Έφυγε αναπάντεχα από την ζωή, ενώ βρισκόταν στην γενέτειρά του την Βρύση Κονιστρών ο δάσκαλος Βασίλης Ι. Κυριαζόπουλος, ο δάσκαλός μου.Ο Βασίλης Κυριαζόπουλος δάσκαλος για πολλά χρόνια στο Δημοτικό Σχολείο Σκύρου, με συνάντησε ως μαθητή του από την Τρίτη τάξη, το σχολικό έτος 1969-1970, έως την Έκτη, το σχολικό έτος 1972-1973. Νέος τότε δάσκαλος , λίγα χρόνια μετά τον διορισμό του. Σημαντικός δάσκαλος ο Βασίλης Κυριαζόπουλος, με βαθιά αφοσίωση στην αποστολή του, με όρεξη για δουλειά, προέκρινε πάντοτε την νουθεσία και την πειθώ. Μας προέτρεπε στην ευγενή άμιλλα ετοιμάζοντας μας για τον αγώνα της μόρφωσης και της ζωής και επιβράβευε χωρίς αναστολή τις επιτυχίες μας ενώ νουθετούσε και προσπαθούσε επίμονα να βοηθήσει τους αδύνατους μαθητές.Ο ευγενής, αφοσιωμένος στο καθήκον δάσκαλός μας χάραξε στην μαθητική καρδιά μας αξίες και μας ενέπνευσε να ονειρευτούμε αισιόδοξα το μέλλον. Τα χρόνια πέρασαν και αναπολώντας την ραγδαία ροή τους βρίσκουμε πάντα να μας ακολουθούν τα μαθήματα ζωής που μας δώρισε ο δάσκαλος Βασίλης Κυριαζόπουλος.Στις 19 Αυγούστου 2011, ενώ βρισκόμουν για λίγες ημέρες στην Σκύρο, στον παράδεισο των παιδικών μου χρόνων, πληροφορήθηκα το θλιβερό άγγελμα του θανάτου του αγαπημένου δασκάλου.Τον θυμάμαι πάντα με την καλοσύνη στο πρόσωπό του, από εκείνα τα αξέχαστα μαθητικά χρόνια έως πρόσφατα, όταν πριν λίγα χρόνια με επισκέφθηκε στο Δημαρχείο, στο Αυλωνάρι.Η σκέψη μας συντροφεύει τον πόνο της αγαπημένης συζύγου του, της Άννας Μιχάλη- Κυριαζόπουλου και των τριών επιστημόνων παιδιών του. Αξέχαστε δάσκαλε σε ευχαριστούμε για όσα μας έδωσες, θα μείνεις πάντα στον νου και στην καρδιά μας.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Δημήτρης Κατσούλης" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
