Περισσότερα... »
skip to content
Evia Blogs » Σύλλογος Ιεροψαλτών Εύβοιας «Παπαγιώργης Ρήγας» | |||
|
Τα επιλεγμένα blogs του νομού Εύβοιας με μια ματιά |
|||
36075 άρθρα από 81 πηγές
Aa - Zz
(19176)
Αα - Ωω
(16899)
“Χριστός γεννάται, δοξάσατε»
Την 21η Δεκεμβρίου 2011,ημέρα Τετάρτη και ώρα 18:30 μ.μ , στο θέατρο Κολλεγίου Αθηνών-Ψυχικού, οδός Στεφάνου Δέλτα 15,Ψυχικό.
Με ύμνους, τραγούδια και κάλαντα των Χριστουγέννων στην οποία συμμετείχαν:
Η Βυζαντινή Χορωδία της «Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιεροψαλτών Ελλάδος» υπό τη Διεύθυνση του Προέδρου, κ. Γεωργίου Ναούμ.
(Τον Συλλογό μας εκπροσώπησαν ο Έφορος της ΟΜΣΙΕ και Ταμίας του Συλλόγου Εύβοιας Κυριακός Ναούμ και ο Γεν. Γραμματέας του Συλλόγου Εύβοιας Κων/νος Κουτσουρός.)
Η Μικτή Χορωδία του Δήμου Αγίας Παρασκευής υπό τη Διεύθυνση του κ. Χρήστου Κουτσονίκα
Η Παιδική Χορωδία του Δήμου Παπάγου-Χολαργού υπό τη Διεύθυνση του κ. Ορέστη Χατζηνάκη
Δρώμενο στο οποίο συμμετείχαν μαθητές και φοιτητές με τίτλο « Η ελπίδα»,υπό την καθοδήγηση του π. Σπυρίδωνος Ράπτη, εφημέριου του Ιερού Ναού Μεταμόρφωσης του Σωτήρος Βριλησσίων
Η ηθοποιός Νάντια Μουρούζη, διάβασε απόσπασμα από το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη « Στο Χριστό, στο Κάστρο».

ΠΡΟΣ: Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος, Σεβασμιώτατους Μητροπολίτες, Σεβαστούς Πατέρες, Αξιότιμους Προέδρους και Δ.Σ. Συνδέσμων και Ιεροψάλτες της χώρας.
Όπως γνωρίζετε από την 26-6-10 η ΟΜΣΙΕ έχει νέο ΔΣ, με οράματα, υψηλούς στόχους και όρεξη για δουλειά.
Η νέα διοίκηση του ανωτάτου οργάνου των Ψαλτών, έχει αναλάβει το βαρύ φορτίο να αναστήσει από την νεκρική αδράνεια τα συλλογικά όργανα και να οδηγήσει τον μουσικό μας πολιτισμό προς το μέλλον, ανοίγοντας νέους ορίζοντες, λαμβάνοντας υπ΄ όψη την σκληρή πραγματικότητα.
Είναι σε όλους μας αντιληπτό ότι η κοινωνία συνεχώς και σταθερά απομακρύνεται από τις όποιες αξίες προτείνει ο χώρος της Εκκλησίας και η Μουσική μας.
Ενδεικτικά μπορούσε να αναφέρει κανείς προς επίρρωση αυτού, την συμμετοχή των νέων στον Εκκλησιασμό, στον Θρησκευτικό γάμο, στην απόδοση σεβασμού στον Ιερέα και στους Ψάλτες και στη Βυζαντινή Μουσική και άλλα πολλά δείγματα.
Συνεπώς πιστεύω ότι, δεν πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους παρατηρητές η σταδιακή μείωση του Εκκλησιασμού, η γήρανση του Εκκλησιάσματος, η σχεδόν εξάλειψη του μαθητικού Εκκλησιασμού, η σχεδόν εξίσωση των θρησκευτικών και πολιτικών γάμων σε μία μόλις δεκαετία, ο ανύπαρκτος σεβασμός των νέων προς το Ιερέα κ.α.
Αξίζει να αναφερθούν τρία από τα πάμπολλα παραδείγματα που επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές.
Είναι αλήθεια ότι το 2000 είχαμε 55000 περίπου θρησκευτικούς γάμους και 5000 πολιτικούς, ενώ το 2009 έγιναν 34000 γάμοι στην Εκκλησία και 26000 στο Δημαρχείο.
Επιπροσθέτως μόλις 50 χρόνια πριν περνούσε ο Παππάς από τον καφενέ και όλοι οι θαμώνες όρθιοι τον χαιρετούσαν, ενώ σήμερα περνά ο Μητροπολίτης από τα Καφέ και ουδείς δίνει σημασία.
Όπως επίσης τότε ο Ψάλτης αποτελούσε σημαντικό παράγοντα της κοινωνίας, ενώ σήμερα η ψαλτική αποτελεί αντικείμενο καλλιτεχνικής σάτιρας, στις δε συναυλιακού τύπου παρουσιάσεις ικανότατων Ψαλτών ουδόλως ανταποκρίνεται το κοινό.
Βραχύς ο βίος η δε τέχνη μακρά. Από τον βραχύ μας όμως βίο θα πρέπει να παρατηρούμε, να μελετούμε και να αξιολογούμε με επιστημονική σοβαρότητα τις τάσεις των σχέσεων μεταξύ των ομάδων, των ιδεών και την εξέλιξη του τρόπου επικοινωνίας των ανθρώπων και ιδιαίτερα των νέων γενιών και αναλόγως να ενεργούμε.
Αυτό δεν συνεπάγεται την αλλαγή των αξιών που η Ορθοδοξία μας και η Μουσική μας πρεσβεύει, αλλά επιβάλλει εγρήγορση, προβληματισμό, αναζήτηση, μελέτη και δράση.
Για την Μουσική μας ο πρόεδρος με το ΔΣ της ΟΜΣΙΕ, όπως και οι πρόεδροι και τα ΔΣ όλων των Συνδέσμων, επιβάλλεται να έχουν οραματική έμπνευση και άποψη και προτάσεις και δράση, έτσι ώστε με οργανωμένο σχέδιο, καλό προγραμματισμό και σταδιοποίηση των ενεργειών, να αποβληθεί η μίζερη εσωστρέφεια από το ικανότατο σώμα των Ιεροψαλτών και να αποκατασταθεί η αξία του Μουσικού μας πλούτου στη συνείδηση του κοινού.
Ο βασικότερος στόχος είναι η αναβάθμιση της θέσης του Ψάλτου ως μέλος της πνευματικής λειτουργικής δράσης και την ανάδειξή του σε γέφυρα επικοινωνίας της εκκλησιαστικής ζωής και της σημερινής κοινωνίας, μέσα από την ευρύτερη καλλιέργεια της μουσικής τέχνης.
Να αποτελέσει τουτέστιν ο ψάλτης και η μουσική του, ουσιαστικό μοχλό δράσης, διάδρασης και προέκταση της φωνής του κληρικού, ώστε να επιτευχθεί η μεταφορά του θείου λόγου με βιωματικό, κραδασμικό τρόπο και όχι με απλή διεκπεραιωτική εκπομπή, στο σημερινό άνθρωπο του Fast, του Light, του life style και του easy living.
Ορισμένα από τα στάδια και προϋποθέσεις της υλοποίησης του οράματος αυτού είναι:
Είναι ευνόητο ότι η υλοποίηση τόσο μεγαλόπνοων και φιλόδοξων δράσεων, που είναι και στόχοι κάθε Συνδέσμου και συνεπώς κάθε Ιεροψάλτου, απαιτεί εξαιρετικά καλή υποδομή τόσο της ΟΜΣΙΕ όσο και των συνδέσμων ανά την επικράτεια, για την οποία απαιτούνται πόροι οργάνωσης και συντήρησης.
Όπως είναι λογικό η εξασφάλιση των βασικών πόρων, πρέπει να έχει σταθερό και μόνιμο χαρακτήρα και ως εκ τούτου πρέπει να αναζητηθούν μέσα από το σώμα των Ιεροψαλτών (δίνοντας πρώτοι εμείς το παράδειγμα) και τον οργανισμό της Εκκλησίας.
Οι βασικοί και μόνιμοι αυτοί πόροι θα δημιουργήσουν την υποδομή για την συνεχή άντληση επιπρόσθετων παροχών από την ένταξή μας σε διάφορα ευρωπαϊκά προγράμματα (ΕΣΠΑ, CALCIUR 2007-2013, 3εθνή & 5εθνή πολιτιστικά προγράμματα κ.λπ.), από τα οποία θα προκύψουν τεράστια και ποικίλα οφέλη.
Η μουσική μας αποτελεί για την Ευρωπαϊκή κοινότητα ιδιαίτερης αξίας μουσικό πολιτισμό και με την κατάλληλη υλικοτεχνική οργάνωση, μπορούμε να ενταχθούμε ως ΟΜΣΙΕ σε consortium πολυεθνικά Ευρωπαϊκά έτσι ώστε διάφορες οργανωμένες, καλλιτεχνικές, εκπαιδευτικές και λοιπές προτάσεις μας, να έχουν την υποστήριξη και άλλων χωρών και ως εκ τούτου μεγαλύτερη πιθανότητα έγκρισης.
Όλοι γνωρίζουμε ότι η χώρα μας αδυνατεί να απορροφήσει πόρους από την Κοινότητα λόγω αδυναμίας κατάρτισης των κατάλληλων προτάσεων και λόγω δυσκολίας υλοποίησης και λόγω αδυναμίας κάλυψης της Εθνικής συμμετοχής. Για τους λόγους αυτούς βρισκόμαστε στην ουρά της λίστας της εκατοστιαίας απορρόφησης μεταξύ των χωρών της Κοινότητας.
Σε πολλούς από τους συναδέλφους ίσως φαντάζουν τα παραπάνω ουτοπία και όνειρο απατηλό.
Για την άρση των όποιων αμφιβολιών και να τονισθεί το εφικτό, οφείλω να σας θυμίσω ότι την περίοδο του 1992 – 1994, ως μέλλος του τότε ΔΣ, είχα υποβάλλει παρά την ανύπαρκτη υποδομή, 13 ευρωπαϊκά προγράμματα εκπαίδευσης Β.Μ για ισάριθμους νομούς της χώρας, από τα οποία ενεκρίθη αυτό του Νομού Λαρίσης που υλοποιήθηκε στη Λάρισα από τον τοπικό Σύνδεσμο.
Ο καθένας μπορεί να φαντασθεί, τα οφέλη για τον κλάδο μας, την Εκκλησία και τον τόπο, αν είχαμε την ζητούμενη οργάνωση και την υποστήριξη άλλων Ευρωπαϊκών οργανισμών για την υλοποίηση πανελλαδικώς τέτοιων προγραμμάτων συνεχώς μέχρι σήμερα.
Μακαριώτατε
Σεβασμιώτατοι
Αγαπητοί Συνάδελφοι.
Όπως καταλαβαίνετε η επίτευξη των ανωτέρω δημιουργούν το εφαλτήριο για την ανάδειξη του μεγάλου μας μουσικού πλούτου και τον φορέα αυτού, τους Ιεροψάλτες ,σε βασικό μοχλό της πολιτιστικής δράσης στην Ελλάδα και όχι μόνο.
Το Δ.Σ. της ΟΜΣΙΕ κλιμακώνοντας τις ενέργειες για την υλοποίηση του μεγαλεπήβολου αυτού στόχου, επεξεργάζεται εισήγηση προς την Ιερά Σύνοδο, από την οποία ευελπιστούμε ανταπόκριση.
Στην εισήγηση αυτή διακρίνεται και τονίζεται ο εγγενής πόθος και η ομόθυμη σύνταξη του Ιεροψαλτικού κόσμου να συμμετάσχει πρώτος στην υλοποίηση των ως άνω στόχων, εκφράζοντας με τον τρόπο αυτό τη βαθειά του πίστη, ότι μπορούμε, επιτέλους, να απαγκιστρωθούμε από τη γηρασμένη στασιμότητα, στην οποία ασφυκτιούμε, αναβιβάζοντας έτσι την αξία μας, το ρόλο μας και το χώρο μας.
Εννοείται, ότι με την ενέργειά μας αυτή, ζητούμε και δεσμεύουμε ηθικά την Προϊσταμένη μας Αρχή, την Εκκλησία της Ελλάδος, να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να ανταποκριθεί με την ισοδύναμη συμμετοχή της στη οραματικό Νέο Ξεκίνημα της ΟΜΣΙΕ προς ουσιαστική ωφέλεια του ανθρώπου και Δόξαν του Τριαδικού Θεού.

(φωτο απο πασχαλινή εκδήλωση το 2008 στο Ι.Ν. Αγ. Παρασκευής Χαλκίδος)Αγαπητοί συνάδελφοι και φίλοι της μουσικής μας παράδοσης,
Πριν 30 και πλέον χρόνια η ψαλτική οικογένεια υποδεχόταν χαρμόσυνα τη σύσταση της ΟΜΣΙΕ και πίστεψε βαθιά ότι παρά την συνδικαλιστική της δομή, το δευτεροβάθμιο αυτό όργανο με την δράση του θα άλλαζε το status του Ψάλτη ως σημαντικού παράγοντα της εκκλησιαστικής μας ζωής, αλλά και τη πορεία της τέχνης μας, στο καλλιτεχνικό στερέωμα.
Σήμερα παρά την όποια προσπάθεια των συναδέλφων που συγκροτούσαν τα εκάστοτε Δ. Σ των συλλόγων και της ΟΜΣΙΕ, η κατάσταση θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί «τραγική» και καθόλου τιμητική για την τάξη μας αλλά και για την μουσική μας.
Η απραξία και η συμπεριφορά ορισμένων συναδέλφων που συμμετείχαν κατά καιρούς στα ΔΣ τόσο της ΟΜΣΙΕ όσο και των συλλόγων, είναι οι αφορμές και όχι τα αίτια της αδιαφορίας και της αποχής των συναδέλφων από τη συλλογική δράση.
Τα αίτια θα πρέπει να τα αναζητήσουμε βαθύτερα στη δομή της εν γένει μουσικής μας παράδοσης, στο ιδεολογικό, φιλοσοφικό, θεολογικό περίβλημά της, στον ρόλο, στην αξία και στη σημασία της για τον σύγχρονο άνθρωπο. Στον σεβασμό και στην φροντίδα με την οποία τη περιβάλλουμε εμείς οι ίδιοι κυρίως και, μετά οι φορείς, οι θεσμοί ή τα διάφορα συστημικά κέντρα.
Επαναπαυμένοι στην όποια αξία, τιμή, ασφάλεια και αμοιβή προσφέρει ο εκκλησιαστικός οργανισμός για τις διαχειριστικού χαρακτήρα προσφερόμενες υπηρεσίες στο Αναλόγιο, μένουμε απλοί παρατηρητές της έκπτωσης, του αποκλεισμού και της απαξίωσης της μουσικής μας , ως άλλοι Πόντιοι Πιλάτοι, νίπτοντας τας χείρας μας. Δημιουργούμε άλλοθι για την τάξη μας και ενόχους γενικώς και αορίστως. Ψάχνουμε το «φταίξιμο» κυρίως στους εκκλησιαστικούς παράγοντες για να επιρρίψουμε τις δικές μας ευθύνες .
Όμως τα μεγάλα, τα κρίσιμα ερωτήματα και προβλήματα που αφορούν τη τάξη μας και τον μουσικό μας πολιτισμό αναζητούν την απάντηση και τη λύση μέσα από τη άνθιση αγωνιστών, που θα χαράξουν οραματική πορεία.
Όραμα. Λέξη που σήμερα στα άνυδρα χρόνια που προσβάλλεται η περηφάνια κάθε Έλληνα, φαντάζει ουτοπία. Όταν όμως συνδυάζεται και στηρίζεται σε θησαυρούς όπως η Ψαλτική οικογένεια, η Ελληνική Μουσική Παράδοση και η Ορθοδοξία τότε γίνεται στόχος εφικτός. Το μόνο που χρειάζεται είναι αγωνιστές παραδείγματα, μέσα στο δύσβατο και προδομένο κοινωνικό περιβάλλον.
Αγωνιστές, όπως ο Πρόεδρος του συλλόγου των Αθηνών, που αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση.
Παράδειγμα που με ανάγκασε να αναθεωρήσω την αρνητική στάση μου και να τιμηθώ με την προεδρία της ΟΜΣΙΕ και με την ανάληψη της μεγάλης ευθύνης.
Της μεγάλης ευθύνης της αναδιοργάνωσης των δομών μας, του ιδεολογικού, επιστημονικού και καλλιτεχνικού επαναπροσδιορισμού μας και του επανακαθορισμού της θέσης και της σχέσης μας με την Διοικούσα Εκκλησία, την ευρύτερη καλλιτεχνική οικογένεια και την κοινωνία γενικότερα.
Η θλιβερή εικόνα των συλλόγων σήμερα αντικατοπτρίζει ανάγλυφα τη διάθεση και τον προβληματισμό των ψαλτών, ενώ θέτει αμείλικτα ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις.
Γιατί άραγε ο Ψάλτης αποδομεί με την στάση του τα συλλογικά του όργανα;
Ίσως γιατί τα εκάστοτε ΔΣ ήσαν ανεπαρκή;
Τότε γιατί δεν τιμωρούνται τα πρόσωπα αλλά η δομή;
Δεν υπάρχουν δραστήριοι συνάδελφοι για τα ΔΣ;
Δεν ήταν σημαντικό επίτευγμα ο κανονισμός έστω με τις ατέλειές του;
Γιατί άραγε δεν εφαρμόζεται;
Γιατί η μη εφαρμογή δεν συστρατεύει την ψαλτική οικογένεια στην κατεύθυνση εφαρμογής του;
Έχει έννοια ο συνδικαλισμός στη τέχνη και δη στην Ψαλτική οικογένεια;
Μήπως λείπει από τα όργανά μας η παραγωγή πολιτισμού;
Είναι η Ψαλτική τέχνη πάρεργο για το 98% των Ψαλτών;
Τότε γιατί να ενδιαφέρει ο κανονισμός;
Είναι η Ψαλτική τέχνη καλλιτεχνία (Καλή τέχνη) και οι Ψάλτες Καλλιτέχνες;
Πόσοι εκ των συναδέλφων είναι επαρκείς καλλιτεχνικά;
Πόσοι εκ των συναδέλφων είναι μουσικοί με την ευρεία έννοια;
Αρκεί η υφιστάμενη εκπαίδευση για την απόκτηση πτυχίου ΒΜ;
Όποιος είναι πτυχιούχος ΒΜ είναι και κατάλληλος ψάλτης;
Ένας καλληφωνότατος εμπειρικός συνάδελφος είναι Ψάλτης;
Ένας κακόφωνος πτυχιούχος ΒΜ δικαιούται θέση Ψάλτου;
Πρέπει ο Ψάλτης να έχει σπουδές στην υμνολογία;
Είναι ο Ψάλτης κατώτερος κληρικός;
Είναι κατάλληλα εκπαιδευμένος για να θεολογεί Ψάλλοντας;
Πρέπει ο Ψάλτης να είναι υπάλληλος της Εκκλησίας;
Αμειβόμενος μουσικός της ενορίας;
Του Δήμου;
Η ανάλυση της συμπεριφοράς των συναδέλφων και της στάσης της διοικούσας Εκκλησίας έναντι των Ψαλτών και της ΒΜ, σε συνδυασμό με τη στάση των υπευθύνων θεσμών και φορέων της Ελληνικής Πολιτείας απέναντι στην εν γένει μουσική μας παράδοση, οδηγεί στο ερώτημα:
Σε μια κοινωνία που βομβαρδίζεται μέρα-νύχτα με το fast, το light, το lifestyle και τον μουσικό θόρυβο, έχουν θέση άλλες προτάσεις όπως π.χ. η δική μας παράδοση;
Και αν η απάντηση είναι ναι, τότε θα πρέπει να την υπηρετήσουμε, να την καλλιεργήσουμε και να την επικοινωνήσουμε με σύγχρονη ματιά. Ώστε να είναι θελκτική, παιδευτική και χρήσιμη για την κοινωνία και, άρα, όχημα επικοινωνίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας και του ευρέως κοινού.
Αν όχι, τότε ας συνεχίσουμε όπως είμαστε, για να ολοκληρωθεί σε μερικές δεκαετίες η αποδόμησή της και τελικά η μετατροπή της σε μια λαμπρή μουσειακή ανάμνηση.
Σημαντικές ευθύνες, εκτός των Ψαλτών, έχουν και οι άλλοι εταίροι - Εκκλησία, Ακαδημαϊκοί, Πολιτεία - με την αδυναμία τους να μετουσιώσουν τη Μουσική μας Παράδοση σε ελκυστική ιδεολογική, επιστημονική και θεολογική πρόταση για τον σύγχρονο άνθρωπο.
Έκαστος από τους παραπάνω εμπλεκόμενους και της ευθύνης μέτοχος, δρα εγωιστικά, ανταγωνιστικά, ιδιοτελώς, αυτοτελώς, με άλλα λόγια: «καθένας το μαγαζάκι του». Ως εκ τούτου δρα διαλυτικά και αποκαθηλωτικά σε σχέση με τον κοινό μας στόχο. Αποτέλεσμα αυτού είναι η ανούσια, πρόχειρη και ενίοτε υποκριτικά φλύαρη και ανιαρή επανάληψη δήθεν δράσεων, που ανταμείβονται βεβαίως ανάλογα, με την ηχηρή αδιαφορία και απουσία του κοινού.
EΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ο οργανισμός της Εκκλησίας, αντιμέτωπος με πολλαπλά και δυσεπίλυτα προβλήματα της εσωτερικής του δομής και λειτουργίας και βαλλόμενος πανταχόθεν, νοιώθει να απομακρύνεται από την αναπνοή και τον καρδιακό παλμό της κοινωνίας, την οποία καλείται και θέλει να υπηρετεί.
Εναγωνίως προσπαθεί να δημιουργήσει ερείσματα στον κοινωνικό ιστό με τους γνωστούς τρόπους και μεθόδους, μικρής βεβαίως διεισδυτικότητας στη σημερινή Ελληνική Κοινωνία - των κατά 95% δηλούντων Χριστιανών Ορθοδόξων και των κατά
Στη προσπάθεια της αυτή λογικό και αυτονόητο είναι ότι πρέπει να έχει συμπαραστάτη και βοηθό σύσσωμη την Ψαλτική οικογένεια.
Ο ρόλος των Ψαλτών θα μπορούσε να είναι σημαντικός ως όχημα επικοινωνίας της Εκκλησίας με το κοινό, αν ο οργανισμός της Εκκλησίας αποφάσιζε να εκμεταλλευτεί - χρησιμοποιήσει ουσιαστικά και οργανωμένα το μεγάλο και ισχυρό οπλοστάσιο που κατέχει: τις τέχνες και τα γράμματα, με επικαθήμενο τον Λόγο.
Να ασπασθεί δηλαδή αυτό που σύγχρονος μοναχός άγιος της Εκκλησίας μας έλεγε ότι: «Εμείς οι παππάδες έχουμε πνίξει τον Θεό με τις αδυναμίες μας και τις φιλολογικές αναλύσεις, να τον αφήσουμε λίγο ήσυχο και να ασχοληθούμε με τον άνθρωπο και τα ανθρώπινα».
Ίσως η σκέψη ότι το τέλειο (Θεός) συνομιλεί με το εν δυνάμει και κατά χάριν «τέλειο» (άνθρωπο), δια του τελείου (πίστη), με μέσα έκφρασης τα τέλεια (Γράμματα και τέχνες) να αποτελέσει το έναυσμα για την ενίσχυση και αναβάθμιση της σχέσης Ψαλτών και Κληρικών. Σχέση που σήμερα σε πολλές περιπτώσεις είναι ανταγωνιστική, ενώ φύσει και θέσει η σχέση είναι και πρέπει να είναι συναγωνιστική.
Τον επαναπροσδιορισμό της σχέσης Ιερέως -Ψάλτου θα διεξέλθουμε αναλυτικά σε άλλη ευκαιρία. Στη παρούσα επικοινωνία μας και με τη παραδοχή ότι ο Παππάς πρώτος με τον Ψάλτη δεύτερο συναποτελούν τους στυλοβάτες κάθε ιεροπραξίας, επιγραμματικά αναφέρω μερικές σκέψεις-ευχές.
Δεν είναι καλό και πνευματικά ζητούμενο η αγαστή συνεργασία αμφοτέρων;
Δεν είναι καλό και ζητούμενο έκαστος να είναι υπερήφανος για τον άλλον;
Δεν είναι καλό και ζητούμενο ο ένας να στηρίζει τον άλλον για τον κοινό στόχο;
Δεν είναι καλό και ζητούμενο για τον Παππά ο Ψάλτης του, να αποτελεί καλλιτεχνική προσωπικότητα στην τοπική, μικρή κοινωνία-ενορία;
Δεν είναι καλό και ζητούμενο για κάθε εκκλησιαστικό παράγοντα, κάθε ενορίτης να αναφέρεται με σεβασμό και αγάπη για τον Ψάλτη του;
Δεν είναι καλό και ζητούμενο για τον Ιερέα να απευθύνει τον πνευματικό λόγο σε πολιτιστικές εκδηλώσεις που οργανώνει ο Ψάλτης του;
Δεν είναι καλό και ζητούμενο για σύσσωμο τον Κλήρο, κάθε μητροπολιτικός σύνδεσμος Ψαλτών με τη στήριξη της ΟΜΣΙΕ, να οργανώνει ετησίως σειρά λαμπρών πολιτιστικών εκδηλώσεων, με θεματική και καλλιτεχνική άποψη; Με τη συμμετοχή και συνεργασία άλλων τοπικών συλλόγων, υπό την αιγίδα της Μητροπόλεως και την ουσιαστική και όχι τυπική συμμετοχή όλων των πολιτειακών παραγόντων και του πνευματικού κόσμου του τόπου και στις οποίες λαμπρές εκδηλώσεις να καλείται ο οικείος Μητροπολίτης να ευλογήσει;
ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ
Η περί την Μουσική μας Παράδοση ασχολούμενη ακαδημαϊκή κοινότητα, με πρωτοστάτη τον αγαπητό μας και σεβαστό καθηγητή κ. Γρηγόριο Στάθη και άξιους συνεχιστές, τους διαδόχους του καθηγητές και όλων των βαθμίδων συντελεστές, επέτυχε την οργάνωση της ακαδημαϊκής δράσης, για πρώτη φορά στην ιστορία του νεοελληνικού έθνους, κομίζοντας ουσία και ελπίδες για το μέλλον του μουσικού μας πολιτισμού.
Ήδη έχει επιτελέσει σημαντικό έργο σε ό, τι αφορά την έρευνα, την καταγραφή, τις εκδόσεις και άλλες πολλές επιστημονικού και καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος δράσεις.
Αγαστή, μεστή και ισότιμη συνεργασία της ακαδημαϊκής ομάδας και των αντιπροσωπευτικών οργάνων των Ψαλτών σύμφωνα και με την αυτονόητη έννοια: >, θα προσφέρει μεγίστη βοήθεια στον κοινό αγώνα, που είναι η κατάδειξη και ανάδειξη της μουσικής μας σε χρήσιμο εργαλείο για την ζωή και την ψυχή του σύγχρονου ανθρώπου.
Ουδείς εκ των εταίρων μόνος μπορεί να επιτύχει ικανό στόχο πέραν του μετρίου διότι η γνώση χωρίς την τέχνη είναι καινό γράμμα, αλλά και η τέχνη χωρίς τη γνώση υστερεί. Η τέχνη είναι η ψυχή και η γνώση το ένδυμα.
Η συνύπαρξη λοιπόν των δύο αυτών πυλώνων είναι νομοτελειακά αναγκαία για τη στήριξη του οικοδομήματος, η διάσταση δε αυτών είναι αποτέλεσμα άγνοιας η εγωισμού.
Σμίγοντας την επιστημονική γνώση, μεθοδολογία και έρευνα των ακαδημαϊκών εταίρων, με την καλή τέχνη (καλλιτεχνία) των Ψαλτών, υπό τη σκέπη της Εκκλησίας, και την αρωγή της Πολιτείας, μπορεί να δημιουργηθεί το απαιτούμενο εκρηκτικό μίγμα για την μεγάλη ανατροπή και την επίτευξη του επιθυμητού στόχου.
ΠΟΛΙΤΕΙΑ
Η Ελλάδα συγκαταλέγεται αντικειμενικά μεταξύ των 4-5 χωρών της Γής, που θα έπρεπε να συμμετέχουν στη διαμόρφωση του πολιτισμικού βηματισμού των κοινωνιών.
Είναι αυτονόητο ότι αποτελεί πανανθρώπινο έλλειμμα το γεγονός ότι η χώρα του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Σωκράτη, του Πυθαγόρα, του Σοφοκλή, του Ορφέα κλπ, δεν έχει ανεπτυγμένες τις τέχνες και τις Επιστήμες στις οποίες μπορεί, δικαιούται και υποχρεούται να είναι πρωτοπόρα, ώστε να συμβάλει καταλυτικά στη διαμόρφωση της Φιλοσοφίας, της Αρχαιολογίας, της Μουσικής και του Θεάτρου στη υπηρεσία του ανθρώπου.
Ατυχώς όλοι οι πολιτισμοί, ακόμη και ισχυρών εθνών με πολιτισμική οχύρωση και ακμή, όπως η Γαλλία, δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στη μεγάλη, αμερικανική κυρίως, εισβολή.
Από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους μέχρι σήμερα, η εκάστοτε πολιτική εξουσία δεν εστίασε στην οργάνωση και ανάπτυξη των γηγενών μουσικών συστημάτων, με αποτέλεσμα η Ελληνική Μουσική και οι εκφραστές της, στο περιθώριο του εκπαιδευτικού συστήματος ευρισκόμενοι, να επιδίδονται σε έναν άνισο αγώνα για την οργάνωση και την επιβίωσή των.
Απίστευτα τραγική πραγματικότητα, που θα έπρεπε να οδηγήσει τον εκάστοτε Υπουργό του ΥΠΠΟ σε άμεση παραίτηση, είναι το γεγονός ότι ακόμη και σήμερα δεν υπάρχει νομικό καθεστώς για την εκπαίδευση και απόδοση τίτλων σπουδών στα παραδοσιακά όργανα.
Δηλαδή θησαυροί, όπως η παραδοσιακή, η λόγια μουσική κ.λπ., που είναι μοναδικοί στον κόσμο που μαζί με την Βυζαντινή, αποτελούν τον μεγάλο ανεκμετάλλευτο πλούτο του παγκόσμιου Μουσικού Πολιτισμού το κράτος που τις γέννησε, τις άνδρωσε, έδωσε τη μουσική στον δυτικό κόσμο, «δεν δαπανά ούτε φράγκο» κατά τη Λαϊκή έκφραση, για αυτήν.
Το γεγονός αυτό γίνεται τραγικότερο αν σκεφθεί κανείς ότι δε χρειάζονται πολλά, γιατί περισσεύει η αγάπη, το ταλέντο και το όραμα σε κάθε μύστη της παράδοσής μας. Διερωτάται κανείς: Δεν θα ήταν σωστή και ωφέλιμη για το μέλλον της χώρας επένδυση, αν από τα 300 περίπου εκατομμύρια ευρώ που διατίθενται για τα δυτικού τύπου ορχηστρικά σχήματα ανά την Ελλάδα ετησίως, διετίθετο το 10% για την Ελληνική Μουσική;
Αγαπητοί Συνάδελφοι και φίλοι της Μουσικής μας Παράδοσης,
Όλοι μας και ως πολίτες και ως καλλιτέχνες αυτού του τόπου, του Μικρού και Μέγα, νοιώθουμε κατά καιρούς από τη μια υπερήφανοι για τις μουσικές, τις θεολογικές, και τις πολιτισμικές μας αξίες και από την άλλη πληγωμένοι από την αδιαφορία, τη προσβολή, τον διεθνή διασυρμό και όσα συμβαίνουν και όσα σκεπτόμαστε ότι θα συμβούν στα επόμενα χρόνια.
Συγχρόνως γνωρίζουμε ότι σε περιόδους τέτοιας κρίσης ανθούν ιδέες, πρωτοβουλίες, ουσιαστικές και όχι επιφαινόμενες προτάσεις, εν κατακλείδι δίδεται χώρος στο είναι εις βάρος του φαίνεσθε και του έχειν.
Εμείς, λοιπόν, οι Έλληνες, τόσων και τόσων αναξιοποίητων θησαυρών κάτοχοι, δεν «δικαιούμαστε» καμία ηττοπαθή στάση. Με σθένος, σιγουριά και πίστη στις αξίες μας να οργανώσουμε τον βηματισμό του μέλλοντος των παιδιών μας, στις τέχνες και τα γράμματα. Μπορούμε να τις αναδείξουμε στη μεγαλύτερη «βαριά βιομηχανία» της χώρας μας.
Ειδικότερα εμείς, οι εκφραστές της Μουσικής μας παράδοσης, οι Ψάλτες της Ελλάδος, οι Ψάλτες της Ορθοδοξίας, οι Ψάλτες του κόσμου όλου, μπορούμε να επιτύχουμε το αυτονόητο, την αποκατάσταση στην λαϊκή συνείδηση της Ελληνικής Κλασικής Μουσικής.
Προϋπόθεση της επιτυχίας είναι:
1. Η συστηματική δουλειά
2. Η καλή και ευρεία εκπαίδευση
3. Η ενότητα
4. Η συστράτευση όλων των συντελεστών
5. Η αξιοποίηση όλων των στελεχών
6. Η ανάπτυξη αγαστής και εποικοδομητικής σχέσης, μεταξύ των εταίρων.
7. Η αναθεώρηση της προσέγγισης των πρακτικών και δράσεων
8. Η πίστη ότι φέρουμε και προτείνουμε αξιόλογη μουσική άποψη
9. Σύγχρονη ματιά επικοινωνίας των προτάσεών μας
10. Συντονισμένες και αλληλοϋποστηριζόμενες μεταξύ των μελών δράσεις
11. Θερμή υποστήριξη εργασιών, ερευνών, νέων δημιουργιών κ.λπ.
12. Εκμετάλλευση σύγχρονων μέσων και μεθόδων
Αγαπητοί Συνάδελφοι και φίλοι της μουσικής μας Παράδοσης,
Το νέο ΔΣ της ΟΜΣΙΕ με το βλέμμα σταθερά στραμμένο στο μέλλον, θα πρέπει να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να λειτουργήσει ενωτικά, συσπειρωτικά, και να οργανώσει τις προϋποθέσεις έτσι ώστε στα χαλεπά ,για την Ελληνική κοινωνία, που έρχονται χρόνια, η Μουσική μας να αποτελέσει :
Το οργανωμένο θεωρητικό υπόβαθρο της Ελληνικής Μουσικής, γενικότερα
Σημαντικό Βοηθό της Εκκλησίας μας στη σχέση της με την κοινωνία και
Ουσιαστικό Εργαλείο του ΥΠΠΟ, του ΥΠ.ΠΑΙΔ και του ΥΠΕΞ στη σχέση των με τον απόδημο Ελληνισμό, τη διεθνή κοινότητα και τα μουσικά ιδρύματα και οργανισμούς διεθνώς.
Το νέο ΔΣ της ΟΜΣΙΕ με γνώμονα τις ρήσεις >, >, >, >, >, και άλλες πολλές, θα πρέπει να αναθεωρήσει όλες τις μέχρι τώρα ατελέσφορες και μίζερες πρακτικές και να οργανώσει ομάδες εργασίας, μεθόδους, τακτικές και στάδια δράσης με μεθοδικότητα, σταθερότητα και διορατικότητα για την αξιοποίηση δυνάμεων, αξιών και συγκυριών, για την οργάνωση εν τέλει νέας οραματικής πορείας.
Οραματική πορεία που με όχημα το > θα μας επιτρέψει να βροντοφωνάξουμε:
Καλημέρα Μέλλον!
(πηγή www.omsie.gr)
Το νέο Δ.Σ. της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ιεροψαλτών Ελλάδος (ΟΜ.Σ.Ι.Ε.), που αναδείχθηκε από τις αρχαιρεσίες της 26.6.2010, έγινε δεκτό από τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών & πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο, την Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου 2010. Προηγήθηκαν συναντήσεις του Δ.Σ. της ΟΜ.Σ.Ι.Ε. στο Συνοδικό Μέγαρο της Εκκλησίας της Ελλάδος με τον Αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, Πανοσιολ. Αρχιμ. π. Μάρκο Βασιλάκη, τον Α΄ Γραμματέα της Ιεράς Συνόδου, Πανοσιολ. Αρχιμ. π. Κλήμη Κοτσομύτη, τον Γραμματέα της Συνοδικής Επιτροπής Εκκλησιαστικής Τέχνης και Μουσικής, Πανοσιολ. Αρχιμ. π. Γεώργιο Ρέμπελο και τον Διευθυντή του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος κ. Αλέξανδρο Κατσιάρα, ο οποίος υποσχέθηκε ωριαία εβδομαδιαία εκπομπή, που θα επιμελείται η Ομοσπονδία μας. Ετέθησαν στις συναντήσεις αυτές διάφορα ερωτήματα και θέματα προς συζήτηση. Η αντίδραση και η στάση όλων υπήρξε άριστη, ανταπέδωσαν τον σεβασμό προς τα Μέλη του Δ.Σ. και υπήρξε αυθόρμητη έκφραση συμπαράστασης και στήριξης των αιτημάτων και οραμάτων του νέου Δ.Σ. για την Τάξη μας. Μετά το Συνοδικό Μέγαρο, σύσσωμο το Δ.Σ. της ΟΜ.Σ.Ι.Ε. μετέβη στα γραφεία της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, όπου είχε μακρά και ιδιαίτερα εποικοδομητική συνάντηση με τον Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο, Αιδεσιμολ. Πρωτοπρ. π. Θωμά Χρυσικό. Κατά την συνάντηση αυτή, η συζήτηση περιεστράφη στα δύο εξαιρετικά φλέγοντα θέματα του Κλάδου, δηλαδή της στέγασης και της εξεύρεσης οικονομικών πόρων. Ο π. Θωμάς Χρυσικός άκουσε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα αιτήματά μας και μας ανέλυσε με λεπτομέρεια τις ενέργειες που θα γίνουν για την ικανοποίησή τους.
Κατά την συνάντηση, στην επίσημη αίθουσα συνεδριάσεων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, με τον Μακαριώτατο, η οποία διήρκεσε περί τα 45 λεπτά και έγινε σε πολύ καλό κλίμα, ο νέος Πρόεδρος της ΟΜ.Σ.Ι.Ε. κ. Γεώργιος Ναούμ παρουσίασε τους στόχους και τα οράματα του νέου Δ.Σ., ενώ οι συνάδελφοι αναφέρθηκαν σε χρόνια προβλήματα, που ταλανίζουν την ιεροψαλτική τάξη, ζητώντας την συνδρομή του Μακαριωτάτου για την ταχεία επίλυσή τους. Απαντώντας, ο Μακαρ. Αρχιεπίσκοπος αναφέρθηκε στην σημαντικότητα της Μουσικής μας Τέχνης, επιδοκιμάζοντας το πνεύμα του νέου Δ.Σ., και εξέφρασε την επιθυμία να επιλυθούν τα προβλήματα, που απασχολούν τον Κλάδο μας, όπως και να υλοποιηθεί η πρόταση του Προέδρου κ. Γ. Ναούμ για ίδρυση Μουσικής Ακαδημίας.
Στην συνέχεια, οι συνάδελφοι επέδωσαν στον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο το ακόλουθο Υπόμνημα :
Αριθμ. Πρωτ. 1124 / 16-09-2010 Αθήναι, 16 Σεπτεμβρίου 2010
Προς : Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμον
Θέμα : Το νέο Δ.Σ. της ΟΜ.Σ.Ι.Ε.
«Μακαριώτατε,
» Το νέο Δ.Σ. της ΟΜ.Σ.Ι.Ε., το οποίο εξελέγη νομίμως στην τακτική Γ.Σ. των μελών την 26η Ιουνίου 2010 και συγκροτήθηκε σε σώμα κατά την Α΄ Συνεδρίασή του την 2α Ιουλίου 2010, έχει την ευλογία και την τιμή, να Σας παραδώσει το παρόν μνημόνιο της πρώτης επισκέψεώς του στην Μακαριώτητά Σας, επιζητώντας την αγιαστική Σας ευλογία στο έργο του.
» Τα ένδεκα (11) μέλη, που συναπαρτίζουν το παρόν Δ.Σ. της ΟΜ.Σ.Ι.Ε., ανέλαβαν το σοβαρότατο τούτο υπούργημα σε μία περίοδο καμπής και παρακμής της Ομοσπονδίας, αφ’ ενός, κρισίμων δε εξελίξεων για την Ψαλτική Τέχνη και την Ιεροψαλτική οικογένεια, αφ’ ετέρου.
» Δεν αναλάβαμε, Μακαριώτατε, την παρούσα ευθύνη με φιλοδοξίες, αλλά μετά φόβου Θεού και μετά ζώσης αγάπης, προκειμένου να εργασθούμε για την δόξαν του Κυρίου και την διακονία της Εκκλησίας του. Ώστε, επιζητούμε την ευλογητική αλλά και χειραγωγική Σας δεξιά και την αυτοπρόσωπη αρωγή Σας στο δύσκολο έργο μας.
» Επιτρέψτε μας, Μακαριώτατε, να Σας υπενθυμίσουμε τα μεγάλα και χρόνια προβλήματα της Μητρός ημών Εκκλησίας, τα οποία αφορούν στην Εκκλησιαστική μας Μουσική, για τα οποία χρειαζόμαστε άμεσα την παρέμβασή Σας :
» α) Μέγιστο πρόβλημα είναι η διαίρεσις των Ιεροψαλτών σε αντίπαλες ομάδες με αφορμή καλλιτεχνικές και επιστημονικές διαφοροποιήσεις. Πρωταρχικό μας μέλημα είναι η ένωσις των διεστώτων εν Χριστώ Ιησού, δι’ αγάπης, αλληλοκατανοήσεως, συγκλίσεων και συνεπικουρίας όλων για την πρόοδο και προαγωγή της Ψαλτικής Τέχνης ως σωστικού μέσου στην Θ. Λατρεία μας. Αυτονόητος είναι η συνεργασία μας με το Ίδρυμα Βυζαντινής Μουσικολογίας της Ι. Συνόδου και τις Συνοδικές Επιτροπές Λατρείας και Τέχνης.
» β) Ως αποτέλεσμα αυτής της ενώσεως, αναμένουμε την οριστική λύση των θεωρητικών ζητημάτων της Τέχνης με την βοήθεια και της επιστήμης, μέσω τακτικών και ουσιαστικών εργασιών σε ημερίδες και διαπαραταξιακές επιτροπές, οι οποίες θα αποφέρουν το πρώτο πλήρες επιστημονικό και κοινά αποδεκτό «Θεωρητικό». Το επόμενο βήμα θα είναι η πραγματοποίηση επιμορφωτικών προγραμμάτων.
» γ) Απουσιάζει, Μακαριώτατε, ένα επίσημο Δελτίο / Περιοδικό για την Εκκλησιαστική Μουσική, δια του οποίου θα μπορούσαν να ενημερώνονται οι Ψάλτες και οι κληρικοί μας επί επιστημονικών και καλλιτεχνικών θεμάτων και θα λειτουργούσε τόσο επιμορφωτικά, όσο και επικουρικά στην προβολή της Ιεράς αυτής τέχνης των Πατέρων.
» δ) Είναι, ακόμη, αδιανόητη η – εν κα΄ αιώνι – απραξία της ΟΜ.Σ.Ι.Ε., αλλά και της Μητρός Εκκλησίας ως προς την καταγραφή του Ιεροψαλτικού δυναμικού της Ελλάδος.
» ε) Εξάλλου, είναι αναγκαιότατη η δημιουργία μιας Βάσης Δεδομένων με το ηχητικό, φωτογραφικό και μελοποιητικό αρχείο της Ψαλτικής από την βυζαντινή και μεταβυζαντινή περίοδο έως σήμερα.
» στ) Ο ψηφισθείς υπό της Ι. Συνόδου «Κανονισμός Ιεροψάλτου» χρήζει διορθώσεων, συμπληρώσεων και επικαιροποιήσεως, όπως, άλλωστε, κάθε νομοθετικό διάταγμα.
» ζ) Τέλος, είναι οξύτατο το πρόβλημα της υποβαθμίσεως των Τίτλων Σπουδών της Βυζαντινής Μουσικής, από τις πολλές – δυστυχώς – περιπτώσεις ασυνείδητων συναδέλφων, οι οποίοι διανέμουν – ορθώτερον, πωλούν – Πτυχία και Διπλώματα Βυζαντινής Μουσικής, αντί αδράς αμοιβής, σε πρόσωπα μη επαρκώς ή στοιχειωδώς καταρτισθέντα. Αδιαφορούν δε αυτοί για την τεράστια ζημία που κατεργάζονται στην Εκκλησία και το Έθνος, κυρίως δε, στις ανυποψίαστες ψυχές των μικρών μαθητών των Μουσικών Σχολείων και των Ωδείων της χώρας. Επί του θέματος έχουμε σοβαρότατες προτάσεις και επιζητούμε την ταχύτατη παρέμβασή Σας.
» Μακαριώτατε,
» Σας ευχαριστούμε εγκαρδίως για την υπομονή Σας να ακούσετε ή να διαβάσετε το παρόν μνημόνιο της πρώτης αυτής συναντήσεώς μας.
» Κλείνοντας, επιτρέψτε μας να τονίσουμε, ότι χωρίς το προσωπικό Σας ενδιαφέρον, αλλά και την υλικοτεχνική αρωγή της Ι. Συνόδου (π.χ. στέγαση, οικονομική, γραμματειακή και τεχνολογική υποστήριξη κ.τ.ό.), δεν θα μπορέσουμε να αντεπεξέλθουμε στα σχέδιά μας, αλλά και στις καλές προσδοκίες της Εκκλησίας και σύσσωμης της Ιεροψαλτικής οικογένειας από εμάς.
» Ασπαζόμαστε την δεξιάν Σας
» Υιικώς
Ο Πρόεδρος Ο Γεν. Γραμματεύς
Γεώργιος Ναούμ
Κωνσταντίνος Καραγκούνης|
Hellas Blogs: Thesprotia Blogs (Θεσπρωτία) Sparti Blogs (Σπάρτη) Kos Blogs (Κως) Athens Blogs (Αθήνα) Lefkada Blogs (Λευκάδα) Florina Blogs (Φλώρινα) |
