Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ (ΙΙ).
Άρθρο του Δημήτρη Ι. ΚατσούληΠρώην Δημάρχου Αυλώνος Ευβοίας
«Όποιος βλέπει τοκαινούργιο με τα μάτια του χθες δεν βλέπει προφανώς την ανάγκη και την απαίτησητης κοινωνίας για την Αλλαγή και την Αναγέννηση» είχαμε γράψει σε κάποιο παλιόδημοσίευμά μας. Τώρα η διαπίστωση αυτή είναι όσο ποτέ άλλοτε επίκαιρη. Ησυγκρότηση μίας συμμαχικής κυβέρνησης, της Κυβέρνησης του Λουκά Παπαδήμου, από τις βασικές πολιτικές παρατάξεις πουπρεσβεύουν την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας από μόνη της δεν σημαίνει τίποτε, απλώς δημιουργεί κλίμα αισιοδοξίας ικανό όμως και να κρύψει την ικανοποίησησυγκεκριμένων συμφερόντων της διαπλοκής κάτω από την θαλπωρή του πολιτικούσυμβιβασμού και της ψευδαίσθησης ότι «άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα τουαλλιώς».Ησυγκρότηση μίας συμμαχικής κυβέρνησης με αποστολή την αναζήτηση διεξόδου γιατην επιβίωση της Ελλάδας μέσα στην Ευρώπη και συνεπώς για την θεμελίωση της προσδοκίαςότι θα επανέλθουν κάποτε οι ημέρες της ευημερίας για την κοινωνία και μάλιστατώρα σε στέρεες και παραγωγικές βάσεις, μπορεί να γίνει και το ορόσημο μίας νέας θεώρησηςγια την συγκρότηση του πολιτικού συστήματος της νέας Ελλάδας, δηλαδή της Ελλάδαςπου θα αναγεννηθεί και θα συνεχίσει την πορεία της χωρίς την θεσμική ομηρία τουπελατειασμού, του άκρατου λαικισμού και της ασυδοσίας. Για να γίνει αυτό όμως απαιτούνταινα ξεκινήσουν οι διεργασίες της αναγέννησης στους βασικούς πολιτικούςσχηματισμούς. ΣτηνΝέα Ελλάδα της δημιουργίας και της παραγωγικότητας, στην Νέα Ελλάδα της Ανάπτυξης καθοριστικό ρόλο θα κληθούν να διαδραματίσουν– εφόσον καταστούν ικανές-οι δυνάμεις πουστοχεύουν στις προοδευτικές ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις γιατί η πραγμάτωσητων μεταρρυθμίσεων αυτών αποτελείεγγύηση για την οικοδόμηση ενός πολιτικού συστήματος στην υπηρεσία της οργανωμένηςδημιουργικής κοινωνίας, στην διαμόρφωση ενός εθνικού κοινωνικού κινήματος γιατην παραγωγική Ελλάδα, για την ουσιαστική και πραγματική δημοκρατία των πολιτών. Το μεγάλο στοίχημα είναι η μετεξέλιξη της σημερινήςκεντροαριστεράς σε ένα νέο κίνημαπροοδευτικής ριζοσπαστικής μεταρρύθμισης ικανό να εκφράσει τις κοινωνικέςδυνάμεις της παραγωγής, της εργασίας, τηςδιανόησης και της επιχειρηματικότητας, να εκφράσει το νέο δημοκρατικόδιακύβευμα που θεμελιώνεται στην ουσιαστική συμμετοχή του πολίτη στην διαμόρφωσητων αποφάσεων, στη διαφάνεια της πολιτικής και της διοίκησης, στην πραγματικήλογοδοσία των αντιπροσώπων, στην δίκαιη κατανομή των φορολογικών υποχρεώσεων, στην υπαγωγή στους κανόνες της δημοκρατίας της διαφάνειας και της λογοδοσίας όλων τωνθεσμών της πολιτείας, της κοινωνίας και στην κατάλυση της «μιντιοκρατίας».Σήμεραη ελληνική κοινωνία και κυρίως ο κόσμος της εργασίας και της μικρής επιχειρηματικότηταςστενάζει κάτω από το βάρος της οικονομικήςεξόντωσης, είναι απόλυτα απαισιόδοξος και δίκαια οργισμένος. Όσοι κατανοούν τιςαιτίες αυτής της κατάστασης και τους υπεύθυνους αυτής της εθνικής κατάντιας μπορούν ίσως να μην εξαντλήσουν το περίσσευματης υπομονής τους όταν διακρίνουν ειλικρινείς προσπάθειες για να αλλάξει πορείαη πατρίδα μας, να μπει τέρμα στον θεσμικό και πολιτικό πολιτισμό που εξέθρεψε την Ελλάδα της αναξιοπιστίας καιτου λαϊκισμού, την Ελλάδα της «Μιντιοκρατίας» και της διαφθοράς. Χρειάζονταιτώρα την ελπίδα ότι υπάρχει δρόμος Αλλαγής.Στιςμεταρρυθμίσεις που πρέπει άμεσα να αποτελέσουν την βάση ενός προοδευτικού, ριζοσπαστικούμεταρρυθμιστικού κινήματος, κατά την γνώμη μας πρέπει να περιλαμβάνονται:
- Μεταρρύθμιση του κεντρικού πολιτικούσυστήματος με μείωση του αριθμού των Βουλευτών στους 250 ή 200 και εφαρμογήεκλογικού συστήματος που θα βασίζεται στην αναλογικότητα, την απόλυτη διαφάνειαστις σχέσεις των πολιτικών με τα οικονομικά συμφέροντα, την αναβάθμιση τουρόλου των Βουλευτών και την εξάλειψη όλων των περιττών λειτουργικών διευκολύνσεωνπου θεωρούνται πλέον προνόμια. Εισαγωγή νέων διαδικασιών διαβούλευσης με τους εκπροσώπουςτης κοινωνίας των πολιτών και εφαρμογή των θεσμών της λαϊκής συμμετοχής στηννομοθετική λειτουργία. Εκλογίκευση και ορθολογισμός στη διαδικασία τουκοινοβουλευτικού ελέγχου. Υιοθέτηση των κανόνων καλήςνομοθέτησης σύμφωνα με την έκθεση του ΟΟΣΑ που εφαρμόζεται ήδη σε πολλάαναπτυγμένα κράτη και ορίζει την ποιότητα των νόμων, την απλούστευση τωνδιαδικασιών και την καταπολέμηση της πολυνομίας.
- Η διαμόρφωση ενός νέου και κυρίως απολύτως εφαρμόσιμου και ελεγχόμενου,δια της δημοσιότητας, από την κοινωνία συστήματος «Πόθεν» και «γιατί έσχες» γιαόλους τους πολιτικούς τόσο του κοινοβουλίου όσο και της τοπικής αυτοδιοίκησης. Επίσηςαπόλυτη δημοσιότητα του «Πόθεν και γιατί έσχες» για όλους τους δημόσιους καιδικαστικούς λειτουργούς και τους δημοσιογράφους. Αντικειμενικό και αυστηρόσύστημα ελέγχου των δηλώσεων της περιουσιακής κατάστασης όλων των πολιτικών,δημοσίων λειτουργών και δημοσιογράφων.
- Αυστηρά μέτρα ανεξαρτησίας του τύπου,ηλεκτρονικού, διαδικτυακού κ.ο.κ. από τους οικονομικούς παράγοντες, τους επιχειρηματίεςκαι τους πολιτικούς. Αυτό σημαίνει ότιθα μπει οριστικά τέλος στην «Μιντιοκρατία» δηλαδή στην κυριαρχία τωνοικονομικών συμφερόντων στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και διαμέσου αυτής της κυριαρχίας την επιβολή των επιλογών τους στο πολιτικόσύστημα και την κοινωνία.
- Θεσμική ανασυγκρότηση του Κράτους με απονομή των απολύτως αναγκαίων επιτελικώνλειτουργιών σε κεντρικό κυβερνητικό επίπεδο και αποκέντρωση των όλων των εκτελεστικών λειτουργιών σε αποκεντρωμένες κρατικέςμονάδες, περιφέρειες και δήμους. Ολιγομελής Κυβέρνηση με ενδεχόμενο ασυμβίβαστοστις λειτουργίες του Υπουργού και του Βουλευτή.
- Βελτίωση, συμπλήρωση και επανεκκίνησητου θεσμικού πλαισίου του Προγράμματος «Καλλικράτης», υλοποίηση της λειτουργικήςμεταρρύθμισης στους δήμους και της περιφέρειες μέσα από το ΕπιχειρησιακόΠρόγραμμα «Καλλικράτης» και ένταξη αυτών των διαδικασιών σε ένα Εθνικό Σχέδιογια την πραγματικά Νέα Αρχιτεκτονική της Πολιτείας που περιλαμβάνει όλα τα προηγούμενα.
- Σχεδιασμένη μείωση του δημόσιου τομέα,της δημόσιας διοίκησης με παραχώρηση θεσμικού χώρου στην οργανωμένη κοινωνίατων πολιτών και στην κοινωνική και διοικητική ευθύνη των ελεύθερωνεπαγγελματιών. Η δημόσια διοίκηση αποκτά ρόλο κυρίως ελεγκτικό και κατάπερίπτωση επιτελικό και εκτελεστικό
- Δίκαιη και ριζοσπαστική φορολογικήμεταρρύθμιση με οργανωτική αποκέντρωση και κυρίως αποτελεσματικό σύστημαείσπραξης των φόρων. Κυρίως όμως μέσα από την φορολογική μεταρρύθμιση ναεπιδιωχθεί η εμπέδωση της φορολογικής συνείδησης στους πολίτες.
- Οργάνωση του κοινωνικού κράτους μεάξονες την κοινωνική δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και της κοινωνική ευθύνη. Μεθεσμούς ελέγχου και διαφάνειας κατοχυρώνεται η αξιοποίηση των διατιθέμενων οικονομικών πόρων, καταλύεται το «κράτος» τηςδιαφθοράς που κυριαρχεί στις δομές της υγείας,του φαρμάκου, της κοινωνικής ασφάλισης και πουπεριθωριοποιεί ευτελίζοντας την πραγματική κοινωνική φροντίδα.
- Πραγματική προστασία του πολίτη,ανεξάρτητα από χρώμα, φύλο ή φυλή, στον χώρο εργασίας, στην κατοικία, στην πολιτιστική έκφραση. Διαμόρφωσητου δημόσιου χώρου ως χώρου ελεύθερης ανάπτυξης μίας ευνομούμενης πολυπολιτισμικής κοινωνίας.Σύγχρονη και αποτελεσματική αντιεγκληματική πολιτική που θα δίνει ασφάλεια σεμία κοινωνία παραγωγής και δημιουργίας.
- Επαναπροσδιορισμός της μορφής αλλά καιτου ρόλου του συνδικαλισμού έτσι ώστε να αποτελεί πραγματικό χώρο διαμόρφωσης,προβολής και διεκδίκησης των συμφερόντων των εργαζομένων και να αναδειχθεί ως ισότιμοςσυντελεστής των λειτουργιών του κοινωνικού ελέγχου που πρέπει να αναπτύσσονταιστο πλαίσιο της οικονομίας, της κοινωνίας και του πολιτικού συστήματος. Οσύγχρονος συνδικαλισμός πρέπει να κρατήσει την παλιά παράδοση των κοινωνικώναγώνων και να προσαρμοστεί στις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων και στις σύγχρονεςσυνθήκες παραγωγής. Είναι κρίσιμο αυτή την στιγμή, αντί να αποκηρύσσουμετον συνδικαλισμό ταυτίζοντάς τον συλλήβδην με τις «συντεχνίες», όπως έκαναν και πρόσφατα ορισμένοι «άτεγκτοι μεταρρυθμιστές»,να αναζητήσουμε νέους δρόμους και νέες μορφές του συνδικαλισμού χωρίς να «υποσταλεί»η αποστολή του και η αλληλεγγύη και αγωνιστικότητα των εργαζομένων
- Σχέδιο για την παραγωγική καιδημιουργική Ελλάδα. Στο σχέδιο αυτό πρέπει να περιλαμβάνονται οι κατάλληλεςθεσμικές μεταρρυθμίσεις που ενθαρρύνουν, διευκολύνουν και στηρίζουν την νέαεπιχειρηματικότητα στους βασικούς τομείς της παραγωγής και κυρίως στον πρωτογενήκαι δευτερογενή τομέα, στην ενέργεια την ναυτιλία και στον ορυκτό πλούτο. Η Ελλάδα πρέπει να ξαναγίνει παραγωγική χώρα,αυτό είναι η καρδιά του νέου οράματοςγια την Ανάπτυξη. Η οργάνωση της οικονομίας να στηρίζεται στον επιχειρηματία, στηνεπιχείρηση και στη μονάδα της «κοινωνικής οικονομίας» όπου ενδείκνυται η δραστηριότητάτης. Η Ελλάδα της εργασίας, της επιχειρηματικότητας και της δημιουργικότητας είναι ο μοναδικός δρόμος που πρέπει ναδιαβούμε, αρκεί να τον σχεδιάσουμε, να τον χαράξουμε να τον κατακτήσουμε.
Οιέντεκα προαναφερόμενοι πυλώνες των ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων για την ΝέαΕλλάδα μπορεί και πρέπει να γίνουν το διακύβευμα μιας προοδευτικής ριζοσπαστικής παράταξης, τοδιακύβευμα μιας σύγχρονης προοδευτικήςδιακυβέρνησης αποτελούν την αναγκαία -αλλά όχι από μόνης της ικανή- συνθήκη γιατην σύναψη ενός νέου πολιτικού συμβολαίου με τις κοινωνικές δυνάμεις της εργασίας,της παραγωγής, της επιχειρηματικότητας και της δημιουργίας. Ενός νέου κοινωνικού συμβόλαιου με τον απελπισμένο κόσμοτης φτώχιας και της ανεργίας για τον οποίο οφείλει να ανοίξει δρόμουςεπανένταξης στην εργασία και την βιοτική ευημερία. Σε αυτό χρειάζεται προσήλωση ακόμη καιεάν χρειαστεί να αλλάξουν όλα τα άλλα, τα παλαιά ονόματα, τα παλαιά σύμβολα, ταπαλαιά πρόσωπα. Αλλά αυτά αλλάζουν όταν δεν είναι ικανά να πορευτούν στην νέαεποχή που έρχεται και την οποία οφείλουμε να της ανοίξουμε τον δρόμο. Οι μέρεςπου έρχονται θα το δείξουν.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Εύβοια 2020" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
