν να προσεγγίσει και να διαφημιστεί σε ψηφοφόρους που μέχρι σήμερα δεν είχαν έρθει σε επαφή με τις ιδέες και τους υποψηφίους του Δημοκρατικού κόμματος, σε περιοχές όπως η Ιντιάνα, η Βόρεια Καρολίνα ή η Βιρτζίνια. Απέδειξε επίσης ότι δεν χρειάστηκε το δημόσιο σύστημα χρηματοδότησης της προεκλογικής του εκστρατείας. Χρησιμοποιώντας το Ίντερνετ για να επικοινωνήσει την πολιτική του και να συγκεντρώσει χρήματα, κατάφερε να μετατρέψει την προεκλογική εκστρατεία σε υπόθεση αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων.

«Ζούμε την αρχή μιας καθοριστικής και ριζοσπαστικής αλλαγής στον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται οι προεκλογικές εκστρατείες», τονίζει ο Τέρυ Νέλσον, πολιτικός διευθυντής στην εκστρατεία του Μπους το 2004.

Αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με τα όσα κατάφερε ο Μπάρακ Ομπάμα, αλλά με μια πολύ σημαντική πολιτισμική αλλαγή την οποία έχει επιφέρει το ίδιο το διαδίκτυο: οι υποψήφιοι έχουν πλέον να αντιμετωπίσουν πολύ πιο απαιτητικούς και καλά ενημερωμένους ψηφοφόρους. Το κοινό στο οποίο απευθύνονται οι υποψήφιοι διαβάζει blogs, ενημερώνεται από πολλές διαφορετικές πηγές ταυτόχρονα, ελέγχει την αξιοπιστία όσων λέγονται στις διάφορες προεκλογικές ομιλίες, ψάχνει την αλήθεια πίσω από φήμες ή πληροφορίες, κάνει ερωτήσεις, εκφράζει τη δυσπιστία του.

«Η καμπάνια μας πλέον ελέγχεται από τους ψηφοφόρους. Αμέτρητοι άνθρωποι μας είπαν όλους τους προηγούμενους μήνες, πως ‘είδα αυτή τη διαφήμιση και μπήκα στο Web να βρω περισσότερες πληροφορίες’», τονίζει στους «New York Times» ο Ντέιβιντ Πλουφ, επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας του Ομπάμα. Ο ίδιος ωστόσο υποστηρίζει ότι όσο καλή χρήση της τεχνολογίας και όλων των διαθέσιμων εργαλείων και να κάνει κανείς, «αν δεν έχεις το πρόσωπο που εμπνέει τους ψηφοφόρους δεν μπορείς να φέρεις αποτελέσματα».

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artid=1407508

Θεωρω και τα δυο αυτα σαν τα πιο θετικά στοιχεια των Αμερικανικών Εκλογών του 2008

Περισσότερα... »
Εύβοια, 31.10.2008
12:08
Ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ παραδέχεται πλήρη εξάρτηση από την Τουρκία
» Το μεγάλο μας τσίρκο

Επιμένει στην πολιτική ισότητα των δύο μερών
Ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ παραδέχεται πλήρη εξάρτηση από την Τουρκία

Λευκωσία: Ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Μεχμέτ Αλί Ταλάτ παραδέχθηκε ότι το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου είναι πλήρως εξαρτημένο πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά από την Τουρκία. Σε συνέντευξη του σε τουρκοκυπριακό κανάλι ο Ταλάτ είπε ότι δεν μπορεί να κάνει βήμα, δεν μπορεί να αποφασίσει για τίποτε χωρίς την Τουρκία. Σε ερώτηση αν η Τουρκία πίστευε ότι οι προϋποθέσεις δεν προσφέρονται και του έλεγε να μην παρακαθίσει στις συνομιλίες, ο κ. Ταλάτ απάντησε ότι δεν θα μπορούσε να συμμετάσχει στις συνομιλίες και εξήγησε: «Αν τις σχέσεις μου με τον κόσμο τις εξασφαλίζει η Άγκυρα, το να στέκω στα πόδια μου οικονομικά μού το εξασφαλίζει η Αγκυρα, η σύνδεσή μου με τον κόσμο εξασφαλίζεται από την Αγκυρα, χωρίς το 0090 (διεθνής κώδικας Τουρκίας) κανείς δεν θα μπορούσε να τηλεφωνήσει εδώ, χωρίς να γράφει Μερσίνη 10, Τουρκία, κανείς δεν θα μπορούσε να στέλνει γράμματα. Αυτά είναι πραγματικότητες που μπορείς να απαρνηθείς; Είναι πραγματικότητες που ξέρουμε».

Πρόσθεσε δε, πως «μια χώρα που εξασφαλίζει όλα αυτά, αν μας έλεγε "όχι, αδερφέ μου, δεν μπορείς να παρακαθίσεις (σσ στις συνομιλίες), αν παρακαθίσεις, τίποτα από όλα αυτά δεν θα σου εξασφαλίσω'', τί θα γινόσουν; Θα εξαφανιζόσουν, θα σβηνόσουν από τον χάρτη. Επιπλέον, έχω ανάγκη τη στήριξη σε αυτή τη διαδικασία. Στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων θα αντιμετωπίσεις διάφορες δυσκολίες και κάποιος πρέπει να σε στηρίξει».

Μιλώντας, εξάλλου, στην παρέλαση για τη μέρα της ανεξαρτησίας της Τουρκικής Δημοκρατίας, ο Ταλάτ δήλωσε πως ο τουρκοκυπριακός "λαός" δεν θα υποχωρήσει ποτέ από τα δικαιώματα και τα κεκτημένα του στις συνεχιζόμενες συνομιλίες, ενώ δεν απέφυγε να απευθυνθεί στον Πρόεδρο Χριστόφια για να του πει πως «το Κυπριακό δεν έχει αρχίσει το 1974».

Σε άλλες δηλώσεις του, ο Τουρκοκύπριος ηγέτης εξήγησε τη θέση του στο θέμα της εκτελεστικής εξουσίας και προδήλως παρέπεμψε σε μια αποδυναμωμένη κεντρική κυβέρνηση, σε συνομοσπονδία. Επέμεινε στην πολιτική ισότητα των δύο μερών, υποστηρίζοντας ότι «πάνω-κάτω τα ΗΕ ορίζουν την πολιτική ισότητα ως αριθμητική».

«'Η πολιτική ισότητα σημαίνει ενεργή συμμετοχή στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, ενεργή συμμετοχή στους θεσμούς, η μια κοινότητα δεν θα επιβάλλεται στην άλλη, το κεντρικό κράτος, δηλαδή, η ομοσπονδιακή διακυβέρνηση δεν θα επιβάλλεται στις επιθυμίες των συνιστώντων κρατιδίων, θα υπάρχει ίσο καθεστώς των συνιστώντων κρατιδίων», είπε.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
http://www.phileleftheros.com/main/main ... &id=586931

Ακουστηκε επιτελους και επισημα

Περισσότερα... »

← Το Κρυ&... Χαλκίδ&... →

skip to content Evia Blogs » Το μεγάλο μας τσίρκο
Όλα τα blogs του νομού Εύβοιας με μια ματιά Home Search	Πληροφορίες Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το blog σας Συχνές ερωτήσεις (FAQ) Blogging για αρχάριους		Pass Free Internet με Extra! ΝΕΟΣ αριθμός: 899 300 300 300 Username: pass Password: free Δωρεάν Μουσική, SMS, WebVoice κ.α.

Evia Blogs » Το μεγάλο μας τσίρκο

Feeds

Το μεγάλο μας τσίρκο (31)