Η χρηστή διοίκηση, δηλαδή η υπαγόμενη στον νόμο άσκηση των αρμοδιοτήτων της Διοίκησης και η δίκαιη και έντιμη σχέση με τους διοικούμενους πολίτες είναι η πεμπτουσία της υποχρέωσης κάθε δημόσιου λειτουργού. Χωρίς την πιστή τήρηση της αρχής της χρηστής διοίκησης δεν εννοείται κράτος δικαίου και δεν εννοείται δημοκρατική νομιμοποίηση οποιασδήποτε μορφής δημόσιας διοίκησης. Το ίδιο ισχύει και για την διοίκηση του Δήμου. Εκεί υπάρχει η ιδιαιτερότητα να αλλάζει η ηγεσία η οποία εκλέγεται από τους δημότες. Γιαυτό ακριβώς τον λόγο οι δημοτικοί υπάλληλοι πρέπει να είναι ακόμη περισσότερο προσηλωμένοι στην αρχή της χρηστής διοίκησης προκειμένου να διατηρείται ως ιερή υποχρέωση η αρχή της συνέχειας και της χρηστής διοίκησης.
Οι δημοτικοί υπάλληλοι είναι υπάλληλοι του δήμου και υποχρεούνται να προστατεύουν τα δικαιώματα των δημοτών και το δημόσιο συμφέρον της οντότητας που λέγεται δήμος. Δεν είναι υπάλληλοι των αιρετών πολιτικών προϊσταμένων τους στους οποίους οφείλουν πάντως να υπακούουν στο πλαίσιο της τήρησης της νομιμότητας και της χρηστής διοίκησης. Μερικές φορές παρατηρούνται έκνομες καταστάσεις και σε ορισμένες περιπτώσεις αγγίζουν την σφαίρα της τέλεσης σοβαρών εγκλημάτων. Όχι μόνο στις ακραίες αυτές καταστάσεις αλλά και στις οριακές παραβάσεις της νομιμότητας και της χρηστής διοίκησης η πειθαρχική δίωξη και η τιμωρία των υπαλλήλων πρέπει να είναι αυστηρή και χωρίς καμία επιείκεια.Εκεί που δεν πρέπει να υπάρχει έλεος είναι στις περιπτώσεις που τα αδικήματα συνδέονται παντοιοτρόπως με τη διαχείριση του δημοτικού χρήματος. Σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει καμία δικαιολογία. Ο υπάλληλος πρέπει να τίθεται αμέσως σε διαθεσιμότητα και κυρίως να απομακρύνεται από την οικονομική διαχείριση. Είναι ευκταίο το νέο πειθαρχικό δίκαιο να πάρει «δρακόντειο» περιεχόμενο σε τέτοιου είδους καταστάσεις. Κυρίως όμως να αλλάξει ως προς τα πειθαρχικά όργανα. Να πάψει το υπηρεσιακό συμβούλιο που εκλέγουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να είναι το όργανο που ελέγχει πειθαρχικά τον υπάλληλο. Γιαυτό κατάντησε στο σημείο που έχει καταντήσει η ελληνική δημόσια διοίκηση.Επίσης πρέπει να περιοριστεί στις εντελώς άμεσες και τρέχουσες διαδικασίες πειθαρχικού ελέγχου ο πολιτικός προϊστάμενος και να υπεισέρχονται από το πρώτο στάδιο, όταν υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις πειθαρχικών παραπτωμάτων, τα αρμόδια εκτός του πολιτικού προϊσταμένου πειθαρχικά όργανα.Τέλος, οι δημοτικοί υπάλληλοι που είτε από συνήθεια, είτε από ασυδοσία, είτε από εξαναγκασμό οδηγούνται σε οριακά νόμιμες και πολύ περισσότερο σε πειθαρχικά και ποινικά κολάσιμες πράξεις, αρκετές φορές υπό την ανοχή, την σκέπη ή και την συνέργεια της δημοτικής αρχής, πρέπει να ξέρουν ότι κανείς δεν θα είναι σε θέση να τους σώσει, ούτε οι πολιτικοί συνεργοί τους, όταν έρθει η ώρα της αποκάλυψης, του ελέγχου και της τιμωρίας. Αυτήν θα την υποστούν μόνοι τους και θα είναι τόσο καταστροφική για τους ίδιους. Γιαυτό είναι προτιμότερο να τηρούν με ευλάβεια την νομιμότητα, την αρχή της χρηστής διοίκησης και να αντιδρούν με τις διαδικασίες που τους παρέχει ο νόμος σε παράνομες πιέσεις των προϊσταμένων τους για να μπορούν να απολαμβάνουν την εκτίμηση της τοπικής κοινωνίας, την τιμή τους και κυρίως- σε ορισμένες περιπτώσεις- τους κόπους της νόμιμης εργασίας τους και εντέλει την προσωπική τους ελευθερία.Αυτό πρέπει κυρίως να το έχουν υπόψη τους όλοι εκείνοι που δεν έχουν βρεθεί στην περιγραφόμενη δυσμενή θέση. Για να μην βρεθούν…
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Δημήτρης Κατσούλης" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
