Πληροφορίες
Πληροφορίες για το site
Καταχωρήστε το blog σας
Συχνές ερωτήσεις (FAQ)
Blogging για αρχάριους
3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ : ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ ..... Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΑΣ "ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ"....!!!
Περισσότερα... »
skip to content
Evia Blogs » Αα - Ωω | |||
|
Όλα τα blogs του νομού Εύβοιας με μια ματιά |
Pass Free Internet με Extra! *ΝΕΟΣ* αριθμός: 899 300 300 300 Username: pass Password: free Δωρεάν Μουσική, SMS, WebVoice κ.α. | ||
19358 άρθρα από 52 πηγές
Aa - Zz
(9902)
Αα - Ωω
(9456)
Αα - Ωω (100)


Σε σημερινό φύλλο του τοπικού Τύπου (ΠΑΝΕΥΒΟΙΚΟ ΒΗΜΑ, φ. 3523, Πέμπτη 02.09.2010) ο Γιώργος Μορφόπουλος (αειθαλής συνεργάτης-αρθρογράφος της προαναφερθείσας εβδομαδιαίας εφημερίδας της Χαλκίδας) στην μόνιμη στήλη του με τον τίτλο «Άλλοτε σαν σήμερα» αναφέρεται σε ένα ειρηνικό πέρασμα της γέφυρας του Πορθμού {εγώ - παραπέμποντας στην συνειδητά προτασσόμενη εδώ ενετική γκραβούρα του 1597- θα αναδιατύπωνα πως επρόκειτο για μια «αβλαβή διέλευσι» κατά ξηράν, και ακόμη αναγνωρίζοντας πως υπάρχει ανάγκη ακριβούς μελέτης καί των ιστορικών πηγών καί των γεωλογικών χαρακτηριστικών-μεταβολών της περιοχής, θα άφηνα ανοικτό το ενδεχόμενο μήπως και επρόκειτο για πέρασμα άλλης δευτερεύουσας γέφυρας, μάλλον παραπλεύρως του Πορθμού του Ευρίπου, κάποιας γέφυρας μπροστά δηλαδή από το Κάστρο, το μετέπειτα ονομασθέν του Καράμπαμπα που όπως φαίνεται στο χαρτογράφημα του 1597 είχε τάφρο, και όχι αναγκαστικά -όπως βεβαιώνει η πηγή του σεβαστού αρθρογράφου- από την κύρια γέφυρα-φρούριο } του Μωάμεθ (ή Μεχμέτ) Β΄ του πορθητή.
Κάνουμε, λοιπόν έναν συνειρμό με την Βουλή των Εφήβων, η οποία εφέτος κλείνει έναν δεκαπενταετή κύκλο ζωής, και με εφόδιο την θετική εμπειρία που αποκόμισε ο υπογραφόμενος ως καθηγητής-σύνδεσμος, καθώς από το πρώτο έτος της λειτουργίας του πρωτοποριακού αυτού θεσμού και επι οκτώ χρόνια συνέβαλλε συντονίζοντας τους ενδιαφερόμενους μαθητές στα σχολεία όπου υπηρετούσε, βρίσκουμε την ευκαιρία να πούμε επ’ αυτού 2 λόγια:

Ήμουν έτοιμος να ασχοληθώ με την ολοκλήρωσι ενός ημιτελούς άρθρου για ένα περιοδικό με το εύπεπτο θέμα «οι βασικές ονομασίες των σκακιστικών πεσσών στις νεολατινικές γλώσσες», όταν ανάμεσα στις σημειώσεις μου βρήκα ένα ξένο και μή αποδελτιωμένο σχετικό άρθρο, το οποίο ανάμεσα σε δείγματα από δεκάδες γλώσσες του κόσμου περιλάμβανε και την βασική ορολογία για το σκάκι που χρησιμοποιούν οι ομιλητές του «μακεδόνσκι», της λεγόμενης «μακεδονικής».|
|
| ΕΥ. ΚΑΛΑΪΤΖΗΣ |
|
|
| Κ. ΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ |
|
|
|
ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΝΤΕΡΜΠΙ Θ. ΜΑΡΙΝΕΛΟΣ - ΗΡ. ΜΠΑΣΟΥΚΟΣ |
|
|
| Π. ΑΛΠΟΓΙΑΝΝΗΣ |

4 ριχτεράκια από τη μεριά της Λάρυμνας μας ταρακούνησαν.









Όσο κι αν είναι περιορισμένης, για κάποιους, αξίας το εύρημά μας, εμείς οφείλουμε να το καταγράψουμε: Στους γνωστούς για τις πατριωτικές ανησυχίες, αλλά και ποιητικές αρετές Έλληνες ράπερς, Αρτέμη και Ευθύμη, (τους οποίους, σημειωτέον, και σε άλλη ανάρτησι είχαμε αναφέρη –χιουμοριστικά- ως συνθέτες ενός τραγουδιού με «σκακιστικό» ενδιαφέρον) υπάρχουν πολλές ευθείες παραπομπές ανάμεσα στις στιχουργικές συνθέσεις τους στο αρχαιο ελληνικό πολιτιστικό σύμπαν. Ο ελληνικός (με κάποια αναπόφευκτα για το μουσικό είδος ξενικά γλωσσικά στοιχεία συν κάποια hip-Hop κλισέ-) στίχος, ραπάροντας με την συνηθισμένη στους απανταχού ράπερς τάσι για πρωτοτυπία μέχρι εντυπωσιασμού, φιλοξενεί συχνά-πυκνά ανάμεσα στις ρίμες ονόματα και θέματα (λογοτεχνικούς τόπους, ρητά, εύπεπτες εγκυκλοπαιδικές παραπομπές κλπ) απο το αρχαιοελληνικό γίγνεσθαι.

[k1N5/Pp6/8/8/6p1/8/7K/7B w - - 0 1]
Στου Μελά το Μοναστήρι ογδόντα οκτώ χρόνια μετά είναι όλα έτοιμα για ένα νέο και ιστορικής σημασίας θρησκευτικό προσκύνημα. Πόντιοι και μη θα δώσουν κατά εκατοντάδες (ή μάλλον χιλιάδες) το παρών σήμερα 15 Αυγούστου 2010 στις εγκαταστάσεις της θρυλικής Ι. Μονής. Οι τοπικές αρχές (για εμάς ακόμα αρχές κατοχής) επέτρεψαν ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ την ανεμπόδιστη προσέλευσι ορθοδόξων προσκυνητών για να εορτάσουν την κορυφαία θρησκευτική γιορτή τους, την Κοίμησι της Παναγίας Θεοτόκου ( = «Μικρό Πάσχα»). Ο ίδιος ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και άλλοι εκτός Τουρκίας ορθόδοξοι Ιεράρχες θα είναι επικεφαλής χοροστατούντες κατά την τέλεσι της πρώτης αυτής Θείας Λειτουργίας από το 1922. ( Έχει προγραμματισθή και απ’ ευθείας, «ζωντανή», τηλεοπτική μετάδοσι από την ΕΡΤ3, 9.00-12.00 π.μ.)…
και ούτε η πρώτη που αναλαμβάνει να το κάνει ο πάντα καταδεκτικός Νίκος Σκαλκώτας. Ιδιαίτερα λαμπρή ως ανάμνησι μένει στην μνήμη μας εκείνο το πρώτο του Σιμουλτανέ στην Χαλκίδα, και μάλιστα σε δημόσιο χώρο, κατά την λήξι του 3ου Ομαδικού Σχολικού Πρωταθλήματος Χαλκίδος που έγινε στις 10 Ιουνίου 2007.
Με την πάροδο των 2 πρώτων ωρών, μόνο έξι-εφτά παρτίδες απέμεναν να ολοκληρωθούν στην αίθουσα που είχε αρχίση να αδειάζει. Αναμετρώμενοι με την ανωτερότητα του αντιπάλου, αλλά και με την κούρασι, ο ένας μετά τον άλλο, Γιάννης Σφυρίδης, Παναγιώτης Σαββόπουλος, Γιώργος Σοϊλεμέζης, Βαγγέλης Ρακαντάς, Μίλτος Μεταξάς
Ο Κωνσταντίνος, λοιπόν, παίζοντας μια έξοχη παρτίδα, κατάφερε να εκμεταλλευθή μια ανακρίβεια του Νίκου Σκαλκώτα στο μέσον του παιχνιδιού και να διαχειρισθή με μεγάλη ψυχραιμία το πλεονέκτημα της θέσης. Προς γενική έκπληξι των αγωνιώντων για την έκβασι θεατών, η κατάληξι της παρτίδας δεν ήταν η ισοπαλία, αλλά η ιπποτική εγκατάλειψι του Νίκου Σκαλκώτα στην 45η κίνησι.Η ΠΑΡΤΙΔΑ
Δημήτρης Προβελέγγιος - Νίκος Σκαλκώτας
Κωνσταντίνος Σ. - Ν. Σκαλκώτας
110 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα απο τον θάνατο ενός απο τους μεγαλύτερους σκακιστές του παρελθόντος, του Στάινιτς. Ο εβραιοτσεχοαυστριακοαμερικανός Wilhelm ή William Steinitz είναι ο πρώτος παγκόσμιος πρωταθκητής στην ιστορία του σκακιού. Γεννήθηκε στην Πράγα το 1836 και πέθανε στην Νέα Υόρκη τις 12 Αυγούστου του τελευταίου έτους του 19ου αιώνα.
Ένας άτυπος τίτλος ακόμη, ο οποίος όμως θα λάβη πιο επίσημη υπόστασι και θα κατακτηθή και αυτός από τον τρομερό αυστριακό σκακιστή, τον επονομαζόμενο στην αρχή και «αυστριακός Μόρφυ», είκοσι (20!) χρόνια αργότερα στην Νέα Υόρκη. Ο Στάινιτς που τρία χρόνια νωρίτερα είχε μεταναστεύση στις Ηνωμένες Πολιτείες (όπου και μετά από μια πενταετία θα γίνη Αμερικανός και θα αλλάξη επισήμως το όνομά του σε William) αντιμετώπισε από την αρχή του έτους 1886, σε ένα μάτς αντικειμενικά των 2 κορυφαίων σκακιστών της εποχής εκείνης, τον ισχυρότατο Εβραιοπολωνό σκακιστή Γιοχάνες Τζούκερτορτ (Johannes Zukertort ). Μια συνάντησι πραγματικά ιστορική, στην οποία ο ίδιος Στάινιτς είχε δώση τον χαρακτήρα Παγκόσμιου Πρωταθλήματος..jpg)
Η συμπάθεια του κύριου διαχειριστή του παρόντος ιστολογίου στον σουρρεαλισμό και στην ηλεκτρονική μουσική είναι δεδομένη, επομένως δεν πρέπει να εκπλήξη κανέναν επισκέπτη μας το οτι επιλέξαμε να φιλοξενήσουμε το παρακάτω μουσικό βιντεάκι απ' το “Γιουτιούμπι” . Ο άγνωστος σε εμάς δημιουργός του έχει ως οπτικό υλικό χρησιμοποιήση δεκάδες ζωγραφικούς πίνακες με σουρεάλ θέματα, τα οποία θεώρησε κατάλληλα για την μουσική επένδυσι, που δεν είναι άλλο παρα ένα κομμάτι ηλεκτρονικής μουσικής του (γνωστού μας απο τους Tangerine Dream) Klaus Schulze.
Μέσω φιλικής ιστοσελίδας στην «Οψεόβιβλο», το πασίγνωστο Facebook πληροφορήθηκα εγκαίρως για το εκδοτικό σημείωμα στο τεύχος Ιουνίου του Torre & Cavallo Scacco!, του εξαίρετου ιταλικού σκακιστικού περιοδικού, το οποίο σημείωμα υπογράφει, ως συνήθως, ο ΔΜ Ρομπέρτο Μέσσα. Μετά την ανάγνωσι θεώρησα εξαιρετικά ενδιαφέρον το περιεχόμενο του κειμένου, το οποίο αναφέρεται κυρίως στην νωπή κατάκτησι του τίτλου από τον Ανάντ και τον αντίκτυπο της επιτυχίας του. Προβληματιζόμενος ο Μέσσα για την κάπως περιορισμένη αναγνωρισιμότητα του πανάξιου Ινδού παγκόσμιου πρωταθλητή, κάνει κάποιες ενδιαφέρουσες σκέψεις με αποτέλεσμα, κοντολογίς, να πιστέψω πως αξίζει να το αναδημοσιεύσω ολόκληρο για τους φίλους του «Νέου Παλαμήδη», μεταφράζοντάς το. (ΣΣ: Όπερ και έγινε σχεδόν αμέσως. Μου πήρε όμως πάνω από μήνα να βρώ το αρχικό χειρόγραφό μου, αλλά …χαλάλι!)
O Βισβανάθαν Ανάντ (Viswanathan Anand), Βισύ (Vishy) για όλους εμάς, κατέκτησε τον τρίτο του -κατα σειράν και απολύτως- παγκόσμιο τίτλο καταφέρνοντας να νικήση τον διεκδικητή Βεσελίν Τοπάλοφ στην έδρα του, αλλά μέσα και έξω απο τους σκακιστικούς κύκλους το κοινό δείχνει απρόσεκτο, σχεδόν σαν να μήν ήταν αυτό το κατόρθωμα αντάξιο ενός μεγάλου ανάμεσα στους μεγάλους. Ίσως δεν έχει ακόμα ξεπερασθή εκείνη η αίσθησι της σύγχυσης που υποτίμησε το σκακιστικό στέμμα την περίοδο απο το 1993 έως το 2006, αλλά αν ξανακοιτάξουμε καλά τα επίσημα πεπραγμένα, αντιλαμβανόμαστε πως σχετικά με τους παγκόσμιους τίτλους, τους ενοποιημένους, καί ο Κάρποφ έχει κατακτήση “μόνο” τρείς, καί πως η καρριέρα του Βισύ είναι διακοσμημένη με επιτυχίες κάθε είδους: απο τον τίτλο του πρωταθλητή Ινδίας το 1985, όταν ήταν 16 ετών, μέχρι εκείνου του πρωταθλητή κόσμου νέων (juniores) το 1987, τον παγκόσμιο τίτλο FIDE του 2000 ή τις αμέτρητες νίκες σε τουρνουά, ξεκινώντας απο την έκδοσι 1991-92 του τουρνουά στο Ρέτζιο Εμίλια όπου βρέθηκε μπροστά απο Κασπάροφ, Κάρποφ και όλους τους άλλους.
Τώρα, άν δεν θέλει να διατρέξη τον κίνδυνο όπου νά 'ναι, να του κλαπή η παράστασι απο έναν νεαρό δυτικοευρωπαίο ονόματι Μάγκνους , δεν ξέρω μήπως θά 'πρεπε να συμβουλέψω τον Ανάντ, ότι το καλύτερο που θά 'χε να κάνει, θα ήταν να συμμετάσχη σε κάποιο τηλεοπτικό ριάλιτι, του τύπου, ξέρω 'γώ, το ... «Νησί των Αστέρων»!
Το Διαδίκτυο είναι για τους περισσότερους έφηβους και νέους στον ανεπτυγμένο «Δυτικό» κόσμο ένα κομμάτι της καθημερινότητας τους και η επίσκεψη σελίδων κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook ή το twitter κάτι το αυτονόητο. Ολοένα και περισσότεροι ψυχολόγοι και λοιποί επιστήμονες αποδέχονται και χρησιμοποιούν τον όρο εθισμός στη χρήση του Διαδικτύου. Το Internet είναι και με τη βούλα η νέα μορφή εξάρτησης που πλήττει ολοένα και αυξανόμενο αριθμό χρηστών του παγκόσμιου ιστού. Η αλλοτρίωση και ο απομονωτισμός των σύγχρονων κοινωνιών, ο εκφυλισμός θεσμών όπως η εκπαίδευση και η οικογένεια και η ανάγκη για επικοινωνία οδηγούν στην εξάρτηση από το ιντερνέτ και εν τέλει συγκροτούν αντικοινωνικά άτομα. Διότι η φράση «παιδάκι θες να παίξουμε;» ή «θες να γίνουμε φίλοι;» σήμερα αντικαθίσταται από την φράση «τον έκανα add στο facebook». Ο χαρακτηρισμός «είναι η ψυχή της παρέας» ή «είναι πολύ κοινωνικός» αλλάζει και γίνετε «Έφτασα τα χίλια «τιτιβίσματα» (tweets).
Τέλος, μια κουβέντα για το δικό του ιστολόγιο. Ο Αλέξης είχε φτιάξη παράλληλα με το παρόν και ένα δικό του ιστολόγιο με τον τίτλο antiproedros.
Ένα πρόσφατο άρθρο του ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ θίγει πολύπλευρα το θέμα της από δεκαετίες μεθοδευμένης ομηρίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου μας και της σπουδής κάποιων Μητροπολιτών από την Κρήτη και τα Δωδεκάννησα να λάβουν την τουρκική υπηκοότητα προκειμένου να είναι εκλόγιμοι στην προσεχή Σύνοδο του Πατριαρχείου. Ένα σοβαρό ζήτημα που η εξέλιξί του προξενεί απορίες και μας καλεί σε προβληματισμό.
Μείζον ζήτημα όχι μόνο ηθικής και εκκλησιαστικής τάξης, αλλά και για την εξωτερική πολιτική της χώρας προκαλεί η «εύκολη» και χωρίς καμία αντίδραση «συμμόρφωση» μητροπολιτών της Κρήτης αλλά και άλλων περιοχών που υπάγονται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο στην «προσφορά» Ερντογάν για να πάρουν την τουρκική υπηκοότητα. Δεκαπέντε μητροπολίτες έχουν μέχρι τώρα αιτηθεί την τουρκική υπηκοότητα με την αγαθή, φυσικά, πρόθεση ότι έτσι συνδράμουν στη στελέχωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου και συγκροτούν εφεδρεία τόσο για την κάλυψη των θέσεων της Συνόδου ή ακόμη και για την εκλογή διαδόχου του κ.κ. Βαρθολομαίου, όταν και όποτε προκύψει τέτοιο θέμα.
Παρά τη δικαιολογημένη αγωνία του ίδιου του Οικουμενικού Πατριάρχη αλλά και όλης της Ορθοδοξίας για το μέλλον του κορυφαίου πνευματικού θεσμού, είναι σαφές ότι τέτοιες πρωτοβουλίες όχι μόνο δεν βοηθούν στην ουσιαστική και μακροπρόθεσμη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας και συνέχειας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αλλά αντιθέτως διευκολύνουν τις προσπάθειες της Άγκυρας να θέσει υπό ακόμη πιο ασφυκτικό κλοιό το Πατριαρχείο αλλά και να επιχειρήσει επέκταση της επιρροής και στην Ελλάδα. Έτσι ο κ. Ερντογάν, αποφεύγοντας όλα εκείνα τα μέτρα και τις αποφάσεις που οφείλει να λάβει για την εξασφάλιση της ομαλής λειτουργίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, βγαίνει από τη δύσκολη θέση με τον καλύτερο τρόπο, καθώς δεσμεύει με την τουρκική υπηκοότητα την πνευματική ελίτ των Εκκλησιών που υπάγονται στο Πατριαρχείο και μάλιστα πνευματικούς ταγούς σε ευαίσθητες περιοχές της Ελλάδας.
Σύμφωνα με την τουρκική νομοθεσία, ο «πατριάρχης των Ρωμιών» (ο Οικουμενικός Πατριάρχης, δηλαδή) πρέπει να έχει τουρκική υπηκοότητα όπως και όλα τα μέλη της Συνόδου από τα οποία εκλέγεται. Μόνο ο αείμνηστος Αθηναγόρας εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης χωρίς να έχει την τουρκική υπηκοότητα και έφτασε στην Κωνσταντινούπολη από τις ΗΠΑ με το αεροσκάφος του προέδρου της χώρας Χάρι Τρούμαν, οπότε και οι τουρκικές Αρχές υποχρεώθηκαν να του δώσουν την τουρκική υπηκοότητα στο… αεροδρόμιο.
Καθώς η Θεολογική Σχολή της Χάλκης παραμένει κλειστή και η ελληνορθόδοξη κοινότητα στην Τουρκία έχει συρρικνωθεί, η θηλιά σφίγγει όλο και περισσότερο γύρω από το Οικουμενικό Πατριαρχείο που δεν θα διαθέτει σύντομα το απαραίτητο ανθρώπινο δυναμικό για να επιβιώσει και να ανταποκριθεί στο ρόλο του. Την ώρα, λοιπόν, που η διεθνής κοινότητα, με προεξάρχουσες τις ΗΠΑ και την ΕΕ, ζητούν επιτακτικά από την Τουρκία να αναγνωρίσει τον οικουμενικό ρόλο του Πατριαρχείου, να επιτρέψει την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και να άρει κάθε περιορισμό στη λειτουργία του, το Φανάρι αλλά και η Αθήνα έρχονται να αποδεχτούν την μεθόδευση αυτή του κ. Ερντογάν, η οποία απαλλάσσει την Τουρκία από πολλές υποχρεώσεις και συγχρόνως μετατρέπει το ζήτημα σε ελληνοτουρκικό. Η «προσφορά» του κ. Ερντογάν, η οποία έγινε κατόπιν συνεννοήσεων με την ηγεσία του Πατριαρχείου αλλά και με την Αθήνα, έχει πολλαπλή στόχευση και δεν είναι φυσικά, όπως επιχειρήθηκε να ερμηνευτεί, κίνηση… καλής θέλησης προς την Ελλάδα.
Έτσι με τον πλέον ανώδυνο για την Τουρκία τρόπο όχι μόνο αποδυναμώνονται τα επιχειρήματα για την ανάγκη επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, αλλά με τις ελληνικές ευλογίες μετατρέπεται η υπόθεση του Οικουμενικού Πατριαρχείου σε διμερές ελληνοτουρκικό ζήτημα, ενώ πλήττεται ευθέως η έννοια της Οικουμενικότητας.
Εκτός των άλλων όμως δημιουργείται και σοβαρό ζήτημα ηθικής τάξης, καθώς Έλληνες πνευματικοί και θρησκευτικοί ταγοί ωθούνται με εκβιαστικό τρόπο να ζητήσουν την υπηκοότητα αλλού τρίτου κράτους, κάτι που δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό, μια και οι μητροπολίτες προέρχονται είτε από την ευαίσθητη περιοχή της Δωδεκανήσου είτε από την Κρήτη, όπου εσχάτως επιχειρείται αναβίωση θεμάτων περιουσιών των Τουρκοκρητικών ή της αναγνώρισης «τουρκικής μειονότητας» – από τη ρύθμιση εξαιρούνται οι μητροπολίτες των Νέων Χωρών, οι οποίοι υπάγονται μεν εκκλησιαστικά και πνευματικά στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, αλλά σύμφωνα με την Πατριαρχική Πράξη του 1928 συμμετέχουν στη Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδας, οπότε δεν μπορούν να συμμετέχουν σε δύο Συνόδους.
Η υπόθεση αυτή άρχισε να ξετυλίγεται από το 2008, όταν για πρώτη φορά φαίνεται να έθιξε το ζήτημα ο κ. Ερντογάν στους Κ. Καραμανλή και Ν. Μπακογιάννη στην επίσκεψή τους σε Άγκυρα και Κωνσταντινούπολη και οριστικοποιήθηκε στη συνάντηση που είχε με μειονοτικούς θρησκευτικούς ηγέτες στην Πρίγκηπο πέρσι το καλοκαίρι ο Τούρκος πρωθυπουργός. Δεν έχει, πάντως, ακόμη ξεδιπλωθεί σε όλη την έκταση της η τουρκική μεθόδευση, καθώς μόνο τυχαία δεν πρέπει να θεωρείται η επίκληση του κ. Ερντογάν στην «προσφορά» του στο Οικουμενικό Πατριαρχείο στην πρόσφατη επίσκεψή του στην Αθήνα, κατά τη διάρκεια της κοινής συνέντευξης Τύπου με τον Γ. Παπανδρέου, θέτοντας ταυτόχρονα και θέμα εκλογής του μουφτήδων.
- Ο Κων/νος Ηλίας της ΑΓΕ Βοιωτίας που κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στον Ακοντισμό στους Πανελλήνιους Αγώνες Εφήβων με 69.79 μ.
- Η Αθανασία Πεππέ του ΓΣ Νεάπολης Χαλκίδος που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 300μ εμπόδια στους Πανελλήνιους Παγκορασίδων Α' με επίδοση 47.11 .|
Hellas Blogs: Katerini Blogs (Κατερίνη) Trikala Blogs (Τρίκαλα) Thessaloniki Blogs (Θεσσαλονίκη) Kavala Blogs (Καβάλα) Lefkada Blogs (Λευκάδα) Santorini Blogs (Σαντορίνη) |
![]() |
Copyright © 2008 Evia Blogs Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το δικό σας blog |
Last Update: 03.09.2010 13:25:35 |
