Χθες κατατέθηκε από 12 Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ένα κείμενο προγραμματικών αρχών για την επανίδρυση της κεντροαριστεράς. Στο κείμενο αυτό βρίσκονται πολλές θετικές θέσεις οι οποίες αποτελούν την βάση ενός ουσιαστικού διαλόγου για τον επανακαθορισμό της πολιτικής στην βάση των κοινωνικών αναγκών και των στόχων που πρέπει να επιδιώκονται. Σε μία διάχυτη ατμόσφαιρα αναμοχλεύσεων κάθε λογής παλαιών και νέων διαχωριστικών γραμμών γύρω από σχεδιασμούς προσωπικού πολιτικού ναρκισσισμού ή πίσω από ιστορικές διαιρέσεις του παραλθόντος των οποίων έχει παρέλθει και η σημασία και η δυναμική, η κατάθεση πολιτικών θέσεων είναι όαση πολιτικής ανασύνθεσης, προβληματισμού και κυρίως επαναπροσδιορισμού της στάσης του κάθε ενεργού πολίτη στις απέναντι στην πολιτική. Με ιδιαίτερη τιμή θα φιλοξενήσουμε και άλλες παρόμοιες πρωτοβουλίες διαλόγου, αρκεί να υπάρξουν και κυρίως να υπάρξουν εγκαίρως.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Ι. Η κρίσηκαι οι συνέπειές τηςΑπό το 2008 η Ελλάδα παρασύρθηκε στη δίνη τηςδιεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης.Οι χρόνιες ανεπάρκειες του παραγωγικού μοντέλου τηςχώρας, οι διαρθρωτικές της ανισορροπίες, η αδυναμία του κράτους να υποστηρίξειορθολογικές πολιτικές και ο απόλυτος δημοσιονομικός εκτροχιασμός, στον οποίοοδήγησε η κυβέρνηση Καραμανλή, ανέδειξαν την Ελλάδα στο τέλος του 2009 ως τοναδύναμο κρίκο της παγκόσμιας οικονομίας. Η κρίση της ελληνικής οικονομίας έπαιρνε ήδη στιςαρχές του 2010 τα χαρακτηριστικά κρίσης δανεισμού και εξυπηρέτησης τουδυσθεόρατου χρέους της.Σε συνθήκες πιστωτικής ασφυξίας που επέβαλαν οιδιεθνείς αγορές, η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αναγκάστηκε να οδηγηθεί σεκαθεστώς διεθνούς οικονομικής επιτήρησης, που εξασφάλιζε μεν τις χρηματοδοτικέςανάγκες της χώρας, υπό την προϋπόθεση όμως της εφαρμογής ενός προγράμματοςβίαιης δημοσιονομικής προσαρμογής.Η τριμερής διεθνής επιτήρηση, η «τρόϊκα» όπωςαποκλήθηκε, επέβαλε τους οικονομικούς και πολιτικούς όρους για την πορεία τηςπατρίδας μας.Η Ελλάδα και η κυβέρνηση Παπανδρέου ανέλαβαν ναεφαρμόσουν μέσα σε ασφυκτικά χρονικά περιθώρια μια πολιτική εξοντωτικήςδημοσιονομικής εξυγίανσης και βίαιων διαρθρωτικών αλλαγών για να εξασφαλίζεταισχεδόν κάθε τρίμηνο η νέα δανειακή δόση. Ό,τι αδράνησε να κάνει η χώρα επίπολλές δεκαετίες, τώρα έπρεπε να συντελεστεί σε πυκνό χρόνο. Τα μέτρα που διαδοχικά εφαρμόστηκαν, στηρίζοντανστις πιο ακραίες νεοφιλελεύθερες ιδέες που καθοδηγούν το Διεθνές ΝομισματικόΤαμείο και κυρίως την κυριαρχούμενη από συντηρητικές – νεοφιλελεύθερεςκυβερνήσεις Ευρωπαϊκή Ένωση. Η έμφαση δόθηκε στη συμπίεση των εισοδημάτων, στηδραματική μείωση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, στην περιστολή των ενγένει κρατικών δαπανών και στην αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης. Αναγκαίεςπολιτικές, κυρίως αναπτυξιακού χαρακτήρα, όπως η αξιοποίηση των πόρων του ΕΣΠΑ,η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και η αναδιάταξη των διοικητικώνμηχανισμών, δεν ασκήθηκαν έγκαιρα και αποτελεσματικά, είτε με ευθύνη τηςκυβέρνησης είτε εξαιτίας της αφόρητης πίεσης που ασκούσε η τρόϊκα, μεαποτέλεσμα να μην υπάρχει ο αναγκαίος χρόνος για να σχεδιασθούν ορθολογικά οιπολιτικές αυτές.Μοιραία συνέπεια των παραπάνω ήταν η ελληνικήοικονομία να περιπέσει σε βαθύτερη ύφεση, κάτι που εξακολουθεί να δυσχεραίνειτην εξυπηρέτηση ακόμη και των δημοσιονομικών στόχων.Την ίδια ώρα, η διαχείριση του χρέους συναντούσεεξαιρετικές δυσκολίες, καθώς η ανολοκλήρωτη θεσμικά και πολιτικά ΕυρωπαϊκήΈνωση επέτρεπε στις διαφορετικές στρατηγικές των κυρίαρχων δυνάμεων τηςευρωζώνης να οδηγούν σε ανεπαρκείς αποφάσεις για τη βιωσιμότητα του ελληνικούχρέους, αποφάσεις που σύντομα άλλαζαν, γιατί ο χρόνος τις καθιστούσεανεπίκαιρες. Τώρα, η κρίση χρέους χτυπά στην καρδιά της ευρωζώνης.Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚκατέβαλε δυσανάλογο προς τις ευθύνες της, υπέρμετρο πολιτικό κόστος. Παρά τιςσυστηματικές προσπάθειές της να διατηρήσει δίαυλο συνεργασίας με άλλεςπολιτικές δυνάμεις και δίαυλο επικοινωνίας με την κοινωνία, τελικά αυτό δενκατέστη δυνατό. Το ΠΑΣΟΚ κλήθηκε μόνο του να διαχειρισθεί τη χειρότερηοικονομική κρίση της μεταπολεμικής ιστορίας μας και να πληρώσει πάλι μόνο τουτην πιο οδυνηρή αντίφαση της ιστορικής διαδρομής του. Εφάρμοσε και συνεχίζει ναεφαρμόζει, στο πλαίσιο της τωρινής κυβέρνησης συνεργασίας, μια πολιτικήεμπνευσμένη από τους δανειστές και ενδεχομένως σωτήρια μπροστά στο φάσμα της χρεοκοπίας,αλλά με πολλά στοιχεία που βρίσκονται σε ευθεία αντίθεση προς την ιδεολογικήκαι προγραμματική φυσιογνωμία του. Από τον Μάϊο του 2010 μέχρι σήμερα, το ΠΑΣΟΚείδε να αποστασιοποιούνται σταδιακά παραδοσιακοί κοινωνικοί σύμμαχοί του και ναθρυμματίζεται η ιδεολογική του ταυτότητα ως παράταξης του σύγχρονουδημοκρατικού σοσιαλισμού.Η οικονομική κρίση πήρε σύντομα χαρακτηριστικάκρίσης του πολιτικού συστήματος και, ειδικότερα, εσωτερικής πολιτικής κρίσηςτου κυβερνώντος κόμματος. Η θρυαλλίδα για την κορύφωση της πολιτικής κρίσηςήταν το δίλημμα που διατύπωσε πριν από λίγο καιρό η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μεταξύτραπεζικού ή εθνικού συμφέροντος, καθώς ήταν γνωστό, ότι το εγχώριο και διεθνέςχρηματοπιστωτικό κεφάλαιο δεν ήθελε ούτε γενναίο «κούρεμα» των ομολόγων τουιδιωτικού τομέα ούτε την έκδοση κοινών μετοχών για τη νέα χρηματοδότηση τωντραπεζών.Έτσι, αμέσως μετά την απόφαση της Συνόδου Κορυφήςστις 27.10.2011, μέσα από μια αλληλουχία δραματικών γεγονότων, ο εκλεγμένοςπρωθυπουργός της χώρας ανατράπηκε και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αντικαταστάθηκε απόκυβέρνηση συνεργασίας τριών κομμάτων.ΙΙ. Τοιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο της ΚεντροαριστεράςΕνόψει των επικείμενων εκλογών και των αβέβαιωνμετεκλογικών εξελίξεων, ενόψει της διαρκώς κλιμακούμενης κρίσης στην ευρωζώνηκαι της επίμονης πολύμορφης κρίσης που αντιμετωπίζει η χώρα μας, το ΠΑΣΟΚοφείλει να απαντήσει στη δική του ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική κρίση,θεμελιώνοντας με νέους όρους την ταυτότητά του ως κόμματος της Κεντροαριστεράς.Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να υποδείξει προοδευτικές λύσεις για την κρίση και για τομέλλον της κοινωνίας και της χώρας. Χρειάζεται να συγκροτήσει τη φυσιογνωμίατου ως κεντρικού πολιτικού κορμού της Κεντροαριστεράς και ταυτόχρονα ναδιευκολύνει τη διαμόρφωση ενός αστερισμού προοδευτικών πολιτικών δυνάμεων, πουθα δίνουν τη δυνατότητα σχηματισμού ενός κυβερνητικού συνασπισμού τηςΚεντροαριστεράς.Η θεμελίωση με νέους όρους της ταυτότητας του ΠΑΣΟΚως κόμματος της Κεντροαριστεράς δεν μπορεί να γίνει με τη μονήρη επίκλησηιδεολογικών και προγραμματικών στερεοτύπων που ανατρέχουν στο παρελθόν του.Απαιτείται ουσιαστικά μια νέα ιδρυτική διακήρυξη του ρεύματος τηςΚεντροαριστεράς.Το ΠΑΣΟΚ θα χρειαστεί από τη μια να επιβεβαιώσειτις θεμελιώδεις ιδεολογικές συντεταγμένες του δημοκρατικού σοσιαλισμού και απότην άλλη να διαμορφώσει έτσι την πολιτική του, που να συνιστά μια νέα καιοξυδερκή σύλληψη των προβλημάτων της παγκόσμιας κοινότητας, της Ευρώπης και τωναναγκών της ελληνικής κοινωνίας.Οι ιδεολογικές συντεταγμένες του ΠΑΣΟΚ ορίζονται απότην ένταξή του στην ευρωπαϊκή πολιτική παράδοση του δημοκρατικού σοσιαλισμού.Οι ιδεολογικές ρίζες του βρίσκονται στην παράδοση του πολιτικού φιλελευθερισμούκαι στις κοινωνικές θεωρίες του σοσιαλισμού. Οι αξίες του συμπυκνώνονται στιςέννοιες της ελευθερίας, της ισότητας, της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης. Οι ιδεολογικές γραμμές που διαχωρίζουν τη Δεξιά απότην Κεντροαριστερά υπάρχουν και οφείλουμε να τις αναδείξουμε, αφού προηγουμένωςπροχωρήσουμε σε έναν ειλικρινή αυτοκριτικό απολογισμό της πολιτικής πουεφαρμόσαμε στην μνημονιακή εποχή της ιστορικής διαδρομής μας.Η Κεντροαριστερά οφείλει να είναι η συνείδηση και ηδιαχρονική φωνή των πιο αδύναμων, των λιγότερο ευνοημένων στη ζωή, να είναι ηφωνή των δημιουργικών κοινωνικών δυνάμεων, που επιζητούν την πρόοδο μεαξιοπρέπεια και με δικαιοσύνη.Να υπενθυμίσουμε ότι η Κεντροαριστερά δενδιαχειρίζεται, αλλά ανατρέπει και αλλάζει.Να θυμίσουμε με έμφαση, ότι ενώ η συντηρητικήιδεολογία δεσμεύεται αποκλειστικά στο όνομα της ελευθερίας, η προοδευτικήιδεολογία δεσμεύεται ταυτόχρονα στο όνομα και της ελευθερίας και της ισότητας,ότι ενώ η συντήρηση εκκλησιάζεται στην αγορά, η πρόοδος αξιοποιεί την αγορά,αλλά αποθεώνει τη δικαιοσύνη. Η Κεντροαριστερά θέλει την αγορά να δημιουργεί,αλλά την πολιτική να διανέμει δίκαια.Οι νεοφιλελεύθεροι ορκίζονται στον ανταγωνισμό. ΗΚεντροαριστερά ορκίζεται στην αλληλεγγύη. Η βαθιά και ουσιώδης διαφορά της αυθεντικήςΚεντροαριστεράς, από την «Κεντροαριστερά» υπέρ της οποίας κάτι ψελλίζουνορισμένοι μέσα στο ΠΑΣΟΚ εσχάτως, έγκειται στο γεγονός ότι οι τελευταίοι δενδιαθέτουν και τόση θέρμη για τον δίκαια διανεμητικό ρόλο της πολιτικής. Οιψίθυροί τους για την «Κεντροαριστερά» υποκρύπτουν την πολιτική τους επιθυμία ναεπιχειρήσουν πρώτα την «εκσυγχρονιστική» αναδιάρθρωση του συνασπισμένου μπλοκεξουσίας τραπεζών, επικοινωνιακών μέσων και κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών καιμετά να μοιράσουν στους υπόλοιπους τα απολειφάδια του παραγόμενου πλούτου.Να υπενθυμίσουμε ότι η Κεντροαριστερά δενδιαχειρίζεται την ανασφάλεια και τους φόβους, αλλά αναδεικνύει την εμπιστοσύνη,τις προσδοκίες και τις προοπτικές.
ΙΙΙ. Τοπρογραμματικό πλαίσιο της ΚεντροαριστεράςΗ πολιτική ταυτότητα του ΠΑΣΟΚ και ο προγραμματικόςλόγος της νέας, σύγχρονης Κεντροαριστεράς πρέπει να απαντούν σε δύο κορυφαίαερωτήματα:α) Αγορές ή Δημοκρατία; Με άλλα λόγια, θαπαραμείνουν ανέλεγκτες οι αχαλίνωτες αγορές ή θα ελεγχθούν με τη θέσμιση μιαςνέας υπερεθνικής και τοπικής δημοκρατικής οργάνωσης που θα εγκαθιστά τονάνθρωπο και τις ανάγκες του στο κέντρο της οικονομικής δραστηριότητας, τηςκοινωνικής ζωής και του πολιτικού ενδιαφέροντος;β) Μπορεί να επιβιώσει μια κεντροαριστερή πλατφόρμασε έναν κόσμο στον οποίο κυριαρχούν οι νεοφιλελεύθερες ιδέες και οι πολιτικοίεκπρόσωποί τους;Η απάντηση στα δύο αυτά θεμελιώδη ερωτήματα-διλήμματαπρέπει να περιλαμβάνει τις ακόλουθες ελάχιστες προγραμματικές αρχές.1. Ναελεγχθούν οι κινήσεις των κεφαλαίων με τη φορολόγηση των χρηματοπιστωτικώνσυναλλαγών.2. Ναμειωθεί η εξάρτηση των επιχειρήσεων από τις χρηματοοικονομικές αγορές, με τηνανάπτυξη δημόσιας πιστωτικής πολιτικής.3. Ναελεγχθεί η λειτουργία των οίκων αξιολόγησης, με την επιβολή ρυθμιστικών κανόνωνπου εξασφαλίζουν την απόλυτη διαφάνεια των διαδικασιών αξιολόγησης.4. Ναβαθύνει η ευρωπαϊκή ενοποίηση με την εγκαθίδρυση των αναγκαίων ενοποιητικώνμηχανισμών. Οι ενοποιητικές λειτουργίες και μηχανισμοί πρέπει να τεθούν υπό τηνεποπτεία των πιο δημοκρατικά νομιμοποιημένων οργάνων, όπως του ΕυρωπαϊκούΚοινοβουλίου.5. Ηευρωπαϊκή ενοποίηση να στηριχθεί στην εναρμόνιση μέσω της κοινωνικής προόδουκαι όχι μέσω του ανταγωνισμού.6. Νααντισταθούμε στη λογική της σιδηράς δημοσιονομικής πειθαρχίας, η οποία δενεξασφαλίζει την αντιμετώπιση των ελλειμμάτων και του χρέους που βιώνει ηευρωζώνη. Η σιδηρά δημοσιονομική πειθαρχία οδηγεί σε βαθιά ύφεση και σεανακύκλωση του προβλήματος. Αντίθετα, απαιτείται διατήρηση και ενίσχυση τουεπιπέδου της κοινωνικής προστασίας.7. Ναεξασφαλιστεί ο ουσιαστικός συντονισμός της μακροοικονομικής πολιτικής τωνκρατών μελών, με σεβασμό στην αρχή της εθνικής κυριαρχίας και να συνταχθείομοσπονδιακός ευρωπαϊκός προϋπολογισμός που θα διευκολύνει τη σύγκλιση μεταξύτων οικονομιών.8. ΗΕυρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να εγγυάται την επαναγορά των κρατικών τίτλων και ναμπορεί να χρηματοδοτεί απευθείας τα κράτη με χαμηλά επιτόκια, μειώνοντας έτσιτις πιέσεις των αγορών.9. ΗΚεντροαριστερά οφείλει να γίνει ο φορέας της πιο βαθιάς και ριζοσπαστικήςμεταρρύθμισης της Δημοκρατίας και του πολιτικού συστήματος. Αυτό σημαίνει ότιανατρέπεται η αποφασιστική επιρροή ισχυρών οικονομικών συμφερόντων και ΜέσωνΜαζικής Ενημέρωσης στα κέντρα λήψης των πολιτικών αποφάσεων και αυξάνεται,αντιστρόφως, η επιρροή του λαού στα κέντρα και τις διαδικασίες λήψης τωνμεγάλων αποφάσεων. Η επόμενη συνταγματική αναθεώρηση πρέπει να αποτελέσεισταθμό στην προσπάθεια για την εμβάθυνση της Δημοκρατίας και την αναμόρφωση τουπολιτικού συστήματος, περιλαμβάνοντας θέματα, όπως η ποινική ευθύνη τωνυπουργών, το εκλογικό σύστημα και οι προϋποθέσεις διενέργειας δημοψηφισμάτων.10. Ναμεταρρυθμιστούν ριζικά οι διοικητικοί μηχανισμοί, με στόχο το κεντρικό κράτοςνα μετατραπεί σε επιτελικό νου, που σχεδιάζει και εποπτεύει, ενώ οιεκτελεστικές λειτουργίες του κράτους ανασυγκροτούνται υπαγόμενες στηναυτοδιοίκηση και την περιφερειακή διοίκηση. Η Κεντροαριστερά πρέπει νααναδείξει την ανάγκη ενός «ισχυρού» κράτους, όχι με την έννοια του εκτεταμένουκράτους, αλλά ενός ευέλικτου, που έχει την ικανότητα να σχεδιάζει και εφαρμόζειαποτελεσματικά μια πολιτική, σε συνθήκες διαφάνειας και δημοκρατικήςνομιμότητας.11. ΗΚεντροαριστερά οφείλει να επιδιώξει ένα νέο σοσιαλδημοκρατικό συμβιβασμό. Ησοσιαλδημοκρατία, μετά τη λήξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, για τριάνταπερίπου χρόνια πέτυχε - στα όρια του εθνικού κράτους - ένα ιστορικό συμβιβασμότης εργασίας με το κεφάλαιο, οικοδομώντας και ενισχύοντας το κοινωνικό κράτος.Ο κόσμος της αγοράς και του κεφαλαίου κατάργησε τονιστορικό σοσιαλδημοκρατικό συμβιβασμό, ξεφεύγοντας από τους περιορισμούς τηςκρατικής πολιτικής εντός των εθνικών συνόρων και μεταφέροντας την κίνησή του στοπαγκόσμιο πλαίσιο: από το εθνικό στο παγκόσμιο.Η απάντηση της Κεντροαριστεράς πρέπει να είναιακριβώς αντίστροφη: από το παγκόσμιο στο τοπικό πλαίσιο. Κύριο μέλημα πρέπει ναείναι η ενίσχυση της τοπικής εξουσίας, κάτι που καθιστά πιο εύκολο και αποδοτικότον κοινωνικό έλεγχο.12. Ναενισχυθούν τα τοπικά οικονομικά δίκτυα, δίκτυα που αρθρώνονται γύρω από τηνπαραγωγική φυσιογνωμία και ιδιαιτερότητα της γεωγραφικής μικροκλίμακας. Ηκοινωνική οικονομία μπορεί να αποτελέσει θεμέλιο για τα τοπικά οικονομικά δίκτυα.Ταυτόχρονα είναι αναγκαίο να ενισχυθούν οι τοπικές κοινωνίες με ισχυρά μέσα«δημοκρατικής επιρροής», όπως μορφές τοπικής διακυβέρνησης, τοπικάδημοψηφίσματα κ.λπ. Η συνοχή των τοπικών κοινωνιών με τη διαμόρφωση τοπικώνοικονομικών δικτύων και τη χρήση μέσων δημοκρατικής επιρροής, ενδυναμώνει τηνεθνική συνοχή και κυριαρχία, καθώς καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την ανέλεγκτηεπέμβαση των αγορών στη γεωγραφική μικροκλίμακα.13. Νααλλάξουμε το παραγωγικό μοντέλο της χώρας. Οι πρωτόγνωροι πόροι που άρχισαν ναεισρέουν στην Ελλάδα μετά την ένταξή της στην ΕΟΚ δεν επενδύθηκαν στην παραγωγήκαι την ανάπτυξη. Η γενικευμένη εισοδηματική ενίσχυση των εργαζομένων και ηαύξηση της καταναλωτικής ζήτησης ενίσχυσε τα μεταπρατικά εισαγωγικά τμήματα τουελληνικού κεφαλαίου σε βάρος του παραγωγικού αναπτυξιακού κεφαλαίου και αύξησετις ανάγκες δανεισμού της χώρας. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι επιδοτήσεις τουαγροτικού τομέα είχαν το παράδοξο αποτέλεσμα να προσθέσουν μεν ανέξοδο εισόδημαστους έλληνες αγρότες, να τους ωθήσουν όμως στην εγκατάλειψη της αγροτικήςπαραγωγής, με συνέπεια την αποδιάρθρωσή της. Η κακοδαιμονία της αντιπαραγωγικήςχρησιμοποίησης των πόρων και του δανεισμού κατατρέχει την ελληνική πολιτικήτάξη από το σχέδιο Μάρσαλ μέχρι και το Γ΄Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης.Η αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας πρέπεινα κατατείνει στην ενίσχυση του παραγωγικού αναπτυξιακού κεφαλαίου μεεπενδύσεις κυρίως στην αναζωογόνηση και την αναδιάρθρωση του πρωτογενούς τομέαπαραγωγής και στην αξιοποίηση του φυσικού πλούτου της χώρας (ανανεώσιμες πηγέςενέργειας, πολιτιστική κληρονομιά - τουρισμός, ενεργειακά κοιτάσματα κ.ο.κ.).14. Ναθέσουμε ως πρώτο στόχο την καταπολέμηση της ανεργίας και τη συμμετοχή της νέαςγενιάς σε ένα νέο κόσμο εργασίας και ανάπτυξης. Η καταπολέμηση της ανεργίαςασφαλώς προϋποθέτει μια νέα αναπτυξιακή ώθηση, ασφαλώς υποβοηθείται απόενεργητικές πολιτικές απασχόλησης, αλλά αυτά πια δεν αρκούν. Απαιτούνταισυγκεκριμένες και στοχευμένες πολιτικές: Να δώσουμε έμφαση π.χ. σε διαρκήπρογράμματα ενίσχυσης της νεανικής αγροτικής επιχειρηματικότητας, στηνεπαγγελματική ειδίκευση και κατάρτιση νέων, αλλά και πλεονάζοντος παραγωγικούδυναμικού για την αξιοποίησή τους σε νέες ενεργειακές πολιτικές. Ναπαροτρύνουμε νέους, επιστήμονες με κοινή επαγγελματική αφετηρία ή με συναφείςεπαγγελματικές δράσεις, να συμπράξουν στο πλαίσιο νέων μορφών οργάνωσης τηςκοινωνικής οικονομίας.15. ΗΚεντροαριστερά οφείλει να διαμορφώσει ένα νέο αξιακό σύστημα. Μόνο έτσι θαμετακινηθούμε από τον «πολιτισμό της κερδοσκοπίας» που επέβαλαν οι αγορές, προςτον «πολιτισμό της αλληλεγγύης». Να βγάλουμε τον άνθρωπο της «μοναχικής μάζας»από το σκοτάδι στο φως της δημιουργίας, της συμμετοχής και της αξιοπρέπειας.Στο εγχείρημα για την ανασύνταξη τηςΚεντροαριστεράς πρέπει να συμβάλλουν όλοι όσοι κρατούν αποθέματα πίστης στιςδυνατότητες του έθνους και των ελλήνων πολιτών. Όλοι όσοι εξακολουθούν ναβλέπουν τον κόσμο με τα μάτια αυτού που επιθυμεί να ανατρέψει κάθε τι δυναστικόκαι απαξιωτικό για την ανθρώπινη ύπαρξη και όχι με τα μάτια του κυνικάσυμβιβασμένου. Καλούνται να συμμετάσχουν αυτοί που αντιλαμβάνονται την πολιτικήως τη διαρκή μάχη για τη βελτίωση της ανθρώπινης μοίρας και όχι αυτοί που τηναντιλαμβάνονται ως τεχνική της εξουσίας, δόλιων προσωπικών συμβιβασμών καιαπονομής προνομίων. Καλούνται να συμμετάσχουν όσοι πιστεύουν ότι πρέπει ναεπινοήσουμε ένα μέλλον διαφορετικό, χωρίς προσχεδιασμένες αλήθειες, ένα μέλλονφτιαγμένο με μέτρο την ανθρώπινη αξίωση για ευημερία με δικαιοσύνη και όχιπροεξοφλημένο από την απληστία της αγοράς.Θα δώσουμε τη μάχη παντού, στην κοινωνία, ανάμεσαστους πολίτες και με αυτούς, σε όλες τις οργανώσεις και τα συλλογικά όργανα τουΚινήματος, σε συνεννόηση και διάλογο με άλλες προοδευτικές δυνάμεις, χωρίς ναεπηρεαζόμαστε από τις εφήμερες μάχες για την εσωκομματική εξουσία. Αςπροσέξουμε όλοι να μην μετατρέψουμε το ΠΑΣΟΚ, με τη συνήθεια της βιαστικήςφιλοδοξίας, σε ένα ρημαγμένο τοπίο εκκαθάρισης προσωπικών στόχων. Η εξουσία, ηηγεσία, οι θέσεις ευθύνης εύκολα κατακρημνίζονται, όταν είναι αδειανές από τηναγωνία και τις ιδέες για το μέλλον των ανθρώπων και των κοινωνιών. Θέλουμε να αλλάξουμε την πολιτική και τηνΚεντροαριστερά, να δώσουμε πνοή στην κοινή επιθυμία για κάτι καλύτερο. Θαείμαστε παρόντες.Τις παραπάνω απόψεις είναι πιθανό ότι συμμερίζονταιπολλοί περισσότεροι από εμάς που υπογράφουμε. Δεν είμαστε ιδιοκτήτες ιδεών, γι’αυτό απευθύνουμε πρόσκληση στους συναδέλφους βουλευτές, στους πολίτες, στουςφίλους και τα μέλη του ΠΑΣΟΚ, στα θεσμικά όργανα του Κινήματος να συμμετάσχουνστο διάλογο και, εάν συμφωνούν, να δηλώσουν τη στήριξή τους στο κείμενο αυτό. 5.12.2011ΥπογράφουνΓιουματζίδηςΒασίλης, βουλευτής ΠέλλαςΔημητρουλόπουλοςΤάκης, βουλευτής ΗλείαςΘεοδωρίδηςΗλίας, βουλευτής ΠέλλαςΘεοχάρηΜαρία, βουλευτής ΚαρδίτσαςΚασσάραςΓιώργος, βουλευτής ΔωδεκανήσουΚαστανίδηςΧάρης, βουλευτής Α’ ΘεσσαλονίκηςΚυριακοπούλουΜαρία, βουλευτής ΑχαΐαςΜιχελογιαννάκηςΓιάννης, βουλευτής ΗρακλείουΜίχοςΛάμπρος, βουλευτής Β’ ΑθηνώνΠαραστατίδηςΘεόδωρος, βουλευτής ΚιλκίςΤεκτονίδουΚυριακή, βουλευτής Α’ ΘεσσαλονίκηςΤριανταφυλλόπουλοςΑνδρέας, βουλευτής Αχαΐας
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Εύβοια 2020" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
